رپ فراتر از موسیقی

Daddy Yankee & Snoop Doggie Dogg
Daddy Yankee & Snoop Doggie Dogg
کافی است به چند نمونه از موسیقی رپ توجه کنید تا بتوانید به پیوندی که این سبک موسیقی در آن واحد با فرهنگهای مختلف در خود ایجاد می کند پی ببرید، به همین دلیل این سبک خاص از موسیقی (اگر بتوان به آن موسیقی گفت!) امروزه در میان انواع سبکهای موسیقی بصورت منحصربفرد و تا حدی مجزا قرار گرفته است. شاید در یک جمله بتوان رپ را در حقیقت ترکیب (یا ملغمه ای) از فرهنگ آفریقایی – آمریکایی بتوان نامید.

رپ ترکیبی است از کلام (قوی) و موسیقی (ضعیف)، سخنی است که برای بیان بهتر خود سعی می کند از ابزار موسیقی بهره بگیرد. زمانیکه ادعا می کنیم موسیقی وسیله پیوند تک تک افرادی است که بر روی این کره خاکی زندگی می کنند، رپ را می توان نوعی از موسیقی دانست که افراد هم خون و هم نژاد را بدون در نظر گرفتن اینکه دوست یا دشمن هستند، بیش از هر چیز به یکدیگر مرتبط می کند.

همین نکته می تواند عاملی باشد که رپ را تا حد زیادی از موسیقی – حتی پاپ – جدا می کند چرا که تاکید رپ بیش از حد بر گفتار و معنی آن است. اما هر آنچه هست در موسیقی رپ جذابیتی وجود دارد که نسل امروز به دنبال آن می رود. انگار رمز و یا گیرایی خاصی دارد که نسل قبل آنرا درک نمی کنند.

برای افرادیکه با موسیقی رپ ارتباط نژادی ندارند معمولا طرز بیان و سرعت ادای کلمات در این سبک، بسیار سریعتر از آن است که قابل تشخیص و تفهیم باشد. به همین دلیل برخی کارشناسان رپ را موسیقی ای می دانند که تنها برای افراد بومی می تواند مفید و مناسب باشد.

رپ را می توان نوعی تعبیر و ترجمه زبان معاصر شهری، جهت اعلام مخالفت تلقی نمود. بنابراین مانند موسیقی کانتری، به دهکده ها محدود نمی گردد، بلکه نمود از قدرتی است که می تواند بین ساکنین شهرهای بزرگ نیز اتحاد بوجود بیاورد. شاید بتوان هدف رپ را مقابله با غم و اندوهی دانست که در جو شهرنشینی بزرگتر، شدیدتر و نمایان تر است.

رپ نه تنها با اندیشه و احساس سر و کار دارد، بلکه با کلیه افراد جامعه در هر پست و مقامی سخن می گوید. در جایی که جرات استفاده از لغات به طور مستقیم وجود ندارد از موسیقی رپ برای بیان کلمات استفاده می شود.

اما هنگامی که کلمات انتقادی – احیاناً زشت و ناپسند – در قالب گفتار رپ پدیدار میشوند، برداشت شنوندگان علی الخصوص نسل جوان در هنگام گوش دادن به این موسیقی به شرایط آنها در لحظه بستگی دارد.

حالتی را در نظر بگیرید که رئیس شرکت شما وارد اتاقتان می شود و قصد دارد شما را مورد مواخذه قرار دهد، در این شرایط احتمالا معانی کلمات انتقادی بیشتر برایتان مصداق دارند. در مواردی که شنوندگان، موسیقی رپ را با درجه صدای بسیار بالا گوش می دهند، برای خود نوعی درگیری ذهنی و فرار موقت فراهم می کنند. آنها برای مدتی خود را از مشکلات روزمره زندگی که با آنها دست و پنجه نرم می کنند رها شده می پندارند. چرا که با گوش دادن به این موسیقی علاوه بر ایجاد شکاف میان خود و این مشکلات، حرفهای انتقادی مورد علاقه خود را نیز به جامعه بیان می کنند.

در مقابل قسمت بیشتر کلماتی که در آهنگ های رپ استفاده می شود، بسیار ساده و بی ضرر هستند و تنها ذهن را مشغول می کنند. برخی نیز بسیار گیرا هستند و معانی عمیقی را در ذهن تداعی می کنند. اینگونه ترانه ها زمانی که توسط فرد یا افراد خاصی اجرا می شوند تا مدت ها پس از شنیدن در ضمیر ناخودآگاه افراد باقی می مانند. Rapper های مختلف صداهای منحصر بفردی دارند که برای دسته ای از شنوندگان هم خوانی با آنها بسیار لذت بخش و راضی کننده است.

بر خلاف تصور عموم آنچه در موسیقی رپ حرف اول را می زند متن ترانه نیست! بلکه ضرب یا Beat است و متنی که خوانده می شود در درجه دوم الویت قرار دارد. رپ نه به ملایمت و لطافت موسیقی کلاسیک است و نه زرق و برق موسیقی پاپ یا راک را دارد. رپ فریادی از درد و احساسات واقعی از خشونت موجود در جهان را در خود نهفته دارد. حتی در مواردی رپ را بهترین ابزار موسیقی برای بیان درد و رنج بر شمرده اند.

اشخاصی که رپ می خوانند در حقیقت به احساسات خود جان می بخشند، البته مانند سبک های دیگر موسیقی برای این کار تنها از عشق بهره نمی گیرند. این موسیقی در مورد زندگی و مشکلات آن است، خصوصا مشکلات مردم آفریقایی – آمریکایی.

رپ موسیقی رنج، ستم، افسردگی و البته نوعی درمان است، برای بسیار این موسیقی می تواند جایگزین انواع مسکن ها شود.

25 دیدگاه

  • ارسال شده در اسفند ۲۰, ۱۳۸۵ در ۱:۰۲ ب.ظ

    با سلام

    با کمال احترام باید بگویم عنوان بسیار نسنجیده ای را برای مطلبتان انتخاب کردید.

  • Babak
    ارسال شده در اسفند ۲۱, ۱۳۸۵ در ۸:۲۳ ق.ظ

    in roshan-fekrie aghaye Kaveh Rahnama besiar ghabele ehterame.

  • amir
    ارسال شده در اسفند ۲۱, ۱۳۸۵ در ۸:۳۲ ق.ظ

    nemidunam chera tu in site vaghti mikhain az chizi tarif konian inghad bozorgesh mikonan ke adam ehsas mikone dige chizi bala taraz un tu indonya va undonya vojud nadare.(khosusan vaghti dar bareye moseghie jazz sohbat mishe), vaghtiam mikhain az chizi enteghad konan hamchin mikubinanesh ke ba khak yekish mikonan
    shaki nist ke aghaye rahnama besiar ensane ghabele ehteramian man khodam shakhsan ehterame kheili ziadi baraye ishun ghaelam khosusan inke komakaye ziadiam be man kardan. ruye sohbate man ba kole nevisandehaye site hastesh na shakhse khasi
    .ba tashakor

  • ارسال شده در اسفند ۲۳, ۱۳۸۵ در ۲:۴۸ ق.ظ

    سلام!
    مقایسه ای بین رپ و بحرطویل های پارسی داشته باشید!
    …!؟
    با تشکر…!

