«ترانه ای دردمند در بستر تنهایی»

غلامحسین بیگجه خانی
غلامحسین بیگجه خانی
بی شک آنچه که امروز به عنوان موسیقی سنتی ایران در دست داریم، یادگار همه رنجهای بزرگ عاشقان و سالکان این وادی غریب و ژرف بوده است که هر یک گمنام و بی نشان از یادها رفته اند و نغمه ها و زخمه هایشان امّا، در یاد و خاطرۀ نسلها و نسلها بر جای مانده است و با جان و روح مردم این سامان آمیخته گشته است. در نوای شبانان بر پهن دشت این سرزمین، در لای لای مادران، در طلوع صبح و کوچیدن، در میان کوچه ها و در بازار، در خلوتِ رازآلود عاشقان و در سماع قلندران و عارفان و در همۀ یادها و خاطرات مردم این دیار.

استاد غلامحسین بیگجه خانی یکی از چهره های درخشان و گمنام، در موسیقی این سرزمین بود. درخشان بدین روی که وی هنرمندی توانا و هنرش همانا زندگی با شرافت و انسانی وی بود و آنقدر مظلوم و بی نشان و بسانِ دیگر هنرمندان واقعی این سرزمین، صبور بر بی مهری های دوران!

غلامحسین بیگجه خانی در سال ۱۲۹۶ شمسی در محله سنجران در تبریز بدنیا آمد. که در بین اهالی تبریز به دربند « تارزن لَر» یعنی « محلّۀ نوازندگان تار» شهرت داشت. خاندان بیگجه خانی در نوازندگی تار و کمانچه شهرت داشتند. پدرش حسینقلی خان بیگجه خانی از استادان و نوازندگان صاحب نام تار در آذربایجان بود. معروف است که درویش خان درباره پدرِ غلامحسین بیگجه خانی چنین گفته است: «حسینقلی خانِ بیگجه خانی، میرزاحسینقلیِ آذربایجان است.»

حسینقلی خان بیگجه خانی ساعات زیادی از شبانه روز را به نواختن تار می گذراند و از اینروی در ذهن فرزند کوچکش نقشی از نغمه های روحبخش را بر جای میگذارد. غلامحسین بیگجه خانی از سن شش سالگی، آموختن تار را نزد پدر آغاز کرد، اما هنگامیکه بیش از چهارده سال نداشت، (۱۳۱۰ ) پدرش را بر اثر ابتلاء به سرطان حنجره از دست داد.

تحصیلات ابتدائی را در مکتب خانه فرا گرفت و بعد از فوت پدر، دو ماه نزد یکی از شاگردان پدرش بنام رضاقلی زابلی آذر به فراگیری تار پرداخت. سپس با سعی و تلاش طاقت فرسا و با استعداد و هوش سرشاری که در زمینه موسیقی داشت، به کمک صفحات سنگی قدیمی توانست با ساز اساتیدی مانند میرزا حسینقلی، درویش خان، مرتضی خان نی داود، علی اکبر شهنازی و دیگران آشنا شود و تا درجۀ بالایی از سطح نوازندگی و تسلط بر ساز ارتقاء یابد. بعدها نیز استاد غلامحسین بیگجه خانی این امکان را بدست می آورد که از محضر دو استاد برجسته موسیقی ایرانی، میر علی عسگر صادق الوعد و استاد اقبال آذر ( اقبال السلطان ) بهره جسته و بر ردیف موسیقی ایرانی نیز مسلط شود.

آشنایی با اقبال آذر زمانی صورت می گیرد که اقبال از تهران به تبریز باز میگردد. از آنجائیکه وی در تهران با نوازندگان برجسته ای مانند آقا میرزا حسینقلی و درویش خان و آقا میرزا عبدالله و عبدالحسین خان شهنازی و یا حاجی علی اکبر خان شهنازی همنشین بود، در تبریز نیز در جستجوی نوازندگان برجسته ای در سطح و اندازه ای در خور می باشد. از اینرو غلامحسین بیگجه خانی توسط رضاقلی زابلی آذر به اقبال معرفی میشود.

