رپ فراتر از موسیقی

Daddy Yankee & Snoop Doggie Dogg
Daddy Yankee & Snoop Doggie Dogg
کافی است به چند نمونه از موسیقی رپ توجه کنید تا بتوانید به پیوندی که این سبک موسیقی در آن واحد با فرهنگهای مختلف در خود ایجاد می کند پی ببرید، به همین دلیل این سبک خاص از موسیقی (اگر بتوان به آن موسیقی گفت!) امروزه در میان انواع سبکهای موسیقی بصورت منحصربفرد و تا حدی مجزا قرار گرفته است. شاید در یک جمله بتوان رپ را در حقیقت ترکیب (یا ملغمه ای) از فرهنگ آفریقایی – آمریکایی بتوان نامید.

رپ ترکیبی است از کلام (قوی) و موسیقی (ضعیف)، سخنی است که برای بیان بهتر خود سعی می کند از ابزار موسیقی بهره بگیرد. زمانیکه ادعا می کنیم موسیقی وسیله پیوند تک تک افرادی است که بر روی این کره خاکی زندگی می کنند، رپ را می توان نوعی از موسیقی دانست که افراد هم خون و هم نژاد را بدون در نظر گرفتن اینکه دوست یا دشمن هستند، بیش از هر چیز به یکدیگر مرتبط می کند.

همین نکته می تواند عاملی باشد که رپ را تا حد زیادی از موسیقی – حتی پاپ – جدا می کند چرا که تاکید رپ بیش از حد بر گفتار و معنی آن است. اما هر آنچه هست در موسیقی رپ جذابیتی وجود دارد که نسل امروز به دنبال آن می رود. انگار رمز و یا گیرایی خاصی دارد که نسل قبل آنرا درک نمی کنند.

برای افرادیکه با موسیقی رپ ارتباط نژادی ندارند معمولا طرز بیان و سرعت ادای کلمات در این سبک، بسیار سریعتر از آن است که قابل تشخیص و تفهیم باشد. به همین دلیل برخی کارشناسان رپ را موسیقی ای می دانند که تنها برای افراد بومی می تواند مفید و مناسب باشد.

رپ را می توان نوعی تعبیر و ترجمه زبان معاصر شهری، جهت اعلام مخالفت تلقی نمود. بنابراین مانند موسیقی کانتری، به دهکده ها محدود نمی گردد، بلکه نمود از قدرتی است که می تواند بین ساکنین شهرهای بزرگ نیز اتحاد بوجود بیاورد. شاید بتوان هدف رپ را مقابله با غم و اندوهی دانست که در جو شهرنشینی بزرگتر، شدیدتر و نمایان تر است.

رپ نه تنها با اندیشه و احساس سر و کار دارد، بلکه با کلیه افراد جامعه در هر پست و مقامی سخن می گوید. در جایی که جرات استفاده از لغات به طور مستقیم وجود ندارد از موسیقی رپ برای بیان کلمات استفاده می شود.

اما هنگامی که کلمات انتقادی – احیاناً زشت و ناپسند – در قالب گفتار رپ پدیدار میشوند، برداشت شنوندگان علی الخصوص نسل جوان در هنگام گوش دادن به این موسیقی به شرایط آنها در لحظه بستگی دارد.

حالتی را در نظر بگیرید که رئیس شرکت شما وارد اتاقتان می شود و قصد دارد شما را مورد مواخذه قرار دهد، در این شرایط احتمالا معانی کلمات انتقادی بیشتر برایتان مصداق دارند. در مواردی که شنوندگان، موسیقی رپ را با درجه صدای بسیار بالا گوش می دهند، برای خود نوعی درگیری ذهنی و فرار موقت فراهم می کنند. آنها برای مدتی خود را از مشکلات روزمره زندگی که با آنها دست و پنجه نرم می کنند رها شده می پندارند. چرا که با گوش دادن به این موسیقی علاوه بر ایجاد شکاف میان خود و این مشکلات، حرفهای انتقادی مورد علاقه خود را نیز به جامعه بیان می کنند.