  • jigoul
    ارسال شده در اردیبهشت ۱, ۱۳۸۶ در ۱:۲۱ ب.ظ

    nemidonam chi begam vali kheyli behtare ke adam be andazeye daneshi ke tooye music dare harf bezane ?!!! man aslaaaaaaaan ba rap hal nemikonam

  • MOHAMMAD R3ZA
    ارسال شده در خرداد ۳, ۱۳۸۶ در ۲:۰۳ ب.ظ

    MOHEM SHOMA YE NAFAR NISTY ALAN KHEILIA DARAN BA RAP

    HAL MIKONAN RAP TO IRAN KHEILI GEREFTE ALBATE

    BACHEHA KHOILI DARAN ZAHMAT MIKESHAN BARASH

    MAN KHODAM R&B MIKHONAM VA BA AKSARE RAP KHONA HAM

    REFIGHAM CHON RAP VA R&B VAGHTY KE BA HAM EJRA BESHE

    KARO KHEILI NAZ TAR MIKONEH

    MOHAMMAD R3ZA

  • V@hid
    ارسال شده در شهریور ۲۱, ۱۳۸۶ در ۹:۵۰ ق.ظ

    nabyad goft ke r@p mooseghie zaifi dare ya inke male amrika va afrighast pas dar in soorat ma hich vaght dar mooseghi pish raft nemikonim chon har sbki masaln pap am male ye keshvarie vali dar asl hameye sabkaye mooseghi male donyast vadonya bayad az in sabka estefade kone

  • ناشناس
    ارسال شده در شهریور ۲۳, ۱۳۸۶ در ۴:۵۷ ب.ظ

    چرا نسبت به چیزی که در دنیا کلی طرفدار داره و آینده ی روشنی هم داره، واکنش منفی نشان میدهید…
    با کی میجنگید؟!
    هر سبک موسیقی طرفداران خاص خود را دارد… و میدونید که هر سبکی دوره زمانی خاصی دارد… زمانی موسیقی کلاسیک در اوج بود… زمانی هم پاپ و راک و… رپ هم یک دوره زمانی دارد… اینروز ها رپ به اوج رسیده و هر روز به طرفداران آن افزوده میشود و بالاخره دوره رپ هم پایان می پذیرد.
    حرکت سبک رپ در آمریکا آغاز شد و حالا کشور هایی مثل فرانسه هم دراین زمینه به اوج رسیده اند.
    رپ به امریکایی ها تعلق ندارد… مانند دیگر سبک های موسیقی، مثل راک و متال و… که به مردم خاصی تعلق ندارد… با اینکه هرکدام خاستگاهی دارند.
    رپ ترکیبی است از فرهنگ چندهزارساله سیاه پوستان آفریقا و تکنولوژی غربی.
    برای افرادی که سالها موسیقی سنتی یا کلاسیک غربی و… گوش داده اند، خیلی دشوار است که بخواهند به تکرار یک ریتم گوش بدهند. به همین دلیل طرفداران و خوانندگان رپ نوجوانان و جوانان هستند.
    شاید بتوان گفت که موسیقی رپ بسیار ساده است ولی این دلیل بر ضعفیف بودن یا بیهوده بودن آن نیست.
    موسیقی از آغاز تا به امروز به سمت ساده شدن حرکت کرده است… این حرکت را نمیتوان پسرفت نامید.

    نکته آخر این است که اگر چیزی را دوست نداریم، نباید به خود اجازه دهیم که آنرا ضعیف یا بد بنامیم. دوست نداشتن یا دوست داشتن از سلیقه هم تاثیر میگیرد.

  • غزال
    ارسال شده در فروردین ۱۹, ۱۳۸۷ در ۷:۲۵ ب.ظ

    tamame musicaye khaz bayad beran chon rap ye sabke tazast

  • ارسال شده در اردیبهشت ۱۸, ۱۳۸۷ در ۷:۳۷ ق.ظ

    ماشاالله موفق باشید

  • متين
    ارسال شده در خرداد ۶, ۱۳۸۷ در ۲:۰۲ ب.ظ

    اولاً این که بعضی اهنگ های رپ واقعا قابل ستایش هستند،دوما این درست نیست که یک نفر بخواد نظر خودشو به دیگران تحمیل کنه،گرچه این فرهنگ ایرانی هاست!!!

