شنبه ۱۹ فروردین ۱۳۸۵
Rolling Stones روز پنجشنبه برای اجرای اولین کنسرتشان در چین وارد این سرزمین پهناور شدند و مورد استقبال و خوش آمدگویی چینی ها قرار گرفتند.
بزرگترین کلکسیون کارهای 2002 این گروه با نام 40Licks ، توسط مقامات و بازرسین مطبوعاتی سانسور شد و به 36 آهنگ قابل پخش و اجرا تقلیل یافت.
مقامات دولتی این کشور همچنین از چاپ متن دو ترانه Brown Sugar و Beast of Burden بخاطر اشعار انتقادی جلوگیری به عمل آوردند. هنوز هم مشخص نیست که آیا این قطعات در برنامه امروز شنبه، گروه اجرا خواهند شد یا خیر.
میک جگر در این رابطه گفته است که : "از این خبر شگفت زده نشدیم، ما مطمئن بودیم که اجرا کنسرت در این کشور توام با سانسور خواهد بود، بنابراین مشکل خاصی با این موضوع نداریم."
ازدحامی برای پیش خرید بلیط های اجرای شنبه شب در محیطی با گنجایش تقریبی 8,000 صندلی در بزرگترین محل برگزاری کنسرتها در شانگهای در قلب بزرگترین شهر چین، بوجود آمده است.
این گروه قرار بود 3 سال پیش اجرایی در چین داشته باشند که به علت اپیدمی بیماری سارس، اجرای کنسرت در این کشور لغو شد.
میک جگر (Mick Jagger)، کیت ریچاردز (Keith Richards)، ران وود (Ron Wood) و چارلی واتس (Charlie Watts) پنجشنبه شب در حالی که در حال سوار شدن به هواپیما در فرودگاه ژاپن بودند با خبرنگاران خداحافظی کردند تا آخرین توقفشان را برای مارتن کنسرت های A Bigger Bang داشته باشند.
با وجود معروفیت استونز در سرتاسر دنیا برای کارهای کلاسیکی مثل Satisfaction و Jumpin' Jack Flash، با توجه به آنکه طی سالهای 1960 و1970 چین غرق در منجلاب انزوای سیاسی بود، این گروه تا حدی در این کشور شناخته شده است اما پیش بینی می شود بیشتر بازدید کنندگان این کنسرت خارجی باشند.

میک جگر و ران وود در کنفرانس مطبوعاتی در شانگهای
از آن زمان با کمتر شدن محدودیت های فرهنگی و پیشرفت طبقه متوسط جامعه چین، توجه هنرمندان بسیاری از سراسر جهان به سمت این کشور پهناور جلب شده است. بعنوان مثال در سالهای اخیر این کشور میزبان اجراهایی از Elton John ، Whitney Houston و گروه هوی متالی چون Deep Purple در شانگهای بوده است.
تور فعلی استونز در ماه آگوست سال میلادی قبل آغاز شد و آنها مسیری را از امریکای مرکزی تا آمریکای جنوبی و ژاپن طی کردند. این گروه همچنین یک کنسرت رایگان برای بیش از یک میلیون نفر در ساحل کوپاکابانا (Copacabana) در ریودوژانیرو را در برنامه خود داشتند.
با وجود طرفداران وفادار به گروه استونز، به دلیل مشکلات اخذ ویزا برخی از آنها نتوانستند گروه را در شانگهای همراهی کنند.
mercurynews.com
فروردین ۲۰م, ۱۳۸۵ at ۱۰:۲۲ ق.ظ
look, look, it’s me!!!! :D
But Deep Purple are not Heavy metals, They are hard rockers. Thanx for this post too
فروردین ۲۰م, ۱۳۸۵ at ۱۲:۴۶ ب.ظ
look, check this link out, these are heavy metal too, you can not limit them in rock.
http://en.wikipedia.org/wiki/Deep_Purple
فروردین ۲۰م, ۱۳۸۵ at ۲:۱۶ ب.ظ
همانطور که در مقاله سایت ویکی پدیا آمده گروه دیپ پرپل را به همراه لدزپلین و بلک سبث از پیشگامان و پایه گذاران سبک هوی متال دانسته اند به خصوص از این حیث که بر گروههای هوی متال بعد از خود تاثیرات فراوانی داشته اند. منتها خود گروه دیپ پرپل همانطور که در ویکی پدیا نوشته هیچگاه خود را یک گروه هوی متال ندانسته و واقعا هم آهنگهای این گروه بیشتر حال و هوای هاردراک دارد و مثلا از آکوردهای خاص متال و دیستورشنهای شدید (حداقل به فرمی که در متال کنونی وجود دارد) در آنها خبری نیست. البته افتراق دقیق این دو سبک هم کار آسانی نیست خصوصا در نمونه های اولیه متال در دهه ۷۰ و ۸۰.
فروردین ۲۱م, ۱۳۸۵ at ۸:۳۹ ق.ظ
ضمن تاييد فرمايشات دوست عزيزم حامد، روند پايه گذاري و شكل گيري موسيقي متال از دهه ۶۰ آغاز شده است. اگر به كارهاي گروه هايي مثل The Who يا The Kinks گوش كنيد، براي اولين بار استفاده از طبل هاي باس با صداي حجيم يا آكوردهاي خاص با افكت خشن تر را در موسيقي آنها خواهيد شنيد كه بعد ها گروههايي مثل Led Zeppelin يا Deep Purple با استفاده از آنها سبكي به نام هارد راك را در دهه ۷۰ معرفي كردند. حتي برخي گروه هايي مثل The Doors (به خاطر سبك اشعار) و Jethro tull !!! را در اين روند سهيم ميدانند. اما آنچه امروزه به نام هوي متال مي شناسيم حاصل موسيقي است كه گروههايي به خصوص مثل Black Sabbath اجرا مي كردند و بعد ها گروه هايي مثل Sound Garden و Metalica آنرا تثبيت كردند.