جاکو پاستاریو، نابغه دنیای جز

Jaco Pastorius 1951 – 1987
Jaco Pastorius 1951 – 1987
ژاکو پستوریوس (jaco pastorius) را شاید بتوان در زمره آخرین نوازندگان و آهنگسازان جز قرن بیستم به حساب آورد که تاثیر گسترده ای بر دنیای موسیقی داشته اند. در موارد بسیار، از تبلیغات تلویزیونی گرفته تا آخرین آلبوم های گروههای راک، اجراهای متقاوتی از آثار این هنرمند را می شنویم. بدون شک شان و منزلت او از تمامی القاب مختلفی که در گوشه و کنار به او نسبت داده اند، بالاتر است. در حقیقت ژاکو معنای واقعی جاز را به دوستداران موسیقی نشان داد و به جرات می توان گفت: ” او در نوع خود نوازنده ای بی همتاست.”

اعلام حضور جدی او در دنیای موسیقی از سال ۱۹۷۶ با انتشار آلبوم “Jaco Pastorius ” به وقوع پیوست، پس از آن به مدت ده سال پی در پی آثار مختلفی را روانه بازار نمود. او نه تنها نقش گیتار الکتریک را به نوعی دستخوش تغییر نمود، بلکه در اکثر آثار درخشان موسیقی جز آن دوران، نقشی را ایفا نموده است.

ژاکو پستوریوس، متولد اول دسامبر سال ۱۹۵۱، نوازنده و آهنگساز صاحب نام موسیقی جز است که عمده شهرتش را مدیون تکنیک و سبک نوازندگی اش بوده است. تاثیر او بر نوازندگی مدرن بر هیچ یک از دوستداران موسیقی پوشیده نیست، برخی او را یکی از خلاق ترین نوازندگان گیتار به شمار می آورند. پستوریوس در عین اینکه یک نابغه موسیقی بود، از بیماری روانی رنج می برد. او در ۲۱ دسامبر سال ۱۹۸۷ زندگی را بدرود گفت.

ژاکو پستوریوس، در پنسیلوانیا متولد شد. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی اش را در مدارس کاتولیک سپری نمود و در همان سالها به خدمت کلیسا درآمد. در دوران دبیرستان فعالیت ورزشی بسیاری داشت و در چندین رشته مختلف از جمله: فوتبال، بسکتبال و بیسبال مهارت خاصی داشت. او نهایتا در سن ۱۵ سالگی از میان کلیه فعالیت هایش موسیقی را انتخاب کرد.

درسال ۱۹۷۰ او با تاثیر از افرادی چون Jerry Jemmott, James Jamerson به نوازندگی در گروه های مختلف جز و R&B مشغول شد. در سال ۱۹۷۴ ژاکو به همراه جمعی از دوستان نزدیکش به تدریج اجرا و ضبط آهنگ های مختلفی را آغاز نمود. Pat Metheny که بعدها به نوازنده گیتار معروفی بدل شد و نیز Paul Bley نوازنده پیانو و رهبر گروه، از دیگر نوازندگان گروه به شمار می رفتند.

audio file به قسمتی از “۳ Views of a Secret”توجه کنید

اولین آلبوم گروه به نام ” Jaco Pastorius ” در سال ۱۹۷۶ به بازار عرضه شد و در عرصه نوازندگی گیتار الکتریک یک واقعه غیرمنتظره بود، به طوری که در آن زمان بسیاری از دست اندرکاران موسیقی آنرا بهترین آلبوم bass دانستند. مدت کوتاهی پس از انتشار اولین آلبوم، از ژاکو برای پیوستن به یک گروه fusion به نام Weather Report دعوت به عمل آمد، از آن پس او تا سال ۱۹۸۱ در همین گروه و در کنار افرادی چون Joe Zawinul و Wayne Shorter به نوازندگی مشغول بود.

در همین دوران بود که پستوریوس یکی از محبوب ترین آلبوم های جز تاریخ موسیقی را با عنوان “Heavy Weather.”منتشر نمود. پس از آن نیز او پی در پی، چهار آلبوم قابل توجه دیگر در کنار خواننده و آهنگساز پرآوازه Joni Mitchell با عناوین :” Hejira” در سال ۱۹۶۷، “Don Juan’s Reckless Daughter”در ۱۹۷۷ ، Mingus در ۱۹۷۹ و بالاخره آلبوم Shadows and Light در سال ۱۹۸۰ ، به دنیای موسیقی عرضه کرد. حضور پستوریوس و سبک منحصر بفردش در آلبوم Hejira بیش از سه آلبوم دیگر نمایان است.

