کریستوفر هاگوود: رهبر، موسیقی شناس و نوازنده کیبورد (I)

کریستوفر هاگوود
کریستوفر هاگوود
کریستوفر هاگوود که «فون کارایانِ موسیقی کهن (early music)» نامیده می شود در عرصه بین المللی به عنوان یکی از تأثیر گذارترین حامیان جریان تاریخی موسیقی کهن شناخته شده است. او هم چنین به همین اندازه نیز به موسیقی قرن ۱۹ و ۲۰ علاقه مند است و به خصوص توجه ویژه ای به مکتب نئوکلاسیک (مارتینو، استراوینسکی، بریتن، کپلند، تیپت و هونگر) داشته است.

هاگوود مهارت های موسیقیایی دقیق و عالی خود را به طور یکسان، در تمامی آثارش به کار می گیرد. او همواره تلاش می کند تا نیت و هدف آهنگ ساز را در نت نویسی و اجرا کشف و باز آفرینی کند.

مجله موسیقی بی بی سی در توصیف او می نویسد: «نام هاگوود با درجه عالی نوازندگی و کیفیت کار پژوهشی هم معنی شده است.»

او در دهم سپتامبر ۱۹۴۱ در ناتینگهام انگلستان به دنیا آمد.

در حالیکه در کالج پمبروک در دانشگاه کمبریج مشغول به تحصیل در رشته موسیقی بود در کلاس های ادبیات کلاسیک نیز شرکت می کرد و با مدرک لیسانس از این دانشگاه فارغ التحصیل شد.

او سپس زیر نظر ریموند لپارد (Raymond Leppard) و ترستون دارت (Thurston Dart) و بعد ها زیر نظر رافائل پویانا (Rafael Puyana) و گوستاو لئونهاردت (Gustav Leonhardt) به تحصیل رهبری و اجرا پرداخت. او همچنین با دریافت بورس شورای آموزشی و فرهنگی بریتانیا به مدت یک سال در پراگ به تحصیل پرداخت.

هاگوود در بازگشت مجددش به کمبریج بود که با کریستوفر مانرو آشنا شد. او در سال ۱۹۶۷ همراه با دیوید مانرو (David Munrow) گروه موسیقی کهن (Early Music Consort) را تأسیس کردند. هاگوود در این گروه هارپسیکورد می نواخت. او در سال ۱۹۷۳ آکادمی موسیقی باستانی (Academy of Ancient Music) را پایه گذاری کرد که زمینه تخصصیش اجرای موسیقی باروک و موسیقی کلاسیک کهن با سازهای قدیمی (Period Instruments) بود. گروه موسیقی کهن با درگذشت مانرو در سال ۱۹۷۶ از هم پاشید اما هاگوود فعالیت های اجرا و ضبط خود را با آکادمی موسیقی باستانی ادامه داد.

او از سال ۱۹۸۱ مرتبا در ایالات متحده به رهبری پرداخته است. هاگوود از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۱ مدیر هنری انجمن هندل و هایدن بوستون بوده و از آن زمان لقب رهبر برجسته (Conductor Laureate) را از آن خود نموده است. او هم چنین از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۵ مدیر هنری جشنواره موتسارت در مرکز باربیکن در لندن و از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲ مدیر موسیقی ارکستر مجلسی سن پائول در مینسوتا بوده است.

هاگوود رهبری اپراهای بسیاری را نیز بر عهده داشته است. اولین رهبری اپرای او به اپرای دن جیووانی در سن لوئیس میسوری بر می گردد. او با اپرای ملی برلین ،لا اسکالا در میلان، اپرای سلطنتی استکهلم، خانه سلطنتی اپرا در کاونت گاردن، فستیوال تابستانی اپرای Chorégies d’Orange و اپرای بزرگ هاستون همکاری کرده است.

او با اپرای استرالیا و در سال ۱۹۹۴ Idomeneo و در سال ۱۹۹۷ La Clemenza di Tito را رهبری کرد. هاگوود در سال ۲۰۰۹ به خانه سلطنتی اپرا بازگشت تا ارکستر عصر روشنگری (Orchestra of the Age of Enlightenment) را در اجرای Dido and Aeneas از پورسل (Purcell) و Acis and Galatea از هندل را رهبری کند.

