استیو گاد: پرکارترین درامر تاریخ موسیقی

steve gadd
steve gadd
استیو گاد (Steve Gadd) یکی از مشهورترین درامرهای عصر حاضر، در نهم آوریل سال ۱۹۴۵ در شهر روچستر نیویورک متولد شده است. در طول فعالیت هنری اش با افراد صاحب سبک و سرشناسی چون پل سیمون Paul Simon، استیلی دان Steely Dan، جو کوکر Joe Cocker، باب جیمز Bob James، Chick Corea، اریک کلپتون Eric Clapton و ادی گومز Eddie Gomez همکاری داشته است و شاید بتوان گفت عمده شهرت خود را مدیون این قبیل فعالیتهاست. استیو گاد را می توان به جرات یکی از پرکارترین درامرهای تاریخ موسیقی به شمار آورد.

شروع فعالیت های استیو در زمینه موسیقی به هفت سالگی اش برمی گردد، زمانی که به تشویق عمویش که او نیز در ارتش آمریکا درام می نواخت، تمرین نوازندگی را آغاز نمود. استعداد او در نواختن درام منجر به پیشرفت شایان توجه و بسیار سریعش در این رشته شد. پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان وارد مدرسه موسیقی منهتن شد و مدت دو سال در آنجا به فراگیری موسیقی پرداخت. ذوق و استعداد سرشار او باعث شد به مدرسه موسیقی Eastman، یکی از بزرگترین و معتبرترین مراکز آموزش موسیقی در جهان با عنوان اختصاری ESM، منتقل گردد.

او در کنار تحصیل، معمولا شب ها به همراه نوازندگان جوانی چون Gap Mangione، Chick Corea, Chuck Mangione, Joe Romano و Frank Pullara در کلوپ های مختلف موسیقی به نوازندگی می پرداخت. در اواخر دهه شصت، کالج را به پایان رساند، در حالیکه همکاری اش با Chuck Mangione همچنان ادامه داشت.

پس از آن از طرف ارتش برگزیده شد و به مدت سه سال به عنوان درامر در یک گروه موسیقی نظامی مشغول به کار شد. با به پایان رسیدن دوره استخدامش در ارتش، با یک گروه سرشناس موسیقی در نیویورک همکاری خود را آغاز نمود. در سال ۱۹۷۲ با تونی لوین Tony Levin و مایک هولمز Mike Holmes یک گروه سه نفره تشکیل داد و همراه آنان راهی نیویورک شد.

علی رغم از هم پاشیده شدن این گروه گاد همچنان به فعالیت های استودیویی خود ادامه داد. او با گروه جز Return to Forever که رهبری آن را Chick Corea برعهده داشت، همکاری نمود، اما از آنجا که فعالیت در استودیو را به برگزاری تورهای مختلف ترجیح می داد، ناگزیر به ترک این گروه شد.

در دهه های ۷۰ و ۸۰ او تورهای بین الملی برگزار نمود و با پل سیمون و Al Di Meola ، نوازنده برجسته گیتار، همکاری کرد. در آن زمان بسیاری از مردم او را به علت یک تشابه اسمی کاملا اتفاقی عضو گروه راک Charlie می دانستند، بالاخره او در تور ‘We’re on a Mission from Gadd’ به طرفدارانش اعلام کرد که این شخص در واقع درامر دیگری هم نام استیو است، او خطاب به حضار اظهار داشت :” در حقیقت من هیچگاه این استیو گاد دوم را ندیدم، هر چند پیش آمده که هر دو در یک هتل مشترک اقامت داشته باشیم ، احتمالا او پیام های مرا دریافت می کرده و برعکس من نیز پیام های مربوط به او را. “

audio file بشنوید قسمتی از تکنوازی استیو گاد

در اواخر دهه ۷۰ استیو گاد به یکی از برجسته ترین و مشهورترین نوازندگان درام جهان بدل شد، آلبوم های او بسیار پرفروش بود، علی الخصوص در کشور ژاپن که بسیاری از درامرهای حرفه ای از استیو الگو می گرفتند. Chick Corea در مورد او گفته است :” هر درامری سعی دارد مانند گاد بنوازد، زیرا نوازندگی او کاملا بی عیب و نقص است، در حقیقت او کسی است که تفکرات آهنگسازی را به درام نیز منتقل کرده است.” آلبوم های جاز Corea با عناوین Friends و Three Quartets نمونه های قابل توجهی از قدرت نوازندگی استیو گاد به شمار می روند.

از جمله درامرهای محبوب استیو گاد می توان به افرادی چون : Elvin Jones, Tony Williams, Jack DeJohnette, Buddy Rich و Louie Bellson. اشاره نمود. استیو گاد از سال ۱۹۷۶ از درام های یاماها Yamaha استفاده می کرده و موفقیت بسیاری را برای این کمپانی به ارمغان آورد.

audio file بشنوید قسمتی از همکاری استیو گاد با Eric Clapton و B.B. King

در دهه ۹۰ استیو پرکارتر از همیشه ظاهر شد، با اریک کلپتون، پل سیمون و Michel Petrucciani همکاری داشت. آثاری چون Both Worlds و Live In Tokyo نمونه های از همکاری او با Petrucciani است، در حقیقت Michel در زمره صمیمی ترین همراهان استیو به شمار می رفت. متاسفانه فعالیت های مشترک آن دو در زمینه موسیقی دیری نپایید و مایکل در اوایل سال ۱۹۹۹ در حالیکه کار بر روی دو آلبوم جدید را ناتمام رها کرد، درگذشت.

در سال ۲۰۰۲ استیو گاد به دلیل اقدامات ثمربخشی که در عرصه نوازندگی درام به انجام رسانده، موفق به دریافت جایزه ویژه “انجمن نوازندگان درام” شد.

در سال ۲۰۰۳ نیز جایزه Zildjian به عنوان موفق ترین درامر آمریکایی و تلاش های بی وقفه سی سال اخیرش در زمینه نوازندگی درام به او اعطا شد.

در حال حاضر او کماکان مشغول همکاری با افرادی چون James Taylor ، Chick Corea و اریک کلپتون است.

en.wikipedia.org
drstevegadd.com

7 دیدگاه

  • masih
    ارسال شده در مهر ۲۸, ۱۳۸۵ در ۱:۲۸ ق.ظ

    salam khaste nabashid manoonam az inke dar bare steve gadd matlab eraee kardin kheyli khob bood omidvaram matalebe bishhtari dar bare gadd benevisin

  • مهران
    ارسال شده در خرداد ۱, ۱۳۸۶ در ۱۱:۳۷ ق.ظ

    سحر جان دمت گرم . فکر نمی کردم راجب این درامر خسته گد جون من بنویسید. خیلی ممنون و خسته نباشید.

  • ارسال شده در مهر ۴, ۱۳۸۶ در ۱۰:۳۲ ب.ظ

    sepasgozaram az shoma bekhatere matalebe khobeton raje be dram. man taze hn mataleb ro dhdam chon taze ba in sayt ashna shodam. omidvaram bazam mataleby baraye dramerha dashte bashid
    piroz bashid

  • sadegh
    ارسال شده در مهر ۲۰, ۱۳۸۷ در ۱:۰۴ ق.ظ

    salam mer30 az zahamat shoma matalebe bishtari az shoma baes mishe ke afrade bishtari be in saz roy biyarand

  • علی
    ارسال شده در تیر ۲۰, ۱۳۸۸ در ۱۰:۳۵ ب.ظ

    با سلام تکنوازی هاشو از کجا میشه گیر آورد

  • sasan
    ارسال شده در فروردین ۲۹, ۱۳۸۹ در ۱:۴۳ ب.ظ

    merc sahar k
    hanom .1 jokie ke mige steve gadd ,hooman ghafarie usa e.

  • axl
    ارسال شده در فروردین ۲۹, ۱۳۸۹ در ۱:۴۶ ب.ظ

    khoob bood mamnoon

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

شهرام صارمی از مدیریت اجرایی جشنواره موسیقی فجر استعفا کرد

در پی استعفای اعتراض آمیز علی ترابی، شهرام صارمی مدیر اجرایی سی و پنجمین جشنواره موسیقی فجر، یک روز پس انتصاب مدیر جدید دفتر موسیقی وزارت ارشاد با انتشار نامه‌ای سرگشاده از سمت خود استعفا کرد.

مروری بر آلبوم «سالنامه»

سالنامه در میان آثار فیاض، بیش از همه در مسیرِ «در گذر» است. علاوه بر مشابهت در فرایند آهنگسازی و نوعِ کنار هم نشاندنِ و برخورد با مواد و مصالح موسیقی، حضور صریحِ برخی نقش‌­مایه­‌های «در گذر»، مدگردی­‌های متنوع، استفاده از نوازندگانِ گروه در مقامِ خواننده و ساختار کلی مجموعه، این همانندی را پررنگ­‌تر می­‌کند.

از روزهای گذشته…

باس نوازی با بزرگان!

باس نوازی با بزرگان!

تال ویلکنفیلد (Tal Wilkenfeld) سال ۱۹۸۶ در شهر سیدنی استرالیا بدنیا آمده و نوازنده گیتار باسی است که در سبکهای چون راک، جز و جز فانک فعالیت های بسیاری را انجام داده است. وی دبیرستان خود را نیمه تمام رها ساخت و در سال ۲۰۰۲ به امریکا مهاجرت نمود. در ابتدا در شهر لس آنجلس مدتی را سپری نمود اما پس از مدتی کوتاه به نیویورک رفت و در آنجا ساکن شد.
رفتار موسیقایی، ساختار اجتماعی (I)

رفتار موسیقایی، ساختار اجتماعی (I)

“موسیقی یک فعالیت است که مردم آن را انجام می دهند. معنای آن بسیار انتزاعی است؛ این معنا وابسته به مردمی است که به آن موسیقی می پردازند. موسیقی معنای ذاتی و طبیعی ندارد بلکه وابسته به مردمی است که آن موسیقی را ایجاد کرده اند، انتقال داده اند و به آن واکنش نشان می دهند (Small1998:2).”
نگاهی به کنسرت ارکستر ملل در باغ ملی

نگاهی به کنسرت ارکستر ملل در باغ ملی

ارکستر ملل پس از چندین ماه سکوت، برنامه خود را در محوطه سرباز باغ ملی به اجرا گذاشت. این برنامه ارکستر ملل در واقع یک کنسرت مستقل نبود، بلکه برنامه ای ویژه روز جهانی، محوطه ها و یادمانهای تاریخی بود، به همین مناسبت پس از قرائت بیانیه کمیته ملی موزه های ایران (ایکوم ایران) و بیانیه معاونت میراث فرهنگی به مناسبت این روز، ارکستر ملل به اجرای پنج قطعه بسنده کرد.
MIDI را بهتر بشناسیم – قسمت اول

MIDI را بهتر بشناسیم – قسمت اول

همانطور که در نوشته قبل اشاره کردیم، MIDI استانداردی است که برای تبادل اطلاعات میان سازهای دیجیتال با یکدیگر و کامپیوتر تدوین شده است و شاید اغراق نباشد اگر بگوییم بدون استفاده از این پروتکل امکان استفاده بهینه از سازهای دیجیتال وجود ندارد. در این نوشته سعی می کنیم برخی از اصطلاحات و موضوعات مرتبط با این استاندارد صنعتی را برای شما تشریح کنیم.
نقش یونان باستان در موسیقی

نقش یونان باستان در موسیقی

واقعیت آن است که هیچکس نسبت به کیفیت و چگونگی موسیقی اولیه انسان آگاهی کامل ندارد. درحقیقت حتی ما بدرستی نمی دانیم که مثلا” ارکستر زمان باخ با چه کیفیتی ساز میزده است. اما بسیاری از محققین موسیقی در این موضوع اشتراک نظر دارند که بشر اولیه ریتم را از حرکات بدن و طبیعت و ملودی را از تغییرات صدای خود و یا محیط کشف کرده است.
خیام و موسیقی نظری، بررسی مقایسه ای (VI)

خیام و موسیقی نظری، بررسی مقایسه ای (VI)

خیام در شیوه ثبت ذو الاربع‏هاى عصر خود از روش حکیم سلف خود ابو نصر فارابى که در کتاب جامع موسیقى کبیر بیادگار مانده است، پیروى کرده است. در بعضى موارد مانند ذو الاربع‏هاى شماره ۳-۵-۱۳۸ خود خیام آنها را با انواعى که فارابى آورده است، مقایسه کرده است. نگارنده این مقاله با تعجب ملاحظه نمود که ترتیب توالى شماره ذو الاربع‏هاى ارجاعى به فارابى (توسط خیام) برحسب تصادف! با اعداد سرى فیبوناچى ریاضى دان مشهور ایتالیائى (درگذشت حدود ۱۲۵۰ میلادى) مطابقت دارد! در اعداد فیبوناچى هر عدد مساوى حاصل جمع دو عدد ماقبل خود است.
لطفی را در خور لطفی نشناختیم

لطفی را در خور لطفی نشناختیم

از درگذشت محمد رضا لطفی بیش از یک سال می گذرد؛ تحقیق و مطالعه ی آثار لطفی نیازمند سالها پژوهش است. درایت و آگاهی لطفی به جمله بندی و فواصل دقیق موسیقی ایرانی از شاخصه های نوازندگی او محسوب می شود. نوازندگی ای که نیازمند پژوهشی ژرف است و بیانگر رمز و رازهای نوازندگی لطفی است.
ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (IV)

ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (IV)

آنگاه ادامه می‌دهد که اثر زیباشناسانه –حتا آن گونه اثر غیر معنایی که به وسیله سازماندهی صدا (در موسیقی) یا رنگ و خط (در نقاشی یا مجسمه سازی) پدبد می‌‌آید– همیشه اشاره به نوعی از پندار اجتماعی، راهی از بودن با، و/یا برای دیگران، دارد. ممکن است در این زمینه اظهار نظرهای «جِیمسون» (Jameson) را در انتهای ” ناآگاهی سیاسی” در بخشی با عنوان “دیالکتیک آرمانشهر و ایدئولوژی”، به مفهوم آنکه ” تمام آگاهی طبقاتی –در مفاد نص تمام ایدئولوژیها چنان است– بیش از فرم‌های انحصاری آگاهی طبقات حاکم، متقابلا فرمهای طبقات ستمکشیده در طبیعت بسیار آرمانیشان هستند ” بیاد آوریم، هر چند آنها ادبیات محور هستند.
پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (XII)

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (XII)

دوم اینکه آن نوازنده حتی اگر فرض کنیم نت‌نویسی اروپایی را بتواند بخواند اما نمی‌تواند با با یک یا دو تا تمرین با ارکستر سمفونیک روی صحنه بنوازد. این مساله غیرممکن است. برای همین برای آهنگسازی مثل من که مایلم رنگ‌آمیزی‌های ایرانی داشته باشم و به گوشه‌های ایرانی اشاره کنم مجبورم ترومپت دیگری درست کنم. ترومپتی که باید به آن پیستون دیگری اضافه شود تا نوازنده بتواند گوشه‌های ایرانی را بنوازد ضمن اینکه پارت ترومپت را هم دقیقاً نت‌نویسی کنم.
«خُرده‌روایت‌های صوتی» (I)

«خُرده‌روایت‌های صوتی» (I)

بیش از نیم قرن از ظهور موسیقی اوانگارد گذشته است. در طول دهه‌های گذشته موسیقیدانان بسیاری در گوشه و کنار جهان و از جمله در ایران آثار بیشماری در این نوع از موسیقی خلق کرده‌ اند. مقالات و نوشته‌های فراوانی نیز در شرح و بسط این آثار نوشته ‌شده‌اند. اما به رغم تثبیت جایگاه این نوع از آثار موسیقی، نیک می دانیم چه در بین شنوندگان عام و چه در بین جامعه‌ی موسیقیدانان، شمار افرادیکه با بیان دلایل مختلف، این گونه آثار را فاقد ارزش موسیقایی و هنری می‌دانند اندک نیستند.