بوگی ووگی (I)

Albert Ammons , 1907 - 1949
Albert Ammons , 1907 - 1949
بوگی ووگی (Boogie Woogie)، موسیقی ای پرتحرک و رنگارنگ با تاریخی به همان اندازه پر نقش و نگار است. مبدا پیدایش این موسیقی که در ابتدا به عنوان موسیقی رقص سیاهپوستان فقیر جنوب آمریکا شناخته شده، چندان مشخص نیست.

در سال ۱۹۳۸، تب بوگی ووگی در آمریکا و سپس اروپا همه گیر شد، و این زمانی بود که نوازندگانی چون آلبرت آمونز (Albert Ammons)، پیت جانسون (Pete Johnson) و مید لاکس لوییس (Meade Lux Lewis) در کارنگی هال (Carnegie Hall) به اجرای برنامه پرداختند.

با وجود اینکه بوگی ووگی تاثیر فراوانی بر انواع موسیقی پس از خود برجا گذاشت اما چنان که باید به حفظ و بازگویی تاریخ جالب توجه آن اهمیت داده نشده بود. به تازگی بعضی از علاقمندان و محققان موسیقی به کار کشف و تحقیق در باره این موسیقی پرداخته اند که خلاصه ای از جالبترین نکات تاریخی و همچنین شرح کوتاهی از مشهورترین نوازندگان این سبک را در اینجا آورده ایم.

audio file Jelly Roll Morton – Boogie Woogie Rag

لوکوموتیو بخار الهام بخش اولین نوازندگان بوگی ووگی شد
پل الیور (Paul Oliver) مورخ موسیقی، در کتاب خود به نام “داستان بلوز” (The Story of the Blues) آورده است:

“هنگامی که دوران بلوز آغاز شد، حومه شهرها آرام و ساکت بود و بلندترین صدایی که این سکون را برهم میزد غرش ترن بخاری بود که مسیر خود را در درون دشت دنبال میکرد و لکه ای از دود را در آسمان آبی برجای میگذاشت و در حالی عبور لحظه کوتاهی از هیجان ایجاد میکرد، صفیر سوت واضحی که مانند نغمه های بلوز کاهش مییافت و کم کم به ناله ای تبدیل میشد و بعد، قطار رفته بود.”

“میگویند که مهندسین، لوله سوت قطار را طوری تنظیم کرده بودند که نوایی مانند موسیقی بلوز از آن خارج شود اما احتمالا این سوت تنها برای کارگرانی که ساعت را از طریق عبور قطارها محاسبه میکردند، چنین صدایی میداد.”

” نوازندگان ناشناس سیاهپوست، که در آرزوی سوار شدن بر قطار و دور شدن از مشکلات خود بودند، ریتم لوکوموتیو بخار و ناله سوت آنرا به شکل موسیقی رقص تازه ای درآوردند که آنرا در تالارهای رقص و کافه های بین راه مینواختند.به این ترتیب، بوگی ووگی یا موسیقی نوازندگان نه چندان ماهری که پیانو را به سازی با آوای یک قطار پلی ریتمیک مبدل کرده بودند، روش نواختن پیانو را برای همیشه تغییر داد.”

در سال ۱۹۸۶، پل الیور در یک برنامه تلویزیونی درباره انتشار بوگی ووگی توضیحات بیشتری داد:

“حالا دیگر مامورین قطار به دیدن نوازندگان پیانویی که از کمپهای چوب بری می آمدند، عادت کرده بودند، آنها چند داستان برای مامور تعریف میکردند، از قطار پایین میپریدند و به یک کمپ چوب بری دیگر میرفتند و برایشان هشت ساعت موسیقی میکده ای یا barrelhouse (از نامهای اولیه بوگی ووگی) مینواختند.”

“به این ترتیب این موسیقی – در سرتاسر تگزاس- و متعاقبا، در خارج از تگزاس منتشر شد و پس از خروج از تگزاس به لوییزیانا رسید. یک نوازنده پیانو به نام جورج توماس George Thomas که از سال ۱۹۱۰ در لوییزیانا مسکن گزیده بود، به نوشتن ترانه هایی به نام New Orleans Hop Scop Blues پرداخت که موسیقی آن دارای رگه هایی از سبکی است که امروز به عنوان بوگی میشناسیم.”