2 دیدگاه

  • ramtin
    ارسال شده در خرداد ۲۹, ۱۳۹۰ در ۱۲:۰۵ ق.ظ

    be gofteye khodetoon gofto goye harmonik haft sale shod vali be nazare man hich taghire khassi nakard masalan bejaye in ke faghat tozih bedin yekam note hatoon ro bishtar konid va ye bakhsh dorost konin ta beshe ahang haye mokhtalef mesle classic rock va jazz goosh dad va downlode kard

  • امیر
    ارسال شده در خرداد ۲۹, ۱۳۹۰ در ۹:۰۹ ب.ظ

    خوب این مقاله را خواندم ولی من که تا حالا موزیک بدون کلام خیلی زیاد گوش کردم تا حالا هیچ اثری از ایشون به گوشم نخورده تو ارشیوم هم ندارم حداقل اسم لاتین ایشون را مینوشتید تا بتونم کارهای ایشون را دانلود کنم

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

میرهادی: نسل جدید آماده تر هستند

ارکستر زهی باربد به رهبری کیوان میرهادی و سرپرستی محمد هادی مجیدی در سومین دوره جشنواره بین المللی موسیقی معاصر تهران در تاریخ سوم اردیبهشت ماه ۹۷ ساعت ۱۸ در تالار رودکی به روی صحنه رفت. در این اجرا یک قطعه از کیوان میرهادی برای با نام کنسرتو تنبور اجرا شد. امروز گفتگوی ما را با کیوان میرهادی درباره این کنسرت می خوانید:

دسته بندی و زمان بندی: ادراک متر (II)

فرض اولیه برای تحقیق در میکروریتم این است که ما ریتم ها را آنگونه که در فرم نت نویسی استاندارد نوشته می شوند نمی توانیم اجرا کنیم. به علاوه، انحراف از مقادیر ریاضی ساده و دقیق نت نویسی به دو دسته تقسیم می شود، اولا اختلافات تصادفی که به دلیل نقص نوازنده یا نقص ساز است و اختلافات سیستماتیک که از لحاظ نوع یا حس ریتمیک حائز اهمیت هستند. در چنین تحقیقی، ممکن است به سطوح ریتمیک مختلفی اشاره شود.

از روزهای گذشته…

بررسی کتاب های آموزش سازدهنی در ایران (IV)

بررسی کتاب های آموزش سازدهنی در ایران (IV)

کتاب فوق اولین کتاب از مجموعه سه جلدی با عنوان “دوره جامع آموزش سازدهنی” می باشد که به وسیله انتشارات سرود در سال ۱۳۸۰ منتشر شده است. مولف کتاب آقای منصور پاک نژاد (متولد ۱۳۴۱ ) است که از نوازندگان و مدرسان باسابقه سازدهنی هستند .
ریچارد واگنر، خداوندگار اپرا (III)

ریچارد واگنر، خداوندگار اپرا (III)

همسر دوم واگنر کوزیما بعدها نوشته است: “زمانی که نسل آینده به دنبال نیرویی عظیم در این اثر ناب بگردند، ممکن است قادر باشند، اشکها و خون دلهای آهنگساز را به لبخندهایی تبدیل سازند”. در سال ۱۸۶۲ واگنر به طور رسمی از مینا جدا شد، اگرچه تا مرگ مینا در سال ۱۸۶۶ به حمایت مالی او ادامه داد. بین سالهای ۱۸۶۱ و ۱۸۶۴ واگنر سعی کرد اپرای “تریستان و ایزولده” را در وین اجرا کند.
نگاهی به زندگی الویس پریسلی

نگاهی به زندگی الویس پریسلی

الویس آرون پریسلی ایرلندی الاصل ۸ ژانویه سال ۱۹۳۵ در شهر توپلو(می سی سی پی) بدنیا آمد. او یک برادر دوقلو نیز داشت که ۳۵ دقیقه از او بزرگتر بود و در هنگام تولد فوت کرد. پس از جابجایی خانواده در سن سیزده سالگی دوران نوجوانی را در ممفیس تنسی گذراند.
چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه دهم (I)

چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه دهم (I)

بین موسیقی و بدن ارتباطات بیشماری قابل تصور است. ساز به عنوان یک ابزار اجرایی که به وسیلۀ اندام‌های نوازنده نواخته می‌شود، خود زمینۀ بسیار گستردۀ مطالعاتی را فراروی پژوهشگران موسیقی قرار می‌دهد. مطالعات مربوط به شیوۀ کار بدن و ارتباط دو سویۀ ساز و اندام نوازنده از موضوعات قابل طرح در این حوزه است که در شاخه‌های نشانه‌شناسی (semiology, semiotics)، معناشناسی (semantics) و حتی بهداشت نوازندگی قابل بررسی است. موسیقی یکی از محرک‌هایی است که علاوه بر کارکرد شنوایی و ذهنی آن بر روی مخاطب، باعث تحرکات اندام‌واره‌های او نیز می‌شود.
سریر: اجرای متفاوت یک اثر نشان از موفقیت آن دارد

