بابی مک فرین، خواننده ای سنت شکن

Bobby Mcferrin
Bobby Mcferrin
بابی مک فرین از عجایب عرصه موسیقی است، خواننده ای خلاق و بدعت گذار، رهبر ارکستری صاحب نام و خالق یکی از معروف ترین آهنگ های قرن بیستم “Don’t Worry, Be Happy”، که ده جایزه Grammy را در کارنامه خود به ثبت رسانده است. بیش از بیست میلیون نسخه از آلبوم هایش به فروش رسیده و همکاری اش با نوازندگانی چون Yo-Yo Ma، Chick Corea، Herbie Hancock و ارکستر فیلارمونیک وین جایگاه ویژه ای چه در عرصه موسیقی جز و چه موسیقی کلاسیک به او اختصاص داده است.

مک فرین با دارا بودن صدایی به وسعت چهار اکتاو و تکنیک های صوتی برجسته اش ، تنها یک خواننده نیست، بلکه کاشفی است که موسیقی جز، فولکلور، کورال، کلاسیک و آکاپلا را به روش منحصر به فردی با یکدیگر تلفیق نموده است. در مقام رهبر ارکستر او توانایی تبدیل شالوده موسیقی مورد نظرش را به شیوه های گوناگون و صور متعددی داراست، حضور و همکاری اش در ارکستر فیلارمونیک نیویورک، ارکستر Cleveland ، ارکستر سمفونی شیکاگو، ارکستر فیلادلفیا و ارکستر فیلارمونیک وین گواهی بر این مدعاست.

شاید “سنت شکن” کلمه مناسبی برای توصیف شخصیت هنری مک فرین باشد، افرادی که با اجراهای او چه در مقام خواننده و چه در مقام رهبر ارکستر آشنایی دارند، مسلما بر این امر که او در هر اجرایش پدیده ای منحصر بفرد را به نمایش می گذارد، وقوف کامل دارند. مک فرین در زمره هنرمندان نادری است که توانایی اش از کلیشه ها و ژانرهای تعریف شده موسیقی فراتر رفته و به سبکی انحصاری منتهی شده است. به عنوان یکی از سردمداران حافظ میراث غنی موسیقی، او پیش قراول موسیقی بدون زمان و مکانی است که ورای مرزها و فرهنگ ها در جریان است.

آلبوم Hush مک فرین در سال ۱۹۹۲ که با همنوازی ویولن سل Yo-Yo Ma ضبط شد، به اجرای پنج اثر ساخت خود مک فرین و تنظیمی بر “Hush, Little Baby ” و چند قطعه معروف کلاسیک اختصاص داشت و به مدت دو سال در ردیف پرفروش ترین آلبوم ها قرار داشت. در سال ۱۹۹۵ او اولین آلبوم کلاسیک خود با عنوان ” Paper Music ” را با همکاری ارکستر مجلسی Saint Paul روانه بازار کرد، این بار مک فرین به اجرای آثاری از مندلسون، موزار، باخ، استراوینسکی و چایکوفسکی پرداخت و علاوه بر خوانندگی رهبری ارکستر را نیز بر عهده داشت. در پی آن آلبوم ” The Mozart Sessions ” در سال ۱۹۹۶ که دومین همکاری اش با نوازنده برجسته پیانو Chick Corea به شمار می رفت را ارائه نمود. در حقیقت این آلبوم تفسیر برداشت های این دو هنرمند از دو پیانو کنسرتوی موزار بود.

مک فرین در سالیان اخیر به رهبری ارکسترهای سمفونیک همت گماشته است. او این کار را در سالروز چهلمین سال تولدش با ارکستر سمفونی سان فرانسیسکو آغاز نمود و تا به امروز با ارکستر فیلارمونیک نیویورک، ارکستر سمفونی شیکاگو، ارکستر Cleveland، ارکستر فیلادلفیا، ارکستر فیلارمونیک لوس آنجلس و ارکستر فیلارمونیک لندن کار خود را ادامه داده است.

او همچنین با کمپانی Opera Carolina همکاری داشته و در فستیوال هایی چون Ravinia ، Aspen ، Blossom و Verbier حضور داشته است. مک فرین طی سال های ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۰۰ با ارکسترهای بالتیمور، شیکاگو، مونترال، اورگون، سیاتل و تورنتو به کار مشغول بوده و در اروپا نیز رهبری ارکستر رادیوی مونیخ را عهده دار بوده است. در سال ۱۹۹۶ تلاش های او به منظور جذب مخاطبان جوان به موسیقی کلاسیک، به طرز بی سابقه ای توجه رسانه های گروهی را به این هنرمند، جلب کرد.

audio file YoYo Ma & Bobby McFerrin , Vivaldi – Double cello andante

در کنار فعالیت هایش در مقام رهبر ارکستر، او در سال ۱۹۹۴ به عنوان مدیر هنری و عضو ارکستر Saint Paul نیز برگزیده شد و تورهای متعددی را در آمریکا و کانادا برگزار نمود. مک فرین در کنسرت هایش قطعات کلاسیک را با ابتکاراتش در خوانندگی که اغلب با همراهی حضار انجام می گیرد، تلفیق می کند. او همچنین به طور داوطلبانه در پروژه های آموزش موسیقی بسیاری در سراسر آمریکا به عنوان مدرس شرکت می کند و سخنرانی هایی را نیز در مدارس برگزار می نماید.


بابی مک فرین
مک فرین در یازدهم مارس سال ۱۹۵۰ در شهر نیویورک متولد شد و از سن شش سالگی، پس از بازگشت خانواده اش به لوس آنجلس فراگیری تئوری موسیقی را آغاز کرد. پدرش از خوانندگان مشهور باریتون اپرا، رابرت مک فرین بود. طی تحصیلاتش در دبیرستان و دانشگاه ایالتی کالیفرنیا او پیانو را به عنوان ساز اصلی برگزید و پس از پایان تحصیلات آکادمیک به همکاری با گروههای مختلف پرداخت.

در سال ۱۹۷۷ تصمیم به خوانندگی گرفت، در پی همکاری اش با گروهی به نام Astral Projection به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد و در آن جا با Bill Cosby ملاقات نمود، او اقدامات لازم برای حضور مک فرین در یک فستیوال جز که در سال ۱۹۸۰ در هالیوود برگزار می شد را به انجام رساند. مدت چندانی از این اولین حضور نگذشته بود که او در ماه مه سال ۱۹۸۲ اولین آلبوم خود با عنوان “Bobby McFerrin ” را روانه بازار کرد.

در دهه ۸۰ او به فعالیت هایش توسعه بخشید و به همکاری با افراد مختلف همت گمارد، در این دهه او موفق به کسب جوایزی از جشنواره های متعدد و معتبر موسیقی شد. آهنگ معروف او با عنوان “Don’t Worry, Be Happy” که در سال ۱۹۸۸ در فیلم Cocktail اجرا شده به عنوان آهنگ سال آمریکا برگزیده شد.

در سال ۱۹۸۹ او موسیقی فیلم کوتاه Knick Knack کمپانی Pixar را ساخت و اجرا نمود. درسال ۱۹۹۳ نیز او آهنگ پلنگ صورتی را در فیلم ” Son of the Pink Panther ” اجرا کرد. عمده شهرت بابی مک فرین به دلیل توانایی در خلق جلوه های صوتی با صدایش و مهارتش در vocal percussion است.

bobbymcferrin.com
en.wikipedia.org

4 دیدگاه

  • ارسال شده در آذر ۱۵, ۱۳۸۵ در ۱۲:۰۳ ق.ظ

    این موجود واقعا دیوانه است و واقعا دوست داشتنی!! من برخی اجراهای صوتی ش رو شنیده بودم و همین دیروز داشتم هنرنمایی اش رو در مراسم سالگرد تولد باخ در لایپزیک میدیدم، اینه که الان با دیدن این مطلب ذوق زده شدم! تصور میکنم یکی از اون آدمهای بسیار ارزشمندیه که تلاش کرده تا فاصله بین موسیقی کلاسیک و عامه مردم رو کاهش بده. در عین حال با اینکه اجراهای صوتی اون در نگاه اول شبیه شوخی بنظر میاد، ولی واقعا نشان از درک بالاش از موسیقی و خصوصا جز داره.

  • ali
    ارسال شده در آذر ۱۵, ۱۳۸۵ در ۱۲:۵۹ ب.ظ

    khob bood eshar e ham mikardid be ejraye ziba va ajib e Flight of the Bumble Bee rimsky korsakov
    ke vaghan bi nazireh.

  • nima
    ارسال شده در آذر ۱۶, ۱۳۸۵ در ۹:۱۷ ق.ظ

    McFerrin is very good at scat singing too

  • ایمان
    ارسال شده در آذر ۱۸, ۱۳۸۵ در ۱۰:۲۱ ب.ظ

    salam. bebinam in asar ro az koja miarid? baram jalebe!!!

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بیابانگرد: تقلید باعث بوجود آمدن آسیب های جسمی و هنری می شود

چون متدهای مدونی برای آموزش تکنیک آوازی نداشته ایم و فقط از طریق گوش هست که جوانان به شنیدن صدایی که استایل نادرست و تکنیک ناقص هستند عادت می کنند و آنها را الگو خودشان می کنند و این جریان باعث می شود، تکنیک و استایل افت کند و متاسفانه تقلید تا آنجاست که علاوه بر تقلید جنس صدا، از فیگور ظاهری هم و نوع آرایش مو خوانندگان دیگر هم تقلید می کنند!

گزارش از نقد آلبوم عطاریه (II)

پورقناد در پایان گفت: به نظر من آلبوم عطاریه به جز در قطعه «سرچشمه» به صورت خودخواسته سعی کرده پا را فراتر از فرم های شناخته شده نگذارد. در این اثر قطعات «سرچشمه» و دو تصنیف در آواز بیات ترک که از قدرت ملودیک قابل قبولی برخوردار است، بهترین آثار این آلبوم محسوب می شوند. وی همچنین با انتقاد از اجرای بعضی از بخش های متر آزاد این اثر به صورت بداهه گفت: بخشی از آواز های این آلبوم خوشبختانه به صورت طراحی شده ارائه شده بود که کیفیت قابل قبولی داشت ولی ظاهرا در بخش هایی از آلبوم بداهه نوازی انجام شده که بهتر است امروز از این کار اجتناب شود چراکه به خاطر تکرار مکررات، دچار کلیشه و اشباع شده ایم.

از روزهای گذشته…

John Broadwood & Sons

John Broadwood & Sons

از قدیمی ترین و شاید حتی اولین تولید کننده رسمی پیانو در انگلستان می توان به کمپانی John Broadwood & Sons اشاره کرد. اولین پیانوهای ساخت این کارخانه که به پیانوهای مربعی (Square-Pianos) معروف بود شهرت جهانی داشته و کارخانه تولید پیانو Broadwood در طول قرن هجدهم و نوزدهم از بزرگترین و مهمترین سازندگان پیانو در جهان بوده است.
مارسین دیلا؛ آقای برنده (I)

مارسین دیلا؛ آقای برنده (I)

در سال های اخیر بیش از هر زمان، شاهد برگزاری مسابقات و همایش های موسیقی در زمینه نوازندگی بوده ایم. این مسابقات هنوز نتوانسته اند موافقت همه هنرمندان و دست اندرکاران موسیقی را با خود همراه کنند؛ انتقاداتی از این دست که: “نمی توان همه را با یک سنگ، محک زد”؛ “سلیقه داوران تاثیری انکار نشدنی در انتخاب برندگان دارد” و “کسانی که شایستگی کسب رتبه دارند اما حائز رتبه نمی شوند” بر این مسابقات وارد شده است. با این همه، کسب رتبه در مسابقات معتبر، تاییدی است بر کیفیت کار نوازندگان.
گزارش جلسه نهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

گزارش جلسه نهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

پس از آشنایی با برخی مسایل و تکنیک‌های عمومی که نقدگران با آن دست به گریبانند پای آگاهی میان‌رشته‌ای و مرزبندی شیوه‌های نقد به میان می‌آید. نقدگری موسیقی، اغلب کاری ذوقی، گونه‌ای ادبی و خلاصه بی‌نقشه‌ و مرزبندی مشخص سبکی (جز آنچه به ویژگی‌های فرد و مقلدان احتمالی ربط دارد) شمرده می‌شود. این توصیف‌ها ممکن است در مورد خیلی از نقدها درست باشد اما نمی‌توان چشم پوشید از اینکه نقد موسیقی هم گونه‌هایی دارد و اگر چه در جهان واقعی نقدها ممکن است دقیقاً درون این مرزها نگنجند، مشخصات کلی‌شان را می‌توان آموخت و به‌کار گرفت.
آیا موسیقی ایرانی ادیت دارد؟

آیا موسیقی ایرانی ادیت دارد؟

همزمان با مقالاتی که در این سایت در مورد علم ادیت ویلن نوشته میشود، امروز به این موضوع میپردازیم که “آیا در موسیقی ایرانی هم ادیت وجود دارد؟” جواب این سئوال کمی دشوار است، چراکه از طرفی بعضی اساتید، از ادیت بخوبی استفاده میکنند، ولی هنوز بصورت نوشته شده روی آن کار نکرده و قادر به تدریس آن به شکلی که نظیر آن در ویولون موجود است نیستند …
ویلنسل (II)

ویلنسل (II)

بدنه: ویولنسل معمولا از چوب ساخته می شود، گرچه ممکن است مواد دیگری همچون فیبرکربن و آلومینیوم نیز برای ساخت آن بکار گرفته شود. صفحه رویی یک ویولنسل سنتی از چوب صنوبر و پشت، کناره ها و دسته ساز از چوب افرا ساخته می شود. گاهی از چوب درختان دیگری همچون سپیدار و بید برای پشت و کناره های ساز استفاده می شود.
سخنرانی حمیدرضا نوربخش در مورد مکاتب آوازی

سخنرانی حمیدرضا نوربخش در مورد مکاتب آوازی

چهارم خرداد سخنرانی و کنسرتی با شرکت حمیدرضا نوربخش و بهداد بابایی در شیراز برگزار شد که گزارشی از این برنامه را که توسط آقای ایاز رزمجویی تهیه شده می خوانید.
گزارش جلسه پانزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (V)

گزارش جلسه پانزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (V)

پس از این بحث زمان اندکی نیز به مبحث نقد اسطوره‌شناسانه‌ی موسیقی اختصاص یافت که قاعدتاً باید در جلسه‌ی یازدهم (همراه با نقد نشانه‌شناسانه‌ی موسیقی) مطرح می‌شد اما به دلیل گستردگی مباحث تنها اشاره‌ی کوتاهی به آن شده بود. این‌گونه نقد که برآمده از مطالعات اسطوره‌شناس ساختارگرای فرانسوی است نخستین بار به صورت اشاراتی در فصل اول کتاب «خام و پخته» (Le cru et le cuit) و فصل آخر «انسان برهنه» (L’Homme nu) ظاهر شد و در «اسطوره و معنا» (که به دست «شهرام خسروی» به فارسی هم ترجمه شده)، به صورت مختصر مورد اشاره قرار گرفت. تلاش «لوی استروس» برای پیوند زدن اسطوره‌شناسی و یافتن سرمشق‌های اصلی در حوزه‌ی موسیقی (به‌ویژه تحلیل ساده‌ی فوگ یا فرم سونات) این پیام را داد که می‌توان از راهِ یافتن کهن ‌الگوها به نقد و تفسیر موسیقی پرداخت:
نگاهی به اپرای مولوی (VI)

نگاهی به اپرای مولوی (VI)

سبک خوانندگی خاص علیشاپور به حدی در این اپرا به زنده شدن نقش او کمک کرده که گویی تا به حال علیشاپور برای خواندن این نقش روی این سبک کار میکرده است! نوع بیان او، نوع تحریر ها و محبتی که در این صدا وجود دارد، سلطان العلما را با قدرت در ذهن مخاطبان حک کرده است.
دیواری به نام شورای شعر (II)

دیواری به نام شورای شعر (II)

نکته مبهم بعدی در مورد شاعران معاصری است که قداست و مرتبه ی معنوی دسته اول را ندارند ولی کتاب های اشعارشان قبلاً چاپ شده است. چاپ یک کتاب شعر بدین معناست که به طریق اولا اشعار فوق از زیر نظر و تیغِ اصلاح وزارت مجترم ارشاد گذشته است و به ناچار باید بپذیریم که اینگونه شعر ها مشکلات خاصی را که قبلاً به آن اشاره کردیم ندارند. حالا چرا باید انرژی مضاعفی را هزینه کنیم و این دوباره کاری را به جان بخریم و یک بار دیگر اشعار مذکور را ممیزی کنیم؟ و مثلاً شعری را که یک سال قبل به عنوان یک شعرِ قابل چاپ، مجوز گرفته، امسال مجوز آلبومش را رد کنیم و سال دیگر احتمالاً به چاپ دوم کتابش مجوز بدهیم.
پنجمین جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی برگزار شد

پنجمین جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی برگزار شد

پنجمین جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی ایران، دیشب ۲۳ اردیبهشت در تالار هنر فرهنگسرای ارسباران با حمایت موسسه رادنواندیش و فرهنگسرای ارسباران برگزار شد. در ابتدای این برنامه، مجری این جشنواره زهرا تقی ملا، پس از خیر مقدم و معزفی جشنواره، از میهمان و حامی معنوی این جشنواره، دکتر محمد سریر درخواست کرد به ایراد سخنرانی بپردازد.