جاکو پاستاریو، نابغه دنیای جز

Jaco Pastorius 1951 – 1987
Jaco Pastorius 1951 – 1987
ژاکو پستوریوس (jaco pastorius) را شاید بتوان در زمره آخرین نوازندگان و آهنگسازان جز قرن بیستم به حساب آورد که تاثیر گسترده ای بر دنیای موسیقی داشته اند. در موارد بسیار، از تبلیغات تلویزیونی گرفته تا آخرین آلبوم های گروههای راک، اجراهای متقاوتی از آثار این هنرمند را می شنویم. بدون شک شان و منزلت او از تمامی القاب مختلفی که در گوشه و کنار به او نسبت داده اند، بالاتر است. در حقیقت ژاکو معنای واقعی جاز را به دوستداران موسیقی نشان داد و به جرات می توان گفت: ” او در نوع خود نوازنده ای بی همتاست.”

اعلام حضور جدی او در دنیای موسیقی از سال ۱۹۷۶ با انتشار آلبوم “Jaco Pastorius ” به وقوع پیوست، پس از آن به مدت ده سال پی در پی آثار مختلفی را روانه بازار نمود. او نه تنها نقش گیتار الکتریک را به نوعی دستخوش تغییر نمود، بلکه در اکثر آثار درخشان موسیقی جز آن دوران، نقشی را ایفا نموده است.

ژاکو پستوریوس، متولد اول دسامبر سال ۱۹۵۱، نوازنده و آهنگساز صاحب نام موسیقی جز است که عمده شهرتش را مدیون تکنیک و سبک نوازندگی اش بوده است. تاثیر او بر نوازندگی مدرن بر هیچ یک از دوستداران موسیقی پوشیده نیست، برخی او را یکی از خلاق ترین نوازندگان گیتار به شمار می آورند. پستوریوس در عین اینکه یک نابغه موسیقی بود، از بیماری روانی رنج می برد. او در ۲۱ دسامبر سال ۱۹۸۷ زندگی را بدرود گفت.

ژاکو پستوریوس، در پنسیلوانیا متولد شد. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی اش را در مدارس کاتولیک سپری نمود و در همان سالها به خدمت کلیسا درآمد. در دوران دبیرستان فعالیت ورزشی بسیاری داشت و در چندین رشته مختلف از جمله: فوتبال، بسکتبال و بیسبال مهارت خاصی داشت. او نهایتا در سن ۱۵ سالگی از میان کلیه فعالیت هایش موسیقی را انتخاب کرد.

درسال ۱۹۷۰ او با تاثیر از افرادی چون Jerry Jemmott, James Jamerson به نوازندگی در گروه های مختلف جز و R&B مشغول شد. در سال ۱۹۷۴ ژاکو به همراه جمعی از دوستان نزدیکش به تدریج اجرا و ضبط آهنگ های مختلفی را آغاز نمود. Pat Metheny که بعدها به نوازنده گیتار معروفی بدل شد و نیز Paul Bley نوازنده پیانو و رهبر گروه، از دیگر نوازندگان گروه به شمار می رفتند.

audio file به قسمتی از “۳ Views of a Secret”توجه کنید

اولین آلبوم گروه به نام ” Jaco Pastorius ” در سال ۱۹۷۶ به بازار عرضه شد و در عرصه نوازندگی گیتار الکتریک یک واقعه غیرمنتظره بود، به طوری که در آن زمان بسیاری از دست اندرکاران موسیقی آنرا بهترین آلبوم bass دانستند. مدت کوتاهی پس از انتشار اولین آلبوم، از ژاکو برای پیوستن به یک گروه fusion به نام Weather Report دعوت به عمل آمد، از آن پس او تا سال ۱۹۸۱ در همین گروه و در کنار افرادی چون Joe Zawinul و Wayne Shorter به نوازندگی مشغول بود.

در همین دوران بود که پستوریوس یکی از محبوب ترین آلبوم های جز تاریخ موسیقی را با عنوان “Heavy Weather.”منتشر نمود. پس از آن نیز او پی در پی، چهار آلبوم قابل توجه دیگر در کنار خواننده و آهنگساز پرآوازه Joni Mitchell با عناوین :” Hejira” در سال ۱۹۶۷، “Don Juan’s Reckless Daughter”در ۱۹۷۷ ، Mingus در ۱۹۷۹ و بالاخره آلبوم Shadows and Light در سال ۱۹۸۰ ، به دنیای موسیقی عرضه کرد. حضور پستوریوس و سبک منحصر بفردش در آلبوم Hejira بیش از سه آلبوم دیگر نمایان است.

در سال ۱۹۸۱ در حین حضور در Weather Report او کار بر روی آلبوم های تک نوازی اش را آغاز نمود، ” Word of Mouth ” به عنوان دومین آلبوم انفرادی او توسط Warner Brothers منتشر شد و بدین وسیله او به همگان نشان داد که مهارتش تنها در نوازندگی نهفته نیست. در سال ۱۹۸۲ ماحصل برگزاری توری در ژاپن را باعناوین ” TwinsII ” و ” TwinsI ” منتشر کرد و متعاقب آن خلاصه ای از اجراهای این تور را با نام ” Invitation ” در آمریکا منتشر نمود. در سال ۱۹۸۴ ، ژاکو کار بر روی سومین آلبوم انفرادی خود تحت عنوان ” Holiday for Pans ” را آغاز نمود، اما متاسفانه این آلبوم هیچگاه منتشر نشد.

در اواسط دهه هشتاد، به تدریج اختلالات روانی در شخصیت پستوریوس پدیدار گشت و با زیاده روی در مصرف الکل و مواد مخدر روز به روز وخیم تر شد. مشکلات روانی و اعتیاد او زندگی هنری و نوازندگی اش را تحت الشعاع قرار داد. متاسفانه به تدریج از عرصه موسیقی رانده شد و طی این سال ها او به ناچار در کلوپ های شبانه به نوازندگی مشغول شد. در سپتامبر ۱۹۸۷ در زد و خوردی که در یک کلوپ های شبانه روی داد ، مدیر کلوپ او را به شدت مضروب کرد، پستوریوس دچار ضربه مغزی شد و به حال کما فرو رفت. ده روز پس از این واقعه، او در سن ۳۵ سالگی زندگی را بدرود گفت.

jacopastorius.com

8 دیدگاه

  • من
    ارسال شده در مهر ۲۳, ۱۳۸۵ در ۳:۰۱ ب.ظ

    با این که نمی شناختمش ولی یک نوع قرابت و نزدیکی با هاش احساس کردم.

  • ناشناس
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۱, ۱۳۸۶ در ۵:۴۶ ق.ظ

    من تازه با موسیقی جز دارم آشنا میشم فکر کنم شروع خوبی باشه.

  • khashayar
    ارسال شده در مرداد ۱۶, ۱۳۸۶ در ۹:۵۵ ق.ظ

    jaco is great bass player in the world.

  • khashayar
    ارسال شده در مرداد ۱۶, ۱۳۸۶ در ۱۰:۰۰ ق.ظ

    من نوازنده گیتار باس هستم و مدتهاست در مورد جز تحقیق میکنم ۲ سال است که دارم کتاب ژاکو پستوریوس میزنم بی نهایت سخته .ژاکو پستوریوس یکی از بهترین از نوازندههای باس در دنیاست

  • میثم
    ارسال شده در دی ۴, ۱۳۸۶ در ۱۱:۰۳ ب.ظ

    salam khashayar khobi..shoma shirazzi nistin

  • مهيار
    ارسال شده در دی ۶, ۱۳۸۷ در ۱۰:۵۵ ق.ظ

    سحر عزیز ممنون و متشکر درباره برترین گوره جز فیوژن تاریخ Weather Report چیزی بنویس.ممنون

  • ارسال شده در بهمن ۹, ۱۳۸۸ در ۲:۳۱ ق.ظ

    Jaco Pastorius بهترین آلبومشه. اجراش با Lagrene هم قابل تامله

  • نگار
    ارسال شده در اسفند ۱۰, ۱۳۸۸ در ۱۱:۳۱ ب.ظ

    با سلام تلفظ نام اشتباه آورده شده
    صحیحش
    جاکو پاستاریو
    است
    در درگیری در کافه، مدیر کافه او را مجروح نکرد، مامور حفاظت کلوپ او را زد

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

روی دانوب زیبای آبی (II)

یوهان اشتراوس این والس را کـه اصـلا بـرای آواز جمعی‌ و ارکستر‌ نوشته بود و به «انجمن خـوانندگان ویـن‌» تقدیم‌ کرد و آنها‌ در‌ ۱۵‌ فوریه ۱۸۶۷ در تالار‌ دیانا (محل امروز دیاناباد) {این اثر را} به‌ اجرا در آوردند. مـتن اشـعار آن را افسر پلیس یوزف وایل‌‌ سـاخته‌ و بـا این مـطلب شـروع مـی‌شد:

عمومی: مردم با نظریه های جدید در ابتدا مخالفت می کنند

من در سال ۱۳۴۲ وارد دانشگاه شدم و سال دوم دانشکده بودم که در اردوها شرکت کردم و همان موقع بود که با اساتید آشنا شدم و به دنبال آن به هنرستان رفتم و به کلاس‌های استاد محمود کریمی برای فراگیری ردیف رفتم و تئوری و سلفژ را با استاد فرهاد فخرالدینی کار کردم؛ در همان موقع بود که من به گروه آقای فرامرز پایور رفتم یعنی من حدود ۵۰ سال پیش، سال ۴۵ یا ۴۶ به گروه سازهای ملی آقای پایور که تأسیس شده بود پیوستم. ایشان کنسرت من را در پایان سال تحصیلی یا هنرستان دیده بودند و از استاد کریمی خواسته بودند که من را دعوت کنند تا به گروه ایشان بپیوندم.

از روزهای گذشته…

دشواریهای تجزیه و تحلیل موسیقی ما (I)

دشواریهای تجزیه و تحلیل موسیقی ما (I)

برای آموختن از یک آهنگساز راهی نیست جز شکافتن آثارش و موشکافانه به آنها نگریستن، هر نوع برخورد ادراکی دیگر را هم که در ذهن آوریم به‌ناچار متضمن سطحی از همین شکافتن یا به بیان فنی تجزیه و تحلیل موسیقی خواهد بود، حتا غرق در تجربه‌ی زیباشناختی. «حمید مرادیان» با چنین هدفی به سراغ بررسی آثار موسیقایی رفته و کتابی با عنوان «۱۰ قطعه ۱۰ آنالیز؛ تجزیه و تحلیل قطعاتی از آهنگسازان ملی ایران» تالیف کرده است. به دلایلی که احتمالا به پیشینه‌ی آموزشی (در دانشگاه تهران) و علاقه‌مندی‌های شخصی برمی‌گردد نویسنده از میان آنها که «سعی کرده‌اند از علوم پایه‌ی آهنگسازی، که تکنیک‌های چندصدایی را شامل می‌شوند، به شکل جدی استفاده کنند و در غالب ارکسترها با استاندارد بین‌المللی آثار خود را ارایه دهند» (ص ۷)، آن آهنگسازانی را برگزیده که «نگرشی ایرانی‌تر دارند و سعی کرده‌اند تکنیک‌های موسیقی غرب را به صورت گزینشی برای موسیقی ایرانی به کار برند و بیان و زبان شخصی، متناسب با زیباشناسی موسیقی ایران دست یابند» (ص ۸).
اینک، شناخت دستگاه‌ها (V)

اینک، شناخت دستگاه‌ها (V)

برشمردن این ویژگی‌ها نباید موجب شود خواننده تصور کند که شناخت دستگاه‌های موسیقی ایرانی حاوی پرداخت ژرف یا ارائه‌ی راه حل برای چنین موضوعاتی است، امری که خواه نا خواه با اهداف این مجموعه در تضاد قرار می‌گرفت، بلکه بیشتر آن را به مثابه اشاراتی می‌یابیم که قرار است توجه مخاطب علاقه‌مند را به لحظه‌ای درنگ برانگیزد و شاید راه گفتگویی را نیز با دیگر همکاران باز کند.
گاه های گمشده (VIII)

گاه های گمشده (VIII)

مرتضی حنانه در تحقیقات خود، وجود یک گام به عنوان واسط و ارتباط دهنده بین گام ها و مقام های موسیقی ایرانی را ضروری می داند. از این رو با بیان اینکه «نت برجسته پایه به شاهد گام دیگری اشاره دارد»، گام راست را معرفی و با این توضیح عنوان می کند که «گام راست بم ترین گام یا مقام موسیقی ایران است» (صفحه ۹۱)
راپسودی آبی – قسمت اول

راپسودی آبی – قسمت اول

Rhapsody in Blue قطعه ای است که در سال ۱۹۲۴ توسط جورج گرشوین (George Gershwin) برای تک نوازی پیانو و ارکستر جز نوشته شده و در آن از ترکیب عناصر موسیقی کلاسیک با مفاهیم برگرفته از موسیقی جز به وضوح قابل مشاهده است.
لیپت: استاد نباید مقلد تربیت کند!

لیپت: استاد نباید مقلد تربیت کند!

یک معلم باید برای حل هر کدام از این اشکالات در هنرجویش، راهکارهایی داشته باشد. فکوس کردن صدا، تشدید کردن، ساپورت عضلات و… باید برای هنرجو تشریح شود و همه با دقت کار شود.
نقدی بر مقاله پیمان سلطانی، «آهنگ شعر معاصر» (V)

نقدی بر مقاله پیمان سلطانی، «آهنگ شعر معاصر» (V)

پیمان سلطانی می نویسد “اما هنگام خوانش همین مصرع بر اساس موسیقی بیرونی با تاکید بر روی “نه” ، “آ” ، “نه” و “به” دور ریتمیک از ۶ تایی پابت به ۴-۸-۶-۴ تایی تغییر می کند. همین طور در مصرع دیگری “به سوگواری زلف تو این بنفشه دمید” تاکیدات موسیقی بیرونی به شکل ۷-۳-۷-۴ تایی بر وزن ۶ تایی ثابتِ موسیقی درونی منطبق می شود، وزن این شعر را ۸ هجای کوتاه و ۸ هجای بلند تشکیل داده است و از آنجایی که هجای بلند دوبرابر هجای کوتاه است می توان گفت، وزن عروضی مجموعا از ۲۲ هجای کوتاه تشکیل شده است.
صبا از زبان سپنتا (I)

صبا از زبان سپنتا (I)

استاد ابو الحسن صبا در سال ۱۲۸۱ هجری‌ شمسی در تهران تولد یافت. پدر او کمال السلطنه‌ که مردی ادیب و هنرمند بود، ابو الحسن خان‌ شش ساله را برای فراگرفتن سه تار نزد میرزا عبد الله‌ هدایت کرد. صبا سه تار را از استاد زمانه میرزا عبد الله و درویش‌خان، سنتور را از میرزا علی اکبر شاهی، تنبک را از حاجی خان، کمانچه را از حسین خان اسماعیل‌زاده، فلوت را از اکبرخان و ویلن را از حسین هنگ آفرین فرا گرفت.
گاه های گمشده (VII)

گاه های گمشده (VII)

چرا نت پایان دستگاه ها بر اساس ردیف های موجود انتخاب نشده است؟ برای مثال در ردیف هفت دستگاه موسیقی ایرانی (که مرتضی حنانه به عنوان منبع خود در «به دست آوردن علامات ترکیبی و عرضی موسیقی امروز ایران» به آن استناد کرده است (صفحه ۱۵۷)) ماهور دو، شور سل، سه گاه می کرن و چهارگاه دو ارائه شده است.
گزارش جلسه سوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VI)

گزارش جلسه سوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VI)

در اینجا توسط عباس خدایاری در مورد (Discussion) در نوشتارهای علمی و رابطه‌ی آن با چنین جدل‌هایی، پرسشی مطرح شد با این مضمون که چرا در آن موارد گفتگوی مطرح شده بسیار شفاف و با در نظر گرفتن تمامی جوانب کارهای گذشتگان و … است؟ مدرس کارگاه پاسخ داد که به نظر وی بخشی از ین تفاوت به سطح کیفی بعضی نقدهایی که می‌شناسیم و بخشی دیگر به اختلاف میان کارکردها و زبان نقد و مقاله‌ی علمی بازمی‌گردد.
نگاهی به آثار و توانایی های حسین خواجه امیری (IV)

نگاهی به آثار و توانایی های حسین خواجه امیری (IV)

آهنگسازان به نامی که ایرج قطعات آنها را اجرا کرده، در ذیل نام برده شده اند، همچنین آهنگسازان دیگری نیز با ایرج همکاری داشته اند که بدلیل نداشتن اطلاعات کافی فعلا” نام آنها را نمی بریم، البته از هر آهنگساز تعداد محدودی تصنیف که منابع و اطلاعات موجود اجازه میداده ذکر شده است و مسلما” کل آثار بسیار بیشتر از موارد ذکر شده میباشد.