در مقابل قسمت بیشتر کلماتی که در آهنگ های رپ استفاده می شود، بسیار ساده و بی ضرر هستند و تنها ذهن را مشغول می کنند. برخی نیز بسیار گیرا هستند و معانی عمیقی را در ذهن تداعی می کنند. اینگونه ترانه ها زمانی که توسط فرد یا افراد خاصی اجرا می شوند تا مدت ها پس از شنیدن در ضمیر ناخودآگاه افراد باقی می مانند. Rapper های مختلف صداهای منحصر بفردی دارند که برای دسته ای از شنوندگان هم خوانی با آنها بسیار لذت بخش و راضی کننده است.

بر خلاف تصور عموم آنچه در موسیقی رپ حرف اول را می زند متن ترانه نیست! بلکه ضرب یا Beat است و متنی که خوانده می شود در درجه دوم الویت قرار دارد. رپ نه به ملایمت و لطافت موسیقی کلاسیک است و نه زرق و برق موسیقی پاپ یا راک را دارد. رپ فریادی از درد و احساسات واقعی از خشونت موجود در جهان را در خود نهفته دارد. حتی در مواردی رپ را بهترین ابزار موسیقی برای بیان درد و رنج بر شمرده اند.

اشخاصی که رپ می خوانند در حقیقت به احساسات خود جان می بخشند، البته مانند سبک های دیگر موسیقی برای این کار تنها از عشق بهره نمی گیرند. این موسیقی در مورد زندگی و مشکلات آن است، خصوصا مشکلات مردم آفریقایی – آمریکایی.

رپ موسیقی رنج، ستم، افسردگی و البته نوعی درمان است، برای بسیار این موسیقی می تواند جایگزین انواع مسکن ها شود.

25 دیدگاه

  • ارسال شده در اسفند ۲۰, ۱۳۸۵ در ۱:۰۲ ب.ظ

    با سلام

    با کمال احترام باید بگویم عنوان بسیار نسنجیده ای را برای مطلبتان انتخاب کردید.

  • Babak
    ارسال شده در اسفند ۲۱, ۱۳۸۵ در ۸:۲۳ ق.ظ

    in roshan-fekrie aghaye Kaveh Rahnama besiar ghabele ehterame.

  • amir
    ارسال شده در اسفند ۲۱, ۱۳۸۵ در ۸:۳۲ ق.ظ

    nemidunam chera tu in site vaghti mikhain az chizi tarif konian inghad bozorgesh mikonan ke adam ehsas mikone dige chizi bala taraz un tu indonya va undonya vojud nadare.(khosusan vaghti dar bareye moseghie jazz sohbat mishe), vaghtiam mikhain az chizi enteghad konan hamchin mikubinanesh ke ba khak yekish mikonan
    shaki nist ke aghaye rahnama besiar ensane ghabele ehteramian man khodam shakhsan ehterame kheili ziadi baraye ishun ghaelam khosusan inke komakaye ziadiam be man kardan. ruye sohbate man ba kole nevisandehaye site hastesh na shakhse khasi
    .ba tashakor

  • ارسال شده در اسفند ۲۳, ۱۳۸۵ در ۲:۴۸ ق.ظ

    سلام!
    مقایسه ای بین رپ و بحرطویل های پارسی داشته باشید!
    …!؟
    با تشکر…!