سریر: اجرای متفاوت یک اثر نشان از موفقیت آن دارد

همانطور که گفتم آقای نوری و من هیچوقت علاقه ای به جلوگیری از گسترش آثارمان در گروههای مختلف اجتماعی نداشتیم؛ در همه دنیا هم آثار مختلف موسیقی کلاسیک با ورژنهای مختلف اجرا میشود و این اتفاقا به نوعی موفقیت یک اثر میتواند محسوب شود. اگر هم امروز خواننده های مختلف سعی میکنند کارهای آقای نوری را اجرا کنند، یک نوع موفقیت هست در کار آقای نوری؛ این کار سختی هست و از عهده هر هنرمندی بر نمی آید، ما میبینیم که در سبکها دیگر موسیقی کمتر هنرمندی توانسته این موقعیت را کسب کند.
ابوحمزه: سعی کردم ادا در نیاورم!

ابوحمزه: سعی کردم ادا در نیاورم!

به تازگی در فضای اینترنت خبر انتشار آلبومی با نام «پایان پریشانی» به آهنگسازی عباس ابوحمزه و امیرآهنگ هاشمی به انتشار رسیده است. این آلبوم اولین اثر منتشر شده از عباس ابوحمزه نوازنده پیانو و آهنگساز است. به این بهانه گفتگویی با عباس ابوحمزه داشته ایم که در ادامه می خوانید:
علی رهبری: رحمت الله بدیعی بهترین نشان است

علی رهبری: رحمت الله بدیعی بهترین نشان است

بدنبال تهیه مطلب “علی رهبری و موسیقی صلح “با علی رهبری، رهبر و آهنگساز صاحب نام ایرانی مصاحبه ای انجام دادیم که در این مطلب قسمت دوم آنرا میخوانید. لازم به ذکر است که این گفتگو قبل از انتصاب ایشان به رهبری دائم ارکستر سمفونیک تهران و پس از کنسرت قبلی ایشان یعنی زمانی که به دعوت مرحوم فریدون ناصری و به عنوان رهبر میهمان رهبری در تهران حضور داشتند انجام شده است.
عشق‌بازی می‌کنم با ˝نام˝ او (II)

عشق‌بازی می‌کنم با ˝نام˝ او (II)

آیا عنوان “مثنوی در موسیقی دستگاهی” به معنای معرفی و سپس بسط این گوشه در موسیقی دستگاهی نیست؟ و اگر پاسخ سوال پیشین مثبت است، این اتفاق چگونه رخ داده؟
” Let It Be” اثر مک کارتنی (I)

” Let It Be” اثر مک کارتنی (I)

“Let It Be” اثر پاول مک کارتنی، در مارس سال ۱۹۷۰ به صورت تک آهنگ و در آلبومی به همین نام به بازار عرضه شده است ( هر چند برخی متن این ترانه را نتیجه همکاری مشترک مک کارتنی و لنون می دانند). الهام بخش این ترانه در حقیقت خوابی بوده که مک کارتنی در آن مادرش – مری مک کارتنی (Mary McCartney) – را در حالیکه جمله “Let It Be” را به او گوشزد نموده، دیده است.
روی دانوب زیبای آبی (I)

روی دانوب زیبای آبی (I)

یوهان‌ اشتراوس به آن دسته کوچک از آهنگسازان بزرگ‌ تعلق دارد که در زمان‌ حیات‌ شان، شاهد‌ موفقیت‌های بـزرگ خـود بودند و بارها به عناوین مختلف در برابر هزاران تماشاگر برای‌ او جشن‌ گرفتند. یکی از جشن‌های بزرگ در روزگار اشـتراوس در سال‌ ۱۸۹۲ بود که‌ به مناسبت پنجاهمین سال‌ نخست‌ کنسرت او در دوممایر (Dommayer) هـیتسینگ وین برپا شد. یـکی‌ از جـراید وین سخنرانی کوتاه یوهان اشتراوس را که به مناسبت‌ این جشنواره بیان کرده بود چاپ کرده که این متن توسط سعدی حسنی، موسیقی شناس فقید ایرانی ترجمه شده است: