کیتارو(II)

سانتانا و کیتارو
سانتانا و کیتارو
اگر بخواهیم موسیقی کیتارو را مورد بررسی قرار دهیم، میتوانیم از روند حرکت ملودی در قطعه و تاثیر آن بر مخاطب آنالیز را آغاز کنیم… تکرار جمله ها در این سبک بسیار پدیدار میباشد و این نوع روند تکرار که در ملودی وجود دارد، نوع موسیقی او را منحصر به فرد میکند.

از نظر فرم شاید این تکرارها خسته کننده باشد اما زیبایی ملودی که به راحتی در ذهن مخاطب نقش میبندد و نوع تنظیم برای آن ترکیب بندی از سازها این مورد را به فراموشی میسپارد.

ارتباط ذهن کیتارو با عرفان درونش و استفاده آن در موسیقی خود بسیار نمایان است و میتوان آنرا در ملودیش جستجو کرد، چراکه عرفان و مذهب وی در خلق آثارش تاثیر گذار است.

کوکورو یکی از همین دسته موسیقی ها میباشد که آیین مذهبی وی درونش یافت میشود.

استفاده از فلوت ژاپنی و سازهای کوبه ای متعلق به سرزمینش این مسئله را پررنگتر مینماید و در کل نوع روند تنظیم در قطعات و استفاده از سینتی سایزرهای خاص در کنار سازهایی مثل ویلن، هارپ، فلوتهای محلی و… رنگ و بویی جدید به آن نوع موسیقی بخشیده است.

audio fileقسمتی از موسیقی “جاده ابریشم” (کنسرت زنده در آلمان)

زندگی کردن کیتارو در طبیعت موسیقی وی را تحت تاثیر قرار داده است و با گوش کردن به موسیقیهایش می توان طبیعت را در جایی از آن جمله ها پیدا نمود و ذهن خود را در آن رها کرد؛ بارها و بارها به این مسئله اندیشیده ام که چقدر زیبا توانسته است موسیقی خود را به جهانیان عرضه کند.

audio file قسمتی از “بهشت و زمین” (کنسرت در آلمان)

در حقیقت، او ملودی هایی که در دل سرزمینش نهفته است را بیرون کشیده و با رنگ آمیزی ذهن خود آنرا در دفتر نقاشی ذهنی حک کرده است. زمانی که آثاره وی را گوش میکنید، این نکته را خواهید یافت که چقدر موسیقی وی پر از ملودی است! ملودیهایی که اگر هم با دهان آنرا اجرا نماییم پی به اسرار آن میبریم.

audio fileقسمتی دیگر از موسیقی “جاده ابریشم” (با اجرای ارکستر سلطنتی لندن)

به گفته خود او زمانی که ملودی را خلق مینماید، تنظیم آن هم درونش شنیده میشود و آن را در استدیو شخصی خود ضبط می کند. شاید خیلی ها با گوش کردن موسیقی وی این احساس را داشته باشند که آیا این نوع موسیقی احتیاج خود را به فلسفه عمیق و عرفان میداند یا خیر… می توان در جواب گفت که نوع موسیقی (new age) این مسئله را بیان می نماید که تفکر و شناخت دنیای ناشناخته است که ایجاد تفاوت می کند.

audio file قسمتی از “ماتسوری” (کنسرت در آمریکا)

البته نمی توان گفت که در دیگر موسیقیها تفکری وجود ندارد، اما اینکه بتوان این نوع تفکر را واسطه ای برای پیوند شرق وغرب دانست و آنرا یک امر مهم پنداشت، برای آزاد کردن چهارچوبهای ذهنی یک اهنگساز، بسیار جای بحث دارد.

audio fileقسمتی از “کاروان سرا” از آلبوم “ماندالا” (اجرای زنده در آلمان)

در موسیقی کیتارو میتوان آن مهم را یافت که توانسه است با در نظرنگرفتن تکنیک آهنگسازی کلاسیک، تکنیکی را به وجود بیاورد که در آن پر از زیباییها و حرفهایی که دیگر واژگان قادر به گفتن آنها نمی باشد بوجود آورده و آنرا در دل مردم جای داده است.

38 دیدگاه

  • mandana
    ارسال شده در اسفند ۳, ۱۳۸۵ در ۲:۱۱ ب.ظ

    man 10 sal dashtam ke in musikke kitaro ra ghosh dadam hanoz baraye man khoshayande gosh dadan be in musik

  • حامی
    ارسال شده در اسفند ۱۳, ۱۳۸۵ در ۸:۰۱ ق.ظ

    ممنون خانوم ماندانا

  • ارسال شده در اسفند ۱۴, ۱۳۸۵ در ۴:۱۶ ب.ظ

    کیتارو سلطان بی رقیب موسیقی دنیاست.
    اگه خواستید به وب من که به کیتارو اختصاص داره بیاید

  • فروزنده
    ارسال شده در اسفند ۱۶, ۱۳۸۵ در ۱:۰۲ ب.ظ

    موسیقی کیتارو همیشه منو به ماورا هدایت میکرد…هنوز سالهاست این نوا در گوشمه الان ملودی جاده ابریشم رو در ذهنم مرور میکنم…..واین یعنی جاودانگی

  • محمد رضا
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۸, ۱۳۸۶ در ۷:۳۶ ق.ظ

    به نظر شما کیتارو بهتره یا ونجلیز

  • حامی
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۸, ۱۳۸۶ در ۸:۳۴ ق.ظ

    محمد جان اصلا این دو قابل مقایسه نیستند …
    کیتاره در دنیای عرفان و صلح.ونجلیس در دنیای فضاوسیارات…

  • احسان
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۸, ۱۳۸۶ در ۸:۱۹ ق.ظ

    شایى سلطان شما باشد ولی من جایی خوندم که خود کیتارو گفته بود موسیقی اش هیچوقت مثل مال ژان میشل ژار نمیشه.که این یکی سلطان منه!

  • آيدا
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۸, ۱۳۸۶ در ۸:۲۵ ق.ظ

    دید موسیقیایی ما رو نیگا کن اورو خدا ونجلیز بهتره یه کیتارو انگار میخواد بگه قیمه بهتره یا فسنجون!

  • negar
    ارسال شده در خرداد ۱۹, ۱۳۸۶ در ۸:۳۰ ق.ظ

    salam man daneshjoye mosighi harej az iranam
    be nazxare man rajea be mosighiye kitaro ya vanjelis nemishe nazar dad har kodom dar noea khod ebdaatei daran ke tahsin bar angize faghat byad lezat bord va eaide gereft

  • mohsen
    ارسال شده در خرداد ۱۹, ۱۳۸۶ در ۱:۴۸ ب.ظ

    kitaro vaghean tak setareh ast. ahanghaye on toye zehne adam naghsh mibande betori ke adam vaghean dost dareh hamishe be onha gosh bede. man fogholisanse honarhaye tajasomio az shiraz daram . yeki dobar to kelas rajea be kitaro bahs shode hatta ostade mon ham gofte: kitaro ro nemishe shenakht va dark kard chon mafahime amighe tabiee dar ahanghaye on rishe kardeh va adam vaghti be ahang haye on gosh mide be haddi majzob va shifteh mishe ke dige forsati baraye darke musik nadareh. be nazareh man kitaro yek tak setare ast ke dige hichki ta abad nemitone be sabk va siaghe on ahang benavaze.

  • حسن
    ارسال شده در تیر ۱۳, ۱۳۸۶ در ۱۰:۴۱ ق.ظ

    کیتارو طبیعت را در گو شهایمان زمزمه میکند. همین!
    ونجلیس هم همینطور اما با عظمت تر!
    اصالت در موسیقیشان موج میزند. انگار آنها “کاشفان” ندای هستی اند.

