موسیقی آفریقای جنوبی (II)

سازهای غربی برای نواختن آهنگ های روستایی مورد استفاده قرار گرفتند که به نوبه خود باعث شد که سبک های جدید و دو رگه (ترکیبی) ساخت موسیقی (و همچنین رقص) در مراکز شهریِ در حال توسعه، افزایش پیدا کند.

مبلغان مذهبی
در اواسط دهه آغازین قرن نوزدهم، نمایش های سیار مبلغان مذهبی به آفریقای جنوبی رسید. در آغاز، این مبلغان، اجرا کننده های سفید پوستی بودند که صورت خود را شبیه سیاهپوستان گریم می کردند. اما در دهه شصت قرن نوزده بود که مبلغان سیاهپوست آمریکایی مانند ارفیوس مک آدو (Orpheus McAdoo) و ویرجینیا جوبلی سینگرز (Virginia Jubilee Singers) به اجرا در آفریقای جنوبی پرداختند و شهروندان آفریقای جنوبی را نیز تحت تأثیر قرار داده و باعث شدند که آن ها نیز کرهای این چنینی را راه اندازی کنند.

این سنت مبلغان با فرم های دیگر ترکیب شد و به پیشرفت ایسیکاتامیا (isicathamiya) انجامید که نخستین موفقیت بین المللی خود را در سال ۱۹۳۹ و با قطعه “Mbube” از سولمون لیندا (Solomon Linda) و ایونینگ بردز (Evening Birds) بدست آورد. بار ها روی این قطعه شگفت انگیز کار شده است و از این قبیل می توان به کار موفقیت آمیز پیت سیگر (Pete Seeger) با نام “Wimoweh” (که در واقع گونه دوم Mbube بود) و “The Lion Sleeps Tonight” که یک اثر کلاسیک جهانی است، اشاره کرد.

مبلغان همچنین شکل و انگیزه جدیدی به خوانندگان و گروه های کارناوال، از اقلیت «کیپ» نیز دادند. بدین ترتیب که آنها در سبک هایی از موسیقی مانند موسیقی سبک ترِ گوئما (Goema) به سازهایی مانند بانجو روی آوردند.

مارابی (Marabi)
در آغاز قرن بیستم، فرم های جدیدی از موسیقی دو رگه در بین جمعیت سیاهپوست شهرنشین منطقه های معدنی، مانند ژوهانسبورگ، شکل گرفتند.

مارابی موسیقی سبک کیبورد است که با ارگ های پدالی اجرا می شود که مخصوصا در محله های اقلیت نشین باب شد. در اصل هدف این موسیقی جدید جذب کردن مردم به میخانه های غیر قانونی بود و ریشه در سنت آفریقایی داشته و تحت تأثیر موسیقی ضربی و بلوز آمریکا نیز بود. این موسیقی از آکوردهای ساده و محدودی بهره می گرفت که در الگوهای بداهه نواخته می شدند که میشد تا صبح آنها را تکرار کرد. در موسیقی عبدالله ابراهیم، موزیسین جز، هنوز هم می توان رد پاهایی از این فرم پیدا کرد.

موزیسین های اولیه مارابی که نامشان میخانه های غیر قانونی و فساد اخلاقی را تداعی می کرد، نوعی فرهنگ زیر زمینی موسیقیایی را به راه انداختند و از ضبط آثار خود نیز خودداری کردند. هم مقامات سفید پوست و هم مخاطبان با تجربه تر سیاهپوست نیز از این موسیقی ابراز انزجار کردند، همانطور که موسیقی جز در آمریکا در آغاز به دلیل وسوسه برانگیز بودنش مورد انتقاد قرار گرفت.

اما ملودی های خوش آهنگ و ریتم های رقصان مارابی به موسیقی گروه های بزرگتر رقص مانند Jazz Maniacs، Merry Blackbirds و Jazz Revellers راه یافت. این گروه ها در دهه های سی و چهل به شهرت زیادی دست یافتند و در میان سیاهپوستان و سفید پوستان آفریقای جنوبی مخاطبان فراوانی پیدا کردند. در دهه های بعد، سبک مارابی-سوئینگ (marabi-swing) به اومباکانگا (mbaqanga) ارتقا یافت که مشخص ترین فرم موسیقی جز آفریقای جنوبی است و در دهه هشتاد باعث به وجود آمدن فرم های پوپولیستی در مناطق سیاهپوست نشین شد.

