انواع گیتار ۱- گیتارهای آکوستیک

گیتار از جمله سازهایی است که امروزه به طور وسیعی در انواع موسیقی – از کلاسیک گرفته تا جز و راک- به کار می رود. انواع این ساز، با طنین صداهای منحصر به خود، طیف وسیعی از علاقمندان سبکهای موسیقی را ارضا می نماید که این موضوع گیتار را پر طرفدارترین ساز معاصر نموده است.

به همین جهت قبل از انتخاب یک ساز مناسب، اولین قدم شناخت و انتخاب نوع ساز مورد علاقه فرد است.

کسانی که برای اولین بار تصمیم به خرید یک گیتار دارند همواره با این سؤال روبرو هستند که چه نوع گیتاری انتخاب کنند. بنا بر این اگر تصمیم دارید برای اولین بار، گیتار را به عنوان یکی از سازهای خود انتخاب کنید بسیار مهم است که در وهله اول بدانید علاقمند به فراگیری چه سبکی از نوازندگی هستید و باید چه نوع سازی انتخاب کنید. این آگاهی شما را در فراگیری موسیقی علاقمند تر و هدفمند تر می سازد .

انواع گیتار


Classic guitar
گیتار کلاسیک (Nylon string acoustic guitar) یا (Classic guitar) این ساز، شناخته شده ترین و مرسوم ترین نوع گیتار در ایران است.

ساختار گیتار کلاسیک از سه سیم نایلونی و سه سیم ابریشمی که با سیم پیچ فلزی پیچیده شده است تشکیل گردیده است. به همین دلیل طنین صدای آن نسبت به انواع دیگر نرم تر و لطیف تر بوده و به خاطر نوع سیمهای آن نوازندگی با آن و انگشت گذاری روی فرتها، نسبتاً راحت تر است. هر چند دسته (neck) گیتار کلاسیک از انواع دیگر پهن تر است و تکنیکهایی مثل باره گرفتن روی دسته آن نیاز به تمرین بیشتری دارد. دسته این ساز معمولاً (نه همیشه) دارای ۱۲ فرت تا بدنه و ۱۸ فرت تا سوراخ صدا است (۳/۴).


Cutaway guitar
طنین صدای این ساز (بسته به جنس بدنه و سیم ها) مناسب برای موسیقی کلاسیک، فلامنکو و بعضاً موسیقی پاپ است. بنابر این اگر علاقمند به نوازندگی به سبک کلاسیک یا فلامنکو هستید یا تصمیم دارید برای اولین بار گیتار یاد بگیرید، این نوع گیتار برای شما مناسب تر است. جنس صدای گیتار فلامنکو خشن تر و تیز تر است در حالیکه صدای گیتار کلاسیک آرام، شفاف و لطیف تر است. تفاوت صدای این دو گیتار (با وجود ظاهر و ساختار یکسان) در جنس چوب و سیم به کار رفته است. بدنه گیتار فلامنکو معمولاً از چوب اقاقیای کانادایی (Rosewood) و رویه آنها از چوب صنوبر (Spruce) است که باعث ایجاد صدایی کاملاً خشک و منحصر به فلامنکو می شود.

در نوعی از گیتارها موسوم به Cutaway بدنه دارای انحنائی در یک طرف است که به نوازنده اجازه می دهد تا از فرت های پایین برای اجرای ملودی استفاده نماید. این نوع گیتار کلاسیک در موسیقی پاپ و برخی اجراهای موسیقی جز به کار می رود و معمولاً دارای پیکاپ است.
audio file صدای گیتارClassic را بشنوید
audio file صدای گیتارFlamenco را بشنوید


Acoustic guitar
گیتار آکوستیک (Acoustic guitar) ظاهر این ساز شبیه به گیتار کلاسیک است. سیمهای این گیتار فلزی است و کاسه صدای آن بزرگتر می باشد. به همین دلیل صدای گیتار آکوستیک دارای یک زنگ خاص است و به دلیل همین طنین زنگدار بیشتر در آهنگهای بلوز، کانتری، فولک و راک به کار می رود (و شاید به همین دلیل این نوع گیتار در ایران طرفداران چندانی ندارد). اما اگر از طرفداران موسیقی بلوز، کانتری یا فولک هستید بهتر است این نوع گیتار را انتخاب کنید.

