کریستوفر هاگوود: رهبر، موسیقی شناس و نوازنده کیبورد (I)

کریستوفر هاگوود
کریستوفر هاگوود
کریستوفر هاگوود که «فون کارایانِ موسیقی کهن (early music)» نامیده می شود در عرصه بین المللی به عنوان یکی از تأثیر گذارترین حامیان جریان تاریخی موسیقی کهن شناخته شده است. او هم چنین به همین اندازه نیز به موسیقی قرن ۱۹ و ۲۰ علاقه مند است و به خصوص توجه ویژه ای به مکتب نئوکلاسیک (مارتینو، استراوینسکی، بریتن، کپلند، تیپت و هونگر) داشته است.

هاگوود مهارت های موسیقیایی دقیق و عالی خود را به طور یکسان، در تمامی آثارش به کار می گیرد. او همواره تلاش می کند تا نیت و هدف آهنگ ساز را در نت نویسی و اجرا کشف و باز آفرینی کند.

مجله موسیقی بی بی سی در توصیف او می نویسد: «نام هاگوود با درجه عالی نوازندگی و کیفیت کار پژوهشی هم معنی شده است.»

او در دهم سپتامبر ۱۹۴۱ در ناتینگهام انگلستان به دنیا آمد.

در حالیکه در کالج پمبروک در دانشگاه کمبریج مشغول به تحصیل در رشته موسیقی بود در کلاس های ادبیات کلاسیک نیز شرکت می کرد و با مدرک لیسانس از این دانشگاه فارغ التحصیل شد.

او سپس زیر نظر ریموند لپارد (Raymond Leppard) و ترستون دارت (Thurston Dart) و بعد ها زیر نظر رافائل پویانا (Rafael Puyana) و گوستاو لئونهاردت (Gustav Leonhardt) به تحصیل رهبری و اجرا پرداخت. او همچنین با دریافت بورس شورای آموزشی و فرهنگی بریتانیا به مدت یک سال در پراگ به تحصیل پرداخت.

هاگوود در بازگشت مجددش به کمبریج بود که با کریستوفر مانرو آشنا شد. او در سال ۱۹۶۷ همراه با دیوید مانرو (David Munrow) گروه موسیقی کهن (Early Music Consort) را تأسیس کردند. هاگوود در این گروه هارپسیکورد می نواخت. او در سال ۱۹۷۳ آکادمی موسیقی باستانی (Academy of Ancient Music) را پایه گذاری کرد که زمینه تخصصیش اجرای موسیقی باروک و موسیقی کلاسیک کهن با سازهای قدیمی (Period Instruments) بود. گروه موسیقی کهن با درگذشت مانرو در سال ۱۹۷۶ از هم پاشید اما هاگوود فعالیت های اجرا و ضبط خود را با آکادمی موسیقی باستانی ادامه داد.

او از سال ۱۹۸۱ مرتبا در ایالات متحده به رهبری پرداخته است. هاگوود از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۱ مدیر هنری انجمن هندل و هایدن بوستون بوده و از آن زمان لقب رهبر برجسته (Conductor Laureate) را از آن خود نموده است. او هم چنین از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۵ مدیر هنری جشنواره موتسارت در مرکز باربیکن در لندن و از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲ مدیر موسیقی ارکستر مجلسی سن پائول در مینسوتا بوده است.

هاگوود رهبری اپراهای بسیاری را نیز بر عهده داشته است. اولین رهبری اپرای او به اپرای دن جیووانی در سن لوئیس میسوری بر می گردد. او با اپرای ملی برلین ،لا اسکالا در میلان، اپرای سلطنتی استکهلم، خانه سلطنتی اپرا در کاونت گاردن، فستیوال تابستانی اپرای Chorégies d’Orange و اپرای بزرگ هاستون همکاری کرده است.

او با اپرای استرالیا و در سال ۱۹۹۴ Idomeneo و در سال ۱۹۹۷ La Clemenza di Tito را رهبری کرد. هاگوود در سال ۲۰۰۹ به خانه سلطنتی اپرا بازگشت تا ارکستر عصر روشنگری (Orchestra of the Age of Enlightenment) را در اجرای Dido and Aeneas از پورسل (Purcell) و Acis and Galatea از هندل را رهبری کند.