  • ارسال شده در مرداد ۳, ۱۳۸۶ در ۱۲:۵۶ ق.ظ

    والا اینجا بحث مقایسه کیتارو و ونجلیس شیرینه.
    همه نظر دادن اگه اجازه بدید منم نظر بدم.
    والا بعضیا گفتن کیتارو عنده موسیقس طبیعته!!!! والا انکار نمیکنم. ولی فک نکنم تو تصویر کشیدن طبیعت هیچ اثری یه اندازه باران عشق خودمون این کارو بکنه. ونجلیس هم که میگن تریپه فضاییه!!!!!!! ولی یه نو کلاسیک غربیه البته تو یه سبکه جدیدش.
    در ضمن احسان خان فک کنم کیتارو واسه این گفته ژان میشل استاد منه چون خود کیتارو از بچگی عاشق موسیقیایی به سبک ژان میشله و حالا هم که میشل اومده و یه تحولی ایجاد کرده واسه همین طرفداری میکنه و الا هیچ رابطه ای خاص بین سبک کیتارو و میشل نیستش که بشه یکی رو استاد اون یکی گف.
    یه البوم پیشنهادی من برای طرفداران سبک راک:
    سوختن اثری جاودان از ابر گیتاریست راک دنیا (( ریچی بلک مور))
    یه سری هم به وبم بزنید خوشحال میشم.
    بای بای

  • یوسف
    ارسال شده در دی ۲۰, ۱۳۸۶ در ۲:۲۰ ب.ظ

    به نام خالق موسیقی
    من واقعا” از شنیدن موسیقی های بی کلام خصوصا” کیتارو ونجلیز انیو موریکونه یانی وفرهاد فخرالدینی لذت میبرم

  • سعيد
    ارسال شده در بهمن ۲۲, ۱۳۸۶ در ۱۲:۳۴ ق.ظ

    با کمال احترام به همه موسیقی دانان عزیز و تمامی کسانی که به این آهنگسازان معروف علاقه دارن من خودمم به موسیقی خیلی علاقه دارم ولی با کمال احترام به همه ،ژان میشل ژار یه طف بقیه موسیقدانان هم یه طرف.

  • علی
    ارسال شده در فروردین ۱۴, ۱۳۸۷ در ۱:۲۰ ق.ظ

    مهم اینه که این موسیقی منو به خدا نزدیک می کنه

  • مونا
    ارسال شده در اردیبهشت ۷, ۱۳۸۷ در ۱۲:۵۵ ب.ظ

    سلام رفقا
    اگه اشکال نداشته باشه منم نظر خودمو راجع به موسیقی بدم
    راستش ادم انقدر از شنیدن موسیقی بی کلام لذت میبره که نمیتونه بگه فقط کیتارو یا فقط ونجلیز
    کسی میتونه بگه من عاشق کیتاروام ولیsantorini
    یانی رو دوست نداشته باشه یا اصلآکلایدرمن گوش نده؟

  • ارسال شده در اردیبهشت ۱۷, ۱۳۸۷ در ۱۰:۳۵ ب.ظ

    به نظر من آهنگهای کیتارو و ونجلیس هر دو لذت بخش و یاد آور خدا هستند و هر کدام در سبک خود بهترین هستند. امید وارم روزی یکی از این بزرگان برای ایران آهنگی بسازند.

  • yas
    ارسال شده در خرداد ۵, ۱۳۸۷ در ۵:۵۰ ب.ظ

    سلام کیتارو خیلی ارام بخش هست

  • آذرخش
    ارسال شده در تیر ۱۹, ۱۳۸۷ در ۵:۴۷ ب.ظ

    شما ها نباید فقط از یک موسیقیدان طرفداری کنید.زیرا هم کمی کسل کننده میشه هم شما رو از دنیا عقب نگه میداه.مثلا خود من هم به کیتارو علاقه دارم وهم به مدرن تاکینگ ویا حتی یانی وجیبسی کینگز .میبینید آدم باید در موسیقی بگرده وهمه چیز رو گوش کنه تا با همه چیز و همه جور موسیقی آشنا بشه.اگر شما به چیزی گوش ندید آیا میتوانید بگویید که آن موسیقی بدی است؟

  • مهدی
    ارسال شده در مهر ۸, ۱۳۸۷ در ۱۲:۰۷ ق.ظ

    کیتارو متفاوت زندگی میکنه متفاوت فکر میکنه و متفاوت آهنگ می سازه.او ناجی موسیقی آسیاست.