  • jigoul
    ارسال شده در اردیبهشت ۱, ۱۳۸۶ در ۱:۲۱ ب.ظ

    nemidonam chi begam vali kheyli behtare ke adam be andazeye daneshi ke tooye music dare harf bezane ?!!! man aslaaaaaaaan ba rap hal nemikonam

  • MOHAMMAD R3ZA
    ارسال شده در خرداد ۳, ۱۳۸۶ در ۲:۰۳ ب.ظ

    MOHEM SHOMA YE NAFAR NISTY ALAN KHEILIA DARAN BA RAP

    HAL MIKONAN RAP TO IRAN KHEILI GEREFTE ALBATE

    BACHEHA KHOILI DARAN ZAHMAT MIKESHAN BARASH

    MAN KHODAM R&B MIKHONAM VA BA AKSARE RAP KHONA HAM

    REFIGHAM CHON RAP VA R&B VAGHTY KE BA HAM EJRA BESHE

    KARO KHEILI NAZ TAR MIKONEH

    MOHAMMAD R3ZA

  • V@hid
    ارسال شده در شهریور ۲۱, ۱۳۸۶ در ۹:۵۰ ق.ظ

    nabyad goft ke r@p mooseghie zaifi dare ya inke male amrika va afrighast pas dar in soorat ma hich vaght dar mooseghi pish raft nemikonim chon har sbki masaln pap am male ye keshvarie vali dar asl hameye sabkaye mooseghi male donyast vadonya bayad az in sabka estefade kone

  • ناشناس
    ارسال شده در شهریور ۲۳, ۱۳۸۶ در ۴:۵۷ ب.ظ

    چرا نسبت به چیزی که در دنیا کلی طرفدار داره و آینده ی روشنی هم داره، واکنش منفی نشان میدهید…
    با کی میجنگید؟!
    هر سبک موسیقی طرفداران خاص خود را دارد… و میدونید که هر سبکی دوره زمانی خاصی دارد… زمانی موسیقی کلاسیک در اوج بود… زمانی هم پاپ و راک و… رپ هم یک دوره زمانی دارد… اینروز ها رپ به اوج رسیده و هر روز به طرفداران آن افزوده میشود و بالاخره دوره رپ هم پایان می پذیرد.
    حرکت سبک رپ در آمریکا آغاز شد و حالا کشور هایی مثل فرانسه هم دراین زمینه به اوج رسیده اند.
    رپ به امریکایی ها تعلق ندارد… مانند دیگر سبک های موسیقی، مثل راک و متال و… که به مردم خاصی تعلق ندارد… با اینکه هرکدام خاستگاهی دارند.
    رپ ترکیبی است از فرهنگ چندهزارساله سیاه پوستان آفریقا و تکنولوژی غربی.
    برای افرادی که سالها موسیقی سنتی یا کلاسیک غربی و… گوش داده اند، خیلی دشوار است که بخواهند به تکرار یک ریتم گوش بدهند. به همین دلیل طرفداران و خوانندگان رپ نوجوانان و جوانان هستند.
    شاید بتوان گفت که موسیقی رپ بسیار ساده است ولی این دلیل بر ضعفیف بودن یا بیهوده بودن آن نیست.
    موسیقی از آغاز تا به امروز به سمت ساده شدن حرکت کرده است… این حرکت را نمیتوان پسرفت نامید.

    نکته آخر این است که اگر چیزی را دوست نداریم، نباید به خود اجازه دهیم که آنرا ضعیف یا بد بنامیم. دوست نداشتن یا دوست داشتن از سلیقه هم تاثیر میگیرد.

  • غزال
    ارسال شده در فروردین ۱۹, ۱۳۸۷ در ۷:۲۵ ب.ظ

    tamame musicaye khaz bayad beran chon rap ye sabke tazast

  • ارسال شده در اردیبهشت ۱۸, ۱۳۸۷ در ۷:۳۷ ق.ظ

    ماشاالله موفق باشید

  • متين
    ارسال شده در خرداد ۶, ۱۳۸۷ در ۲:۰۲ ب.ظ

    اولاً این که بعضی اهنگ های رپ واقعا قابل ستایش هستند،دوما این درست نیست که یک نفر بخواد نظر خودشو به دیگران تحمیل کنه،گرچه این فرهنگ ایرانی هاست!!!

  • nafas
    ارسال شده در تیر ۹, ۱۳۸۷ در ۱:۵۷ ق.ظ

    سلام دوستان
    هر سبکی واسه خودش طرفدار داره ولی خیلی
    از رپر ها شاخ بازی در میارن یا کلمات
    زشت به کار میبرن از من میشنوید فقط هیچکس
    گوش بدید.

  • ناشناس
    ارسال شده در تیر ۱۸, ۱۳۸۷ در ۱:۰۳ ب.ظ

    الیته باید هم کسانی که r&b میخونن این طوری بگن (باتوجه به کسی که نظر رو در باره رپ گفته) R&B جزئی از رپ هست.

  • HAMID
    ارسال شده در تیر ۱۸, ۱۳۸۷ در ۱:۱۳ ب.ظ

    البته کسانی که رپ خوششون نمیاد دلیل نمیشه که به دیگران هم تحمیل کنند به نظر من رپ در ایران طی (۲-۳) سال پیشرفت خوبی داشته البته مردم ما فقط بلدند اهنگهای ۸/۶ گوش بدند به نظر من یک اهنگ باید مفهومی رو برسونه که در رپ این موضوع خوبجا افتاد(الیته نه همه رپرها).

  • Ehsan
    ارسال شده در مرداد ۱, ۱۳۸۷ در ۱۲:۰۶ ق.ظ

    به دوستان پیشنهاد میکنم در مورد رپ های قوی فرانسوی هم صحبت کنید گروه های زیر زمینی با کار های بسیار قوی در دهه ۹۰ تو فرانسه و در زمان شورش های جوانان فرانسوی هستش که بسیار زیباست

  • ارسال شده در مرداد ۵, ۱۳۸۷ در ۷:۳۶ ب.ظ

    salam
    age ye sari be in wb bezanid mifahmid man chikaream .
    matalebetoon khoobe vali be darde man nakhord choon man donbale sabk haye rap hastam mesle : gang, tanz,….
    age matlabi dashtid lotfan vasam e-mail konid .mamnoon .

  • Roshan
    ارسال شده در آبان ۱۴, ۱۳۸۷ در ۱۰:۰۹ ق.ظ

    ensan dar har tafakkori mitune efrati ya motaadel bashe!..pas ejaze bedim tamame sabkha va anvae music ha inja bahs she!..ya miakhim irani budanemuno hefz konim o faghat irad begirim????

  • Ali mast
    ارسال شده در فروردین ۲۱, ۱۳۸۹ در ۱۰:۳۶ ب.ظ

    کسانی که به موسیقی رپ علاقه ندارند لطفا یک جانبه پیش نروند.

  • reza
    ارسال شده در مهر ۲۶, ۱۳۸۹ در ۸:۴۶ ب.ظ

    به نظر من،آقایانی که اجاز پخش رپ رو نمیدن،از رپ می ترسن.منظورم رپ سیاسی-اجتماعی است.در اکثر رپ های سیاسی-اجتماعی حرف حقیقت و البته به ضرر آقایان زده میشه.مثلا آهنگ سیصد و یا آهنگ وقتی همه خوابیم از بی باک گویای همه چیز هست.
    یا مثلا آهنگ اینجا ایرانه از بهرام
    فراموش نکنیم که رپ اصلی،رپی است که با انتقاد باشه و در مورد مسایل کشور باشه اما در ایران طوری رپ ،باب شده که فکر میکنن باید عاشقانه باشه

  • adel
    ارسال شده در دی ۱۵, ۱۳۸۹ در ۷:۴۳ ب.ظ

    salam duste man tashakor mikonam azat k zahmat keshidi va in matalebo jam avari kardi ensan hai chon shoma baraye man vaqean qabele ehteraman moafaq bashio sarboland

  • ناشناس
    ارسال شده در دی ۲۴, ۱۳۸۹ در ۱۱:۳۶ ب.ظ

    man ino kheili ghabool daram k rap faratar az moosighie (albate vase javoona(khodamo migam)) chon harchizi k betoone mano erza kone pas khoob be dardam mikhore