۱۹ ژوئن ۱۸۶۵، نقطه عطفی در شکل گیری بوگی ووگی
یکی از محققین سبک بوگی ووگی به نام جان تنیسون (John Tennison) که به نانجان (Nonjohn) شهرت دارد، در کتاب خود به نام بوگی ووگی، چنین آورده است:

“جستجوی من در باره مبداء بوگی ووگی در داخل ایالات متهده بیشتر بر شواهدی درباره سبک اوستیناتو (ostinato، که از یک لغت ایتالیایی به معنای سمج گرفته شده است، یک موتیف یا جمله موسیقایی است که به طور مداوم در یک دانگ مشخص تکرار میشود) در نواختن سازهای کوبه ای و همچنین روش نواختن ملودیهای اصلی با این سازها در میان اهالی آفریقای غربی و همچنین تعمیم دادن این شیوه خاص در نواختن پیانو متمرکز شده است.”

من چند فرضیه دارم که امیدوارم صحیح باشند. اول اینکه بردگان در دوران قبل از جنگهای انفصال، دسترسی بسیار اندکی به پیانو داشتند و در کل فعالیتهای بردگان در زمینه موسیقی بسیار محدود بود زیرا اربابان آنها اعتقاد داشتند که چنین فعالیتهایی روحیه شورشی آنها را تقویت میکند. البته شکی نیست که در آن زمان استثنائاتی نیز وجود داشته اند و بوگی ووگی در میان چنین افرادی شکل گرفته است.”

“اما مهمترین واقعه به نظر من، روز ۱۹ ژوئن ۱۸۶۵ است که در این روز، پایان جنگ انفصال و پایان برده داری در تگزاس اعلام شد. در نتیجه از این تاریخ اهالی آفریقایی/آمریکایی تگزاس به درک تازه ای از آزادی رسیدند و در چهار عرصه مختلف زندگی خود، تغییراتی اساسی به وجود آورند که از عشق به موسیقی نشات میگرفت :

• به دست آوردن امکان سفر آزادانه
• پرداختن به موسیقی و کسب تجربه در آن
• تبادل نظریات و ایده های خود در زمینه موسیقی با یکدیگر
• دسترسی به وسایلی که قبل از آن ممنوع بود، از جمله پیانو”

nonjohn.com, colindavey.com, wikipedia.com

4 دیدگاه

  • Babak
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۶, ۱۳۸۵ در ۱۰:۲۶ ب.ظ

    mer c

  • rolling_stones
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۷, ۱۳۸۵ در ۸:۵۸ ق.ظ

    “Let’s do the tube snake boogie, come on boogie woogie all night long.”(Billy Gibons)
    Boogie is a style, later relict on other Blues musicians like John Lee Hooker. Thanx for nice article

  • ناشناس
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۹, ۱۳۸۵ در ۹:۳۵ ق.ظ

    دوستان ملام
    واقعا سایت بسیار مقید وخوبی دارید. من بعنوان یک مدرس موسیقی از مطالب نوشته شده دراین سایت بسیار استفاده می کنم.
    اگر برایتان مقدور است مطالبی در مورد صداسازی برای خوانندگی اپرا درسایت قرار دهید.
    دستتان درد نکند.

    شهرام از تبریز

  • kamal kamalian
    ارسال شده در آبان ۱۳, ۱۳۸۵ در ۷:۴۳ ب.ظ

    salam va khaste nabashid
    man az zahamate shoma tashakor mikonam va az khoda baratoon arezooye movafaghiat mikonam
    matalebe shoma besyar mofid bood ta mitoonin az blues va srv matlab benevisid
    tarjomeye matnhaye sher vaghean mofide mamnoon babay

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (XI)

همانطور که قبلا تاکید کردم، آهنگساز باید آزاد باشد که به هر نوع زبان موسیقایی و به هر نوع استیل که می خواهد آهنگسازی کند. آشنایی با موسیقی ایران افق دید آهنگساز را باز می‌کند صرف نظر از هر استیلی و هر زبان موسیقایی که آهنگساز بخواهد در آن کار کند.