دسته گیتار آکوستیک نسبت به گیتار کلاسیک باریکتر است و سیمها به یکدیگر نزدیک ترند. لذا تکنیکهایی مثل باره گرفتن روی این ساز راحت تر است و حتی بعضاً تکنیکهایی روی این ساز قابل اجرا است که با گیتار کلاسیک امکان پذیر نیستند. مثلاً بعضی از نوازندگان آکوستیک، از انگشت شست دست چپ خود برای گرفتن سیمهای بالاتر استفاده می کنند. البته اجرای صحیح و شفاف نتها با این ساز قدرت بیشتری لازم دارد. چرا که سیمهای این ساز فلزی هستند و حتی در سازهای با اکشن پایین، نسبتاً به نیروی بیشتری برای نواختن نت یا بند کردن (Bending) احتیاج دارند.

جنس این نوع ساز، در انواع مرغوب از جنس Rosewood یا چوب افرا Maple است و دسته آن معمولاً دارای ۱۴ فرت تا لبه بدنه و ۲۰ فرت تا سوراخ صدا است. انواع پیکاپ دار این ساز نیز در بازار وجود دارد.
audio file صدای گیتارAcoustic را بشنوید


۱۲ String Acoustic guitar
گیتار آکوستیک ۱۲ سیم (۱۲ String Acoustic guitar) این نوع گیتار کاملاً شبیه به گیتار آکوستیک است. با این تفاوت که دارای ۱۲ سیم بوده، اما هر ۲ سیم دارای یک کوک می باشند و با هم نواخته می شوند، لذا حجم صدای تولید شده آن بالاتر از آکوستیک است و به همین دلیل مناسب اجرای ریتم در موسیقی هستند و از آنها برای نواختن سولو استفاده نمی کنند. نواختن این نوع گیتار نیاز به قدرت زیاد و تمرین فراوان دارد. (بهتر است هرگز این ساز را به عنوان ساز اول خود انتخاب نکنید).
audio file صدای گیتار۱۲ String Acoustic را بشنوید


Ovation Guitar
گیتار آوِیشن (Ovation Guitar) گیتار آوِیشن نسل جدیدی از گیتارآکوستیک است که کاسه صدای آن از جنس PVC می باشد و اولین بار در دهه ۵۰ مدلهای نخست آن تولید شدند. گیتار آویشن دارای یک پیکاپ “پیزو” است (لینک به مطلب پیکاپها) و صدایی بین گیتار الکتریک و آکوستیک تولید می کند. اما صدای بدون پیکاپ آنها مشابه گیتار آکوستیک است. برخی از انواع آویشن ها به دلیل تغییراتی که در سوراخ صدای آنها ایجاد شده است، دارای ظاهر بسیار زیبا و منحصر به فردی هستند.

این ساز بیشتر مناسب نوازندگان آکوستیکی است که در کنسرتهایشان با مشکل فیدبک (Feed Back) در صداهای بالای آمپلی فایر دست و پنجه نرم می کنند.
audio file صدای گیتار Ovationرا بشنوید


Dobro Resonator Guitar
دوبرو یا گیتار رزوناتور (Dobro- Resonator Guitar) در اواخر دهه ۲۰ میلادی که گیتار به عنوان یکی از سازهای اصلی موسیقی بلوز مطرح شده بود، طیف جدیدی از درخواستها از سازندگان گیتار در آمریکا، مبنی بر ساخت نوعی از گیتار که صدای بلندتر و پر طنین تری داشته باشد و برای ضبط در استودیو های ابتدایی آن زمان مناسب باشد، آغاز شد.