  • kimia
    ارسال شده در فروردین ۲۸, ۱۳۹۰ در ۵:۲۱ ب.ظ

    Ali bud. man baraye tahghighe darse hoar bordam va hame ham khosheshoooon oomad.tnx

  • عادل
    ارسال شده در خرداد ۶, ۱۳۹۱ در ۳:۴۷ ق.ظ

    ابتدا بایست از نوشتار شما سپاس گزاری کرد، در ادامه باید بگویم که ۱)عنوان شایسته نیست.اگر رپ موسیقی است پس فراتر از موسیقی بودنش چه معنایی دارد؟ و اگر هم نیست بر چه مبنایی فراتر از موسیقی می پندارینش؟! ۲)نوشته اید “رپ نه به ملایمت و لطافت موسیقی کلاسیک است و..”. مگر موسیقی کلاسیک تنها کراان مند به لطافت شاعرانه و ملایمت عاشقانه است؟! این سَبُک اندیشی است اگر این گونه بیندیشیم. ۳) نوشته اید “حتی در مواردی رپ را بهترین ابزار موسیقی برای بیان درد و رنج بر شمرده اند.” نگویید بهترین، بگویید ساده ترین. ۴)برای سنجش رپ ،بایست به مخاطبانش نیم نگاهی انداخت که چه کسانی هستند!

  • mohammad
    ارسال شده در تیر ۵, ۱۳۹۶ در ۵:۰۳ ق.ظ

    ببین اولا که هیچ چی رو با طرفداراش نمیسنجن
    ۲ – دوما رپ بهترین سبک برای اعتراض زمانی که پاپ داره فقط از عشق و این چرتو پرتا میگه زمانی که موسیقی کلاسک داره از می و مستی میگه زمانی که راک فقط داره چند تا کلمه بی معنی رو فقط با داد میگه رپ داره از مشکلات میگه
    راستی اگه منظور از مخاطب های بچه سال هستن یک چیزی هست که حقیقته این ها رپ گوش نمیدن
    اگه ازشون بپرسی معنی این اهنگ رپ چیه نمیدونه و فقط به خاطر تقلیده که رپ گوش میده
    اگه نمیتونید انتقاد بشنوید اون دیگه مشکل رپ نیست مشکل خودتونه

  • Y@sin
    ارسال شده در مرداد ۱۸, ۱۳۹۶ در ۱۱:۴۱ ق.ظ

    اگه دنبالن هیپ هاپ نابین دارین جایی تو بازی
    ولی اگه دنبال گامبول بازی باشین بازیرو باختین

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

درباره‌ی پتریس وسکس (VI)

در آغاز این قرن در سال ۲۰۰۵ وسکس قطعه‌ی دیگری با عنوان کانتو دی فورتزه برای دوازده ویولنسل و فیلارمونیک برلین نوشت. او می‌گوید «این قطعه با قسمتی ساکن و خاموش شروع می‌شود. قلب کار شامل دو موج گسترشی است. ابتدا قطعه به آرامی فرود می‌کند و دور می‌شود تا با موفقیت به اوج برسد. سپس منجر به یک نقطه‌ی عطف می‌شود. در مقایسه، بیشتر قطعات و ترکیبات من در سکوت حل می‌شوند. نقطه‌ی اوج کانتو در فورتزه در یک فورتیسیمو بسیار پر قدرت وجود دارد. من متوجه شده‌ام که با موسیقی می‌توان جهان را متعادل نگه داشت.»