محمدرضا امیرقاسمی «شبی برای پیانوی ایرانی» را به روی صحنه می برد

کنسرت گروه موسیقی برف با عنوان «شبی برای پیانوی ایرانی» در تاریخ جمعه ۱۰ اسفند ساعت ۲۰ در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت. سرپرست و تکنواز پیانوی گروه برف محمدرضا امیرقاسمی و خواننده این کنسرت علی امیرقاسمی و اجرای تمبک با سحاب تربتی می باشد. در این برنامه علاوه بر اجرای آثار اساتید بزرگ پیانوی ایرانی نظیر جواد معروفی و مرتضی محجوبی، از چند نوازنده پیانوی دوره قاجار مانند اساتید محمود مفخم (مفخم الممالک) و مشیرهمایون شهردار هم قطعاتی اجرا خواهد شد. اجرای آثاری کمیاب و خاص از پیانو نوازیِ دوره ی قاجار و عصر مشروطه اولین بار است که در یک کنسرت اتفاق می افتد.

از روزهای گذشته…

روش سوزوکی (قسمت چهل و پنجم)

روش سوزوکی (قسمت چهل و پنجم)

آنها چنین تصوری را هم به خود راه نمی‌دادند که من برازنده حضور در این جمع نیستم، رفتارشان با من صمیمانه بود و به من این اطمینان خاطر را می‌دادند که خودم را در بین شان خوب احساس کنم و رفتاری با ملاحظه با من داشتند. تلاش می‌کردند که مرا در گفتگوهایشان وارد کنند و اطمینان خاطری برای رسیدن به چنین هماهنگی در من ایجاد می‌کرند تا اینکه این روابط به چنین درک متقابلی برسد و چقدر فوق العاده است که انسان بتواند چنین انعطاف و لطافتی را دارا باشد. فقط در چنین وضعیتی می‌شود به هماهنگی دست یافت، این درس ها را من از اینشتین و دوستانش که به خانه اش می‌آمدند می آموختم.
جان مک لافلین، موسیقی جهانی روی گیتار!

جان مک لافلین، موسیقی جهانی روی گیتار!

جان مک لافلین (John McLaughlin)در ۴ ژانویه سال ۱۹۴۲ یورکشایر انگلستان متولد شد. بسیاری وی را با خواننده و نوازنده پاپ/راک با عنوان Jon McLaughlin اشتباه میگیرند! اما جایگاه جان مک لافلین گیتاریست جز همواره در تاریخ موسیقی جز بعنوان یکی از برترین ها جاودان شده است.
جف بک، نابغه دیوانه!

جف بک، نابغه دیوانه!

جف بک (Geoffrey Arnold “Jeff” Beck) در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۴ در والینگتون انگلیس بدنیا آمد. او نوازنده راک انگلیسی و یکی از اعضای گروه رویایی آن زمان یعنی Yardbirds که ستارگانی چون اریک کلاپیتون و جیمی پیج در آن حضور داشتند، بود. جف بک در کودکی خواننده گروه کر کلیسا بود، وقتی نوجوان بود توانست نواختن را با قرض گرفتن گیتار فرا بگیرد.
رمضان: فستیوال باربد کاشف پیانیست های جوان خواهد بود

رمضان: فستیوال باربد کاشف پیانیست های جوان خواهد بود

می خواستم از یکی از فعالیت هایم صحبت کنم که برگزاری جایزه ی پیانو باربد در شیراز است. من پارسال به همراه آقای محمد ملازم رئیس کارخانه ی پیانوی باربد در ایران و آقای محسن خباز، مدیر کانون فرهنگی شهر آفتاب در شیراز و همین طور آقای آرش اسماعیلی سردبیر مجله ی زنگار در شیراز، تصمیم گرفتیم یک فستیوال پیانو را برپا بکنیم، برپایی این فستیوال در حقیقت به عهده ی آقای محمد ملازم بود که خیلی دوست داشتند اسپانسر یک فعالیت هنری برای پیانیست های کشور باشند.
رونمایی از آلبوم سالهای رنگی برگزار می شود

رونمایی از آلبوم سالهای رنگی برگزار می شود

آلبوم موسیقی «سالهای رنگی» دومین اثر از حمیدرضا آفریده آهنگساز و نوازنده کمانچه، با حضور اهالی موسیقی، روز جمعه ۴ دی ۱۳۹۴ به همت مرکز نشر و پخش جوان در فروشگاه “فرهنگ” رونمایی می‌شود.
مستند مارتین اسکورسیزی (II)

