جاوید افسری راد و ارکستر سمفونیک رادیو و تلویزیون نروژ

جاوید افسری راد
جاوید افسری راد
« ماه در چاه » ، مجموعه یی از ساخته های جاوید افسری راد آهنگساز ایرانی و نوازنده سنتور، به زودی توسط ارکستر سمفونیک رادیو و تلویزیون نروژ به اجرا در می آید. این مجموعه هفت قطعه در مایه های شور، اصفهان، بیات شیراز، سه گاه، نوامثنوی و چهار گاه است که ۶۰ نوازنده نروژی در روزهای ۱۴ و ۱۵ سپتامبر ( ۲۳ و ۲۴ شهریور) در اسلو به اجرا آن می پردازند. رهبری این ارکستر را پتر زیلوی Peter Szilvay برعهده دارد.

افسری راد که از ۲۰ سال پیش به نروژ مهاجرت کرده به خاطر تلاش مستمرش برای معرفی موسیقی سنتی ایران و ارایه و اجرا آثار تلفیقی در اروپا و به ویژه نروژ از شهرت به سزایی برخوردار است.

در آثاری که افسری راد برای ارکستر سمفونیک نروژی ساخته، سلونوازی سنتور را خود برعهده گرفته و عبدالرحمن سورزهی نوازنده بلوچ با ساز سنتی « بنجو» و رضا سامانی با دف تنبک و سرنا، در ارکستر حضور دارند.

افسری راد از نوجوانی در اصفهان نوازندگی سنتور را آغاز کرده و فارغ التحصیل رشته موسیقی از دانشگاه اسلو است. وی ردیف موسیقی ایرانی را نزد اساتیدی چون فرامرز پایور و پرویز مشکاتیان فرا گرفته و تلمذ در محضر این اساتید را سرمایه بزرگ خود می داند.

وی علاوه بر حضور در جشنواره های گوناگون موسیقی بین المللی، تاکنون آلبومهای کاروان (۱۹۹۸) ، پرواز (۲۰۰۳) و کومبو نیشن Combo Nations 200 را در خارج از کشور عرضه کرده که در این اثر آخر با نوازنده هایی از چین، هند، برزیل، سنگال، گامبیا و مراکش همنوازی داشته است.

به تازگی نیز موسسه فرهنگی و هنری ماهور آلبوم « کاروان شرق » این هنرمند را منتشر ساخته که در آن کارهای تلفیقی ارزنده یی را ارائه کرده است.وی در آلبومهای گروه ضربانگ با نامهای «رنگینه » و « نغمه خوابگرد » نیز علاوه بر نوازندگی سنتور، ساخت قطعات ملودیک را برعهده دارد.

افسری راد تصریح می کند قطعات ساخته شده برای ارکستر سمفونیک رادیو و تلویزیون نروژ مایه موسیقی سنتی ایران را دارد، با اینحال رنگ و بوی آنها تلفیقی است.

این هنرمند در باره قطعات ساخته شده چنین توضیح می دهد: “به هرحال موسیقی سنتی ما بر اساس ملودی است و این عامل در کار آهنگسازی ایرانی اهمیت بسیار دارد. همچنین ربع پرده یی ها، تزیینات، بداهه نوازی و دینامیک خاص برخی ریتمها، از ویژگیهای موسیقی ملی ماست که در این قطعات تا حد امکان از همه آنها بهره گرفته ام.”

ارکستر سمفونیک رادیو و تلویزیون نروژ
آهنگساز ۴۱ ساله اصفهانی در عین حال تاکید می کند که مشکل ترین بخش کار او به همین ربع پرده ها، تزیینات و همچنین قطعات هفت و ده ضربی برمی گردد.

وی می گوید که خوشبختانه نوازندگان ارکستر نروژی پیش از این نیز سابقه نواختن ربع پرده ها را داشته اند ولی برای اجرای دقیق قطعات تازه، تمرینات فشرده یی را دنبال می کنند.

افسری راد که با اساتید موسیقی جهان همچون هاری پراساد Hariprasad چوریاسیا Chourasia و سوبرامانیام Subramaniam همنوازی داشته، اظهار امیدواری می کند که اولین تجربه وی با ارکستر سمفونیک نتیجه در خورد موسیقی سنتی ایرانی دربر داشته باشد.

وی می گوید تلاش دارد تا در این اثر نوازندگان ارکستر غربی همانند یک ارکستر ایرانی عمل کنند و با بهره گیری از دانش و تکنیک بالای خود، ظرایف این موسیقی را محقق سازند.

افسری راد در باره ظرفیت موسیقی سنتی ایرانی برای حضور در عرصه موسیقی تلفیقی می گوید: “موسیقی سرزمین ما قابلیت های زیادی در گستره ملودیک و ریتمیک دارد که بر بسیاری از موسیقی های منطقه تاثیر گذاشته و طبیعتا در رهگذر تاریخ تاثیر پذیر بوده است و به همین دلیل به خوبی می تواند همراه موسیقی دیگر فرهنگها عرضه شود.”

در ارکستر سمفونیک رادیو و تلویزیون نروژ، نوازندگان سازهای بادی چوبی و مسی، زهی، آثار افسری راد را اجرا خواهند کرد.

دریافت پوستر این برنامه

9 دیدگاه

  • maral
    ارسال شده در شهریور ۲۰, ۱۳۸۵ در ۱۱:۳۴ ق.ظ

    salam bebakhshid ye soale nesbatan bi rabt daram :D
    az koja mitunam file haye mp3 classic ro majani download konam ?
    masalan karaye bach ro ?

  • shervineh
    ارسال شده در شهریور ۲۱, ۱۳۸۵ در ۱۲:۱۴ ق.ظ

    http://www.harmonytalk.ir/viewtopic.php?id=54

  • ali
    ارسال شده در شهریور ۲۷, ۱۳۸۵ در ۵:۲۳ ق.ظ

    ba tashakor e faravan az azaye orchestr samphony e keshvar haye mokhtalefe donya ke baraye mosighi keshvare ma kheyli bishtar az masoolane farhangi keshvare khodemoon zahmat mikeshan.

  • یونس
    ارسال شده در آذر ۷, ۱۳۸۵ در ۷:۰۶ ب.ظ

    با سلام من یونس انوش هستم از دوستان قدیمی آقای افسری راد خوشحال می شم اگر آدرس ایمیلش رو داشته باشم ممنونم

  • younes
    ارسال شده در آذر ۷, ۱۳۸۵ در ۷:۰۹ ب.ظ

    ba salam man az doostan ghadimiye aghaye afsari rad hastam khoshhal misham agar adress email ishoon ro dashte basham
    ba tashakor
    younes anoush

  • ارسال شده در آبان ۱۰, ۱۳۸۶ در ۱:۰۷ ب.ظ

    ba tashakora az shoma% agar emkanesh hast adrese emaile afsariye rad ra baraye bande arsal farmaeid

  • ارسال شده در آبان ۱۸, ۱۳۸۶ در ۴:۲۲ ب.ظ

    شما میتوانید با این سایت تماس بگیرید : http://www.myspace.com/javidafsarirad

  • جعفرسليماني دودران
    ارسال شده در آبان ۲۲, ۱۳۸۹ در ۱۰:۵۴ ب.ظ

    سلام استاد. نام شما برای ما مایه ی افتخار است . مرحوم کریم افسری در زمان حیات خود همیشه از هنرشما و عواطف ویداخانم تعریف می کرد و من وقتی اولین بار اجرای شما را از برنامه کوک بی بی سی دیدم بسیار خوشحال شدم ولی در مصاحبه نامی از روان شاد کریم افسری و محل تولد ایشان برده نشد.عدم ذکر نام ایشان در بیوگرافی شما بستگان را کمی دلگیرمیکند . پس لطفا در این مورد تجدید نظر کنید و اقوام را با تکمیل کردن بیوگرافی خود در منطقه نمین و دودران خوشحال کنید . قربان شما جعفر(داماد سارا بابایی)

  • فاروق
    ارسال شده در آذر ۲۳, ۱۳۹۰ در ۱۱:۰۶ ب.ظ

    سلام آقای افسری عزیز شما معمولا از سنتور های ساخت کدامیک از سازندگان استفاده میکنید مثلا آفرینش را با سنتور ساخت چه کسی اجرا کرده اید؟

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

از کافه تا رودکی (III)

یکی از بخشهایی که در کارگان این خواننده همواره با استقبال مواجه می شود اجرای ساز و آواز روی قطعات ریتمیک کاور شده از موسیقی عربی است که آواز را معمولا ویولن پاسخ می دهد و گاهی بسته به حال و هوای نوازندگان بداهه نوازی کوتاهی نیز انجام می شود و کاملا یادآور خوانندگان کافه های پیش از انقلاب است. این قطعات معمولا در میان تصانیف و ترانه ها بصورت بداهه شکل گرفته و بعداز اجرا با شکست ریتم به حالت ابتدایی ترانه بر می گردد.