2 دیدگاه

  • ramtin
    ارسال شده در خرداد ۲۹, ۱۳۹۰ در ۱۲:۰۵ ق.ظ

    be gofteye khodetoon gofto goye harmonik haft sale shod vali be nazare man hich taghire khassi nakard masalan bejaye in ke faghat tozih bedin yekam note hatoon ro bishtar konid va ye bakhsh dorost konin ta beshe ahang haye mokhtalef mesle classic rock va jazz goosh dad va downlode kard

  • امیر
    ارسال شده در خرداد ۲۹, ۱۳۹۰ در ۹:۰۹ ب.ظ

    خوب این مقاله را خواندم ولی من که تا حالا موزیک بدون کلام خیلی زیاد گوش کردم تا حالا هیچ اثری از ایشون به گوشم نخورده تو ارشیوم هم ندارم حداقل اسم لاتین ایشون را مینوشتید تا بتونم کارهای ایشون را دانلود کنم

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (V)

فیاض ادامه داد: من به روشنی به خاطر دارم که اگر ۳۰ سال پیش می‌گفتیم که فلانی نقد می‌کند، معنی‌اش این بود که فلانی با چیزی مخالفت می‌کند ولی در ذهن حداقل بنده و فکر می‌کنم شمار بسیار زیادی از دوستانی که در آذر ۱۳۹۷ زندگی می‌کنند منتقد کسی نیست که ایراد بگیرد. این جا یک رویداد همزمانی را شاهد هستیم. یعنی ما همزمان دوستانی را داریم که در زمانی زندگی کرده‌اند که نقد عبارت بوده است از موضع‌گیری مخالف با یک موضوع و بعد به مرور با کنش‌های نسل‌های دیگری معانی دیگری پیدا کرده است و این از جمله جاهایی است که من شکاف نسلی را می‌بینم. اگر به خیلی از عزیزانی که مثلا ممکن است ۲۰ سال از من بزرگ‌تر باشند بگوییم قرار است نقد شوید با نوعی جبهه‌گیری آن‌ها مواجه می‌شویم، چون فکر می‌کنند منتقد به معنی مخالف است.

یادداشتی بر مجموعه کنسرت‌های «چندشب عود»

شاید اگر با چند جابه‌جایی یا اضافه‌کردن شب چهارم، اجرای نوازندگانی همچون حمید خوانساری، شهرام غلامی، مریم خدابخش، سیاوش روشن و امیرفرهنگ اسکندری و… را در چنین برنامه‌ای می‌شنیدیم، می‌شد سنجه‌های دقیق‌تری از عیار عودنوازیِ امروز ایران بدست داد. با اینحال آنچه در این سه شب رخ داد چنین بود:

از روزهای گذشته…

استفان گراپللی

استفان گراپللی

نام استفان گراپللی میتوانست تنها به خاطر نقش مهمش در کوینتت هات کلاب فرانسه، در کتاب تاریخ موسیقی جز جاودانه شود. دوران حرفه ای دیرپا و شیوه نواختن همیشه مشتاقانه گراپللی، نقش بسیار مهمی در تثبیت مقام ویولون به عنوان یک ساز موسیقی جز داشته است.
چشمه ای جوشیده از اعماق (IV)

چشمه ای جوشیده از اعماق (IV)

۴٫ تمپو تغییری در این سبک ندارد. ریتم نیز (در صورت وجود) بسیار ساده و پراز عناصر تکرار شونده است. از این رو به نظر می رسد مهمترین ویژگی این سبک سادگی فرمی و محتوایی آن باشد: آنچه که در سادگی صدای یک ناقوس وجود دارد. شیوه ابداعی پارت متأثر از صدای ناقوس است و هارمونیک های ناقوس یا زنگ، نقش مهمی در این سبک ایفا می کنند. گذشته از اینکه ناقوس برای پارت منبع الهامی مهم بوده، خصوصیات ویژه آن بواسطه شکل، هارمونیکها و شیوش منحصر بفردش بسیار مورد توجه او بوده است.
شاید چنین باشد، شاید (II)

شاید چنین باشد، شاید (II)

رنگ‌آمیزی دور از ذهن اولین مشخصه‌ی سوگواری «چکناواریان» است. دور کردن تکنوازان تالار رودکی («فرامرز پایور» و …) از صدادهی (۵) خاصی که در حافظه‌ی شنوندگان موسیقی ایرانی به خوبی ثبت شده کاری دشوار است که چکناواریان به درستی از عهده‌ی آن برآمده. آشنازدایی از موسیقی نوازندگانی که در دوره‌ی اجرای این اثر از مشهورترین‌ها بوده‌اند تا حدودی بر اثر غرابت ماده‌ی موسیقایی و تا حدودی نیز بر اثر تکنیک‌ها و رجیستر اجرایی نامانوس (نسبت به موسیقی دستگاهی که این گروه اجرا می‌کرد) به وجود آمده (به‌خصوص در مورد قیچک).
هنر و انقباض ایدوئولوژیک (III)

