از نمایشگاه فلزیاب و آلات موسیقی دیدن کنید(I)

هرساله با آمدن دعوت‌نامه الکترونیکی نمایشگاه معتبر NAMM به صندوق پست الکترونیکی‌ام به‌یاد خاطره‌ای نه‌چندان خوش می‌افتم و افسوس می‌خورم که نمی‌توانم به‌علت‌های گوناگون در این نمایشگاه شرکت کنم. نمایشگاه NAMM بهشت اهالی موسیقی الکترونیکی است.

در این نمایشگاه و سایر نمایشگاه‌های با زمینه لوازم و آلات موسیقی الکترونیکی، انواع سازهای الکترونیکی، تجهیزات استودیو از کابل‌ها گرفته تا میکروفن و میز کنترل، انواع استودیوهای مجازی و نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای جلوه‌های صوتی و آخرین و جدیدترین اختراعات حوزه موسیقی الکترونیک به نمایش گذاشته می‌شود.

دیدن غرفه‌های تولیدکننده‌های بزرگ و معتبری مثل Moog، Gibson، Fender و Waldorf چه لذتی دارد. حتی دیدن عکس غرفه Ibanez با هنرمندانی که فقط از گیتارهای ساخت این شرکت استفاده می‌کنند خالی از لطف نیست، چه رسد به اینکه در همان لحظه در نمایشگاه باشی و ببینی Steve Vai، Joe Satriani و Steve Lukather پشت میزی نشسته‌اند و به سؤال بازدیدکنندگان جواب می‌دهند.

تمام شرکت‌های تولیدکننده سخت‌افزار و نرم‌افزار موسیقی الکترونیکی هرساله در تلاشند تا در معتبرترین نمایشگاه‌های بین‌المللی، چیزی نو برای عرضه داشته باشند.

در کشور ما برخلاف تصور و ادعای بسیاری از کسانی که پشت هر تریبون از موسیقی الکترونیکی و فناوری آن به هر دلیلی بد گفته‌اند، از همان ابتدای انقلاب، این نوع موسیقی کاملا از طریق بزرگ‌ترین رسانه عمومی یعنی تلویزیون و در درجه بعدی رادیو پخش شده و هم‌اکنون هم داغ‌ترین موسیقی هر دو رسانۀ نام برده است.

همگی ما برنامه تقویم تاریخ را در رادیو به‌یاد می‌آوریم، آن برنامه را با اورتور قطعه‌ای به‌نام Time از یکی از معروف‌ترین گروه‌های Progressive به‌یاد می‌آوریم. موسیقی مجله علمی دیدنی‌ها، موسیقی میان‌برنامه‌های شبکه اول که یکی از کارهای دهه هفتادی ونجلیز بوده و هنوز هم هست.

موسیقی اکثر برنامه‌های علمی داخلی از کارهای Claus Schultz و Vangelis که هر دو از بزرگان این نوع موسیقی هستند انتخاب می‌شد. کارهای Alan Parsons در پس زمینه بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌های رادیویی و تلویزیونی شنیده می‌شد.

این اواخر هم که Robert Miles موسیقی متن تمام برنامه‌های ورزشی به‌خصوص فوتبال شده و اصولا سبک‌هایی مثل Trance، Techno و Ambient در تمام دنیا مثل ایران با برنامه‌های ورزشی تلویزیونی عجین شده، رادیو هم مرتب کارهای Joe Satriani را پخش می‌کند.

اصولا کلاس و سلیقه دست‌اندرکاران رادیو در مورد انتخاب موسیقی از دست‌اندرکاران تلویزیون خیلی بالاتر است. در اینجا البته هدف ذکر نام و مثال و مقایسه نیست، بلکه این مثال‌ها که تاریخچه برخی از آن‌ها به اوایل دهه ۶۰ هجری شمسی می‌رسد، بیانگر این واقعیت است که موسیقی الکترونیکی کاملا در رسانه‌های جمعی کشورمان جایگاه داشته و هیچ‌کدام از موانع و مشکلات فنی و غیرفنی موجود سر راه مثلا موسیقی پاپ فارسی، در مورد موسیقی الکترونیکی غربی وجود نداشته است. با این حال هیچ رسانه‌ای به خود موسیقی الکترونیکی نپرداخته و هیچ وقت رخدادهایی جدی در کشور ما با موضوعیت موسیقی الکترونیکی اتفاق نیفتاده است.

10 دیدگاه

  • ali
    ارسال شده در آذر ۶, ۱۳۸۵ در ۸:۳۵ ق.ظ

    goore babaye seda sima,az namayeshgah ey kash bishtar mineveshtid.

  • فهام
    ارسال شده در آذر ۶, ۱۳۸۵ در ۱۱:۰۸ ق.ظ

    سلام
    استفاده غیر مجاز صدا و سیما که یکی دو تا نیست…از همه مهتر و بیشتر آهنگ تیتراژ ابتدایی خبر شبکه اول است. آهنگی که قبل از شروع ،روی ساعت در حال رسیدن به ساعت ۹ پخش میشود و مال ونجلیس است.
    آهنگهایی که روی انواع تبلیغات ها هم پخش میشود هم که بماند..جدیدا هم که آهنگهای بعضی از آلبوم های تولید داخل رو به عنوان موزیک متن روی فیلم های دزدی خودشون میزارن و با یه دوبله افتضاح و کیفیت بد صدا پخش میکنن!

  • بهارک
    ارسال شده در آذر ۶, ۱۳۸۵ در ۱۱:۰۴ ب.ظ

    آقای نور بخش لطفا کمی بیشتر در موردموضوعاتی که به کار افراد مبتدی میاد مطلب بنویسید.
    از لطفتون ممنون

  • ارسال شده در آذر ۱۰, ۱۳۸۵ در ۲:۲۴ ق.ظ

    آخه اینا موسیقی الکترونیک رو می فهمن اصلا که بخوان بهش بپردازن یا مثلا رخداد جدی ای صورت بگیره! تو همین پاپش زاییدن.

  • امین
    ارسال شده در تیر ۱۵, ۱۳۸۶ در ۱:۳۷ ق.ظ

    لطفاً اسم گروه اجرا کننده ی اون موسیقی time رو بگویید

  • پورخصالیان
    ارسال شده در تیر ۲۷, ۱۳۸۶ در ۸:۵۶ ب.ظ

    pink Floyd

  • ناشناس
    ارسال شده در فروردین ۱, ۱۳۸۷ در ۹:۵۱ ب.ظ

    آقا تقویم تاریخ ۲ تا موسیقی داشت انتهاییشو نگفتین کار کیه

  • ارسال شده در فروردین ۱, ۱۳۸۷ در ۹:۵۲ ب.ظ

    آقا تقویم تاریخ ۲ تا موسیقی داشت انتهاییشو نگفتین کار کیه

  • reza
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۲, ۱۳۸۸ در ۹:۵۸ ق.ظ

    “Klaus Schulze” is correct

  • رضا حيدري
    ارسال شده در بهمن ۱۱, ۱۳۸۸ در ۷:۵۲ ق.ظ

    باسلام و دورود بر شما:
    شما صحبت از وجود نمایشگاه فلزیاب و آلات موسیقی نمودهاید ولی به تاریخ و محل برگزاری آن اشارتی ننموده اید که خواهشمندم در این باره بنده را متوجه ساخته و قبل از آن از شما به خاطر اداء لطفتان تشکر میکنم.

    رضا حیدری

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

جمال الدین منبری پس از سالها سکوت به روی صحنه می رود

ارکستر ملی ایران به رهبری فریدون شهبازیان و خوانندگی جمال الدین منبری و پوریا اخواص، ۱۶ اسفند ماه ۹۷ ساعت ۲۱:۳۰ دقیقه در تالار وحدت به روی صحنه می رود. این برنامه آخرین کنسرت سال ۹۷ ارکستر ملی با رهبری شهبازیان خواهد بود.

موسیقی‌ فیلم در خدمت سینما یا نظام ستاره‌سازی؟ (II)

از موسیقی فیلم‌های ماندگار علیقلی در این دسته باید به نمونه عالی مدرسه موشها به کارگردانی محمدعلی طالبی و مرضیه برومند در سال ۱۳۶۴ اشاره کرد. با اینکه این فیلم بطور کامل موزیکال نبود. اما، ترانه‌ها جلوه و جذابیت خاصی به آن می‌داد. البته این خود به عنوان آغاز یک راه برای جذب مخاطب بود. مردم علاقه‌مند به شنیدن ترانه‌های شاد و موسیقی ریتمیک و ساده بودند و علیقلی به خوبی از پس این کار برآمده بود. شایان توجه است که ترانه‌های فیلم هیچ کدام نتوانستند شهرت و محبوبیت ترانه تیتراژ سریال تلویزیونی را تکرار کنند، اما در یک ساختار کلی مناسب کلیت فیلم بود.

از روزهای گذشته…

موسیقی در میان کودکان آفریقا

موسیقی در میان کودکان آفریقا

موسیقی در آفریقا قسمت جدایی ناپذیر از زندگی روزانه مردم می باشد. برخلاف مردم غرب، کودکان آفریقایی به هنگام رشد همواره بصورت طبیعی با موسیقی همراه هستند. در حالی که کودکان غربی ممکن است صرفا” جزء دروس مدرسه خود یا بعنوان یک هنر بصورت شخصی به تحصیل موسیقی بپردازد، یک کودک آفریقایی از ابتدای تولد موسیقی را تجربه می کند.
آلریو دیاز و گنجینه موسیقی آمریکای لاتین (II)

آلریو دیاز و گنجینه موسیقی آمریکای لاتین (II)

مانوئل ماریا پونسه (Manuel Maria Ponce) که امروزه آثارش در رپرتوار گیتار کلاسیک از ارزش و استقبال بالایی برخوردار است، از اولین آهنگسازان غیر اروپایی ست که دعوت سگوویا را مبنی بر ساخت قطعه برای گیتار پذیرفت.
آرتور توسکانینی، نابغه رهبری (III)

آرتور توسکانینی، نابغه رهبری (III)

توسکانینی برای داشتن ریتمی سخت و خشن مورد انتقاد بوده و او را به نوعی دشمن آوازهای ایتالیایی و غارتگر هنرغزلخوانی در خوانندگی می دانستند! از دیگر انتقادات به وی، عدم توجه کافی توسکانینی به آثار مدرن، یعنی آهنگسازان قرن بیستم، بوده است. در اواسط سالهای فعالیتش، به دلیل کیفیت ضبطهای خود به ویژه آنهایی که در استودیوی NBC 8-H ضبط شده بود، مورد انتقاد قرار گرفت مبنی بر آنکه: “این استودیو تنها مناسب پخشهای تلویزیونی و رادیویی است نه یک سالن کنسرت”. آکوستیک خشک آنجا ارتعاش کمی داشت در حالی که بسیار مناسب پخش بود اما برای ضبط کنسرتهای سمفونیک و اپرا مناسب نبود.
آرشه و تاریخی بر پدیده های آن (I)

آرشه و تاریخی بر پدیده های آن (I)

هنگامی که تصمیم برای شروع و نوشتن مطالبی درباره آرشه گرفته شد راههای متفاوتی برای چگونگی بیان بهتر آن به ذهن رسید و تلاشی سخت برای شروع آن پدید آمد، زیرا در این زمان که در حال عبور از آن هستیم، تلمبار اطلاعات درست، مبهم و پیجیده، آنقدرسنگین هست که نیرو و توان تحلیل را از انسان سلب نمایدو شاید این سوال پیش آید که مگر در رابطه با چه موضوعی قرار است بحث و گفتگو شود ؟ تحلیل و تفکیک آن نباید دشوار باشد!
بحرانی با افق نامعلوم (II)

بحرانی با افق نامعلوم (II)

اگر بازار تولید و نشر آثار شنیداری موسیقی در ایران گاه سرد و گاه گرم است، بازار نشر و انتشار آثار نوشتاری، جریان همیشه کند و ثابت دارد. کتاب های موسیقی به دو دسته تقسیم میشوند: متن ها(ی تاریخی، تحلیلی، آموزشی و…) و نت های (ی آموزشی یا نوشته شده از روی اجراهای اساتید). تعداد عناوین منتشره در بیست سال گذشته، قابل مقایسه با سالهای پیش از انقلاب نیست و حتی میتوان گفت چندین برابر هفتاد سال گذشته اش؛ رشد و رونق داشته است.
آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (I)

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (I)

این مطلب چکیده پروژه پایانی دوره کارشناسی موسیقی ایرانی نگارنده، با راهنمایی دکتر ساسان فاطمی است که در اسفندماه ۱۳۸۴ به پایان رسیده است. از آنجا که این مطلب در سال ۱۳۸۴ نوشته شده حاوی منابع و نگرش من تا آن زمان است که امروز به معدودی از این مطالب، نوع دیگری نگاه میکنم؛ در اینجا بر خود لازم می دانم نسبت به استاد راهنمای این پروژه نهایت سپاس را ابراز دارم.
آیا وزیری به موسیقی ایران خیانت کرد؟

آیا وزیری به موسیقی ایران خیانت کرد؟

نوشته پیش رو نقدی است بر بخشی از نظرات مرحوم آقای دکتر محمد مددپور (زادهٔ ۱۳۳۴ در بندر انزلی – درگذشتهٔ ۱۳۸۴)، نویسنده و فلسفه‌دان معاصر که در مجله مقام موسیقایی منتشر گردید.
پروژه ساخت ویلن “کانون” (IV)

پروژه ساخت ویلن “کانون” (IV)

مقاله ایی را که ملاحظه می نمائید در ادامه مجموعه مقالات پروژه ساخت کنن می باشد البته به عنوان مبحث تکمیلی و نهایی. همان طور که تاریخ نگارش آخرین شماره مقاله نشان میدهد، فاصله زیادی را تا امروز پیموده است و آن گونه که تصمیم من بود قراری برای بخش کنونی در نظر نگرفته بودم اما به سفارش و تاکید برخی از دوستان به جهت تشریح بیشتر وقایع پیش آمده در مسیر تکمیل این پروژه و همچنین بیان ارزشهای فکری و احساسی و زمان ارزشمندی که صرف خلق این ساز شد متقاعد به نوشتن این متن شدم.
موسیقى رنگ ها (II)

موسیقى رنگ ها (II)

بنابراین، این سبک بسیار متنوع و متفاوت با سبک هاى رایج است. موسیقى موسورگسکى توصیف هاى روشنى دارد و لحن آوازهاى آن نشان دهنده محیط اطراف او است، بنابراین در بعضى از مواقع مهیب و شاید هم تا حدودى زننده باشد. شهرت بیشتر آثار او به خاطر رنگ آمیزى صوتى گسترده آنها است. او در آثارش از بسیارى از موضوعات قرون وسطایى در روسیه، استفاده کرده است. آرزوى او هر چه نزدیک تر کردن هنر به زندگى واقعى بود.
اشتوکهاوزن: موسیقی می بایست دریافت حسی شود

اشتوکهاوزن: موسیقی می بایست دریافت حسی شود

آنچه را که به آن واقعیت بخشیدم و به وجود آوردم، موجودیت پیدا کرده. بنابراین من سؤالی را مطرح نمی کنم. من تجربه کرده ام که بسیاری از انسان ها مثل خودم «نفس» می کشند. اصلاً قرار نیست که موسیقی چیزی را «تعیین» کند، بلکه موسیقی می بایست دریافت حسی شود.