در سال ۱۹۸۱ در حین حضور در Weather Report او کار بر روی آلبوم های تک نوازی اش را آغاز نمود، ” Word of Mouth ” به عنوان دومین آلبوم انفرادی او توسط Warner Brothers منتشر شد و بدین وسیله او به همگان نشان داد که مهارتش تنها در نوازندگی نهفته نیست. در سال ۱۹۸۲ ماحصل برگزاری توری در ژاپن را باعناوین ” TwinsII ” و ” TwinsI ” منتشر کرد و متعاقب آن خلاصه ای از اجراهای این تور را با نام ” Invitation ” در آمریکا منتشر نمود. در سال ۱۹۸۴ ، ژاکو کار بر روی سومین آلبوم انفرادی خود تحت عنوان ” Holiday for Pans ” را آغاز نمود، اما متاسفانه این آلبوم هیچگاه منتشر نشد.

در اواسط دهه هشتاد، به تدریج اختلالات روانی در شخصیت پستوریوس پدیدار گشت و با زیاده روی در مصرف الکل و مواد مخدر روز به روز وخیم تر شد. مشکلات روانی و اعتیاد او زندگی هنری و نوازندگی اش را تحت الشعاع قرار داد. متاسفانه به تدریج از عرصه موسیقی رانده شد و طی این سال ها او به ناچار در کلوپ های شبانه به نوازندگی مشغول شد. در سپتامبر ۱۹۸۷ در زد و خوردی که در یک کلوپ های شبانه روی داد ، مدیر کلوپ او را به شدت مضروب کرد، پستوریوس دچار ضربه مغزی شد و به حال کما فرو رفت. ده روز پس از این واقعه، او در سن ۳۵ سالگی زندگی را بدرود گفت.

jacopastorius.com

8 دیدگاه

  • من
    ارسال شده در مهر ۲۳, ۱۳۸۵ در ۳:۰۱ ب.ظ

    با این که نمی شناختمش ولی یک نوع قرابت و نزدیکی با هاش احساس کردم.

  • ناشناس
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۱, ۱۳۸۶ در ۵:۴۶ ق.ظ

    من تازه با موسیقی جز دارم آشنا میشم فکر کنم شروع خوبی باشه.

  • khashayar
    ارسال شده در مرداد ۱۶, ۱۳۸۶ در ۹:۵۵ ق.ظ

    jaco is great bass player in the world.

  • khashayar
    ارسال شده در مرداد ۱۶, ۱۳۸۶ در ۱۰:۰۰ ق.ظ

    من نوازنده گیتار باس هستم و مدتهاست در مورد جز تحقیق میکنم ۲ سال است که دارم کتاب ژاکو پستوریوس میزنم بی نهایت سخته .ژاکو پستوریوس یکی از بهترین از نوازندههای باس در دنیاست

  • میثم
    ارسال شده در دی ۴, ۱۳۸۶ در ۱۱:۰۳ ب.ظ

    salam khashayar khobi..shoma shirazzi nistin

  • مهيار
    ارسال شده در دی ۶, ۱۳۸۷ در ۱۰:۵۵ ق.ظ

    سحر عزیز ممنون و متشکر درباره برترین گوره جز فیوژن تاریخ Weather Report چیزی بنویس.ممنون

  • ارسال شده در بهمن ۹, ۱۳۸۸ در ۲:۳۱ ق.ظ

    Jaco Pastorius بهترین آلبومشه. اجراش با Lagrene هم قابل تامله

  • نگار
    ارسال شده در اسفند ۱۰, ۱۳۸۸ در ۱۱:۳۱ ب.ظ

    با سلام تلفظ نام اشتباه آورده شده
    صحیحش
    جاکو پاستاریو
    است
    در درگیری در کافه، مدیر کافه او را مجروح نکرد، مامور حفاظت کلوپ او را زد

