آوای موسیقی از یک پل

جوزف برتولوتزی
جوزف برتولوتزی
روز سه شنبه ۱۸ جولای، یک آهنگساز اهل بیکن Beacon با استفاده از یک کامپیوتر دستی و پل واقع بر رود هادسن Hudson River نیویورک به ضبط صداهای حاصل از ضربه چکش بر بدنه پل پرداخت.

یک متخصص صدابرداری و گروهی چهارنفره از مسئولان حفظ و نگهداری پل نیویورک به این آهنگساز که جوزف برتولوتزی Joseph Bertolozzi نام دارد کمک کردند تا بتواند ادعای خود را مبنی بر تبدیل کردن پل به یک ساز کوبه ای عظیم و استفاده از آن در جشن سال ۲۰۰۹ رود هادسن، عملی کند.

۱۴۴″طناب” این شاهراه معلق را که روزانه ۴۰٫۰۰۰ اتوموبیل از روی آن میگذرد، بر روی رودخانه نگه داشته اند و روز سه شنبه ۱۶ عدد از آنها برای نصب میکروفونهایی به کار رفت که برتولوتزی شخصا به کار نصب آنها نظارت داشت. میکروفونها نزدیک انتهای هر یک از این طنابهای ۱۵۰ پایی (حدود ۴۶ متر) که در واقع از فولاد ساخته شده اند، نصب شده اند. در ابتدا هر میکروفون در میانه طنابهای معلق نصب شده بود اما این محل بعدا تغییر کرد زیرا ارتفاع در این کار عاملی ضروری نبود. این میکروفونها طوری طراحی شده اند که تنها لرزش را ضبط کنند و سر و صدای ناشی از ترافیک را حذف نمایند.

امروز (چهارشنبه ۱۹ جولای) برتولوتزی به اتفاق ران کانکه Ron Kuhnke صدابردار و مسئولان پل با تجهیزات ضبط و سازهای کوبه ای به این مکان باز میگردند. آنها از ارتفاع ۱۳۵ پایی (۴۱ متری) به سمت پایین فرود می آیند تا به پایه پل برسند. برتولوتزی امیدوار است که در سال ۲۰۰۹ با گروهی ۱۶ نفره از نوازندگان سازهای کوبه ای به این محل بیاید و در واقع باقی سازها را به کنار این “ساز” عظیم آورده و به سه مناسبت مرتبط با رود هادسن، به نواختن بپردازد. این مناسبتها عبارتند از: چهارصدمین سالگرد عبور هنری هادسن Henry Hudson دریانورد انگلیسی از این رود، که بعدها به نام او شناخته شد، دویستمین سالگرد عبور اولین کشتی بخار ساخته رابرت فالتن Robert Fulton از رود هادسن و همچنین چهارصدمین سال کشف دریاچه شمپلین Champlain توسط کاشف فرانسوی ساموئل دو شمپلین.

این سه مناسبت همه در سال ۲۰۰۹ و تحت نظر کمیته جشن چهارصدمین سال هادسن-فالتن- شمپلین، جشن گرفته میشوند. ستاد این کمیته در آلبانی (مرکز ایالت نیویورک) قرار دارد و رویدادهای جالب این فستیوال در مسیر شهر نیویورک تا آلبانی برقرار خواهند بود. برتولوتزی قصد دارد که مردم، رویداد مربوط به او را از طریق بلندگوها و صفحه های نمایش ویدیویی در پارک واریاس Waryas واقع در شهر پوکیپسی Poughkeepsie در میانه راه نیویورک و آلبانی مشاهده کنند.

برتولوتزی با در کنار هم قرار دادن قطعاتی از مجموعه اصوات پل که در این هفته جمع آوری کرده است، یک قطعه موسیقی خواهد ساخت و از این قطعه برای افزودن به تراکم سازی برنامه سال ۲۰۰۹ خود استفاده خواهد نمود.