چند تصویر از حضور نوازندگان در شهر تهران: ایستگاه‌های مترو (II)

ایستگاه میدان انقلاب: در ایستگاه متروی میدان انقلاب، دو نقطه بیش از هر مکان دیگری محلّ تجمع نوازنده‌ها بوده است. اوّلی همکف ایستگاه دقیقاً پس از عبور از ورودی تنگ ایستگاه و پشت به سوپرمارکتی است که در یکی دوسال اخیر باز شده است. تنها دفعاتی که دیده‌ام نوازندگانی در این نقطه به اجرای موسیقی بپردازند دو نوازندهٔ دف و سه‌تار بوده است. این دو نوازنده یک زن و مرد حدوداً سی و چند ساله بودند. مرد سه‌تار می‌نواخت و زن هم دف. بعد از چند بار متوالی که آن‌ها را دیدم، دیگر هیچ‌گاه آن‌ها را ندیدم. ازدحام و سروصدای آن نقطه آن‌قدر زیاد است که نوازندهٔ سه‌تار همواره با میکروفون می‌نواخت و نوازندهٔ همراهش هم به‌جای آنکه مثلاً تنبک‌نواز باشد دف‌نواز بود؛ احتمالاً‌ هم برای آنکه صدای سازش راحت‌تر شنیده شود و هم اینکه ظرائف تنبک در آن فضا قابل شنیدن و درک کردن نبود.

از روزهای گذشته…

کنی جی، معرف جهانی ساکسیفون سوپرانو

کنی جی، معرف جهانی ساکسیفون سوپرانو

Kenneth Gorelick ( متولد ۵ جون ۱۹۵۶)، که با اسم صحنه خود،Kenny G ، شناخته شده تر است، یک نوازنده ساکسیفون آمریکاییست که آلبوم چهارمش ، Duotone ، در سال ۱۹۸۶ برای او موفقیت چشم گیری به ارمغان آورد.
رحمتی: وزیری سالهای زیادی از عمرش را در انزوا می گذارند

رحمتی: وزیری سالهای زیادی از عمرش را در انزوا می گذارند

دلیل این انتخاب، تاثیر شگرفی است که حضور وزیری به مثابه یک موسیقیدان موسیقی کلاسیک بر پیکره ی موسیقی ایرانی اواخر پادشاهی قاجار گذاشته و فصل تازه ی پر گفتگویی را به وجود آورده است. مناقشات موجود بر سر تاثیرات جدی و بنیادین حضور این موسیقیدان در موسیقی ایرانی از بدو ورود در این عرصه تا به امروز وجود دارد، که با فرونشستن غبار حاصل از حب و بغض های تاریخی، نیازمند کاووش های جدی و فراوان است. با مطالعه ای که اینجانب بر روی یادداشت های پراکنده و مصاحبه های مختلف موجود در این زمینه داشتم، به این نتیجه رسیدم که مخاطب، با مطالعه ی این یادداشت ها و مصاحبه ها نهایتا نمی تواند به یک تصویر شفاف و روشن از شخصیت موزیکال وزیری و همچنین عملکرد او به عنوان یک مدیر آکادمیک موسیقی رسیده، و موضع صریح و مشخصی در قبال او اتخاذ کند.
کنترباس (III)

کنترباس (III)

درامز و باس از مهمترین سازهایی هستند که پس از سولیست در موسیقی Jazz ایفای نقش می کنند. استفاده از یک ساز با صدای باس در موسیقی Jazz به سالهای ۱۸۹۰ باز می گردد، هر چند در اوایل این دوران از توبا (Tuba) یا نوع خاصی از ساکسیفون با صدای باس برای این بخش از موسیقی استفاده می شد.
Sonny Boy اسطوره سازدهنی بلوز (VI)

Sonny Boy اسطوره سازدهنی بلوز (VI)

ویبره ها را در کارهای هیچ نوازنده دیگری نشنیده ام. تنها Howlin’ Wolf تا حدی به او نزدیک می شود که او هم سازدهنی را از سانی بوی یاد گرفته و تا حدی هم Big Walter Horton . در میان نوازندگان سایر سازهای بادی هم –تا آن جا که شنیده ام- تنها ویبره های Louis Armstrong با سانی بوی قابل مقایسه است. برای نمونه به آهنگ زیر گوش کنید.
بهترین نقطه برای قرار دادن پیانو در خانه کجاست؟

