زمان بندی و شیوه تمرینات روزانه در نوازندگی گیتار (II)

برنامه ریزی طرح اساسی تمرینات روزانه با حداکثر استفاده از زمان و انجام آنچه ضروری است، فکر ایده آلی محسوب می شود. این امر به ویژه هنگامی که خود را برای یک اجرا آماده می کنید بسیار حائز اهمیت است.

اگر بخواهید قطعات سولو را از حفظ کنید، ترجیحا هیچ کدام را قبل از کنسرت تمرین نکنید و فقط خود را با گام ها و تمرینات و قطعاتی که در برنامه اجرای کنسرت قرار ندارد گرم کنید.

خیلی مهم است که برای رسیدن به اهداف خود واقع بین و با خودتان صادق باشید. یک راهی که بی نهایت به پیشرفت تان کمک می کند این است که گزارش تمرینات روزانه خود را خیلی صادقانه در تقویم تان یادداشت کنید تا بدانید که هر روز برای پیشرفت خود چه کرده اید (و زمانی که به راستی پیشرفت کردید) می توانید برای اینکار از خودتان تشکر کنید!

“من دریافته ام هنگامی که مدت زمان کوتاه – تا سه هفته – نوازندگی نمی کنم برای بازیابی مجدد آن چه را که از دست داده ام، به همان میزان زمان نیاز دارم. به عنوان مثال اگر یک هفته به گیتار نزدیک نشوم، باید به مدت یک هفته روزی سه ساعت تمرین کنم تا بتوانم مهارت قبلی خود را به دست آورم. بازیابی توانایی کامل دست راست حتی ممکن است بیش از این طول بکشد.” (ایسبن، ۱۳۸۹: ۴۶)

تمرکز یک ضرورت اساسی برای کسب نتایج مفید از تمرین محسوب می شود. بین تمام فرایندهای ذهنی، هیچ فرایندی در یادگیری و یادسپاری موسیقی مفیدتر از تمرکز نیست. به عبارت دیگر تمرکز رکن اساسی موفقیت موسیقایی است. حال به شرح چند نکته مهم برای ایجاد شرایطی که به تمرکز خوب منجر می شود می پردازیم:
۱- محیط تمرین ما از اهمیت به سزایی برخوردار است. اتاق تمرین باید ساکت و راحت و از نظر انعکاس صوت مناسب باشد. خود ما نیز باید به هنگام تمرین آسوده خاطر باشیم.
۲- انجام تمرین به هنگام خستگی ذهنی و جسمی به نوعی اتلاف وقت است.
۳- تایمر، وسیله مفیدی برای اندازه گیری زمان تمرین است و ما می توانیم با استفاده از آن مدت زمان های متفاوتی را برای انجام تمرینات مختلف تنظیم کنیم.
۴- استفاده از یک دفترچه یادداشت نیز برای برنامه ریز روزانه و پی گیری تمرین مفید خواهد بود. ثبت تمرینات در این دفترچه می تواند موجب پیشبرد تمرین و بهبود کار ما شود. ما می توانیم با مرور این یادداشت ها قبل از اجرای یک رسیتال به حس اعتماد مضاعف دست یابیم.
۵- تمرین با حرکتی آهسته کمک معینی به تمرکز می کند. این نوع تمرین، ما را قادر می سازد که موسیقی را از نظر ذهنی درک کرده و از نظر فیزیکی هر حرکت جداگانه را که تشکیل دهنده کل موسیقی است، به راحتی اجرا کنیم.
۶- همواره توصیه می شود که اندکی تمرین یا فعالیت فیزیکی را با دوره های طولانی کار ذهنی که در حالت غیر متحرک صورت می گیرد، مخلوط کنیم. اغلب یک پیاده روی سریع همراه با دم و بازدم های عمیق، تمرکز را به حالت اولیه باز می گرداند. انجام برخی انواع ورزش های روزانه یا یوگا نیز به طور قطع سودمند خواهد بود.