هنر و انقباض ایدوئولوژیک (III)

می دانید هرگاه منبعی به وسیله تبدیل شود، به سرعت دچار استهلاک و افت کیفیّت شده و در فرجام خود ناچار می شود آخرین دقائق نزدیکی به مرگ خود را شماره کند. پس نتیجه می گیریم بازتاب های تمرکز دو قدرت سیاسی و اقتصادی در یک نهاد اجتماعی به نام دولت، انقباض بیش از حدِّ فضاهای آزاد اجتماعی را به همراه دارد و منابع زایای اجتماعی را به وسایل مصرفی لازم برای تمرکز بیش از حدِّ قدرت سیاسی تبدیل می کند.
واریاسون روی ii-V-I، قسمت اول

واریاسون روی ii-V-I، قسمت اول

بسیاری از قطعات موسیقی Jazz از توالی آکورد ii-V-I یا واریاسیونهای مختلفی که روی آن انجام می شود بدست می آید. می خواهیم راجع به چند توالی آکورد دیگر که می تواند از این توالی ساده ساخته شود صحبت کنیم.
موضوع زمان پریشی در روایت داستان های مردمی

موضوع زمان پریشی در روایت داستان های مردمی

این متن یک صفحه از پایان نامه کارشناسی ارشد موسیقی شناسی نگارنده با عنوان «بررسی موسیقی عاشیقی در شمالِ شرق ترکیه (کارْص): مسئله ی تغییرات از ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۶ میلادی است.»
گفتم بگو، سکوت کرد و رفت و من هنوز گوش می کنم

گفتم بگو، سکوت کرد و رفت و من هنوز گوش می کنم

اولین سالگرد زنده یاد احمدآقالو که از هنرمندان تئاتر و سینما بود، در “خانه هنرمندان ایران” در تاریخ ۳/۹/۱۳۸۸ برگزارشد. به یقین ا نسان هایی همچون احمد آقالو، برگ زرینی در تاریـــخ هنر ایران محسوب می گردند. جان شیــفته او در کفایت جاودانگی اش بر تـــارک تاریخ فرهـنگ وهنر ما، در خاطره مشترک جمعی مان جاودان می درخشد ، هرچند سوخت اما ساخت تا خاکستر بغض اش در عبور از خاطره ها، رو به افق های معنایی پرکشــد اما سبکبار همچون ذات فردی اش برخلاف روال مالوف و معـمول به سوی اعتلای ارزش های پاک انسانی گام نهاد و درسایه سار حافـظه تاریخ، در وسعت دستاوردهای بشری دل به دریا زد و رفت.
سهیلی: تهیه کننده باید به کارشناس مراجعه کند

سهیلی: تهیه کننده باید به کارشناس مراجعه کند

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با محسن سهیلی، تهیه‌کننده موسیقی و سرمایه گذار کنسرت «بگو کجایی» که قرار است ۹ شهریور ماه سال جاری در برج میلاد به روی صحنه برود؛ این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XX)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XX)

در سن هشت سالگی الگار چهار خط حامل نت را به شکل متقاطع کشید و در آخر هر کدام از این خطوط حامل، کلیدی متفاوت کشید که عبارت بودند از حروف B ,A , C , H که مخفف اسم باخ می باشند. مادرش تاریخ این نقاشی را ۲۴ مارس ۱۸۶۶ نگاشته و آن را داخل آلبومی کرده که اکنون در خانه ی زادگاه الگار که تبدیل به موزه شده است نگهداری می شود.
به بهانه کنسرت ارکستر کامه راتا در تالار وحدت (II)

به بهانه کنسرت ارکستر کامه راتا در تالار وحدت (II)

در هنگام مقایسه کلیه آثار پارت پس از ۱۹۷۶، یک تم بنیادین مشترک وجود دارد و آن امر ماورائی و الهی است. رویکرد پارت به مذهب، جلوه خاصی به خلوص و بی آلایشی نگاه هنرمندانه وی بخشیده است. بسیاری موسیقی پارت را گذار شنونده به “لحظه بیرون زمان” تعبیر کرده اند. از برجسته ترین آثار این دوره می توان به Fratres، Cantus In Memoriam Benjamin Britten و Tabula Rasa اشاره کرد.