ایشان در این مورد گفته است: « بعد از میر علی عسگر مدتی هم با اقبال آذر همکاری کرده و تمام ردیفهایی که امروز میدانم و فرا گرفته ام یادگار اقبال آذر است. در سال ۱۳۱۷شمسی در حدود بیست سالگی به همراه حاج محمود فرنام به خدمت آقا ( اقبال آذر) رفتیم. در درگاه حیاط به احترام استاد کفش هایمان را کندیم و با پای برهنه وارد شدیم. خدمتکارِ آقا ما را به حیاط رهنمایی کردند و در باغچه حیاط به دورمیزی نشستیم تا آقا وارد شدند از حاجی محمود پرسید: «بودور؟ » و بعد هم به بنده امر کردند که « یک رهابی بزن! » آقا بر سر ذوق آمدند و همراه با ساز بنده آوازی خواندند. بی آنکه چیزی بگویم بی وقفه نواختم و آقا هم دلمان را نشکست و خواند. با شوق و اشتیاق به خانه آمدم و تا صبح پلک بر هم نزدم و ساز نواختم.»

audio file بشنوید پیش درآمد سه گاه ساخته بیگجه خانی را با تار خود او با همکاری محمود فرنام

در خرداد ماه ۱۳۴۷ شمسی رادیو ایران برای تجلیل از « کهنسال ترین خوانندۀ ایرانی استاد اقبال آذر» برنامه ای در افشاری و سه گاه ترتیب داد و نواری از ایشان با آواز اقبال آذر بجا مانده که در آن هنگام اقبال در سن ۱۰۴ سالگی این نوار را خوانده است.

چندی پس از تأسیس رادیو تبریز، سرپرستی ارکستر شمارۀ یک رادیو تبریز به عهدۀ وی گذارده شد و این همکاری در حدود ۲۵ سال ادامه یافت و در ضمن با برنامه هایی مانند برنامۀ کودک با رادیو تبریز به همکاری پرداخت. وی مدّت چهار سال نیز در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی سنتی ایران به تدریس اشتغال داشت و مدّتی هم در سمت کارشناسِ موسیقی رادیو تلویزیون آذربایجان شرقی مشغول به کار بوده و عهده دار تدریس تار در کارگاه موسیقی کودکان و نوجوانان تبریز بود.

سالهایی را نیز گوشه نشین و در خلوت خویش، تنها و بی نشان! بیگجه خانی مهارت بسیاری در نواختن ضربی هایی پیچیده، رنگ ها و چهار مضراب داشت. جملات آوازی نیز بی وقفه و ظریف و جواب آوازها نیز سنجیده و بجا با زخمه هایی روشن و شفاف، تند و چالاک به گوش می رسید. ریز های متوالی و سریع و گاه همراه با لرزش، استفاده از غلت ها و تکیه هایی مرتب، تریل هایی با سرعت بالا، استفاده از ضربی های متنوع در گوشه های مختلف همراه با اندوهی پر شکوه و با وقار از ویژگیهای ساز غلامحسین بیگجه خانی بود. دردمندانه می نواخت وگاه در منتهای شوریدگی و سرخوشی مستانه با نواختی چالاک بر ساز، رقص واره های آذربایجان را لزگی ها و ترانه هایش را سرمست و شیدا وار ساز میکرد.

audio file بشنوید پیش درآمد افشاری، ساخته بیگجه خانی را با تار خود او با همکاری محمود فرنام

استاد بیگجه خانی به مدّت نیم قرن یاری وفادار داشت و این یار کسی جز حاج محمود فرنام نبود. حاج محمود فرنام( ۱۳۷۲-۱۲۷۷ ) بمدت هشتاد سال در کنار هنرمندانی چون عارف قزوینی، اقبال آذر، قمرالملوک وزیری، علی اکبرخان شهنازی، ابوالحسن صبا و غلامحسین بیگجه خانی، دایره (قاوال) نواخته است. این دو تن با ارتباطی درونی موّفق شدند به کارنامۀ موسیقی ایرانی قطعات بیاد ماندنی بسیاری اضافه نمایند.

غلامحسین بیگجه خانی در تمام طول عمرش در فقر و تنگدستی زیست و همواره با نوای سازش، عاشقانه زندگی کرد و هنر موسیقی را ارزش نهاد و هیچگاه آنرا به سادگی نگاه نکرد. درفقر زیست و در فقر جان سپرد. این خصلت او به همراهی پاکی اخلاقش در تمامی زمینه ها سبب شده بود صدای تارش شفاف و زلال باشد. علاوه بر این مضرابهایی ماهرانه و ساده و قوی داشت که صادقانه و حقیقی به گوش مشتاقان هنرش میرسید.

از استاد بیگجه خانی آثار بسیاری در زمینۀ موسیقی ایرانی و آذربایجانی بجای مانده است که از آن جمله می توان به کنسرت بیات ترک و سه گاه، شور و چهارگاه، همایون و تکنوازی تار همراه با استاد محمد رضا شجریان و تنبک جمشید محبی اشاره کرد.

ببینید نت قطعه ” پیش در آمد دشتی ” و همچنین ” دوضربی دشتی ” ساخته غلامحسین بیگجه خانی

audio file بشنوید چهارمضراب بیات راجع، ساخته بیگجه خانی را با تار خود او با همکاری جمشید محبی از کاست “بیداد”

سرانجام زندگی پر بار و انسانی غلامحسین بیگجه خانی در ۲۴ فروردین ۱۳۶۶ به پایان رسید. گفته اند در بستر مرگ تو گویی که همچنان می نواخته است.

audio file بشنوید دوضربی دشتی، ساخته بیگجه خانی و تنظیم محمد علی کیانی نژاد

دستی بر مضراب و پنجه بر پردۀ تار، دست راست بر سینه رها و دست چپ گویی دستۀ تار بر گرفته و در کار نواختن دردمند ترین ترانۀ زندگی پر حسرت و پر رنج خویش. افسوس که پایان زندگی پر درد استاد غلامحسین بیگجه خانی این پیر دردمند موسیقی ایران، پایان اندوهناک سرنوشت هنرمندان تنهای این سرزمین نبود.
روحش شاد و یادش گرامی باد.

31 دیدگاه

  • Amir
    ارسال شده در فروردین ۲۶, ۱۳۸۶ در ۱۱:۴۱ ق.ظ

    Ostad GholamHoseyne Begjeh khani…eftekhare matkabe tare Tabriz Va nadereye doran…aya Mitavan be done Yade to mezarab zad?aya maTavan Navabegh Va asheghani chon to,shahnaz,sharif,dravish khan,…. Ra Faramosh Kard?

  • سیاوش بیرانوند
    ارسال شده در فروردین ۲۶, ۱۳۸۶ در ۷:۰۱ ب.ظ

    یادش گرامی باد . سپاس.

  • محمد متین
    ارسال شده در فروردین ۲۸, ۱۳۸۶ در ۱۱:۱۱ ق.ظ

    روحش شاد

  • Ali Yekrang
    ارسال شده در فروردین ۲۹, ۱۳۸۶ در ۱۱:۳۳ ب.ظ

    Bashad ke ghadre honarmandane moaaser ra bedani

  • Ali Yekrang
    ارسال شده در فروردین ۲۹, ۱۳۸۶ در ۱۱:۳۶ ب.ظ

    afsous ke baad az hejraneshan anha ra yad mikonim

  • سينا حسيني
    ارسال شده در اردیبهشت ۳, ۱۳۸۶ در ۹:۲۴ ق.ظ

    هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق / ثبت است بر جریده عالم دوام ما.
    یک مثل قدیمی است که می گوید: هرچه درخت پربارتر افتاده تر. و شاهد مثال این مثل تمام هنرمندان واقعی این مرز بوم کهن هستند. درویش ها و بهاری ها و شهنازی ها و صباو … . نمی گویم روحشان شاد زیرا که می دانم شاد و خرم هستند.

  • شهرزاد
    ارسال شده در اردیبهشت ۵, ۱۳۸۶ در ۱۰:۱۹ ق.ظ

    کاش صاحب هنر را زندگان مرده دوست
    در زمان زنده بودن مرده میپنداشتند

  • مهرداد یزدانی نیا
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۵, ۱۳۸۶ در ۱۰:۰۶ ب.ظ

    با سلام و خسته نباشید خدمت عزیزان گرامی …
    اینجانب نوه ی پسر عموی استاد غلامحسین بیگجه خانی هستم و از تمامی عزیزانی که در جمع آوری تمامی مطالب این نشر یاری کرده اند کمال تشکر و قدر دان را دارم و جا دارد از سلامی بفرستم به روح پاک استاد عبد الحسین یزدانی نیا پسر عموی این استاد و استاد شاطریان یادی بکنم.

  • ناشناس
    ارسال شده در شهریور ۳۰, ۱۳۸۶ در ۵:۴۰ ق.ظ

    damesh garm o sarash khoshbad

  • آسو حمیدی
    ارسال شده در دی ۱, ۱۳۸۶ در ۹:۰۹ ق.ظ

    هنرمندان واقعی آنهایی هستند که هنرشان راباخلوص نیت به همگان تقدیم می دارند.ایران ما براست ازاین چنین مردان بزرگی که یادشان درتاریخ ابدی است.یادش گرامی.

  • الاله دیبا
    ارسال شده در دی ۱۱, ۱۳۸۶ در ۱۰:۲۷ ب.ظ

    سلام و درود از استاد محبی کم سخن به میان امده ایشان از بهترین نوازندگان تمبک هستند منتظر عکس و اطلاع از خود و خانوادشان هستیم دوست داریم بیشتر اشنا شویم ممنون میشیم بدرور

  • آیدین
    ارسال شده در فروردین ۱۸, ۱۳۸۷ در ۱۲:۳۳ ق.ظ

    به نا خدا
    اینجانب نوازنده تار میباشم که در زمان کودکی بخت یارمان شد تا چند روزی استاد افتخار دادند و قدومشان را به دیدگانمان گذاشتند.خدارا شاکرم که ساز استاد باعث شد تا ساز تار را به دست گیرم و ادامه دهنده راه ایشان باشم .

  • حا مد
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۳, ۱۳۸۷ در ۱:۳۳ ب.ظ

    سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز
    مرده انست که نامش به نکویی نبرند
    روحش شاد

  • مهدی شفیعی
    ارسال شده در تیر ۱۷, ۱۳۸۷ در ۱۰:۱۸ ق.ظ

    با سلام
    عرض ادب و احترام به اهل هنر
    اینجانب مهدی شفیعی از قزوین
    بسیار تشکر می کنم بابت این کار فرهنگی و زنده نمودن هنر و یاد نمودن از هنرمندان

    متشکرم

    درود بر شما

  • مهرو جلیلی
    ارسال شده در مرداد ۲۲, ۱۳۸۷ در ۱۰:۴۲ ق.ظ

    درود بر استادان و آموزگاران ماندنی ایران زمین که همواره مایه اغتخارند…

  • ایدا
    ارسال شده در شهریور ۱۲, ۱۳۸۷ در ۱۱:۱۴ ب.ظ

    با درود بر تمام هنرمندان

  • حميد
    ارسال شده در دی ۱۱, ۱۳۸۷ در ۱۱:۲۱ ق.ظ

    گردرسرت هوای وصالست حافظا
    بایدکه خاک درگه اهل هنرشوی

  • N2O
    ارسال شده در بهمن ۲۹, ۱۳۸۷ در ۱۲:۲۸ ق.ظ

    بغیر از عشق در جهان نخواهد ماند
    بماند عشق ولیکن جهان نخواهد ماند

    آنچه در دست بیجه خانی به صدا درمی آمد مضراب عشق بود، همان طور که در دست حا‍‍ج محمود هم به صدا در آمده، و تا کنون هم چنین صدایی از دیگری به گوش نرسیده. یا رسیده ما نشدیدیم یا هم کسی به این حد عاشق نبوده که بتواند برساند.

  • نصیب فرج پور
    ارسال شده در مهر ۶, ۱۳۸۸ در ۷:۴۴ ب.ظ

    ای جگر گوشه کیست دمسازت با جگر حرف میزند سازت.روحش شاد

  • ناشناس
    ارسال شده در آبان ۲۱, ۱۳۸۸ در ۹:۴۸ ق.ظ

    vaghean khub bud mamnun ke yadeshun ro zende negah midari

  • ارسال شده در فروردین ۲۵, ۱۳۸۹ در ۱۲:۴۸ ق.ظ

    سلام این حقیرهردستی را که نام بزرگ بیگجه خانی را هر جا بنگاردمیبوسم وافتخارمیکنم به شاگردی استاد داود آزاد که به حق تنهاوارث مکتب تار نوازی تبریزاست که متاسفانه او هم چون استادش همواره مورد بی مهری جامعه نوازندگان تاربوده و هست شاهد این ادعا همان بس که در عنفوان جوانی اثری چون مکتب تار تبریز۱۳۶۹
    راباهمنوازی پیر تاریخ موسیقی ایران زنده یاد محمود فرنام به جا میگذارد

  • mehdi
    ارسال شده در تیر ۸, ۱۳۸۹ در ۷:۰۶ ق.ظ

    manoon o besyar mamnon,darde deli ghadimi ke hamishe taze khahad mand baraye doostdarane honar

  • کریم حاج صفری
    ارسال شده در شهریور ۱۵, ۱۳۹۰ در ۱۲:۲۴ ق.ظ

    ممنون از سایت شما و استاد هوشنگ فراهانی و قلم زیبایشان.

  • ایرج
    ارسال شده در دی ۲۷, ۱۳۹۰ در ۱:۱۲ ب.ظ

    سلام متاسفانه اصلا به برادر استاد که نوازنده بسیار توانمندترازایشان اشاره نشده با مضرابهای بسیار چابک لطفادر مورد استاد محمدحسین بیگجه خانی هم مطالب درج نمایید از تلاش شما عزیزان تشکر میشود

  • وحید
    ارسال شده در اسفند ۲۶, ۱۳۹۰ در ۳:۰۳ ب.ظ

    باسپاس از شما و تمامی عزیزانی که نام و آوازه بزرگ مردانی مانند استاد غلامحسین بیگجه خانی را زنده نگه میدارید.
    به امید اعتلای هر چه بیشتر فرهنگ وهنر این مرز و بوم

  • پدرام
    ارسال شده در خرداد ۳۰, ۱۳۹۱ در ۹:۴۶ ق.ظ

    با تشکر از اینکه شما بیگجه خانی را فراموش نکرده اید.

    لطفا در مورد آثارشان توضیح بیشتری بدهید.

  • ناشناس
    ارسال شده در شهریور ۲, ۱۳۹۱ در ۵:۰۷ ق.ظ

    روحش شاد

  • شورا
    ارسال شده در شهریور ۸, ۱۳۹۱ در ۵:۳۰ ب.ظ

    یک نوازنده به تمام معنا بودند. یادشون گرامی و ممنون از شما

  • raha
    ارسال شده در بهمن ۱۸, ۱۳۹۱ در ۴:۰۳ ب.ظ

    سلام دوستان ممکنه کسی کمکم کنه؟دنبال چهار مضراب سه گاه از استاد بیگجه خوانی هاتم متاسفانه پیداش نمیکنم

  • ارسال شده در بهمن ۱۹, ۱۳۹۱ در ۴:۳۰ ب.ظ

    در کتاب بیگجه خانی آقای حسین مهرانی نت نگاری شده باید بخرید

  • مهین زابلی آذر
    ارسال شده در دی ۶, ۱۳۹۲ در ۲:۰۵ ب.ظ

    با سپاس فراوان از شما هنردوستان عزیز.
    من نوه استادمحمد حسین بیگجه خانی هستم.
    از شما ممنونم بخاطر لطف فراوانی که به هنرمندان کشورمان این سرمایه های تکرار نشدنی دارید میخاستم بگویم استاد محمد حسین بیگجه خانی با دختر استادرضا قلی خان زابلی آذر ازدواج کردند {مرحومه فرخنده زابلی آذر}
    این استاد برجسته پنجه ای همانند برادر خود بلکه ماهرانه تری داشتند جا دارد از ایشان هم یادی شود .
    از ایشان سه پسر به نامهای {منوچهر-غلامرضا-محمدرضا}وچهار دختر به نامهای{کبری-مریم-والیه-مینا}به یادگار مانده اند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

