داوودیان: دو سال است در رکود هستم

کاظم داوودیان، وحید رستگاری، سجاد پورقناد و پیمان سلطانی (استودیو ایران صدا)
کاظم داوودیان، وحید رستگاری، سجاد پورقناد و پیمان سلطانی (استودیو ایران صدا)
پیمان سلطانی: اصلا روش آهنگسازی همین است! در واقع آموختن مبانی آهنگسازی به این درد میخورد که آنها را یادبگیریم و بتوانیم آثار گذشتگان را درک کنیم و آنالیز کنیم، نه اینکه مثل آنها بسازیم! من هم همین اعتقاد را دارم. از آثار آهنگسازان ایرانی کدام را میپسندید و تحت تاثیر چه کسانی بودید؟
کاظم داوودیان: آثار آقای دهلوی را بسیار دوست دارم، به آثار آقای پژمان بسیار علاقمندم. اوایل که به کار آهنگسازی مشغول بودم اغلب آثار وزیری و خالقی بود و یکسری آثار آقای روشن روان که تنظیم آثار فولک بود و یکسری آثاری که روی اشعار ابوسعید ابوالخیر بود و قطعات دیگری مثل مداد بنفش که بسیار اینها را گوش میکردم. از آقای حنانه قطعاتی پیدا کردم که بسیار دوست داشتم.

پیمان سلطانی: از همنسلانتان چطور؟
کاظم داوودیان: آثار آقای علیزاده را خیلی دوست دارم، نی نوا خیلی زیباست، از جوانانی که کارشان را دوست دارم جوانی است به نام پیمان سلطانی! کار شما را که دو شب پیش شنیدم بی نهایت لذت بردم، بسیار آگاهانه نوشته شده بود و شما بسیار باسواد هستید در زمینه آهنگسازی. یکی از بهترین تنظیم هایی که روی تم شیر علی مردان شنیدم در راپسودی بختیاری ایشان بود، از نظر موسیقی مدرن، هارمونی و ارکستراسیون این اثر یکی از بهترینها بود.

یک ملودی که وارد یکسری اصوات خاص میشد که ترکیب آنها را خیلی میپسندم و این کار بسیار جدید بود…

پیمان سلطانی: ممنون از لطف شما ولی بهتر است بپردازیم به آثار کاظم داوودیان!

وحید رستگاری: در مورد اثر کایر صحبت کنید.
کاظم داوودیان: آقای حسن ریاحی پیشنهاد دادند که روی ملودی آقای دانا کبیری که یک تم مازندرانی بود کار کنم. وقتی داستان این اثر را برایم توضیح دادند و گفتند کایر یعنی همکاری و دو گروه هستند از کشاورزان که به هم کمک میکنند که وجین کنند محصولاتشان را و من هم همانطور که عرض کردم موسیقی تصویری را دوست دارم، بلافاصله این تصاویر به این صورت جلوی چشمم آمد که یک شالیزاری است و مردم ساده دل و خوش قلب دارند در این زمین با هم کار میکنند و در دو گروه در یک روز آفتابی با شادی با هم سئوال و جواب میکنند.

این سئوال جواب را در این قطعه بوسیله کر میشنوید. کنترپوان نویسی من در قسمت آخر قطعه بخوبی شنیده میشود.

وحید رستگاری: تنظیم کایر چقدر طول کشید؟
کاظم داوودیان: حدود ۲۰ روز شد.

سجاد پورقناد: آیا بعد از شنیدن کار اصلاحی هم کردید؟
کاظم داوودیان: نخیر، دقیقا همین نوشته شد.

پیمان سلطانی: در حال حاضر آهنگسازی میکنید؟
کاظم داوودیان: نخیر، دو سال است که در رکود کامل هستم! به دلیل گرفتاریها و زندگی فریز شده در آمریکا و مشکلاتی که داشتم در زندگی… فقط ناچارا تدریس میکنم، ای کاش موقعیتی بود که میشد فقط روی کار آهنگسازی تمرکز کنم و گذران زندگیم هم از همین راه باشد و گرفتار سفارشات آنچنانی هم نشوم…

پیمان سلطانی: البته سفارش هم همیشه بد نیست! گاهی بد است! فکر میکنید امروز در آهنگسازی شما تغییری رخ داده باشد با تغییر یافتن فضای زندگی شما در امریکا؟
کاظم داوودیان: چند سال پیش ارکستری جمع کردیم و برنامه ای اجرا کردیم که به گفته بینندگان این برنامه، کنسرت خاصی بوده، یکی از این برنامه ها را دی وی دی کردیم و دیگری به دلیل کمبود امکانات مالی متاسفانه ضبط خوبی نشد! فکر میکنم تغییر زیادی در کار من بوجود نیامده و هنوز همان خط است. قطعاتی نوشتم که همراه با رقص بود، قطعاتی نوشتم برای سازهای ایرانی و زهی و کر که خیلی مردم را تحت تاثیر قرار داد.

وحید رستگاری: اگر الان شما با ذهنیت امروزیتان برگردید و تلاش یا کایر را بخواهید دوباره بسازید، این قطعات را تغییر خواهید داد؟
کاظم داوودیان: بله، فکر میکنم به دلیل پیشرفت ذهنیت و علمم دوست دارم کار را بهتر بنویسم.

سجاد پورقناد: در بین آثار شما فقط یک اثر برای ساز سولو و ارکستر است که آنهم برای تار آذری و ارکستر بزرگ است، چرا دست به ساخت چنین قطعاتی نزدید؟
کاظم داوودیان: اتفاقا زمانی آقای روشن روان به من توصیه میکردند کنسرتویی برای سنتور بنویسم ولی من با خودم میگفتم حالا چه لزومی دارد کنسرتو نوشته شود و شاید کمی خودنمایی باشد برای این ساز؛ در واقع از نظر درونی به این احساس نرسیدم که این کار را انجام دهم. در همه کارهایم حرفی بوده در دلم که خواستم آنرا به وسیله موسیقی بیان کنم ولی اینکه در این مورد حرف خاصی در دلم نبوده که بخواهم قطعه ای مثل کنسرتو برای سنتور بنویسم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

درباره قطعه سمفونیک خلیج فارس اثر شهرداد روحانی

این اولین بار نیست که موسیقی ای به اصطلاح نادقیق «مناسبتی» (یا به اصطلاح غلط تر: سفارشی) برای مایملک ملی این مرز و بوم ساخته می شود. گفته قدما- یعنی الفضل للمتقدم- لااقل برای حیطه هنرها و به خصوص موسیقی، مصداق چندانی ندارد. به بیانی رسانه یی تر: اینجا امتیاز آوردن بر حسب شایسته سالاری است و نه پیش افتادن های غالبا تصادفی و رابطه یی در جریانی که اصلامعلوم نیست «مسابقه» باشد.

مروری بر آلبوم «بازشنودی از نی دوره قاجار؛ صفدرخان و نائب اسدالله»

غیر از موسیقی کلاسیک غربی که تنوع در عینِ تناسب را درآن به غایت رسانده‌اند در دیگر موسیقی‌های کلاسیک، سازهای بادی در اقلیت‌اند. در موسیقی ایران این قلت به نهایت رسیده و امروز تنها ساز بادیِ حاضر، نیِ موسوم به هفت‌بند است. نه تنها دیگر سازهای بادیِ ممکن و آزموده مانند کلارینت بلکه سازهایی را که برای خود جایگاهی یافته بودند نیز انگ‌های توتالیتری دهه‌های گذشته از میدان راندند.

از روزهای گذشته…

سیستم فیثاغورثی و اعتدال مساوی (III)

سیستم فیثاغورثی و اعتدال مساوی (III)

با توجه به اهمیت عدد ۳ در این سیستم می توان کلیه فواصل فیثاغورثی را به کمک توان این عدد نیزنشان داد. مثلا فاصله ۲/۳ به صورت عدد ۳ ٬ فاصله ۸/۹ به صورت ۳ به توان ۲ و فاصله ۳/۴ به صورت عدد ۳ به توان ۱- مشخص می شود.
چه آتش‌ها

چه آتش‌ها

کنسرتی که گروه همنوازان حصار در پاییز ۱۳۹۰ در تالار وحدت تهران اجرا کرد، پاییز امسال در قالب آلبومی به نام «چه آتش ها» به بازار آمد. انتشار آلبوم نیز همانند اجرا، واکنش های ضد و نقیضی در پی داشت. روهی آن را فاقد اصالت و قوام موسیقایی دانستند و گروهی نیز آن را خلاقیتی جسورانه خواندند. اما به زعم نگارنده، این نگاه های سیاه و سفید، ریشه در خود آلبوم و محتوای آن دارند و خود این چیدمان ۹۰ دقیقه یی نیز کشکولی از عناصر سیاه و سفید است؛ به این معنی که از سویی نگاه شنونده را با درخشش و شکوه خود در لحظاتی خیره می کند و از دیگر سو نه تنها با کنش هایی دیگرآزارانه، مخاطب را گیج و منگ رها می کند بلکه وجود مخاطب را در لحظاتی نادیده می گیرد و راه خود را می رود.
در خانه عنایت الله شیبانی با استاد سه تار، احمد عبادی (II)

در خانه عنایت الله شیبانی با استاد سه تار، احمد عبادی (II)

به لباس های عبادی که بسیار خوشرنگ بود خیره شدم و به کفش هایش که انگار تازه از کفاشی خریده است، کروات و «پوشت» او که با لباسهایش هماهنگی کامل داشت و بوی ادکلنی که در فضای اطاق پیچیده نشان می داد که تا چه حد به نظافت و حفظ ظاهر اهمیت میدهد. شاید خنده دار باشد اگر بگویم که جوراب های عبادی هم از نظر رنگ و فرم برای من تازگی داشت.
چیستا غریب: درست نیست که بچه را به بردگی وادار کنیم!

چیستا غریب: درست نیست که بچه را به بردگی وادار کنیم!