  • مریم orkideh
    ارسال شده در بهمن ۲۹, ۱۳۸۷ در ۱۰:۴۵ ق.ظ

    من وقتی آهنگ matsuri کیتارو رو گوش میکنم احساس میکنم که تو یه قایق هستم که رو آب ارومی حرکت می کنه

  • امين
    ارسال شده در مرداد ۲۲, ۱۳۸۸ در ۴:۱۳ ب.ظ

    من همیشه گفتم که یکسری از موسیقی های کیتارو احساس خود سازی وارامش و خود تربیتی دارند ومی توان احساسات مذهبی افراد بجای موعظه های تکراری در قالب موسیقی افزایش داد

  • کوروش
    ارسال شده در مرداد ۳۱, ۱۳۸۸ در ۳:۲۲ ب.ظ

    ذهنت را به ملودیهای کیتارو بسپار و پرواز کن …

  • amir sh
    ارسال شده در شهریور ۱۷, ۱۳۸۸ در ۱۲:۲۵ ق.ظ

    بابا چرا همدیگرو میزنین ؟!!! هم کیتارو خوبه هم ونجلیس ولی ونجلیس یه خورده بهتره ! ولی یادت باشه فقط فقط فقط kenny G , اهنگم فقط فقط فقط Forever In Love

  • امين
    ارسال شده در شهریور ۲۴, ۱۳۸۸ در ۱۲:۲۲ ق.ظ

    احساس میکنم کسانی که ذاتا به این اهنگها علاقه دارند ادمانی هستند بسیاردر حال خود هستند

  • sigma
    ارسال شده در آذر ۲۰, ۱۳۸۸ در ۷:۲۴ ق.ظ

    ونجلیز-کیتارو-شولز
    چون بیشتر کاراشون زیباست یعنی موسیقیشون خیلی نزدیک به قضایای فلسفه زیباشناسیه
    مثلااین قضیه(هر چیزکه فروتنانه با روح انسان برخورد کند زیباست)

  • امين
    ارسال شده در دی ۱۷, ۱۳۸۸ در ۶:۰۶ ب.ظ

    خوشحالم از این اقلیت کاربران علاقمند نه از خود بگویم بلکه واقعا شما روح بزرگ دارید

  • ناشناس
    ارسال شده در دی ۲۴, ۱۳۸۸ در ۴:۴۵ ب.ظ

    کیتارو یا همان مستی

  • fateh
    ارسال شده در بهمن ۲۸, ۱۳۸۸ در ۱۲:۰۶ ب.ظ

    کیتارو و یانی و ونجلیس (ونگلیس ) و … موسیقیدان هایی هستند که آهنگ ها و ملودی های روح نوازشون حصار زمان رو شکسته و متعلّق به همه ی دوران ها باقی می مانند . موسیقی آنها تاثیر گرفته از موسیقی حماسی و عرفانی و کهن ملل خودشان و سایر ملل متمدّن است که به نوعی به دل تمامی جهانیان خوش آیند و جالب و فراموش ناشدنی است .

  • امين
    ارسال شده در فروردین ۳, ۱۳۸۹ در ۱۱:۰۳ ق.ظ

    واقعا کیتارو برای من جدایی محبوبیت ازیک قداست خاصی بر خوداره این مرد زاپنی از هر همزبانی برایم نزدیکتر او با اهنگهایش به من احساس پاک میدهد وگذشته را به الانم می اورد

  • مهراد
    ارسال شده در خرداد ۸, ۱۳۸۹ در ۱۲:۵۴ ق.ظ

    مرسی نظراتون برای منم که از موسیقی چیزی نمیدونم خیلی خوب بود کلی چیز یاد گرفتم

  • علی
    ارسال شده در شهریور ۴, ۱۳۸۹ در ۹:۴۹ ق.ظ

    من کیتارو رو میپرستم. این آدم دیوونست.
    من نمیدونم از کجا اومده. ولی اون دنیا خیلی خاصه, زیباه

  • مسعود
    ارسال شده در مهر ۳۰, ۱۳۸۹ در ۵:۵۸ ب.ظ

    من نز دیک به ۱۱ سال است که یه آهنگ بی کلام بخصوص کیتارو و ونجلیس گوش میدم و لذت می برم، در یک کلام با اونا بزرگ شدم به نظر من آهنگ های این دو نفر و بسیاری از هنرمندان می خوان به ما بگن شما موجودی ارزشمند هستید و توانایی های زیادی دارید که همچون ما می توانید آنها را شکوفا کنید.

  • samira
    ارسال شده در بهمن ۱۹, ۱۳۹۰ در ۱۲:۲۶ ق.ظ

    man gosh midadam va migoftam in az kiyeeee khodaye man!!man ghabl az har namaz ba ahangash hess migirim…be in migan mosighii !!!vaqean binazire mosiqiye bi kalam!!!!!!!!!!!!!!!!! in mosighii mano b khodda nazdik kard !!kitaro azat mamnonam!

  • samira
    ارسال شده در بهمن ۱۹, ۱۳۹۰ در ۱۲:۳۹ ق.ظ

    tabiiaat ba cheshaye baste in yani kitaro!

  • مجید
    ارسال شده در شهریور ۲۵, ۱۳۹۱ در ۱۰:۴۱ ب.ظ

    البته دوستایی که معتقدند کیتارو یا یانی و ونجلیس یا ژار رو نمیشه باهم مقایسه کرد درست میگند مقایسه وقتی درسته که سبک ها یکسان باشه ولی این نوازنده ها و به خصوص سبک کیتارو کلا با هم دیگه متفاوت هستند
    منخودم شخصا عاشق کیتارو هستم وقتی به آهنگ هاش گوش میدم احساس می کنم تو یه اقیانوسی که همه جاش یخ بسته و سرده راه میرم . به نظر من آهنگ های کیتارو از نظر احساسییه حس عرفانی کهمتعل به ماورا است رو به آدم منتقل می کنن و سراسر پاکی و قداسته البته خود من شخصا وقتی که از لحاظ عاطفی در موقعیت دیگهای قرار میگیرم با آهنگ های ژار یا ونجلیس حال می کنم
    ولی کیتارو کهگوش میدم احساس می کنم از این کره خاکی و احساسات متعلق به اون کاملا جدا شدم و به یه سیاره دیگه رفتم

  • آرتمیس
    ارسال شده در آذر ۲۳, ۱۳۹۱ در ۱۲:۴۳ ق.ظ

    و اما نظر بنده.کیتارو سر جمع ده – پانزده تا آهنگ قشنگ بیشتر نداره.ملودیهاش بعضا تکراری ان و نوع تنظیمات سینتی سایزرش از لحاظ ریتمیک و اینسترومنتال گاهی خیلی ملال آور میشه.اما واقعا هدف والایی داره از ساخت موسیقی.یانی متنوعتر و سر زنده تر کار میکنه.و در کل موسیقی جذابتری ارایه میده.طرفداران بیشتری هم داره اما موسیقیش عمق موسیقی کیتارو رو نداره.در مورد ژان میشل ژار هم باید بگم کارهاش سبک جالبی داره اما اصلا عرفانی نیست که بخواد با کیتارو مقایسه بشه.

  • مجید
    ارسال شده در شهریور ۲۲, ۱۳۹۲ در ۲:۲۱ ب.ظ

    در پاسخ به آرتمیس باید بگم ، در کل همه آهنگ سازا چند تا آهنگ ناب بیشتر ندارند .

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر مجموعه‌ی «رنگ‌های قدیمی»

«رنگ‌های قدیمی» شامل ۶۵رنگ (از سال۱۲۸۴ تا ۱۳۱۶ از ضبط‌هایی که در دسترس گردآورنده بوده) و یک متنِ شش‌صفحه‌ای­‌ست‌ که بدون آن و با پالایش صوتی بهتر، می‌توانست محصولی دست­‌کم خنثی به‌دست دهد. متن، نتیجه‌گیری‌های نامستدلی دارد. چند نمونه:

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (VII)

نخچیرگان به مجموع الحان سی گانه ی باربد شامل می شد. باربد آفریننده ترانه های نوروزی نیز به شمار می رود. از این ترانه ها می توان به فرخ روز، سروستان، ارغنون، لبینا اشاره کرد. آثار باربد را موسیقیدانان قرون بعدی چون شعبه، جنس، آوازه، و شاخه های مهم مقام ها توضیح و توصیف کرده اند، عبدالقادر مراغه ای در مقاصد الالحان ماهیت تاریخی و موسیقی لحن و آثار باربد را خاطرنشان نموده و آن را زمینه دوره اول تشکیل مقام ها شمرده است.

از روزهای گذشته…

خلق متحد هرگز مغلوب نخواهد شد

خلق متحد هرگز مغلوب نخواهد شد

قطعه “خلق متحد هرگز مغلوب نخواهد شد” یا “The People United Will Never Be Defeated”، در سال ۱۹۷۵ توسط فردریک ژوسکی (خوانده می شود “Zhev-skee Frederic Rzewski”) آهنگساز آمریکایی، برای پیانو تنظیم شد. ژوسکی یک مجموعه از ۳۶ واریاسیون برای این ترانه مشهور شیلیایی با نام “El pueblo unido jamás será vencido” اثر سرجیو اورتگا (Sergio Ortega) آهنگساز و پیانیست شیلیایی (۲۰۰۳-۱۹۳۸) و گروه کویلاپایون (Quilapayún)، تنظیم کرد.
ارسلان کامکار: نوازنده معمولی بودن را دوست ندارم

ارسلان کامکار: نوازنده معمولی بودن را دوست ندارم

اگر بخواهم یک نوازنده معمولی باشم، زیاد بر مذاق من خوشایند نیست! من دوست دارم اگر می خواهم یک ساز را بزنم و یا اینکه یک اثری را بنویسم، بسیار خوب از آب درآید. در همین کنسرت اخیرمان که من سولوی عود نسبتا مشکلی را زدم، ولی خودم زیاد از نوازندگی‌ام در آن کنسرت راضی نبودم و زمانی که از کارم راضی نباشم، رغبتی برای ادامه دادنش هم ندارم.
نارضایتی و نگرانی تهیه کنندگان از فرمت MP3

نارضایتی و نگرانی تهیه کنندگان از فرمت MP3

میخواهید باور کنید یا نه، آن CD جدیدی که به تازگی در دستگاه MP3 player خود کپی کرده اید، تنها قسمت کمی از کل چیزی است که واقعا وجود دارد. اکنون دیگر دوره دیسکهای فشرده یا CD هم رو به پایان است و فایلهای صوتی کامپیوتری به ابزار اصلی شنیدن موسیقی ضبط شده تبدیل میشوند.
منتشری: از طرف پدرم یک رضایت نامه نوشتم!

منتشری: از طرف پدرم یک رضایت نامه نوشتم!

به نام خداوند جان و خرد / کزین برتر اندیشه برنگذرد. اول اجازه بدهید که خدمت همه خوانندگان این مجله درودی عرض‌کنم. من اهل شمال هستم و در سال ۱۳۲۱ در شهرستان لنگرود متولد شدم. موسیقی از ابتدا در خانواده ما وجود داشت چون پدرم از صدای خوشی برخوردار بود. در آن زمان یادم می آید که تازه گرمافونی موسوم به بوقی باب شده بود و روی صفحه ضبط می شد، پدرم صفحات مربوط به صدای مرحوم بدیع زاده و ادیب خوانساری و تاج اصفهانی و طاهرزاده را می خرید و روی گرامافون پخش می کرد. ما از سن ۵-۶ سالگی در فضای موسیقیایی بزرگ شدیم.
برگزاری دومین جلسه اهدای خون هنرمندان موسیقی

برگزاری دومین جلسه اهدای خون هنرمندان موسیقی

دومین جلسه گردهمایی اهالی موسیقی برای اهدای نمونه خون برای کمک به بانک سلولهای بنیادی، امروز صبح در بیمارستان شریعتی برگزار شد. با توجه به این واقعیت که اکثر موسیقیدانان شناخته شده ایران بیشتر از ۵۵ سال سن دارند و اهدای نمونه خون هم تنها برای سنین ۱۸ تا ۵۵ سال امکان پذیر بود، در برنامه پنجشنبه ۲۹ آبان، از هنرمندان جوانی که در ارکسترها و کرهای مختلف به فعالیت می پردازند نیز دعوت به شرکت در این حرکت خیریه شد و این اتفاق موجب حضور قابل توجه این جوانان خیر شد.
رساله ابن خردادبه (I)

رساله ابن خردادبه (I)

رساله‌ای تحت عنوان «اللهوو الملاهی» از «ابن خرداد به» (تولد ۲۱۱ هجری/وفات ۳۰۰ هجری) در لبنان چاپ شده که شرحی راجع به آن در سومین شماره مجله‌ «الدرسات الادبیه» چاپ لبنان نوشته شده است. رسالهء فوق در بیست و نه صفحه تنظیم گشته و از آن‌ اطلاعات سودمندی دربارهء موسیقی و سرود و شعر ایرانی‌ پیش از اسلام می‌توان بدست آورد. در این رساله نام برخی از آلات موسیقی ایرانی و بعضی از اصطلاحات و مقامهائی که‌ در موسیقی وجود داشته و همچنین یک تصنیف فارسی‌ مرکب از سه مصرع شعر دیده می‌شود و ضمن همین قطعه‌ دو حکایت نیز از باربد موسیقی‌دان نامدار دربار خسرو پرویز آمده است. نویسندهء مقاله در پایان مقدّمه می‌افزاید:
آنا نتربکو، سلطان اپراخوانی زنان در قرن جدید

آنا نتربکو، سلطان اپراخوانی زنان در قرن جدید

آنا نتربکو (Anna Yur’yevna Netrebko) یکی از مشهورترین خوانندگان کلاسیک در جهان میباشد. صدای زیبای سوپرانوی وی در بسیاری از سالنهای اپرای جهان طنین افکنده است. او در ۱۸ سپتامبر سال ۱۹۷۱ در کراسنودار روسیه متولد شده است. نترپکو، خانواده ای متمول نداشت تا او را در زمینه تحصیل موسیقی کمک مالی نمایند؛ در زمانی که در کنسرواتوار سن پترزبورگ مشغول تحصیل بود، آنا در تئاتر St. Petersburg’s Mariinsky Theatre به عنوان پله شور و خدمتکار فعالیت میکرد!
Speak Softly Love

Speak Softly Love

نینو روتا (Nino Rota) در سال ۱۹۱۱ در میلان بدنیا آمد و تحصیلات اولیه موسیقی را در رم به اتمام رساند، اولین کار جدی او نوشتن اپرا در سن ۱۵ سالگی بود.
وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (III)

وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (III)

تمی به روشنی معرفی می‌شود اما با فاصله‌ی کوتاه شکلی خلاصه‌ و خلاصه‌تر یافته و در طرح‌واره‌هایی پخش شده میان سازها تکرار می‌گردد. یعنی نوعی دگره‌سازی کاهنده که با سماجت هر چه بیشتر پاره ملودی وام گرفته شده را تا سرحد امکاناتش تکرار می‌کند و آن را تا جایی پیش می‌برد که جز جوهر فواصل پایه‌ای هیچ باقی نماند، مانند فراز پایانی «پشت پا». یا از طریق دگرگونی در شدت‌وری، جمله‌بندی و گاه رنگ‌آمیزی اندک حرکتی به آنها می‌دهد تا جریان موسیقی که در تکرار مصرانه‌ی تم به دام افتاده است حرکتی رو به جلو بیابد، مانند آن‌چه در موومان سوم «بلوچ»، «گواتی ذوالجلال»، رخ می‌دهد.
فروغ بی پایان

فروغ بی پایان

او موسیقی را با نواختن drums شروع کرد با یافتن استعداد خوانندگی در خود شروع به نواختن گیتار و به تدریج سازهای دیگر مانند پیانو نمود. روایات حاکی از اینست که نواختن ساز را بدون استاد آموخته و شعر گفتن را از پدرش به ارث برده بود. از سال ۴۶ با ایجاد گروه های کوچک موسیقی با خواندن موزیکهای غربی بخصوص بلوز وارد عرصه هنر شد (او از مریدان ری چالرز بود).