از دهه سی قرن بیست به بعد، با راه اندازی شبکه رادیویی برای سیاهپوستان و رشد صنعت بومی ضبط، مارابی به سرعت معروف شد. خیلی زود مدرسه ها نیز به آموزش سبک های موجودِ جز روی آوردند. به عنوان مثال، مدرسه تأثیرگذارِ موسیقیِ ویلفرد سنتسو (Wilfred Sentso) به نام مدرن پیانو سینکوپیشن (Modern Piano Syncopation) «موسیقی کلاسیک، جز سینکوپیشن و نوازندگی ساکسیفون و ترومپت» را در برنامه های آموزشی خود قرار داده بود. در واقع، زبان موسیقایی اصیل آفریقای جنوبی در حال شکل گیری بود.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گزارشی است از مراسم رونمایی از آلبوم به‌یاد بهاری (I)

مطلبی که پیش رو دارید، گزارشی است از مراسم رونمایی از آلبوم به‌یاد بهاری: تک‌نوازی کمانچه در فرهنگسرای سرو به تاریخ سوم بهمن ۱۳۹۸ که توسط شهاب مِنا تهیه شده است:

نشست بررسی و نقد کتاب «دانش هرمی موسیقی» اثر محمدسعید شریفیان برگزار می‌شود

نشست بررسی و نقد کتاب «دانش هرمی موسیقی» اثر محمدسعید شریفیان برگزار می‌شود. در این نشست که عصر روز دوشنبه هفتم بهمن‌ماه برگزار می‌شود نویسنده اثر محمدسعید شریفیان، محمدرضا آزاده‌فر و محمدعلی مرآتی حضور خواهند داشت. نشست بررسی و نقد کتاب «دانش هرمی موسیقی» دوشنبه هفتم بهمن‌ماه از ساعت ۱۵ تا ۱۷ در سرای اهل قلم واقع در خیابان انقلاب،‌ خیابان فلسطین جنوبی، کوچه خواجه نصیر پلاک ۲ برگزار می‌شود.

از روزهای گذشته…

جیمز براون، پدرخوانده موسیقی سول، درگذشت

جیمز براون، پدرخوانده موسیقی سول، درگذشت

اسوشیتدپرس، آتلانتا- جیمز براون James Brown، پدرخوانده پرانرژی موسیقی سول Soul، که صدای خش دار و ریتمهای انقلابی وی، او را به یکی از مهمترین بنیان گذاران موسیقی رپ، فانک و دیسکو تبدیل کرده بود، صبح روز دوشنبه ۲۵ دسامبر، در سن ۷۳ سالگی درگذشت.
غریب، غریبانه رفت…

غریب، غریبانه رفت…

امروز اولین سالگرد درگذشت بهمن پورقناد است. در “وداع با آقای فاگوت” گفته بودم که قرار بود مطلبی در مورد غلامحسین غریب گرکانی تهیه کنیم که متاسفانه چنین فرصتی به وجود نیامد. امروز با توجه به شنیده هایم از بهمن پورقناد و دیگران (نگارنده فقط یکبار با غلامحسین غریب ملاقات داشتم) در این مورد مینویسم.
مصاحبه ای با دیلنا جنسون (II)

مصاحبه ای با دیلنا جنسون (II)

زمانی که دیلنا آغاز به نواختن ویلن کرد، روش تدریس موسیقی سوزوکی (Suzuki movement) ویلنیست بزرگ ژاپنی، در آمریکا در اوج خود بود. آنچه دیلنا را از سن بسیار پائین به سوی موسیقیدان شدن پیش برد، اصرار مادر بود.
ساز حنجره و چالش‌های تولید صوت منتشر شد

ساز حنجره و چالش‌های تولید صوت منتشر شد

کتاب «ساز حنجره و چالش‌های تولید صوت»، که به‌تازگی توسط نشر سوره‌ی مهر در ۲۵۰۰ نسخه با قیمت ۱۰۰ هزار تومان منتشر شده است، ثمره‌ی سال‌ها پژوهش فریبا (فرنگیس) یاوری در زمینه‌ی صدای انسانی- چه گفتار و چه آواز- است. فریبا یاوری تحصیلکرده‌ دو رشته‌ی به‌ظاهر نامرتبط بیهوشی و موسیقی است.
گفتگو با هوشنگ ظریف (II)

گفتگو با هوشنگ ظریف (II)

ظاهراً حدود یک سالی ارکستر تعطیل شد. بله به دلایلی تعطیل شد. بچه‌ها هم یکسری‌شان رفتند شهرستان. چند ماهی که گذشت آقای پایور به من زنگ زدند که بیا منزل بنشینیم و ساز بزنیم و کار کنیم. رفتم و تمریناتی را شروع کردیم. بعد به ایشان گفتم این قطعات به هر حال تنبک هم لازم…
ادامهٔ مطلب »
نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (II)

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (II)

جوامع اروپایی در اواخر قرن ۱۹ و شروع قرن ۲۰، تحت تأثیر صنعت و دانش جدید، دچار دگرگونی های بنیادی در بسیاری از ابعاد زندگی اقتصادی و اجتماعی خود شده بودند. جنگ اول جهانی حکومت های چند صد ساله سلطنتی و سنتی (امپراطوری های اطریش، آلمان عثمانی و روسیه تزاری) را که با چنین دگرگونی هایی مناسبت نداشتند از میان برداشت. در اروپای غربی، برعکس ایران، پارلمانتاریسم و دموکراسی استقرار یافت و به جای حکومت های خودکامه نشست، چرا که زمینه این تغییرات از مدت ها قبل – بعد از انقلاب فرانسه- ایجاد شده بود.
رابین گیب

رابین گیب

رابین گیب برادر دوقولوی ماریوس یکی از سه عضو گروه Bee Gees در دسامبر سال ۱۹۴۹ ، چهل و پنج دقیقه پس از برادرش در انگلستان بدنیا آمد.
موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (II)

موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (II)

روزی یکی از اعضای فرهنگستان ارس (Arras) {نام شهری در فرانسه} چنین گفت: «هر بار که به تاریخ فرانسه نظر می‌افکنیم به نام‌آوری از اهالی آرتوا بر می‌خوریم». می‌توان گفت که: ‌در روزگار ما نیز، آرتواها به خاطر هنرها و خدمات و معاضدت‌هائی که در پیشبرد جنبش‌های کشورهای محل اقامت خود کرده‌اند، افتخار بزرگی برای زادگاه خود و سایر ممالک فراهم آورده‌اند.
وهم یا نبوغ‌؟! (II)

وهم یا نبوغ‌؟! (II)

بی‌تردید جمع شدن تمام این نارسایی‌هاست که باعث شده‌است، میانگین کیفی تولیدات موسیقی در ایران و سطح سلیقه‌ی عموم به شکل چشمگیری تنزل یابند. موضوعی قدیمی که در دهه‌های گذشته برخی از موسیقی‌دانان و موسیقی‌شناسانِ معاصر، بارها و بارها در مقالات و نوشته‌های مرثیه‌گونِ خود به آن پرداخته ‌اند(۵)، (۶).
فروغ فروزان موسیقی ایران(I)

فروغ فروزان موسیقی ایران(I)

این اواخر موسیقی ما بسیار داغ دیده شده است. وقتی با پر پر شدن موسیقی دانان روبرو می شویم، یکی در آن بین بیش از همه عذادار است، همه می دانند که باید به وی تسلیت بگویند، وی چه بسا از بسیاری از صاحبان عذا عذادارتر است. گویی نزدیک ترین عزیزش پر پر شده است. وی «فروغ بهمن پور» است، فروزان چون فروغ فرخ زاد.