حنانه: هارمونی زوج بر اساس موسیقی ۱۲ نیم پرده طراحی شده است

اگر کسانی مدعی هستند توانایی آنالیز قطعات پدرم را دارند، می توانم میزگردی برگزار کنیم و در این مورد بحث کنیم شاید بر اساس نوشته های من روی سایت شما به نتایجی رسیده باشند و یا از زوایای دیگری مسایل را مورد بحث قرار می دهند. برای رسیدن به چیزی شبیه به هارمونی زوج حتی اگر موزیسینی دارای هوش و استعداد کافی و گوش قوی باشد و چیزی بی آفریند که شبیه آن صدا بدهد، گواه بر دانستن منطق این زبان ویژه که با زبانهای دیگر بسیار متفاوت است نیست و اینکه ادعا کند، هارمونی زوج را آنالیز کرده است. ادعاییست که باید دید و شنید.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (IV)

شکل و هیئت معماری مدرن، بیادآوردنده هیچ فرمی از گذشته و تاریخ یا خاطره ای قومی یا ملی نیست، بلکه نشان دهنده دیدگاه و تفکر «مدرن» ی است که با واقعیت گرایی در پی شناخت حقیقتِ فرم و مصالح است. جمله معروف «کمتر، بیشتر است» معرف برنامه معماری مدرن شد.

از روزهای گذشته…

مقام هنرمند در آثار شلینگ (III)

مقام هنرمند در آثار شلینگ (III)

هنرمند در آفرینش به آخرین چیزی که می اندیشد، جستجوی بعدی در پی زیبایی است، اما چون اثر آفریده شد و کار به پایان رسید، تازه کار فیلسوف و هنرشناس آغاز می شود. البته فیلسوفان – معمولا – با شهود سروکاری ندارند و ادراک آنان نمی تواند تا حد ادراک و شهود هنرمند کامل باشد.
سمفونی شماره ۹ گوستاو مالر

سمفونی شماره ۹ گوستاو مالر

آثار گوستاو مالر آهنگساز برجسته دوره رمانتیک را نمونه هایی کمال یافته در این مکتب میدانند . موسیقی رمانتیک که مهمترین شعار آن بیان احساسات و عواطف انسانی بود با آثار انقلابی بتهون آغاز شد . به دنبال او بزرگانی چون برلیوز شوپن مندلسون برامس و … این مکتب را پی گرفته و ادامه دادند . به علت هدف رمانتیزم در بیان عواطف و افکار بشری آهنگسازان این دوره سعی در آزاد ساختن موسیقی از قید و بندهای دوره کلاسیک از جمله قواعد کم وبیش ثابت نظم های کم استثنا و … کردند و توجه خود را بیشتر معطوف به محتوای موسیقی کردند .
شریفیان: در غرب و ایران، موسیقی دیکته می شود!

شریفیان: در غرب و ایران، موسیقی دیکته می شود!

وضعیت غرب بسیار بسیار با ایران متفاوت است. ما در ایران تسلط دولت و بودجه دولتی را بر برنامه ارکسترها داریم ولی در غرب به جز معدود مواردی، همیشه بخش خصوصی پشت ارکسترهاست؛ حتی در ارکسترهایی که نام فیلارمونیک ندارند. شما اگر بروشور یکی از ارکستر سمفونیک های انگلیس را باز کنید می بینید چقدر آیکون حامیان مالی از بانکها و شرکتهای خصوصی، در آنها دیده می شود. آنجا دنیای دیگری است و اینجا دنیایی دیگر با مشکلاتی دیگر و در این زمینه مقایسه غلط است.
جانی لنگ

جانی لنگ

جانی لنگ (Jonny Lang) نواختن گیتار را از سن ۱۲ سالگی پس از اینکه به همراه پدر خود به دیدن کنسرت گروه Bad Medicine( یکی از از معدود گروههای Blues در Fargo) رفت، آغاز کرد. او خیلی زود کلاسهای آموزش گیتار خود را نزد Ted Larsen نوازنده گیتار گروه Bad Medicine آغاز کرد. او به گروه Bad Medicine که بعدا نام خود را به Kid Jonny Lang and the Big Bang تغییر داد پیوست.
گزارشی از نشست پایگاه های اطلاع رسانی <br />موسیقی کلاسیک ایران در شیراز

