نقد علمی- روایی افسانهٔ «عشق رهی معیری و مریم فیروز» (۸)

در پایان بهترین پاسخ بیانیه رسمی خاندان رهی معیری درباره این افسانه بافی هاست…

بیانیهٔ رسمی درباره‌ ادعاهای مطرح‌شده پیرامون رابطهٔ خانم مریم فیروز و رهی معیری
مختصری به گذشته باز گردم، از آنجایی که خانم فیروز جنون شهرت و مطرح شدن را داشت حتی در سن ۸۷ سالگی که بعد قریب به ۷۰ سال دوری از وطن و اینکه بازگشت ایشان برای هیچ کسی مهم نبود ‌‌نسل فعلی اساساً با ایشان هیچ گونه آشنایی نداشت و با وجودی که در وطن هم حدود یک سال در محبس حکومت فعلی آب خنک میل کرده بود… عجبا که به محض خروج از حبس چندین و چند خبرنگار و عکاس که اصطلاحاً به خبرگزاری زرد معروفند را با پرداخت مبالغی زیاد به منزلش دعوت کرد و هیاهوی فعلی را راه انداخت… صحبت از آشنایی و در نتیجه آن منجر به عشقی سوزان که با آقای رهی معیری داشت را مطرح کرد.!

برای من این سوًال مطرح است که آیا شایسته است که بانویی در آن سن و وجنات کهولت شدید و زلفانی به سپیدی برف این گونه خودش را مطرح کند با علم به اینکه همگان میدانند ایشان عاشق همسرش آقای کیانوری بود و زمان کوتاهی هم از فوت ایشان نگذشته بجای سر در گریبان اندوه باشد به ناگهان بسیار دستوری و حکیم فرموده سند عشق و عاشقیش را با آقای معیری پیش بکشد؟ برای اهل فن و کسانی که هر دو طرف را خوب می شناختند این عمل خانم جز ضایع کردن خودش حاصلی نداشت … البته لازم به توضیح است که من به عنوان نزدیکترین فرد خانواده و وصی آقای معیری به شدت و قوت مطالب را که کذب محض است تکذیب کنم چون می دانم این آشنایی فقط یکسال دوام آورد ‌ و هرگز اینهمه اتفاقات در عرض یکسال چگونه پدید آمد و یا اینهمه اشعار زیبایی که بر تارک ادبیات ایران نشسته را به این خانم نسبت دهند ،، اشخاص که از نزدیک با آقای رهی آشنایی دارند می دانند که هر غزل ایشان شاید در طی دو الی سه ماه ساخته و پرداخته با در نظر گرفتن شخصیت رهی که وسواس بی نهایت برای اشعارش به خرج می دادند توانسته باشند برای یک سال آشنایی اینهمه اشعار زیبا ساخته شود… آشنایی این ها که هر دو از خاندانی محتشم برخواسته بودند دور از ذهن  نیست ، ولی هرگز این میزان دروغ پردازی ها که حاصل مغز زجر و محنت کشیده خانم مریم بود تعجب آور نیست، خانمی که تا ۳۰ سالگیش ازدواج کرده و‌صاحب دو دختر شده و همچنان در خیال پردازی ها و تخیلات ایام نوجوانی سیر کند.

رهی شاعر به دنیا آمد شاعرانه و در نهایت پاکیزگی و پایبند به اصولی که خودش وضع کرده بود زندگی کرد و شاعر هم از دنیا رخت بست … کما این که در آخرین ماه حیات غزل فاخری را که ساخته بود به من دیکته کرد ‌و در صفحه آخر دیوان فاخر و ارزشمند ایشان چاپ شد.نتوانستم در مقابل این داستان سرایی های که بهترین و ارزنده ترین شاعر زمان را هدف قرار داده سکوت کنم. برقرار باشید.

گلرخ معیری / سوم آذر ماه ۱۴۰۴
نمایندهٔ رسمی و وصی آثار رهی معیری

منابع

1. ۱. سایه عمر اثر رهی معیری، انتشارات زوار.
2. ۲. مجموعه برنامه های صد سال فرهنگ در گرامی داشت شادروان رهی معیری در سال ۱۳۷۹ (شامل گفت‌وگو با بازماندگان و پژوهشگران).
3. ۳. قصه شمع: خاطرات هنری پنجاه سال موسیقی معاصر اسماعیل نواب صفا، چاپ اول سال ۱۳۷۷، انتشارات شرکت نشر البرز (شامل روایت‌های مربوط به ترانهٔ کاروان).
4. مقاله «مریم فیروز و رهی معیری» حسن امین، مجله حافط شماره ۹۹ آذر و دی ماه ۱۳۹۹
5. مقاله “از عجایب و غرایب یک خاندان حکومت قاجار ” دکتر قاسم غنی، مجله حافظ، شماره ۱۳ فروردین ۱۳۸۴
6. Kāmyār ʿĀbedi, “MOʿAYYERI, Mohammad Hasan,” Encyclopædia Iranica, online edition, 2011.