برای اولین بار در سال ۱۹۲۰ گیتارهایی با بدنه آلومینیوم، با طراحی خاص سوراخهای صدا، ساخته و عرضه گردید که مورد توجه نوازندگان بلوز قرار گرفت. این گیتارها به “دوبرو” موسوم هستند و صدایی به اصطلاح “تودماغی” دارند. این ساز معمولاً با اسلاید (یک لوله فلزی یا شیشه ای که در یکی از انگشتان دست چپ نوازنده قرار می گیرد و نوازنده آن را روی سیم می لغزاند) نواخته می شود. این نوع گیتار تنها در برخی قطعات بلوز (به خصوص سبک دلتا بلوز) و بلوگرس (Blue grass) به کار می رود و در ایران بسیار بسیار به ندرت یافت می شوند.
audio file صدای گیتار Dobro- Resonator را بشنوید

در آینده در مورد انواع گیتار الکتریک نیز به تفصیل خواهیم نوشت.

18 دیدگاه

  • سعید
    ارسال شده در مرداد ۱, ۱۳۸۵ در ۶:۵۱ ب.ظ

    فقط می تونم بگم کامل و عالی بود، از آقای خوب بخت متشکرم و منتظر قسمت الکتریک هستیم.

  • امیر
    ارسال شده در مرداد ۱, ۱۳۸۵ در ۸:۴۹ ب.ظ

    با تشکر لطفا درمورد Bass Guitar هم توضیح دهید.

  • حمیدرضا
    ارسال شده در مرداد ۱, ۱۳۸۵ در ۱۰:۲۶ ب.ظ

    درمورد اینکه با ناخن یا مضراب می زنن هم توضحیی بدید، افراد مختلفی رو دیدم که حتی با یک تکه کاغذ گلاسه چند لا شده هم ساز می زنند!

  • saman
    ارسال شده در مرداد ۲, ۱۳۸۵ در ۱:۲۸ ق.ظ

    با گیتار اویشن حال میکنم
    گیتار کاوه یغمایی هم اویشن هست که اون شش سیم و سفید هستش … قیمت گیتار کاوه الان بخوای بیاری ۹ میلیون تومان با گمرکی میشه که کاوه چند سال پیش اون رو حدود ۶-۵ میلیون خرید

  • sheyda
    ارسال شده در مرداد ۲, ۱۳۸۵ در ۷:۰۰ ق.ظ

    مقاله بسیار ارزشمندو زیبایی نوشتید.ممنون.

  • ناشناس
    ارسال شده در مرداد ۲, ۱۳۸۵ در ۱۱:۱۷ ق.ظ

    از بهترین نوازندگان گیتار رزوناتور باید به Son House اشاره کرد که گیتار National Steel می نواخت . در حال حاضر Jerry Douglas از نوازندگان برجسته Dobro به شمار می رود.

  • ارسال شده در مرداد ۲, ۱۳۸۵ در ۱:۰۲ ب.ظ

    khobe bod mikham yek gozaresh darbare enke amoozesh chand ta acored va ahaneg baraykasani ke avalin mikhan guitar yad begirand plz khahesh mikonam mer30 az site ba hale shoma

  • ارسال شده در مرداد ۳, ۱۳۸۵ در ۹:۰۵ ق.ظ

    با تشکر از زحمات مسئولین سایت
    البته گیتارهای سیم فلزی که در این مقاله با عنوان آکوستیک معرفی گردیده در بسیاری از منابع بعنوان گیتار فولک شناخته میشود چونکه گیتار های کلاسیک هم از نظر سیستم تولید صدا آکوستیک میباشند.

  • masoud
    ارسال شده در مرداد ۵, ۱۳۸۵ در ۱۰:۵۹ ق.ظ

    man faghat mitoonam begam ke khali zahmat keshided. man shakhsan az shoma be khatere in zahamate faravani ke keshided az shoma moteshakeram va arezooye movafaghiyat baraye shama daram …khodahafez

  • ناشناس
    ارسال شده در مرداد ۵, ۱۳۸۵ در ۹:۳۶ ب.ظ

    ((در حال حاضر گیتار پر طرفدارترین ساز معاصر است))
    به کار بردن چنین جمله ای در سایت وزین گفتگوی هارمونیک شرم آور است.اگر در ایران عده ای راحت طلب و به زبان خودمانی قرتی به دلیل راحت بودن این ساز سراغ آن میروند دلیل نمیشود این ساز را پرطرفدار ترین ساز معاصر نامید.در کشوری که فقر فرهنگی و هنری بیداد میکند باید هم چنین جمله هایی نوشت…این که ما سازها را مقایسه کنیم وبگوییم این یکی از آن یکی پرطرفدار است وآن یکی چنان است و چنون و فلان ساز بهترین سازها جز مهمل گویی و یکجانبه گرایی نیست.

  • شهاب دواني
    ارسال شده در مرداد ۷, ۱۳۸۵ در ۸:۳۸ ق.ظ

    جناب ناشناس. چکار کنیم تا نظرات بی ادبانه و بی سوادانه تو رو همه جا نبینیم. مجبور که نیستی روزی چند بار خودت رو ضایع کنی. به نظر من اول یه کلاس زبان برو. بعد که انگلیسی یاد گرفتی برو سایت ویکی پدیا و اونجا لغت guitar رو با همین دیکته (ننویسی gitar ها) جستجو کن. میفهمی که گیتار به دلیل کاربردش در موسیقی پاپ گسترده ترین و پر طرفدارترین سازه. باشه عمو جون؟ توقع نداشتی که بنویسن سه تار یا تنبور پر طرفدار ترین سازه ها؟ میدونم از این چیزا هیچی نمی فهمی اما برات یه جمله از “نیکوس کازانتزاکیس” میگم:
    ((نادان را از کثرت گفتار و تعدد رفتار بشناسید. هر جه بیشتر از نادانسته هایت دم بزنی جهالتت بیشتر بر ملا خواهد شد.)) قشنگ گفته نه؟

  • ناشناس
    ارسال شده در مرداد ۷, ۱۳۸۵ در ۱۱:۳۳ ق.ظ

    جناب دوانی من نه بی ادبی کرده ام نه به کسی توهین کرده ام و نه بی سواد هستم بلکه سالهاست موسیقی را دنبال میکنم و میدانم و میشناسم گیتار و گیتاریست را
    شاید شما منظور من را اینگونه برداشت کرده اید که گیتار به طور کلی ساز مزخرفی است اما من به خود چنین اجازه ای نخواهم داد که به هیچ سازی توهین کنم بلکه منظور من اینست مقایسه ی سازها و انتخاب صفت ترین برای انها کاری بی توجیه است.به قول برنارد شاو اگر کسی نداند و بکند احمق است و اگر کسی بداند و بکند جنایتکار است.به قول نیچه انسانهای فرهیخته و استثنایی دنبال چیزهای استثنایی هستند ولی افسوس که در کشور ما اکثر مردم دنبال چیزهایی هستند که دیگران به دنبال انند و مصداق بارز آن را در گیتار پاپ میتوان دید و دیگر آنکه ((ذهن انسان احمق همچون مردمک چشم است و هر چه نور بیشتری به آن بتابانی تنگ تر میشود)) و با این اوصاف من انتظار ندارم حرفهایم در تو که یک عامه هستی اثر بگذارد بلکه روی صحبتهایم با همان انسانهای فرهیخته هست.

  • ارسال شده در مرداد ۱۶, ۱۳۸۵ در ۳:۰۹ ب.ظ

    ضمن عرض تشکرازآقای خوبخت
    به نظرم درتقسیم بندی انواع گیتار ایراداتی وجود دارد که در ذیل به آن اشاره میکنم.
    بر اساس چگونگی تشدید صدا گیتارها به دودسته بزرگ تقسیم میشوند:
    ۱- اکوستیک ها ۲-الکتریک ها
    در دسته اول صدای تولید شده توسط جعبه رزونانس (کوزه گیتار)تشدید میشود .بنابر این تمام گیتار های کوزه دار اعم از کلاسیک،فلامنکو،سیم فلزی وغیره آکوستیک محسوب میشوند.برای تقسیم بندی آکوستیک ها بهتر است آنها را به دو دسته کنیم.
    ۱-سیم نایلونیها ۲- سیم فلزیها
    گیتارهای کلاسیک و فلامنکو جزء گروه اول وتمامی سیم فلزیهای کوزه دار متعلق به گروه دوم هستند(چشم بسته غیب گفتم؟؟)بعضی هاهم مثل Hollowed Body ها متعلق به هر دو گروه.

  • آرش محمدی
    ارسال شده در شهریور ۷, ۱۳۸۵ در ۱:۴۵ ب.ظ

    با عرض پوزش باید عرض کنم که گیتار فلامینکو رامعمولا با rosewood درست نمیکنند.به ندرت میشه فلامینکو با چوب رزوود پیدا کرد که به آن(به معنی سیاه negro)میگویند.
    Paco De Luciaمعمولا نگرو مینوازد.
    گیتاره فلامینکو معمولا برنگ زرد روشن یا شکری است.

  • ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۸۵ در ۴:۰۰ ق.ظ

    سلامی گرم به مدیر این سایت و تشکر به خاطر نوشتن این مطالب جالب و خوب .
    من سالار هستم و تصمیم داشتم یک گیتار تهیه کنم اما چون تازه اول راه بودم و هنوز از گیتار چیزی سر در نمی آوردم این نوشته های شما خیلی به دردم خورد از شما کمال تشکر را دارم .
    در ضمن از شما می خواهم که خودتان را به خاطر برخی از نظرات افرادی که هنوز موسیقی را نمی شناسند ناراحت نکنید . قربانت سالار
    SnStar2006Site@Yahoo.Com
    http://www.SnStar2006Site.tk

  • ناشناس
    ارسال شده در شهریور ۲۶, ۱۳۸۵ در ۵:۵۷ ب.ظ

    من هر چی گشتم یک دوبرو ا کنم نشد .اگر می دونین بگین.

  • ارسال شده در شهریور ۲۹, ۱۳۸۵ در ۵:۵۴ ب.ظ

    عالی عالی هر چی بگم کم گفتم ایشالا موفق باشی

  • ehsan
    ارسال شده در مهر ۲, ۱۳۸۵ در ۵:۴۵ ب.ظ

    خیلی خوب گیتار رو معرفی کردین.
    اگه میشه نمونه های بیشتری از صدای گیتار رو رو سایت بزارین

روی دانوب زیبای آبی (II)

یوهان اشتراوس این والس را کـه اصـلا بـرای آواز جمعی‌ و ارکستر‌ نوشته بود و به «انجمن خـوانندگان ویـن‌» تقدیم‌ کرد و آنها‌ در‌ ۱۵‌ فوریه ۱۸۶۷ در تالار‌ دیانا (محل امروز دیاناباد) {این اثر را} به‌ اجرا در آوردند. مـتن اشـعار آن را افسر پلیس یوزف وایل‌‌ سـاخته‌ و بـا این مـطلب شـروع مـی‌شد:

عمومی: مردم با نظریه های جدید در ابتدا مخالفت می کنند

من در سال ۱۳۴۲ وارد دانشگاه شدم و سال دوم دانشکده بودم که در اردوها شرکت کردم و همان موقع بود که با اساتید آشنا شدم و به دنبال آن به هنرستان رفتم و به کلاس‌های استاد محمود کریمی برای فراگیری ردیف رفتم و تئوری و سلفژ را با استاد فرهاد فخرالدینی کار کردم؛ در همان موقع بود که من به گروه آقای فرامرز پایور رفتم یعنی من حدود ۵۰ سال پیش، سال ۴۵ یا ۴۶ به گروه سازهای ملی آقای پایور که تأسیس شده بود پیوستم. ایشان کنسرت من را در پایان سال تحصیلی یا هنرستان دیده بودند و از استاد کریمی خواسته بودند که من را دعوت کنند تا به گروه ایشان بپیوندم.

از روزهای گذشته…

تنها میزگرد تخصصی موسیقی ایران (III)

تنها میزگرد تخصصی موسیقی ایران (III)

من با صحنه فعلی موسیقی ایران آشنا نیستم. چرا که مدتی از وطن دور بودم، اما کار چند آهنگساز مثل آقایان حنانه و استوار را شنیدم و خوشم آمد. در باره کار آهنگسازان ایران که به شیوه غربی آهنگ می سازند نمی توانم نظر قاطعی بدهم. من در سبک خودم در بند مخلوط کردن عوامل ایرانی و موسیقی غرب نیستم. اگرچه در پرلود و فوگ دشتی چنین کاری را کرده ام و چند تای دیگر هم در همین ضمینه ساخته ام. اما این کارها استثنایی بودند.
بیانیه دبیر ششمین دوره جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت

بیانیه دبیر ششمین دوره جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت

ششمین جشنواره نوشتارها و سایت های موسیقی در اینترنت با تفاوتی اساسی نسبت به دوره های گذشته روبرو بود، آن هم اینکه، نام جشنواره تغییری اساسی یافت و ضمن تاکید بر نوشته های موسیقی، نام وبلاگ از عنوان جشنواره به کلی حذف گردید. با اینکه در این شش دوره تلاش کردیم با تشویق به وبلاگ نویسی و نشان دادن اهمیت های آن، مشوق فعالین در این عرصه باشیم، نتوانستیم در مقابلِ سونامیِ جهانگیرِ مرگِ وبلاگ ها و فرهنگ وبلاگ نویسی، توفیقی داشته باشیم. امروز تقریبا بر چهره تمام وبلاگ هایی که فعال و مشهور بودند، گرد فراموشی و خاموشی نشسته است و وبلاگ نویسان شان نیز در فضاهای تاریک اپلیکیشن های پیام‌رسان موبایلی، گم شده اند. این جشنواره با تغییر عنوان خود ناگزیر از بازگفتن این واقعیت تلخ بود.
اولین زنی که اسکار موسیقی گرفت

اولین زنی که اسکار موسیقی گرفت

مدتها است که ریچل پورتمن آهنگساز / ترانه سرا به خاطر سبک رمانتیک مجلل و توانایی نا متعارفش در یافتن نت صحیح ارتباطی، بین داستان روی پرده و احساسات تماشاگر شهرت یافته است. او از سال ۱۹۸۲ به طور خستگی ناپذیر و مداوم بر روی موسیقی فیلمهای مختلف برای تلویزیون و سینما، کار کرده است و بیش از ۳۰ اثر را به نام خود ثبت نموده است. خانم پورتمن با کسب جایزه اسکار بهترین موسیقی متن فیلم “اما” (Emma) توانست نام خود را به عنوان اولین آهنگساز زن برنده اسکار، در تاریخ سینما جاودان کند.
درباره مشکل «شیش هشت» و «میزان های لَنگ» در وزن شناسیِ موسیقی ایرانی (IV)

درباره مشکل «شیش هشت» و «میزان های لَنگ» در وزن شناسیِ موسیقی ایرانی (IV)

مشکل اصلی وزن شناسی در تئوری پردازی ها، عدم توجه و تفکیک بین دو مفهوم مهم «ضرب و تاکید» در وزن شناسی است. «ضرب» و «تاکید»، پدیده های وابسته به هم و اغلب در هم ادغام شده هستند؛ آنچنان که تفکیک آنها از هم مشکل است. مشکل دیگر این است که واژه ها تعریف هایِ دقیق و تدوین شده ندارند. واژه «ضرب» در نوشته های موجود به مراتب بیشتر از «تاکید» اما با مفهوم های متفاوت مورد استفاده است.
وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (V)

وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (V)

از این دیدگاه؛ از سویی موسیقی‌هایی که او انتخاب کرده است (فرهنگِ دهنده) عمیقا «مونودیک» یا تک صدا درک می‌شود و از سوی دیگر نظریه‌ای وجود دارد که چیرگی یک تک صدای موسیقایی را (بدون هارمونی) و گاه حتا بدون در نظر گرفتن جای آن در یک نردبان موسیقایی می‌پذیرد (فرهنگِ پذیرنده)، برای آن ساختار قائل می‌شود و تاثیر این ساختار بسیار تکین را بر ساختارهای کلان‌تر بررسی می‌کند. علاوه بر این حرکت مصالح موسیقایی به شکل مونودیک، یعنی وقایع موسیقایی منفرد که اگر هم بافت همراهی دارند، به عنوان یک رویداد تکین در لحظه‌ی موسیقایی ظاهر می‌شود و ارتباطی با قبل و بعد از خودش (به مفهوم توالی) نمی‌یابد.
علی رحیمیان: در هنرستان چند کاپریس از پاگانینی باید می زدیم

علی رحیمیان: در هنرستان چند کاپریس از پاگانینی باید می زدیم

بدنبال تهیه مطلب رحیمیان و موسیقی سمفنیک ایران و به منظور آشنا کردن هرچه بیشتر جامعه هنری با هنرمندان بزرگ کشور، با علی رحیمیان موسیقیدان معاصر مصاحبه ای انجام دادیم که در این مطلب قسمت اول آنرا میخوانید.
زبان متمایز شهناز

زبان متمایز شهناز

شیوه ی نواختن جلیل شهناز در قالبِ مفاهیمِ سبک شناسی می گنجد، چراکه در آرایش درونیِ تیپ های ملودیک اش نوعی تلمیح را بکار می برد. منظور از تلمیح همان ایجاد تاثیر دو سویه ای است که به دو شکل در روندِ احساسیِ مخاطب مؤثر واقع می گردد. همانا که حافظ شیراز در غزلیات اش چنین است. مخاطبِ نوایِ تارِ شهناز، از این رو که در کشفِ تلمیحِ موردِ نظر دخالت دارد، احساس سرخوشی می کند. زیرا مخاطب از بیانِ غایبِ لحظه و بیانِ حاضر که ممکن است در لحظه جا عوض کند، لذت می برد و از این رو لذتِ تمام نشده به تاخیر افتاده و نوعی لذتِ دیگر که در همان تلمیح شکل می گیرد جایگزین می شود، بدین صورت که معانی و نشانه های بیانی از هم عبور می کنند و در نهایت به هم پیوند می خورند؛ این همان گیجیِ ناشی از سرمست شدن است که وقتی مخاطب دچارش می گردد، عالمی دیگر می یابد و به خلسه می رود.
فخرالدینی: راه اندازی ارکستر بدون حامی دولتی مشکل است

فخرالدینی: راه اندازی ارکستر بدون حامی دولتی مشکل است

فرصتی به وجود آمده که با کمک آقای تفرشی که در واقع در نقش مدیر برنامه هستند به اتفاق سالار عقیلی ارکستر راه اندازی کنیم. ما ۴۵ نفر از بچه‌های نوازنده را جمع کردیم که بعضی در ارکستر ملی قبلی هم بوده اند و می خواهیم به طور مستقل کاری را شروع کنیم؛ تمرینات از ۹ مهر آغاز می‌شود. در این کنسرت هشت قطعه جدید و هشت قطعه تکراری اجرا خواهیم کرد.
گفتگو با آرش محافظ (I)

گفتگو با آرش محافظ (I)

عجملر عنوان پروژه‌ای شنیداری بود که پس از چند سال پژوهش و انتشار مقالات متعدد، با گردآوری و تنظیم آرش محافظ در سال ۹۰ ضبط و در سال ۹۲ توسط موسسه ماهور منتشر شد. این پروژه گزیده‌ای از آثار آهنگسازان ایرانی و معاصرین‌شان در دربار عثمانی مقارن با عصر صفوی را شامل می‌شد که مجموعه‌ی کامل آن امسال در قالب یک کتاب حاوی نغمه‌نگاری ۷۰ قطعه‌ی موسیقی منتشر شد. پرونده‌ی حاضر با در نظر گرفتن این نکته که دست‌یابی به منبعی ناشناخته از تاریخ موسیقی ایران توسط یک ایرانی و به پشتوانه‌ی چندسال کار پژوهشی، و نهایتاً عملی کردن تجربه‌ی اجرایی آن و به گوش جامعه‌ی موسیقی رساندن رخدادی کم‌سابقه و بااهمیت است، به ابعاد مختلف این موضوع می‌پردازد.
ادیت در ویولن (VII)

ادیت در ویولن (VII)

نگارنده در ادامه نوشته، راهکار انگشت گذاری مبتنی بر اصل تغییر پوزیسیون ها بر اساس حداقل جابجایی طولی بر روی گریف را در اجرای این جمله پیشنهاد می دهم. پیش از بررسی موضوع انگشت گذاری هفت دسته جمله سه نتی سه لا چنگ (از لا بکار تا می بمل)، پرداختن به انگشت گذاری سه جمله شامل تریوله های رابط الزامی می باشد.