گزارشی از نشست پایگاه های اطلاع رسانی
موسیقی کلاسیک ایران در شیراز

افتتاحیه نشست رسمی پایگاه های اطلاع رسانی موسیقی کلاسیک ایران روز چهارشنبه ۲۶ اردیبهشت ۸۶ با حضور تعدادی از وبلاگ نویسان و صاحبان پایگاه های مجازی و حضور عده ای از علاقه مندان به موسیقی و همچنین دکتر مسیح افقه، استاد دانشگاه و مدیر گروه موسیقی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، مجیدروزی طلب، مدیر آموزشگاه آزاد موسیقی تماشاگه راز و شهرام ممتحن، مدیر آموزشگاه آزاد موسیقی آبنوس و رییس انجمن موسیقی فارس برگزار شد.
در باب متافیزیک موسیقی (I)

در باب متافیزیک موسیقی (I)

چهار صدا یا بخش آوازی هرگونه هارمونی، یعنی باس، تنور، آلتو و سوپرانو یا تونیک، سوم، پنجم و اکتاو، مطابق چهار درجه سلسله هستی ها، یعنی قلمروهای کانی، گیاهی، جانوری و انسانی اند. دیگر گواه چشم گیر این امر یکی از قاعده های اصلی موسیقی است که می گوید فاصله باس در زیر سه صدا یا بخش بالایی بسیار بیشتر از فواصل آنها میان خودشان است، طوری که باس هرگز نمی تواند نهایتا بیش از یک اکتاو به آنها نزدیک شود، بلکه اغلب حتی به فاصله ای بیشتر زیر آنها واقع می شود.

تاسیس آزمایشگاه آندرو – هموند

لورنس هموند به دانشگاه کرانل (Cronell University) رفت تا در رشته مهندسی مکانیک به تحصیل بپردازد. پس از فراغت از تحصیل، جنگ جهانی اول آغاز شد و او برای مدت دو سال به سمت مهندس ارشد در یک کارخانه تولید موتورهای کشتی مشغول بکار شد.
رکوئیم های مرگ موتسارت

رکوئیم های مرگ موتسارت

موتزارت در آخرین سال از زندگی کوتاه خود با شخصی که حاضر نبود چهره خود را به او نمایان کند ملاقات می کند. این مرد سیاه پوش به موتزارت سفارش ساخت رکوییم یا مسی را برای مرگ می دهد و ادعا میکند که از طرف مردی این درخواست را دارد که برای گرامی داشتن خاطره همسر فوت شده اش نیاز به این موسیقی دارد.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br> روح الله خالقی (قسمت نوزدهم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت نوزدهم)

فضا و حال و هوائی که در این یادنامه توصیف شده، باید با توجه به سن ۱۶ سالگی و تأثیرپذیری انسان در عنفوان جوانی در نظر گرفته شود. آواز جانسوز و صوتِ مؤثر عارف و ناله های جانکاه آهنگ، داستان ملّتی غمزده و کوششهای بی ثمرش در راه آزادی، فضای پررمز و راز، دیدگان اشکبار تماشاچیان و راز نهفته در دلها و بالأخره ترکِ تالار کنسرت با خاطری اندوهناک و غمگینی و خاموشی پدر در راه بازگشت… همه و همه میتوانند جوان حسّاسی چون او را از درون زیر و زبر سازند.
نگاهی به حاشیه کنسرت علی رهبری

نگاهی به حاشیه کنسرت علی رهبری

۲۴ خرداد ارکستر سمفونیک تهران پس از ۳۰ سال با چوب علی رهبری شروع به نواختن کرد. اگرچه ارکستر قدرت ارکستر های اروپایی را نداشت، ولی نشانه هایی از تمرین منظم زیر نظر رهبری کارکشته در نواختن ارکستر مشخص بود.