  • nafas
    ارسال شده در تیر ۹, ۱۳۸۷ در ۱:۵۷ ق.ظ

    سلام دوستان
    هر سبکی واسه خودش طرفدار داره ولی خیلی
    از رپر ها شاخ بازی در میارن یا کلمات
    زشت به کار میبرن از من میشنوید فقط هیچکس
    گوش بدید.

  • ناشناس
    ارسال شده در تیر ۱۸, ۱۳۸۷ در ۱:۰۳ ب.ظ

    الیته باید هم کسانی که r&b میخونن این طوری بگن (باتوجه به کسی که نظر رو در باره رپ گفته) R&B جزئی از رپ هست.

  • HAMID
    ارسال شده در تیر ۱۸, ۱۳۸۷ در ۱:۱۳ ب.ظ

    البته کسانی که رپ خوششون نمیاد دلیل نمیشه که به دیگران هم تحمیل کنند به نظر من رپ در ایران طی (۲-۳) سال پیشرفت خوبی داشته البته مردم ما فقط بلدند اهنگهای ۸/۶ گوش بدند به نظر من یک اهنگ باید مفهومی رو برسونه که در رپ این موضوع خوبجا افتاد(الیته نه همه رپرها).

  • Ehsan
    ارسال شده در مرداد ۱, ۱۳۸۷ در ۱۲:۰۶ ق.ظ

    به دوستان پیشنهاد میکنم در مورد رپ های قوی فرانسوی هم صحبت کنید گروه های زیر زمینی با کار های بسیار قوی در دهه ۹۰ تو فرانسه و در زمان شورش های جوانان فرانسوی هستش که بسیار زیباست

  • ارسال شده در مرداد ۵, ۱۳۸۷ در ۷:۳۶ ب.ظ

    salam
    age ye sari be in wb bezanid mifahmid man chikaream .
    matalebetoon khoobe vali be darde man nakhord choon man donbale sabk haye rap hastam mesle : gang, tanz,….
    age matlabi dashtid lotfan vasam e-mail konid .mamnoon .

  • Roshan
    ارسال شده در آبان ۱۴, ۱۳۸۷ در ۱۰:۰۹ ق.ظ

    ensan dar har tafakkori mitune efrati ya motaadel bashe!..pas ejaze bedim tamame sabkha va anvae music ha inja bahs she!..ya miakhim irani budanemuno hefz konim o faghat irad begirim????

  • Ali mast
    ارسال شده در فروردین ۲۱, ۱۳۸۹ در ۱۰:۳۶ ب.ظ

    کسانی که به موسیقی رپ علاقه ندارند لطفا یک جانبه پیش نروند.

  • reza
    ارسال شده در مهر ۲۶, ۱۳۸۹ در ۸:۴۶ ب.ظ

    به نظر من،آقایانی که اجاز پخش رپ رو نمیدن،از رپ می ترسن.منظورم رپ سیاسی-اجتماعی است.در اکثر رپ های سیاسی-اجتماعی حرف حقیقت و البته به ضرر آقایان زده میشه.مثلا آهنگ سیصد و یا آهنگ وقتی همه خوابیم از بی باک گویای همه چیز هست.
    یا مثلا آهنگ اینجا ایرانه از بهرام
    فراموش نکنیم که رپ اصلی،رپی است که با انتقاد باشه و در مورد مسایل کشور باشه اما در ایران طوری رپ ،باب شده که فکر میکنن باید عاشقانه باشه

  • adel
    ارسال شده در دی ۱۵, ۱۳۸۹ در ۷:۴۳ ب.ظ

    salam duste man tashakor mikonam azat k zahmat keshidi va in matalebo jam avari kardi ensan hai chon shoma baraye man vaqean qabele ehteraman moafaq bashio sarboland