اسماعیلوویچ، منادی صلح (II)

* “جان مک کاچن” (۶) چهارده سال پس از پایان جنگ بوسنی در سال ۲۰۰۹ ودر آلبوم “Untold” آهنگی به نام ” خیابان هایِ سارایوو” را به افتخار اسماعیلوویچ اجرا کرد. * “الیزابت ولبرن” (Elizabeth Wellburn) نویسنده ی کانادایی در سال ۱۹۹۸ بر اساس زندگی اسماعیلوویچ و با اضافه کردن شخصیت یک پسر بچه به…
ادامهٔ مطلب »

از روزهای گذشته…

سپنتا؛ نقطه پایان یک مکتب (III)

سپنتا؛ نقطه پایان یک مکتب (III)

بدین ترتیب موسیقی‌شناس مکتب وزیری کار بر روی آثار باقی‌مانده از عهد قاجار را برمی‌گزیند و در تحلیل‌هایش اگر چه گاه و بیگاه نقدی هم نثار ناکوکی و … آنها می‌کند اما نتیجه‌ی کار نه تنها نفی نیست بلکه اغلب همراه با دلبستگی زیباشناختی به آثار آنان است. او به ویژه به خوانندگان مشهور آن عصر علاقه داشت و ضبط‌های بعضی‌شان را واجد ارزش‌های هنری می‌دانست.
مصائب اجرای دوباره (I)

مصائب اجرای دوباره (I)

اجرای مجدد، آن چه به گونه‌ای هنجار مسلط در موسیقی دستگاهی به حساب می‌آید (۱) به همین نسبت در موسیقی جمعی ما کمیاب است. رفتار جامعه‌ی موسیقی‌دان و شنونده‌ی ما در مقابل اجرای مجدد آثار آهنگسازی شده نوعی رفتار تناقض‌آمیز است. از یک سو اجرای مجدد الگوها در موسیقی دستگاهی به حدی نهادینه شده، حتا کسانی با اجرای مو به‌ مو (و بدون تفسیر شخصی) ردیف هنوز می‌توانند لااقل در ذهن بخشی از جامعه‌ی موسیقی به عنوان هنرمند مطرح شوند و از سوی دیگر عمل به همین رفتار در مقابل قطعات از پیش ساخته شده کمتر دیده می‌شود.
وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (VI)

وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (VI)

جوانی به او گفت: از این نام شرم نمی کنی؟ نام خود را عوض کن و به او پیشنهاد داد که به جای ابراهیم ابن ماهان از آن پس خود را ابراهیم بن میمون معرفی کند. ابراهیم صدای زیبایی داشت و مدتی هم آوازخوان گروهی از راهزنان بود و به خاطر صدایش بین آنها محبوبیت به دست آورده بود. بعدها برای فراگیری موسیقی به بندر ابله رفت که شنیده بود در آنجا موسیقیدان بزرگی به نام جُوانُویَه موسیقی تدریس می کند. بعد از آن در محضر یونس الکاتب که ایرانی الاصل بود و به اسارت عربها در آمده بود رفت و بسیار کسب فیض نمود.
او فکر می کند کیست؟

او فکر می کند کیست؟

در خبرهای روز گذشته داشتیم که راجر واترز پس از ۱۶ سال توانست اولین اپرای خود را کامل کند. این اپرا که Ca Ira نام دارد اپرایی است با مضمون تاریخی راجع به انقلاب فرانسه که قرار است در ماه سپتامبر روی CD به بازار عرضه شود و پس از آن برای اولین بار احتمالا” در شهر رم (ایتالیا) به روی صحنه بیاید. راجر واترز ۶۱ ساله از سال ۱۹۸۹ کار بر روی Ca Ira را هنگامی شروع کرد که Etienne Roda Gil شاعر و ترانه سرا، یکی از کتابهای شعر واترز را که همسرش برای آن کارهای گرافیکی را انجام داده بود مشاهده کرد.
ویژگی های یک سنتور خوب (III)