بهترین نقطه برای قرار دادن پیانو در خانه کجاست؟

برای اینکه بهترن نقطه برای قرار دادن پیانو را در خانه پیدا کنید، لازم است بدانید که کجا نباید این ساز را بگذارید. در این مطلب شما را راهنمایی می کنیم تا یک جای کاملاً مناسب برای پیانو خود پیدا کنید.
سرک کشیدن به کمی دوردست تر (IV)

سرک کشیدن به کمی دوردست تر (IV)

تنها قطعه‌ای که از این تضاد برکنار مانده «ترقه» است. یک بخش از آلبوم شب، سکوت، کویر که تنظیم مجددی از آن ارائه شده است. قطعه‌ای که در آن کوئینتت به عنوان سه‌تار به کار گرفته شده است به طوری که حتا صدای سیم‌های همراه در سه تار نیز می‌توان در لحظاتی از حرکت بافت و رنگ کوئینتت شنید.
در خانه عنایت الله شیبانی با استاد سه تار، احمد عبادی (I)

در خانه عنایت الله شیبانی با استاد سه تار، احمد عبادی (I)

نوشته ای که پیش رو دارید، از کتاب “خاطرات هنرمندان” نوشته پرویز خطیبی انتخاب شده و سعی شده قسمتی از آن حذف نگردد تا کاملا فضای زمان وقوع ماجرا و همچنین نوع نگارش این نویسنده حذف شود: سال ۱۳۲۷، جمشید شیبانی در آمریکا به سر میبرد، همان سال اولین صفحات سی و سه دور او در لس آنجلس ضبط شد که حاصل همکاری من و کریم فکور و خود او بود. پیش از آن من و حسین استوار و پرویز محمود قراردادی بسته بودیم تا در انگلستان اقدام به ضبط صفحه کنیم ولی متاسفانه بنابر دلایلی این کار انجام نگرفت.
موسیقی تنهائی (I)

موسیقی تنهائی (I)

در این نوشتار کلمه ی “تنهائی” نه به عنوان صفتی شاعرانه در وصف موسیقی ایرانی، که به مثابه یک ویژگی بنیادی و فنی مورد بررسی قرار گرفته است که اتفاقاُ تاُثیر آن بر فرم و محتوای موسیقی ایران گاه جلوه های شاعرانه هم به خود می گیرد. هرچند تاریخ کم فراز و پر نشیب موسیقی ایرانی قدمتی چند هزار ساله را در صفحات معدود اما گرانبار خود به ثبت رسانیده است، لیکن ویژگی های ذاتی این هنر شریف و صبور ایرانی همواره به گونه ای بوده است که بنا به دلایل فنی و گاه فرهنگی، با تنهائی عجین شده است.
پاسخی بر نظرات مقالۀ خواننده و خواننده سالاری

پاسخی بر نظرات مقالۀ خواننده و خواننده سالاری

مطلبی که تحت عنوان خواننده سالاری منتشر شد، مقاله ای بود در نکوهش جایگاه کاذب خوانندگان و تلاش آنها برای حفظ این تصورات دروغین در میان مخاطبین و طرفداران خود، نه مقاله ای برای تخریب و نکوهش آقای محمدرضا شجریان. با توجه به تعصبات و نگاه های مقدس مابانۀ برخی علاقمندان هنر موسیقی بالاخص طرفداران آقای شجریان بر آن شدم تا مطالبی را در توضیح برخی نظرات بیان کنم.
یادآوری های پیرامون بررسی سه شیوه هنر تک نوازی <br>در موسیقی ایرانی، پژوهش مجید کیانی (III)

یادآوری های پیرامون بررسی سه شیوه هنر تک نوازی
در موسیقی ایرانی، پژوهش مجید کیانی (III)

«در این آثار (مانند نمونه سوم)… اندیشه هست، احساس هست، زیبایی هست، ذوق هست، حرکت زمان هست، تازگی، طراوات، امید، حرکت و شادابی مدام هست، و مهمتر از همه اینها انسان و انسانیت هست». «این ها را (نمونه سوم را) می توان “اثر هنری” نامید (ص۵۳).»