مستند مارتین اسکورسیزی (II)

اسکورسیزی در باره کار فیلمسازان دیگر این مجموعه چنین قضاوت می کند : “فیلم چارلز برنت، یک درام شخصی و شاعرانه در باره بلوز است که از دید یک پسر جوان روایت می شود. ویم وندرس، فیلمی خا طره انگیز در باره گذشته، حال و آینده بلوز، از طریق زنده کردن خاطره سه خواننده بزرگ بلوز ساخته است.”
گوستاو هولست، آهنگساز سرشناس انگلیسی (IV)

گوستاو هولست، آهنگساز سرشناس انگلیسی (IV)

این سوئیت ارکستری چندان تصویر کننده سیارات به عنوان اجرام سماوی نیست بلکه بیشتر درباره صفاتی انسانی است که به آنها بر می گردد. این اثر هولست همیشه طرفداران بسیار داشته است.
موسیقی مردمی، موسیقی هنری، موسیقی مردم پسند: <br>امروزه این دسته بندی ها چه معنایی دارند؟ (VI)

موسیقی مردمی، موسیقی هنری، موسیقی مردم پسند:
امروزه این دسته بندی ها چه معنایی دارند؟ (VI)

از زمان استعمار، کامپانا به میراث موسیقایی اش می بالد، و تفسیری از این داستان توسط خنیاگر مشهور محلی، مارسلو پومپئو (Marcello Pompeu) در کتابچه ی کوچکی با عنوان کمک های مالی برای تاریخ موسیقی کامپانا (Subsídios para a história da música da Campanha 1977) نقل شده است. لازم به ذکر است که با این حال این سند هیچ اشاره ای به گونه های مرتبط با طبقات پایین تر شهری نکرده است؛ این سندها منحصراً بر فعالیت های موسیقایی نخبگان محلی، توصیف گروه های دسته جمعی، آواز جمعی کلیسا، ارکسترها، پیانوها، قطعات موسیقی عاشقانه و رقص های سالنی که سرگرم کننده-ی قشرهای مرفه تر کامپانا در طول عمر طولانی او، تمرکز کرده است. این فروگذاری، کاملاً نتیجه منطقی نگرش-های غالب نخبگان محلی درباره فرم های بیانی طبقات فرودست شهر است. در واقع، فضای اجتماعی در کامپانا توسط یک تقسیم طبقاتی مستحکم مشخص شده است.
بررسی مقایسه‌ای آثار آریستوگزنوس تارنتی و ابونصر فارابی (II)

بررسی مقایسه‌ای آثار آریستوگزنوس تارنتی و ابونصر فارابی (II)

نکات زیادی کار آریستوگزنوس را از دیگر اندیشمندان یونانی که درباره‌ی موسیقی به کار نظری پرداخته‌اند متمایز می‌سازد، اما آنچه از بقیه مهم‌تر است نقدی است که او به نظرات طرفداران فیثاغورث درباره‌ی موسیقی وارد می‌کند (۴). در حقیقت او با این کار گامی بسیار مهم در شناخت‌شناسی علم برمی‌دارد (Barker 1978: 9). موسیقی از نظر او موضوع دانش ریاضی نیست؛ همچنین موضوع فیزیک یا اخترشناسی. بلکه موضوع دانشی است برآمده از الزامات خود موسیقی:
موسیقی ایرانی برای گیتار کلاسیک (III)

موسیقی ایرانی برای گیتار کلاسیک (III)

نوازنده برای اجرای صحیح آنچه که در کتاب آمده باید سطح تکنیکی قابل قبولی داشته باشد در غیر این صورت چه در «تمپو» و چه در موزیکالیته و پیوستگی و آرتیکولاسیون دچار مشکل می‌شود. پیش‌تر ضبط برخی از این قطعات در سی‌دی‌ هزار و یک‌شب به‌نوازندگی افشار عده‌ای را ترغیب به یادگیری آن‌ها کرده بود که اینک با در دسترس قرار‌گرفتن نت آن‌ها می‌توان انتظار داشت که بیشتر شنونده‌ی این آثار در برنامه‌های اجرایی گیتار باشیم.