ویژگی های یک سنتور خوب (III)

روشن است بررسی یک ساز و ارزیابی آن به عنوان یک ساز خوب، متوسط یا بد منوط به بررسی عوامل فوق می باشد. نکته قابل توجه اینکه این سه عامل “بطور کامل” مستقل از یکدیگر نیستند و نمی توان آنها را کاملا جدا ارزیابی کرد بطوریکه مثلا یک سنتور خوب، بطور حتم از موادی با کیفیت متوسط به بالا، ساخته شده و برای بدست آوردن کیفیت صدا حتما به ظاهر آن توجه شده است.
بررسی کتاب های آموزش سازدهنی در ایران (I)

بررسی کتاب های آموزش سازدهنی در ایران (I)

سازدهنی (Harmonica) با وجود کوچکی و سادگی قابلیت های اجرایی فراوان و جذابی دارد و به همین خاطر جزو رایج ترین و محبوب ترین سازهای موسیقی در جهان به شمار می آید. در کشور ما هم چند سالی است که با اقبال بیشتر هنرجویان و گروه های موسیقی مواجه شده و به تازگی می توانیم صدای سازدهنی را در تبلیغات تجاری پخش شده از شبکه های داخلی رادیو و تلویزیون نیز بشنویم. خوشبختانه در زمینه آموزش سازدهنی (انواع ترمولو و کروماتیک) چندین کتاب به زبان فارسی منتشر شده است که در این سری مطالب به بررسی آنها می پردازیم.
گزارشی از اجرای ارکستر فرهنگ و هنر

گزارشی از اجرای ارکستر فرهنگ و هنر

ارکستر فرهنگ و هنر (واحد ۴۶) به رهبری شهرام توکلی و علی اکبر قربانی روز ۷ و۸ خرداد ماه در سالن رودکی به روی صحنه رفت. خوانندگان این ارکستر در بخش فارسی، وحید تاج و در بخش آذری مهدی آقا محمدی بودند. این کنسرت که با حضور فرهاد فخرالدینی همراه بود، راس ساعت ۱۸ با قدردانی شهرام توکلی از فرهاد فخرالدینی و کسب اجازه از ایشان آغاز شد.
میکروتنالیته (III)

میکروتنالیته (III)

امروزه به راحتی میتوان با استفاده از سازهای الکترونیک بین سیستمهای مختلف گام حرکت کرده و دنیای متنوع اصوات و گامها را نشان داد.
Sonny Boy اسطوره سازدهنی بلوز(V)

Sonny Boy اسطوره سازدهنی بلوز(V)

اما سانی بوی را نباید صرفا یک نوازنده هارمونیکا بدانیم. او اساسا یک Bluesman به تمام معنا است که بسیاری از کارهایش امروزه به استانداردهای بلوز (Blues Standards) بدل شده اند. سانی بوی یک خواننده برجسته است با صدایی بم و گرفته و اصطلاحا ته حلقی (guttural) و سبک نواختن ساز دهنی اش هم با سبک آوازی اش عجین شده است. او مهارت خاصی در تلفیق آوازش با صدای سازش داشت و به سرعت بین این دو حالت جابجا میشد و ادامه آواز را به صدای سازش متصل می کرد به گونه ای که شنوندگان آن زمان به هیچ رو فکر نمی کردند که خواننده و نوازنده سازدهنی در آن آهنگ هر دو یک نفر باشند.
گفتگو با زیگمونتوویچ

گفتگو با زیگمونتوویچ

کتاب ویلون ساز نوشته جان مارکیز که اوایل آوریل سال ۲۰۰۷ منتشر شد زندگی زیگمونتوویچ را در حال ساخت ویولون یوجین دراکر ویولونست Emerson String Quartet به تصویر می کشد. این کتاب که حول دیدگاه مارکیز به عنوان یک نوازنده ترومپت، انتظارات دراکر از یک ویولون و فرایند ساخت پیچیده زیگمونتوویچ می چرخد کتاب بسیار جالبی است. نویسنده یک سال تمام زیگمونتوویچ را زیر نظر داشت و من کنجکاو بودم که نظر زیگمونتوویچ را درباره این کتاب بدانم. متن مصاحبه با او از این قرار است: