جیمز براون، پدرخوانده موسیقی سول، درگذشت

James Brown 1933-2006
James Brown 1933-2006
اسوشیتدپرس، آتلانتا- جیمز براون James Brown، پدرخوانده پرانرژی موسیقی سول Soul، که صدای خش دار و ریتمهای انقلابی وی، او را به یکی از مهمترین بنیان گذاران موسیقی رپ، فانک و دیسکو تبدیل کرده بود، صبح روز دوشنبه ۲۵ دسامبر، در سن ۷۳ سالگی درگذشت.

براون روز گذشته (یک شنبه) به علت ابتلا به التهاب الریه در بیمارستان بستری شد و در اولین ساعات روز دوشنبه درگذشت. به گفته نماینده و پیشکار او فرانک کوپسیداس Frank Copsidas، دلیل قطعی درگذشت او هنوز مشخص نیست.

جیمز براون مانند الویس پریسلی Elvis Presley، باب دیلن Bob Dylan و عده دیگری از هنرمندان دیگر، از جمله تاثیرگذارترین موسیقی دانان ۵۰ سال اخیر به شمار می آید. حداقل یک نسل کامل از اهالی موسیقی مرید او بوده و گاهی از او تقلید میکردند.

اگرچه با وجود ری چارلز Ray Charles و سام کوک Sam Cooke نمیتوان جیمز براون را خالق موسیقی سول دانست، اما در نقش اساسی او در شکل گیری رپ، دیسکو و فانک شکی وجود ندارد. نسبت او به ریتم و موسیقی دنس dance music (از شاخه های موسیقی پاپ با ریتمی مناسب برای کلوبهای رقص، ایستگاههای رادیویی و شوهای تلویزیونی) مانند نسبت باب دیلن به اشعار ترانه است: هر دو آنها بدعت گذاران بی رقیب چیزی مردمی هستند.

تک ترانه های بسیار موفق او شامل آثاری چون Out of Sight، I Got You -I Feel Good- و Say It Out Loud – I’m Black and I’m Proud هستند که انتشار این آخری ( با صدای بلند بگو- من سیاهم و به آن میبالم) در سال ۱۹۶۸، نقطه عطفی در سربلندی نژاد سیاهان به شمار می آید. براون در یک مصاحبه در سال ۲۰۰۳ چنین گفته بود:” من به وضوح به یاد دارم که ما خود را رنگین پوست مینامیدیم و پس از این ترانه، خود را سیاه نامیدیم. این ترانه حتی به مردم آن دوره هم ثابت کرد که شعر، موسیقی و یک ترانه میتواند جامعه را تغییر دهد.”

او علاوه بر دریافت دو جایزه گرمی در سالهای ۱۹۶۵ و ۱۹۸۷، در سال ۱۹۹۲ به دریافت جایزه گرمی افتخاری به مناسبت یک عمر دستاورد هنری نائل شد. او از اولین هنرمندانیست که در سال ۱۹۸۶، در تالار شهرت راک اند رول پذیرفته شدند.

audio file قطعه I Feel Good را با صدای جیمز براون، بشنوید

جیمز براون از سال ۱۹۵۶، زمانی که اولین ترانه موفق خود Please, Please, Please را منتشر کرد تا میانه دهه ۷۰، به اجرای تورهای متعدد در سراسر کشور، کنسرتها و ضبط و انتشار ترانه های تازه پرداخت، تا جایی که “پرکارترین مرد در حرفه نمایش” لقب گرفت.

شانس در دارالتادیب
براون در سال ۱۹۳۳، در خانواده ای تهیدست متولد شد و در سن ۴ سالگی به امید خویشاوندان و دوستان رها شد و در کوچه و خیابانهای منطقه نه چندان خوشنام آگوستا، جورجیا راه و رسم زندگی را آموخت. به گفته خودش :”دلم میخواست کسی باشم”

در سال ۱۹۴۹، براون به دلیل سرقت از اتوموبیلها، سه سال و نیم در دارالتادیب بود و در طی این مدت با بابی بیرد Bobby Byrd (متولد ۱۹۳۴ موسیقیدان آمریکایی) آشنا شد. خانواده بابی او را در میان خود پذیرفتند و جیمز به گروه موسیقی گاسپل (مذهبی) Gospel Starlightersبابی بیرد پیوست. این گروه به زودی سبک خود را به R&B و نام خود را به Famous Flames تغییر داد.

گروه در سال ۱۹۵۶ قراردادی با کمپانی کینگ رکوردز امضا کرد و چهار ماه بعد، ترانه Please, Please, Please در فهرست تاپ ۱۰ موسیقی R&B قرار گرفت.

مشکلات قانونی
با وجود اینکه زندگی براون بیشتر پر زرق و برق و تجملی بود، اما مشکلاتی نظیر محکومیت به دلیل استفاده از مواد مخدر، الکل و ضرب و شتم همسرش نیز دامنگیر او میشد. براون در سپتامبر ۱۹۸۸، در حالی که تحت تاثیر ماده مخدر بود و تفنگی شکاری در دست داشت، به اتاقی در جنب دفتر کار خود که سمیناری در آن جریان داشت، وارد شد و از حاضران پرسید که آیا میتواند از دستشویی خصوصی آنها استفاده کند؟

براون پس از تعقیب و گریزی ۳۰ دقیقه ای و پس از اینکه پلیس به تایرهای خودرو وی شلیک کرد تسلیم و به ۶ سال زندان محکوم شد وی در سال ۱۹۹۱ و پس از گذراندن ۲۵ ماه در زندان و در یک برنامه بازپروری، به طور مشروط آزاد شد.

audio file قطعه Get Up Offa That Thingرا با صدای جیمز براون، بشنوید

مدت کمی پس از آزادی، براون مجددا بر روی صحنه رفت و این بار میلیونها تماشاگر از تلویزیونهای کابلی، به هواداران او پیوستند. جیمز براون در طی سالهای اخیر مدام در حال اجرای برنامه بود به طوری که دو سال قبل نیز به علت خستگی شدید و همچنین اعتیاد به قرصهای مسکن، در بیمارستان بستری شده بود. وی تا چند روز قبل از بستری شدن و درگذشتش نیز به اجرای برنامه مشغول بود و کنسرت خود را به بعد از مرخصی از بیمارستان موکول کرده بود.

thestate.com

13 دیدگاه

  • مارال
    ارسال شده در دی ۶, ۱۳۸۵ در ۸:۱۵ ق.ظ

    چرا بیشتر آدمایی که با موسیقی رپ راک … به شهرت رسیدن خیلی بیشتر از اونهایی که با موسیقی کلاسیک سرو کار دارن همه معتاد، الکلی و از لحاظ اخلاقی کاملا منحرفن ؟ به نظر میرسه این شخصیت و ذات درونی یه موزیسینه که موسیقی اونرو شکل میده.

  • کیوان
    ارسال شده در دی ۶, ۱۳۸۵ در ۹:۰۸ ق.ظ

    دوست عزیز، اگر تاریخ موسیقی کلاسیک را به دقت بخوانید بخوبی متوجه مشکلات زندگی بزرگان این سبک موسیقی نیز خواهید شد. تنها تفاوت در این است که وقتی یکنفر بیش از حد از بزرگ و مشهور می شود دیگر مشکلات زندگی او در کنار افتخاراتش گم می شوند.

  • سحر شهاب
    ارسال شده در دی ۶, ۱۳۸۵ در ۹:۱۸ ق.ظ

    والا ما یک استاد موسیقی داشتیم که میگفت بیشتر موسیقی دانان کلاسیک یا همجنس گرا بودن یا دیوانه! هرچند این حرف خیلی غلو آمیز به نظر میرسد، اما تا حد زیادی هم درست است. برای اثبات این ماجرا مطلبی پیدا کردم که در حال حاضر مشغول ترجمه اش هستم . خیلی جالب است و عنوانش اینه: آوای اذهان آشفته…

  • nima
    ارسال شده در دی ۱۹, ۱۳۸۵ در ۷:۱۲ ب.ظ

    javabe shoma sade ast: inha aksaran adam haye faghiri budan ke baraye gozarane zendei majbur be ejraye barname dar clubhaye mokhtalef budan va baraye inke betunan az shab ta sobh yeksare bidaro active bashan nachar be masrafe alkol va mavade moharrek budan.

  • کامیار
    ارسال شده در دی ۲۴, ۱۳۸۶ در ۷:۱۶ ب.ظ

    همجنس گرایی بیماری نیست و کاملا اثبات شده ست که به ژن های افراد مربوطه . این دلیل بر ضعف نمیشه . کلا سبک موسیقی رپ و سول ( که اینطور که از این نوشته بر میاد پایه ی رپ بوده ) سبک چرند و بی خودیه ، درست مثل متال و به همین دلیله که در این دو نوع سروصدا ( کلمه ی موسیقی رو برای این دو چرند کوچیک نکنید ) اعتیاد دیده می شه .
    البته سبک راک سبک هنری و خوبیه ( البته راک چرند هم داریم ) و کلا با حرف خانم مارال در زمینه ی راک مخالفم .

  • سید
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۸, ۱۳۸۷ در ۹:۰۴ ق.ظ

    از عاقبت چنین آدم هایی باید درس گرفت

  • mahyar
    ارسال شده در خرداد ۲۲, ۱۳۸۷ در ۶:۳۸ ب.ظ

    مهم نیست که الکل مصرف میکرده یا نه مهم اینه که اهنگاش همه گوش میدن تازه(happy song)هم هست و همه جور ادم از اهنگاش لذت میبرن!در ضمن من از طرف دارای پرو پا قرص راک هستم

  • ارسال شده در آذر ۱۴, ۱۳۸۷ در ۲:۲۲ ق.ظ

    Maaa iNHaMe MuSIGHi DaN DaRiM BaD oZae MoSiGhie KeSHVareMooN iNe ???!

  • Nevermore
    ارسال شده در بهمن ۱۲, ۱۳۸۸ در ۱۲:۰۳ ق.ظ

    اون دوستی که به متال میگه چرند،میخوام بدونم تا حالا متال شنیده؟
    دوست عزیز به سبک جواد یساری نمیگن متال!به سبک گروهی مث opeth میگن
    ضمنا تمام دلیلتون برای اینکه یه متال میگید چرند قول میدم در استفاده از distortion خلاصه میشه!
    شما اگه به صداهای clean عادت دارید،دلیل نداره به distortion بگید چرند!این موسیقی یه روحیه‌ی خاصی میخواد
    شما اگه این روحیه رو ندارید دلیل بر «چرند» بودنش نیست.
    توصیه میکنم اگه تحمل شنیدن این به قول خودتون «سر و صدا» رو ندارید،یه بار تبلچر یکی از این آهنگای متال(مثلا سبک پراگرسیو متال)رو در برنامه‌ی گیتار پرو باز کنید و پیچیدگیشو به چشم خودتون ببینید و به گوش خودتون بشنوید.

  • ناشناس
    ارسال شده در مرداد ۸, ۱۳۹۲ در ۵:۵۰ ب.ظ

    دانلود آهنگ سوپرایز گروه ردپا

  • مهران
    ارسال شده در تیر ۳۰, ۱۳۹۵ در ۱:۱۵ ق.ظ

    یکی از بهترین های موسیقی و صوت. روحش شاد

  • سیاوش
    ارسال شده در آذر ۱۲, ۱۳۹۶ در ۱:۱۱ ب.ظ

    امروز بصورت اتفاقی آهنگ this is the mans world این بنده خدارو شنیدم،قبل ازاینکه روی معنی شعرش زووم کنم مجذوب اون تحریر خاصش که میگه nothing without a women or girl شدم،بعد که معنی اهنگ رو با دقت پیگیرشدم سورپرایز شدم حقیقتا!!!! چنان لذتی بردم از این اهنگ که وصف نشدنیه حقیقتا،چقد خوبه این بشر….

  • محسن
    ارسال شده در بهمن ۲۴, ۱۳۹۷ در ۵:۲۴ ق.ظ

    عمرم به فنا میرفت اگه به این دنیا میومدم و میرفتم اما آهنگهای جیمز براون رو گوش نمیدادم. عالی و بی نظیره، از صداش گرفته تا رقص بریک و اجراهای خاصش.
    بنظرم آدمها گرفتارِ ارث و شرایط و محیط و تجربیات بد و تلخ و یا خوبی هستند که توش از کودکی بزرگ شدند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «سالنامه»

سالنامه در میان آثار فیاض، بیش از همه در مسیرِ «در گذر» است. علاوه بر مشابهت در فرایند آهنگسازی و نوعِ کنار هم نشاندنِ و برخورد با مواد و مصالح موسیقی، حضور صریحِ برخی نقش‌­مایه­‌های «در گذر»، مدگردی­‌های متنوع، استفاده از نوازندگانِ گروه در مقامِ خواننده و ساختار کلی مجموعه، این همانندی را پررنگ­‌تر می­‌کند.

آرنولد شونبرگ و آهنگسازی ددکافونیک (III)

آنچه شونبرگ دنبالش می گشت، همان بود که باخ می جست: دست یافتن به وحدت کامل در یک ترکیب موسیقی. شونبرگ احساس می کرد که این روش نوین مبتنی بر ادراک کامل و جامع فضای موسیقی است. ولی به هر حال موسیقی نوشته می شد، با تمام شیوه ها، و شونبرگ اصرار داشت شنونده و آهنگساز هر دو باید شیوه ها را فراموش کنند، و موسیقی را به عنوان موسیقی بشنوند و قضاوت کنند. گفته است: «اغلب درست نمی توانم توضیح دهم: کار من ساختن موسیقی ۱۲ صدایی است نه ساختن موسیقی ۱۲ صدایی.»

از روزهای گذشته…

«داستان وست ساید» با همراهی نوازندگان ایرانی اجرا شد

«داستان وست ساید» با همراهی نوازندگان ایرانی اجرا شد

هنرآموزان موسسه “Bridge of Art” (پل هنر) که از از ۲۴ اگوست وارد کشور اتریش و استان فورالبرگ شده بودند، با رهبری ایوو وارنیتش (رهبر و نوازنده کلارینت اتریشی و مدیر مدرسه موسیقی درنبیرن) آثاری از موسیقی کلاسیک از جمله اثر مشهور لئونارد برنشتاین به نام «داستان وست ساید» را اجرا کردند. در کنار این گروه، هنرجویان دیگری به آموزش نزد استادان کنسرواتوار دولتی فورارل برگ پرداختند.
فروغ فروزان موسیقی ایران(II)

فروغ فروزان موسیقی ایران(II)

هیچ گاه برای فروغ موسیقی نگاری یک شغل محسوب نمی شده و نمی شود، زیرا نه تنها برای وی نان و نام آور نبوده که حتی نان و نام زدا بوده است. تاریخ موسیقی باید به ثبت و ضبط فداکاری این فدارکاران و کاشفان فروتن شوکران موسیقی کشور بپردازد که کسی چون فروغ در این راه چه مشقت ها که نکشید. مشقت هایی که زبان از بیان آن قاصر است. دیده نشده حتی اندکی از مشقت های وی را موسیقی دانان خودمان کشیده باشند.
نشست خبری «ششمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت»

نشست خبری «ششمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت»

سجاد پورقناد دبیر «ششمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت» درباره تغییر نام جشنواره گفت: در جشنواره امسال با مشورت هیات داوران و مسئولان برگزاری جشنواره، به دلیل کاهش چشمگیر تعداد وبلاگ های مربوط به موسیقیدانان، رقابت در این شاخته به کلی حذف شد و به همین دلیل نام جشنواره از «جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی» به «جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت» تغییر کرد.
نه! حتی با ۱۵۰ میلیون دلار!

نه! حتی با ۱۵۰ میلیون دلار!

اگر امید وار هستنید که پس از اجرایی که راجر واترز به همراه دوستان قدیمی خود در گروه پینک فلوید در کنسرت Live 8 داشت، بزودی با یکدیگر مجددا” شروع به برگزاری تور یا کنسرت گروهی نمایند، اشتباه کردید. راجر واترز که ماه گذشته پس از سال ۱۹۸۱ برای اولین بار با دوستان قدیمی خود در لندن به اجرای چند کار از آلبوم های قدیمی گروه پینک فلوید پرداخت اعلام کرده است که : “اگر چه Live 8 و اجرا در کنار دوستان قدیم بسیار جذاب بود اما برای من اصلآ قابل تصور نیست که با دیوید گلیمور، ریچارد رایت و نیک میسون تور اجرای کنسرت بگذارم.”
مستر کلاس ارکستراسیون و آرانژمان شهرداد روحانی برگزار می شود

مستر کلاس ارکستراسیون و آرانژمان شهرداد روحانی برگزار می شود

موسسه فرهنگی هنری فرزانه برگزار می‌کند؛ ورک شاپ ارکستراسیون و آرانژمان برای آنسامبل‌های مختلف توسط شهرداد روحانی. کلاس‌ها از ۱۸ تیرماه برگزار خواهد شد و مهلت ثبت نام تا ۱۰ تیرماه خواهد بود.
بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (III)

بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (III)

«هر دستگاه یا آواز یک مقام اصلی دارد که به آن مقام مادر می گویند.» علاوه بر اینکه این یک عامیانه گویی است، معلوم نیست که کجا و چه کسانی چنین «می گویند». شاید ذکر این نکته جالب باشد که زنده یاد محمد رضا لطفی در تئوری پردازی خود بر این باور بود که «شور مادر دستگاه ها است». اما اینجا مقام درآمد هر دستگاه «مقام مادر» نامیده شده است که با این حساب «شور» آقای لطفی «مادربزرگ» دستگاه ها خواهد بود!
ساز به ساز (II)

ساز به ساز (II)

برای آنکه ببینیم چرا چنین پرسش هایی پیش می آید لازم است کمی بر مفهوم «قطعه ی موسیقی» درنگ کنیم و بیاندیشیم که «یک اثر موسیقایی» چیست؟ زیرا آنچه در این موارد اتفاق می افتد ساز به ساز کردن یک اثر یا قطعه ای موسیقی است که خود از پیش هویتی معین و مستقل دارد. برای کاربرد مورد بحث در این مقاله کافی است فرض کنیم هر قطعه یک ساختار صوتی است که امکان به فعلیت رسیدن از طریق واسطه های موسیقایی را دارد (۳) و ببینیم به چه نتایجی می رسیم. اگر چنین باشد باید بتوانیم بی دردسر و بدون کم شدن از ارزش موسیقایی، و نیز بدون وارد آوردن آسیب به بافت قطعه، آن را با ساز دیگر بنوازیم. یعنی جایگزین شدن صداها نباید تفاوتی چشمگیر در وضعیت قطعه پدید آورد.
نواختن یکدست

نواختن یکدست

گاهی می بینیم نوازندگان ویلن در ایران، با وجود سابقه زیاد در نوازندگی این ساز هنوز اشکالات ابتدایی در نوازندگی (از نت خوانی گرفته تا استیل) دارند که این موارد در کتابهای آموزشی ویلن ذکر شده ولی اکثرا” بخاطر بی دقتی این نوازندگان هنگام تمرین این کتابها و عدم آموزش صحیح از طرف هنرآموز این مشکلات با نوازنده باقی می مانند.
نوازندگان نی (I)

نوازندگان نی (I)

مروری گذرا در مورد تاریخ نی نوازی ایران، ما را با دو دوره مواجه می سازد؛ دوره اول را که می بایست دوره متقدم نامید و دوره دوم که دوره متاخر یا معاصر است. در دوره اول ما شاهد ظهور برخی از نوازندگان هستیم که اکنون فقط نام آنها در میان است و اثر صوتی که نشان دهنده میزان توانایی آنها در نوازندگی نی باشد یافت نمی گردد. نوازندگانی مانند: سلیمان اصفهانی و ابراهیم آقاباشی که هر دو در اصفهان زندگی می کردند؛ با این وجود برخی دیگر از نوازندگان دوره متقدم که امروزه آثاری هرچند با کیفیت نامناسب از آنها به جا مانده، می تواند ما را با سطح نوازندگی نی در آن دوره آشنا سازد.
جشن(II)

جشن(II)

رابطه‌ی میان بخش‌های مرتبط با موسیقی ایرانی در متن بسیار سخت، اما به خوبی صورت گرفته است به طوریکه شنونده از حضور آنها احساس ناپیوستگی نمی‌کند. مشایخی برای برقراری این ارتباط، به هنگام حضور پاره‌های ایرانی اثر با تمهیداتی از پیش فضای اثر را برای حضور آنها آماده می‌کند، برای مثال از قبل یک یا دو صدا را از میان ارکان اصلی فواصلی که بعد ظاهر خواهند شد به عنوان قسمتی از بافت قبلی می‌آورد و پس از تمام شدن نیز تا مدت کوتاهی آنها را ادامه‌ می‌دهد. این تمهیدات باعث می‌شود حضور موسیقی ایرانی در این میان زیاد دور از ذهن نباشد.