باربارا فراتیانی Barbara Fratianni مدیر اجرایی پروژه چهارصدمین سال هادسن-فالتن- شمپلین، که در رابطه با پیشنهاد برتولوتزی با او در تماس بوده است میگوید:” ما هنوز باید صبر کنیم و ببینیم [نتیجه چه میشود] ، اما من از اینکه آقای برتولوتزی به این کار دست زده و به دنبال دست یافتن به رویای خود است، بسیار خوشحالم. ما مشتاقانه منتظر نتیجه هستیم”

دنیس هاینز Dennis Haines که در بخش نگهداری پل کار میکند، در درون یک سبد بزرگ قرار گرفت و تا ارتفاع ۷۵ پایی (حدود ۲۳ متر) از روی پل بالا برده شد. او در آنجا با یک پتک ضرباتی بر طناب معلق فرود آورد.آن پایین، برتولوتزی در پیاده روی جنوبی پل ایستاده بود و با یک گوشی به صوت ایجاد شده گوش میداد. این صدا چیزی شبیه صدای قدم زدن دارت ویدر Darth Vader، مظهر شر در فیلمهای جنگهای ستاره ای Star Wars درون یک غار بود.

دو جلسه ضبط صدای برتولوتزی بر روی پل ۳۰۰۰ پایی (۹۱۵ متری) هادسن که در سال ۱۹۳۰ با هزینه ۵٫۹ میلیون دلار ساخته شده است، شامل ضربه هایی بر نرده های دورتا دور، سیمهای حفاظ، محورها، شبکه های فولادی و تیرهای حمال نیز بود. به گفته او :” واقعا کار نشاط آور و بسیار مفرحی است. عالی است. اصلا زندگی همین است”

عملیات برتولوتزی، علی رغم حرکات رقص مانندش مورد توجه سرنشینان اتوموبیلها واقع نشد و ظاهرا تنها برای چند موتور سوار و رهگذران اندک این جذابیت داشته است. اما همه، نه تنها کار او را ستایش کرده اند بلکه از همکاری مقامات برای انجام چنین پروژه بلندپروازانه ای، بسیار متعجب شده اند. مارک شیدی Mark Sheedy، سخنگوی مقامات مربوطه گفته است: “این تقریبا همان چیزی است که انتظار دیدنش را داشتیم، اما مهم این نیست که چه میبینیم، بلکه آنچه میشنویم مهم است”

www.poughkeepsiejournal.com

2 دیدگاه

  • vahid
    ارسال شده در تیر ۲۸, ۱۳۸۵ در ۶:۵۰ ب.ظ

    kheily jaleb bood mersi

  • ارسال شده در تیر ۳۰, ۱۳۸۵ در ۳:۵۹ ب.ظ

    ba salam va arze khaste nabshid lotfan az johnny cash ham matlab benevisid
    mamnoon

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ویژگی‌های رابطه‌ی موسیقی و برآمدن دولت-ملت مدرن در ایران (I)

اکنون مدتی است که سخن گفتن از و اندیشیدن به «ایران»، خواه به مفهوم فرهنگی و خواه به مفهوم یک واحد سیاسی-اجتماعی، مساله‌ی روز است و دغدغه‌ی بسیاری از اندیشوران. تحت تاثیر قوم‌گرایی فزاینده‌ی برآمده از جهانی‌شدن (۱) و بازپخش گفتمان‌های پسااستعماری و پسامدرن در حوزه‌های جغرافیایی-فرهنگیِ کوچک‌تر، بازاندیشیدن به مفهوم ملیت، ملت و دولت-ملت (به گسترده‌ترین یا باریک‌ترین مفهوم‌ها) اجتناب‌ناپذیر شده است (۲). از این رو هر پرسش از چنان واحدهایی امروزه پرسشی بااهمیت و آگاهی‌بخش است و ما را در دیدن تهدید ترسناک فاشیسم‌های ریز و درشتی که از هر سو به زشتی سرک می‌کشد، یاری می‌دهد.