  • ناشناس
    ارسال شده در دی ۲۴, ۱۳۸۹ در ۱۱:۳۶ ب.ظ

    man ino kheili ghabool daram k rap faratar az moosighie (albate vase javoona(khodamo migam)) chon harchizi k betoone mano erza kone pas khoob be dardam mikhore

  • kimia
    ارسال شده در فروردین ۲۸, ۱۳۹۰ در ۵:۲۱ ب.ظ

    Ali bud. man baraye tahghighe darse hoar bordam va hame ham khosheshoooon oomad.tnx

  • عادل
    ارسال شده در خرداد ۶, ۱۳۹۱ در ۳:۴۷ ق.ظ

    ابتدا بایست از نوشتار شما سپاس گزاری کرد، در ادامه باید بگویم که ۱)عنوان شایسته نیست.اگر رپ موسیقی است پس فراتر از موسیقی بودنش چه معنایی دارد؟ و اگر هم نیست بر چه مبنایی فراتر از موسیقی می پندارینش؟! ۲)نوشته اید “رپ نه به ملایمت و لطافت موسیقی کلاسیک است و..”. مگر موسیقی کلاسیک تنها کراان مند به لطافت شاعرانه و ملایمت عاشقانه است؟! این سَبُک اندیشی است اگر این گونه بیندیشیم. ۳) نوشته اید “حتی در مواردی رپ را بهترین ابزار موسیقی برای بیان درد و رنج بر شمرده اند.” نگویید بهترین، بگویید ساده ترین. ۴)برای سنجش رپ ،بایست به مخاطبانش نیم نگاهی انداخت که چه کسانی هستند!

  • mohammad
    ارسال شده در تیر ۵, ۱۳۹۶ در ۵:۰۳ ق.ظ

    ببین اولا که هیچ چی رو با طرفداراش نمیسنجن
    ۲ – دوما رپ بهترین سبک برای اعتراض زمانی که پاپ داره فقط از عشق و این چرتو پرتا میگه زمانی که موسیقی کلاسک داره از می و مستی میگه زمانی که راک فقط داره چند تا کلمه بی معنی رو فقط با داد میگه رپ داره از مشکلات میگه
    راستی اگه منظور از مخاطب های بچه سال هستن یک چیزی هست که حقیقته این ها رپ گوش نمیدن
    اگه ازشون بپرسی معنی این اهنگ رپ چیه نمیدونه و فقط به خاطر تقلیده که رپ گوش میده
    اگه نمیتونید انتقاد بشنوید اون دیگه مشکل رپ نیست مشکل خودتونه

  • Y@sin
    ارسال شده در مرداد ۱۸, ۱۳۹۶ در ۱۱:۴۱ ق.ظ

    اگه دنبالن هیپ هاپ نابین دارین جایی تو بازی
    ولی اگه دنبال گامبول بازی باشین بازیرو باختین

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر کتاب «بنیان های آموزش موسیقی» اثر ادگار ویلمز (IV)

ارتباط ملودیکی بین دو صدا هر چه قدر هم آرام نواخته شود همزمانی با یکدیگر پیدا می کنند و می توانند هارمونی به وجود آورند. هنگامی که سه صدا مانند دو-می-سل به صورت پیوسته و به دنیال هم خوانده شوند تصور یک آکورد را در ذهن به وجود می آورند و تمرین خوبی برای درک آکورد می باشد. فواصل هارمونیک (چهارم و پنجم) نیز در حین خواندن آکورد آن ها، شناسایی و توجه می شود. فواصل سوم و ششم را نیز در خواندن آکوردهایشان می توان درک کرد. فواصل دوم و هفتم دارای ماهیت پیوندی هستند که توسط فواصل هارمونیک قدرت و شدت می گیرند.

امینی: انتقال نت ها کار وقت گیری است

قرار است یعنی این مجموعه آلبوم ۸ تایی در یک جزوه پارتیتور چاپ شود و گروه‌ها از این به بعد می‌توانند یک پارت ارکستر کامل هم داشته باشند و اگر خواستن استفاده کنند.

از روزهای گذشته…

نامه سرگشاده یک تنبک نواز به اهالی موسیقی

نامه سرگشاده یک تنبک نواز به اهالی موسیقی

از آنجایی که سازهای کوبه ای پوستی اصلی ترین سازها برای اجرای دورهای ایقاعی (یا به تعبیری همان میزانهای گوناگون موسیقایی) است، بررسی سازهای کوبه ای پوستی ایران از اهمیت ویژه ای برخوردار می شود.
گفتگو با تیبو (II)

گفتگو با تیبو (II)

«مارسیک نمونه یک استاد خوب بود. هر جلسه که در کنسرواتوار نزد او می رفتم (ما سه روز در هفته از او درس می گرفتیم)، او یک اتود از جاوینیز (Gavinies)، فیوریلو (Fiorillo)، دونت (Dont) به من می داد تا برای جلسه بعد آماد کنم. ما همچنین تمام آثار پاگانینی و آثاری از ارنست (Ernst) و اسپور (Spohr) را کار کردیم. برای تکنیک های آرشه نیز مارسیک از پاساژهای مختلفی که به اتود تبدیل شده بودند استفاده می کرد. ما گام ها را نیز که از نان شب ویولونیست مهم ترند، هر روز تمرین می کردیم.
سرک کشیدن به کمی دوردست تر (IV)

سرک کشیدن به کمی دوردست تر (IV)

تنها قطعه‌ای که از این تضاد برکنار مانده «ترقه» است. یک بخش از آلبوم شب، سکوت، کویر که تنظیم مجددی از آن ارائه شده است. قطعه‌ای که در آن کوئینتت به عنوان سه‌تار به کار گرفته شده است به طوری که حتا صدای سیم‌های همراه در سه تار نیز می‌توان در لحظاتی از حرکت بافت و رنگ کوئینتت شنید.
چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (X)

چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (X)

نقدی که بر این نظریه از دیدگاه اتنوموزیکولوزی میتوان نمود در ایدوئولوژی است. آدرنو منتقدِ تند و تیزِ ایدئولوژیِ یکدست سازیِ توده ها و سرکوب فردیت گرایی توسط صنعت فرهنگ است اما خودِ آدرنو نیز گرفتار یک ایدئولوژی شده است و آنهم نگاه بسیار آرمانی اش به مخاطب است. آنچنان که «موسیقیِ آسمانی» یک نگاه ایدئولوژیک به موسیقی است، بر همین اساس نگاهِ « شنونده ی آسمانیِ» آدرنو نیز از نوع همان ایدئولوژی است. آدرنو سعی دارد که به شنونده بفهماند: تو باید تمام وصلِ آکوردهای موسیقی ای را که می شنوی بدانی! و علاوه بر آن باید آن را نقد کنی! و افزون بر آن باید دست های پشتِ پرده را در تولید موسیقی ای که میشنوی شناسایی کنی.
موسیقی و ایدئولوژی (III)

موسیقی و ایدئولوژی (III)

دلیل دیگری نیز که می توان برای عدم وجود محتوایی واحد و مشخص در موسیقی عنوان کرد و اینکه موسیقی توان انتقال یک مفهومی را به طور کامل ندارد، پاسخ به دلیلی است که برخی برای توجیه ضرورت موسیقی می آورند و آن این است که موسیقی عاملی است برای ایجاد آرامش در جهت رهایی از مشکلاتی که در طول زندگی مخصوصا” ماشینی بوجود می آید.
انیو موریکونه – ۲

انیو موریکونه – ۲

موسیقی “روزی روزگاری در آمریکا” علاوه بر تم کند اصلی، در جاهایی با موسیقی رقص متعلق به آن دوران جایگزین میشود و همچنین در آن از سازهای نامتعارفی چون بانجو و پن فلوت Pan-Flute (سازی شامل چندین ساز فلوت مانند با ارتفاع متغیر که مانند ساز دهنی در کنار هم قرار گرفته اند) استفاده کرده است.
وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (I)

وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (I)

مساله‌ی انتخاب مواد و مصالح اولیه برای آهنگسازی یکی از دغدغه‌های موسیقی‌دانان ایرانی است که به موسیقی سمفونیک می‌پردازند. این موسیقی‌دانان چه در ایران کار کنند و چه خارج از آن با این چالش روبرو می‌شوند که چه عناصری را برای کار خودشان برگزینند. به طور معمول این دغدغه‌ای است که هر آهنگسازی ممکن است با آن مواجه شود، اما نزد ما معنایی فراتر از مکاشفه‌ای هنرمندانه برای یافتن آوایی نو نیز می‌تواند داشته باشد. معناهایی مانند: روبرو شدن با هویت‌مان تحت تاثیر تحمیلیِ «دیگری»، سازوکار دفاعی هویت‌گرا (که هر دو می‌توانند به گونه‌ای ژرف با سطوح مختلفی از حساسیت‌های ملی‌گرایانه ترکیب شود)، داشتن سبک و زبانی متمایز در موسیقی‌ سمفونیک، یا حتا به سادگی چون نمی‌توانیم جور دیگری تصنیف کنیم، که می‌توانند در مجموعه‌ای از علاقه‌مندی‌ها و گرایش‌های فنی نهان شوند.
گفتگو با آرش محافظ (I)

گفتگو با آرش محافظ (I)

عجملر عنوان پروژه‌ای شنیداری بود که پس از چند سال پژوهش و انتشار مقالات متعدد، با گردآوری و تنظیم آرش محافظ در سال ۹۰ ضبط و در سال ۹۲ توسط موسسه ماهور منتشر شد. این پروژه گزیده‌ای از آثار آهنگسازان ایرانی و معاصرین‌شان در دربار عثمانی مقارن با عصر صفوی را شامل می‌شد که مجموعه‌ی کامل آن امسال در قالب یک کتاب حاوی نغمه‌نگاری ۷۰ قطعه‌ی موسیقی منتشر شد. پرونده‌ی حاضر با در نظر گرفتن این نکته که دست‌یابی به منبعی ناشناخته از تاریخ موسیقی ایران توسط یک ایرانی و به پشتوانه‌ی چندسال کار پژوهشی، و نهایتاً عملی کردن تجربه‌ی اجرایی آن و به گوش جامعه‌ی موسیقی رساندن رخدادی کم‌سابقه و بااهمیت است، به ابعاد مختلف این موضوع می‌پردازد.
آکوستیک اتاق – ۳

آکوستیک اتاق – ۳

میزان انعکاس صوت در یک اتاق یا سالن به موسیقی یا هر صدای دیگری، عمق و فضا می دهد. هر چند این شاخص یکی از اولین نیازهای هر علاقمند به موسیقی یا مهندس صوت است اما شاید نتوان از آن بعنوان مهمترین خصیصه برای یک انعکاس خوب یاد کرد.
برای علیرضا خورشید فر، هنرمندی که سایه ای بلند داشت

برای علیرضا خورشید فر، هنرمندی که سایه ای بلند داشت

از هنگامیکه موسیقی ما در این شش دهه اخیر، بیشتر به جانب موسیقی ارکسترال و چند صدایی (پلی فونیک) تمایل یافت و سعی داشت تا لایه ها و مفاهیم تازه ای را در موسیقی به ذهن و ضمیر مخاطب تشنه ادراکی عمیق تر از هنر بود، منعکس نما ید، هنرمندانی با دانش و توان لازم با این راه گام نهادند و با خلاقیت هایی هنر موسیقی ماندگاری بخشیدند.