الکساندر کار نمی کنم ولی بیشتر روی ریلکسیشنی کار می کنم که از همان تکنیک انتقال وزنی ریشه گرفته که آقای اصلانیان روی آن تأکید داشتند، همان تکنیک را با شاگردهایم سالها کار کرده ام که تقریبا نزدیک به تکنیک الکساندر و تأکید آن روی ریلکسیشن بدن است.
تاریخ مختصر موسیقی ایران، پیش از اسلام تا صفویه (VI)

تاریخ مختصر موسیقی ایران، پیش از اسلام تا صفویه (VI)

یکی از موزیسین های مهم این دوره ابراهیم موصلی است. ابراهیم ابن ماهان معروف به ابراهیم موصلی که بنیانگزار اولین خاندان موسیقی است. پدر و پدربزرگش اهل فارس بودند که به بغداد مهاجرت کردند. او از بغداد به موصل میرود و آموزش موسیقی میبیند. بعدها در ری ازدواج می کند و فرزندش اسحاق به دنیا می آید. ابراهیم موصلی خود را باربد زمان می دانست و روی تلفیق موسیقی ایرانی و شعر عرب کار می کرد. ابراهیم موصلی موسیقی قبل از اسلام را وارد دربار اسلامی می کند.
وحید خادم- میثاق، از بزرگترین نوازندگان نسل جدید

وحید خادم- میثاق، از بزرگترین نوازندگان نسل جدید

وحید خادم میثاق بدون شک در زمره بزرگترین نوازندگان ویولن نسل جدید در عرصه موسیقی کلاسیک است. او در سال ۱۹۷۷ در اتریش متولد شد و در سن چهار سالگی اولین آموزش های نوازندگی ویولن را نزد پدر آغاز نمود. در یازده سالگی تحصیلات موسیقی را در کلاس های Boris Kuschnir در آکادمی موسیقی وین ادامه داد.
نگاهی به روند تحول کتاب سال شیدا (III)

نگاهی به روند تحول کتاب سال شیدا (III)

سه بخش اول این مشکلات مربوط به وضعیت خاص شیدا و وضعیت کنونی موسیقی ایرانی است شرایطی که باعث می‌شود کمتر همکاری و همدلی میان اهل فن به‌وجود آید و در نتیجه کار گروهی بیشتر تک محوره و فردی شود و به صورت جمع‌هایی شکل گرفته به دور مراکز توانمند در آید. دلیل قسمت چهارم هنوز روشن نیست، پاره‌ای از آن را با همان دلیل قبلی توجیه پذیر است اما پاره‌ی دیگر ممکن است حاصل تغییر و دگرگونی در اندیشه‌ی حاکم بر کتاب سال شیدا باشد که در آینده مشخص خواهد شد.
مکتب و مکتب داری (I)

مکتب و مکتب داری (I)

هنگامی که نام استاد محمد اسماعیلی به میان می آید، چند وجه از وجوه فاخر و محترم او در جامعه موسیقی ایران مطرح می شود: شخصیت هنری یک نوازنده برتر (ویرتوئوز)، شخصیت آموزشی یک استاد دقیق و سختگیر و مهربان در پرورش تکنیک نوازندگی و اخلاق فردی شاگردان خود، و شخصیت پژوهشگر و مؤلف او در حفظ و حراست از آنچه که استادش حسین تهرانی بزرگ به او سپرده و نیز تلاش برای افزودن به آن میراث. در همین جاست که اهمیت محمد اسماعیلی به عنوان یک شاگرد فدایی استاد و یک استاد مکتب دار مطرح می شود.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XVIII)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XVIII)

الگار این کنسرتو را در سال ۱۹۱۹ پس از پایان جنگ جهانی نگاشت. با بدبینی حاصل از تـخریب و نابودی به بارآمده توسط جنگ، الگار بر این باور بود که اروپای کنونی دیگر بسآن اروپای قبل از جنگ نخواهد شد. اولین واکنش او به جنگ ننوشتـن موسیقی در طی آن چهار سال بود. سپس، از اکتبر ۱۹۱۸ تا اکتبر سال بعد، او قریحه ی خود را صرف چهار اثر نمود که در زمره ی بهترین آثار وی جای می گیرند. سه اثر ابتدایی که آثار “مـجلسی” نام گرفته و اثر چهارم وی، هـمین کنسرتوی ویلنسل می باشد. این کنسرتو، گویی سوگ الگار برای جهان از دست رفته می باشد.
ریتم و ترادیسی (XXI)

ریتم و ترادیسی (XXI)

شکل ۲۷ نمای خارجی، نقشه ی زمین، و قطعه ی کوچکی از گچ بُری کتیبه را نشان می دهد، همگیِ آن ها چیرگیِ تنوع در تکرار را نشان می دهند. گوته به چنین ساختار های معماری تکرارشونده ای با عنوان «موسیقی منجمد» ارجاع می دهد، اگرچه دیدگاه جدید معماری با عنوان «افراد در حال حرکت از طریق فضا های پُرشده از نور» (۵) شباهتی نزدیک تر را با بداهه پردازی موسیقایی پیشنهاد می دهد.