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

رمضان: به اجرای آثار معاصر علاقه داشتم

اگر چنین رویدادهایی اصولا ارزشی داشته باشند، که دارند، سوای انگشت گذاشتن بر موفقیت یک گروه در فعالیت چندین ساله –که به سادگی هم ممکن است معنایی بیش از یافتن دوست و رفیق بیشتر در میان اهل موسیقی نداشته باشد-، این است که بخش بزرگی از صداهای موجود شنیده شوند. مگر نه این که نام رویداد صدا، تهران، موسیقی است و تاکیدی هم بر موسیقی الکترونیک و الکتروآکوستیک دارد؟ پس چه چیز مهم‌تر از آن که در دل آن صداهایی تازه به جهان بیایند؟ فوران صداها دقیقا امری بود که در پنج روز رخ داد. فوران صداهایی که بعضی آن را صدای تهران دانستند. و خیلی بیراه هم نبود چون عنوان رویداد چنین چیزی را طلب می‌کرد.

مشاهدات موسیقی شناس آلمانی از موسیقی ایران (II)

ممکن نیست درباره موسیقی ایرانی قضاوت کرد بدون‏ آنکه اختصاصات اجتماعی گسترش تاریخی دولت در قرن‏ بیستم، سیاست فرهنگی و حتی سیاست خارجی کشور ایران‏ در نظر گرفته شود. در حقیقت این حاصل سیاست فرهنگی‏ ایران است که جشنواره شیراز هم یکی از مظاهر آن شمرده‏ می‏ شود. پس آنکه در سال ۱۳۰۵ شمسی (۱۹۲۶) حکومت‏ فاسد قاجار برافتاد، کشور ایران با سرعت و شدت بسوی‏ تمدن غربی رو آورد.

از روزهای گذشته…

الکساندر اسکریابین، پیانیست و آهنگساز بزرگ روسی (II)

الکساندر اسکریابین، پیانیست و آهنگساز بزرگ روسی (II)

پس از آنکه اسکریابین سونات شماره ۷ خود را «عشای سپید» خواند، سونات شماره ۹ «عشای سیاه» نام گرفت. سونات شماره ۷، اثری روشن و حتی شادمانه است، اما سونات شماره ۹، از تیره و تار ترین و غامض ترین آثار اوست. این سونات با مقدمه ای کوتاه که حرکتی پایین رونده دارد آغاز شده و پس از معرفی موتیف، مراحل بسط و گسترش را پشت سر میگذارد.
ECM

ECM

شرکت ECM (مختصر شده از عنوان Edition of Contemporary Music) یکی از شرکتهای معتبر در موسیقی میباشد که در سال ۱۹۶۹ در شهر مونیخ آلمان توسط Manfred Eicher تاسیس شد.
توضیحاتی در مورد مرور آقای بهرنگ نیک آئین (IV)

توضیحاتی در مورد مرور آقای بهرنگ نیک آئین (IV)

«پژوهش» هومان اسعدی (۱۳۸۲) یک مقاله ای است در فصلنامه ماهور که خودِ نویسنده آن را چنین معرفی و ارزیابی نموده است: «مقاله حاضر بخشی از یک طرح تحقیقاتی نگارنده است که هنوز به اتمام نرسیده است». (فصل نامه ماهور شماره ۲۲ ص ۴۶) اما آقای نیک آئین اضافه کرده اند که:
«پیمان عشق»، نگاهی نو به تصانیف امیرجاهد

«پیمان عشق»، نگاهی نو به تصانیف امیرجاهد

«پیمان عشق» اولین آلبوم از مجموعه ای است که بر اساس تصانیف تصنیف سرای نامدار ایران، محمدعلی امیرجاهد با صدای رامین بحیرایی و همکاری گروه صهبای کهن تهیه شده است. در این آلبوم سجاد پورقناد با افزودن جملاتی سازی به بازسازی و چندصدایی نمودن تصانیف امیرجاهد پرداخته است. در ابتدای آلبوم، پورقناد مقدمه ای به نام «ترنم» ساخته که در آن تمام سازهای ارکستر به معرفی خود می پردازند. سجاد پورقناد در این اثر با چندین روش مختلف با استفاده از فنون چندصدایی به بازسازی این قطعات پرداخته است. «پیمان عشق» توسط انتشارات ماهور منتشر شده و اولین آلبوم مستقل پورقناد است.
هنر پدیده ای انضمامی (I)

هنر پدیده ای انضمامی (I)

طی سال های گذشته، تغییرات بسیاری در تصورات ما از صدا و در ادامه از اثر موسیقایی به وجود آمده است. بنیه ی یک اثر موسیقایی وابسته به صداست و ریشه ی این صدا در دامان اجتماع و تحولات جاری در آن شکل می یابد. ثمره ی این تلاقی و رویارویی این که امروز میان هنرمند و اجتماع، هنرمند و دولت، هنرمند و مردم هیچ رابطه ی آرام و صلح آمیزی وجود ندارد. عدم این همبستگی ها منجر به خشونت و ظهور صداهای ناخوشایند شده است.
نگاهی به Rhapsody in blue

نگاهی به Rhapsody in blue

راپسودی آبی از مشهورترین کارهای George Gershwin می باشد که فقط طی پنج هفته در سال ۱۹۲۴ توسط این موسیقیدان بزرگ تهیه شده است. این کار زیبا به سفارش سرپرست یک گروه موسیقی – بنام پاول وایتمن (Paul Whiteman) در اواخر سال ۱۹۲۳ – برای اجرا در سالروز تولد آبراهام لینکلن ساخته شد.
دیوید پی یت

دیوید پی یت

دیوید پی یت (David Pyatt) در سال ۱۹۸۸ در حالیکه فقط ۱۴ سال داشت به عنوان جوانترین برنده جایزه بزرگ موسیقیدان جوان سال BBC شناخته شد. به دنبال این موفقیت او به حرفه نوازندگی سولیستی روی آورد که باعث شناخته شدنش در انگلیس، اروپا، آمریکای شمالی، کانادا و ژاپن شد. او در انگلیس با ارکسترهای مهمی مانند ارکستر مجلسی انگلیس (English Chamber Orchestra)، موزار نوازان لندن و ارکستر هاله کار کرده است. اولین برنامه ای که از او در شبکه BBC پخش شد، اجرای دومین کنسرتوی هورن اشترائوس (Strauss) در سال ۱۹۹۳ بود.
هنر و موسیقی انسان نئاندرتال ، قسمت اول

هنر و موسیقی انسان نئاندرتال ، قسمت اول

شاهین مهاجری دوست خوب و جدید سایت گفتگوی هارمونیک یکی از مقاله های بسیار جالب خود که قبلا” در مجله هنر موسیقی نیز بچاپ رسیده است را برای ما ارسال داشته اند که ضمن تشکر از ایشان، توجه شما را به قسمت اول آن جلب می کنیم. در این قسمت شما با انسان نئاندرتال و شیوه زندگی آن آشنا می شوید و در قسمت دوم با جایگاه هنر و موسیقی در زندگی آنها.
منبری: اهالی هنر نیاز به دیده شدن دارند

منبری: اهالی هنر نیاز به دیده شدن دارند

صحبتهایی بود که سروش به صورت یک سری و در چند آلبوم آثار تولید شده در سه سال فعالیت انجمن را منتشر کند. من و دکتر ریاحی و مزدا انصاری و امیر بکان و کاظم داوودیان هیأت موسس آن انجمن بودیم. آقایان دهلوی و روشن روان و مرحوم بیگلری پور و بنده و دکتر ریاحی هم شورای آموزش و پژوهش بودیم که به کارها نظارت داشتیم. زمانی هم گروه موسیقی دانشکده صدا و سیما را تأسیس کردیم که بنده هم جزء هیأت ژوری بودم و در تدوین اساسنامه اش هم بودم و خلاصه چه عرض کنم… رسیدیم به اینجایی که مشاهده می کنید. در مورد انتشار آلبوم هم پروسه سختی شده که سراغش نرفتم.
نور، دوربین (I)

نور، دوربین (I)

کمبود تصویر موسیقی، کمبودی است که رسانه‌های تصویری مانند تلویزیون در سی سال گذشته آن را پدید آورده‌اند. برخی از تغییرات دنیای عرضه‌ی موسیقی در سال‌های گذشته کمتر به ایران رسیده‌. یکی از مهم‌ترین این تغییرات که بر اثر رشد فناوری امکان‌پذیر شد ضبط و عرضه‌ی تصویر اجراهای موسیقی بود. نخستین رسانه‌ای که محمل چنین محصولی گردید تلویزیون بود. رادیو موسیقی پخش می‌کرد و اگر تلویزیون می‌خواست نوعی رادیوی مصور نباشد یکی از کارهایی که در زمینه‌ی پخش موسیقی می‌توانست انجام دهد نمایش تصویر اجرای زنده یا غیر زنده بود.