حنانه: پدرم هارمونی زوج را به هیچ کس تدریس نکرده است

به تازگی شایعه ای منتشر شده است که رساله «هارمونی زوج» مرتضی حنانه در انتظار انتشار است. از طرفی افرادی نیز خود را صاحب صلاحیت در آنالیز و حتی تدریس هارمونی زوج معرفی می کنند. این مسائل باعث شد تا از زبان فرزند مرتضی حنانه، امیرعلی حنانه، موضوع را بررسی کنیم:

از روزهای گذشته…

آلبوم «به یاد لطفی» منتشر شد

آلبوم «به یاد لطفی» منتشر شد

آلبوم به یاد لطفی با اجرای گروه نهفت به سرپرستی جهانشاه صارمی و خوانندگی پوریا اخواص از سوی موسسه فرهنگی و هنری آوای گنبد نیلی منتشر گردید. جهانشاه صارمی که علاوه بر ۲۲ سال سرپرستی گروه نهفت، تالیف کتاب های آموزش تار و سه تار، همکاری در چندین کتاب معتبر موسیقی، انتشار چندین آلبوم صوتی و تصویری، تجربه بیش از سی سال آموزش موسیقی به ویژه در گروه سنی کودک و نوجوان را در کارنامه هنری خود دارد، در بخشی از بروشور این آلبوم می نویسد: «این آلبوم با هدف تجلیل از یکی از فرهنگ سازترین موسیقی دانان ایران و نیز ثبت توان اجرایی نسل دوم گروه نهفت منتشر می گردد.»
تقلای یافتن راهی نو (I)

تقلای یافتن راهی نو (I)

علی قمصری آهنگسازی است که در بیست و یک سالگی با آهنگسازی آلبوم ˝نقش خیال˝ به خوانندگی همایون شجریان، نظرها را به خود جلب کرد. از آن پس و در حدود ده سال، آثاری گوناگون از قمصری به همراهی هنرمندان و خوانندگان مختلف منتشر شده است، و “سخنی نیست”، یکی از آخرین این آثار است.
دو مضراب چپ (قسمت دوم)

دو مضراب چپ (قسمت دوم)

تکنیک دومضراب تقریبا در آثار تمامی سنتور نوازان قدیم و معاصر مشاهده می شود و تقریبا جزء اولین و اصلی ترین تکنیک های رایج مضرابی در آثار سنتور نوازان است. دومضراب به صورت چهار نت متوالی و با مضراب (راست – راست – چپ – چپ ) است و بهaudio file این صورت اجرا می شود.
درگذشت سراینده اشعار Unchained Melody

درگذشت سراینده اشعار Unchained Melody

اسوشیتدپرس- های زارت Hy Zaret، سراینده اشعار ترانه جاودانی Unchained Melody که یکی از محبوبترین ترانه های مکررا اجرا و ضبط شده قرن بیستم به شمار میرود، در سن ۹۹ سالگی درگذشت.
رابرت فارنون : افسانه ای در عرصه موسیقی لایت ( بخش اول)

رابرت فارنون : افسانه ای در عرصه موسیقی لایت ( بخش اول)

رابرت فارنون را می توان بزرگترین آهنگساز موسیقی لایت نیمه دوم قرن بیستم در جهان به شمار آورد. این آهنگساز کانادایی الاصل که آثار برجسته ای در زمینه موسیقی فیلم نیز ارائه کرده، بدون شک در صورت اقامت در هالیوود به شهرت و ثروت قابل توجهی دست می یافت، اما در کمال ناباوری و برخلاف تصور همگان، کشور انگلستان را به عنوان محل اقامتش برگزید.
معجزتی همچنان جاری

معجزتی همچنان جاری

شماره‌ هشتادم فصلنامه‌ موسیقی ماهور به‌تازگی منتشرشده است. با این شماره، فصلنامه‌ ماهور بیست‌ساله شده و با اعتباری مثال‌زدنی، اعتباری علمی که به جرأت می‌توان گفت هیچ‌یک در تاریخ نشریات فارسی‌زبان موسیقی بدان دست نیافته‌اند. اما تکیه‌گاه این اعتبار بی‌همتا کجاست و چرا فصلنامه‌ ماهور شأنی چنین وزین یافته است؟
تفضلی: کر در ایران هنوز جوان است

تفضلی: کر در ایران هنوز جوان است

سال گذشته گروه کر تهران مجموعه ای به نام ۵ مینیاتور کرال را از من اجرا کردند که روی اشعار ۵ شاعر معاصر ایران، نیما یوشیج، مهدی اخوان ثالث، احمدرضا احمدی، سهراب سپهری و علی شریعتی بود که البته در این فستیوال تنها قطعه “سوتک” با شعر دکتر شریعتی اجرا می شود و یکی از برنامه های جالب گروه کر شهر تهران -همانطور که آقای قاسمی فرمودند- برنامه فستیوال هفته موسیقی معاصر تهران بود که آثار کرال آهنگسازهای چند نسل ایران را اجرا کردند و می توانستیم رویکردهای متفاوت را در آن آثار به خوبی مشاهده کنیم. من فقط می خواهم در مورد آثار آهنگسازهای هم نسل خودم صحبت کنم. دغدغه ها متفاوت است. دغدغه خودم، بیشتر هارمونی بود. سعی می کنم که در کارم کمی از هارمونی متعارف فاصله بگیرم و هارمونی های پیچیده تری را به کار بگیرم که البته آقای قاسمی -در آن دوره ای که تمرین می کردند- با وجود چالشهای متفاوت به خوبی از پس کار برآمدند.
منیژه صهبایی: تشکیل ارکستر مجلسی در ادامه پروژه های فرهنگی منوچهر صهبایی است

منیژه صهبایی: تشکیل ارکستر مجلسی در ادامه پروژه های فرهنگی منوچهر صهبایی است

به تازگی در جریان فارسی زبان خبر افتتاح «ارکستر مجلسی ایران» منتشر شده است. در این خبر آمده که ارکستر مجلسی ایران با هدف ارائه موسیقی کلاسیک جهانی و ارتقای فرهنگ شنیداری به رهبری ارکستر منوچهر صهبایی فعالیت خواهد کرد. امروز گفتگوی ما را با منیژه صهبایی مدیر این ارکستر می خوانید: درباره این ارکستر…
ادامهٔ مطلب »
هایفتز، ویلونیست قرن

هایفتز، ویلونیست قرن

یاشا هایفتز (Jascha Heifetz) در دوم فوریه ۱۹۰۱ در “ویلنا”ی روسیه به دنیا آمد و در۸۳ سال از ۸۶ سال عمر خود به نوازندگی ویولن پرداخت. او درآغازدر سه سالگی نخستین آموزشهای خود را از پدرش و درپنج سالگی ازایلیا مالکین فرا گرفت.
پاتینیان: در ایران به اجراکننده متفکر توجه نشده است

پاتینیان: در ایران به اجراکننده متفکر توجه نشده است

نکته ای را راجع به فرشید پاتینیان بگویم. او از آن دسته نوازنده های ارکستری هست که وقتی در ارکستر شما می خواهید در مورد موسیقی معاصر صحبت کنید احساس می کنید که شما را به ادامه صحبتتان ترغیب می کند و من واقعا از این مسئله خوشحالم. همان طور که وقتی به چشمهای تک تک بچه های ارکستر نگاه می کنید چیزی جز همراهی و ارتباط عمیق بین آنها رد و بدل نمی شود و این مهمترین نکته ایست که من واقعا از آن خوشحالم. اول این را مدیون مایسرهایی می دانم که با دقت تمام احساس مسئولیت کردند و دوم اینکه در این کنسرت فیلارمونیک نوازنده هایی به غیر از مایسرها حضور دارند که بسیار توانا و خلاق هستند و باید آنها را در صحنه دید و به عنوان یک منتقد آنها در ارکستر احساس می کنم که در صحنه خواهند درخشید. آنها نسل جدیدی از نوازنده ها هستند که شاید کسی آنها را نشناسد ولی با بهترین کیفیت ممکن آمده اند و بیشترین تلاش را می کنند تا همپای مایسترها جلو بیایند و این موفقیت محصول تلاش مایسرها بود که با وسواس تمام سعی می کنند این ارتباطات را در ارکستر ایجاد کنند. صادقانه بگویم جای پدرام فریوسفی در این کنسرت خالی است ولی این تیم یکی از بهترین تیم هایی است که تا به حال داشته ام. بیشتر راجع به مایسرها می گویم و بعد خود ارکستر چون واقعا احساس می کنم وقتی از این تمرین بیرون می روم و قرار است استراحت کنم و یک یا دو دقیقه به تمرین فکر نکنم، با باور اینکه با این مایسرها در کنار هم هستیم، آرام می شوم و خیلی از این خوشحال هستم و امیدوارم که این همکاری بتواند ادامه داشته باشد.