در آخر جمله ای از “اگون پتری” در این باره قابل ذکر است: “تمرین آرام، ضامن تمرکز نیست، اما تمرکز، به ویژه روی مشکلاتی که باید حل شوند، مستلزم نوازندگی آرام است.” (فرامرز، ۱۳۸۸ :۳۹)
منابع
هاج، دیوید، چقدر تمرین کنیم، ۱۳۸۹، ترجمه مریم غفاری، بی نا، تهران
ایسبن، شارون، پرسش و پاسخ پیرامون گیتار کلاسیک، ۱۳۸۹، ترجمه بهزاد فرامرز، نشر فرهنگ ایلیا، رشت
فرامرز، بهزاد، مجموعه مقالات تمرین و تکنیک گیتار کلاسیک، ۱۳۸۸، نشر فرهنگ ایلیا، رشت

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مکتب و مکتب داری (IV)

نمونه ای دیگر، کنسرت گروه اساتید (به کوشش فرامرز پایور) در مایه دشتی به سال ۱۳۵۸ همراه صدای محمدرضا شجریان است. در آلبوم «پیغام اهل راز» استاد فرامرز پایور، روایتی دیگر و برداشتی خاص از تصنیف «خون جوانان وطن» اثر عارف را ارائه داده و یکی از زیبا ترین اجراهای استاد اسماعیلی در همین آلبوم است. ارتباط شنونده این آثار باصدای ضرب (تنبک) استاد، ارتباطی ناخودآگاه است. مانند ارتباط شنونده ارکستر سمفونیک با صدای کنترباس ها و ویولونسل ها و دست چپ پیانو.

یادداشتی بر آلبوم «گلعذار»

گوش‌ها را به شنیدن و چشم‌ها را به خواندن رنجه نساختن، در تنه‌ی موسیقی خلأ اندیشه و خِرد را با ایدئولوژی پر کردن‌، از هنر جز ژست گرفتنش را نداشتن، از جعل و شید تاریخ ساختن، کندذهنی و بی‌دقتی و درجا زدن در بنیان‌های سستِ آموزش‌های علیلِ آمیخته با انواع توهمات و خرافات، همه و همه ثمرِ آفت‌زده‌ای جز همان «انبساط خاطر» و زبان‌آوری‌های مجانی و بی‌باج در دورهمی‌های موسیقایی‌ای که حال به لطفِ بسترِ مهیا‌ی خانه‌ی عفافِ نشر در ایران رسمیت یافته‌اند نخواهد داشت.

از روزهای گذشته…

نگاهی به کتاب «موسیقی ایرانی»شناسی (II)

نگاهی به کتاب «موسیقی ایرانی»شناسی (II)

پیش از انتشار این کتاب، استادانی بودند که موسیقی ایرانی را اول با گوشه‌های مدال ردیف درس می‌دادند؛ کسی که مجدانه در این زمینه تا امروز فعال بوده، حسین عمومی نوازنده و مدرس موسیقی دستگاهی است. عمومی در کلاس‌هایش قبل از آموزش کل ردیف، درسی به نام «پیش‌ردیف» را تدریس می‌کند که در زمانی حدود ۲۰ دقیقه، کل گوشه‌های مدال ردیف را پشت هم می‌خواند. (۵)
زبان متمایز شهناز

زبان متمایز شهناز

شیوه ی نواختن جلیل شهناز در قالبِ مفاهیمِ سبک شناسی می گنجد، چراکه در آرایش درونیِ تیپ های ملودیک اش نوعی تلمیح را بکار می برد. منظور از تلمیح همان ایجاد تاثیر دو سویه ای است که به دو شکل در روندِ احساسیِ مخاطب مؤثر واقع می گردد. همانا که حافظ شیراز در غزلیات اش چنین است. مخاطبِ نوایِ تارِ شهناز، از این رو که در کشفِ تلمیحِ موردِ نظر دخالت دارد، احساس سرخوشی می کند. زیرا مخاطب از بیانِ غایبِ لحظه و بیانِ حاضر که ممکن است در لحظه جا عوض کند، لذت می برد و از این رو لذتِ تمام نشده به تاخیر افتاده و نوعی لذتِ دیگر که در همان تلمیح شکل می گیرد جایگزین می شود، بدین صورت که معانی و نشانه های بیانی از هم عبور می کنند و در نهایت به هم پیوند می خورند؛ این همان گیجیِ ناشی از سرمست شدن است که وقتی مخاطب دچارش می گردد، عالمی دیگر می یابد و به خلسه می رود.
گزارشی از برگزاری نشست تخصصی موسیقی شمال خراسان (II)

گزارشی از برگزاری نشست تخصصی موسیقی شمال خراسان (II)

لو و هرایی که دو نوع مقام آوازی با متر آزاد در موسیقی شمال خراسان‌اند، با فرهنگ اقوام کُرد آن منطقه نسبت معین دارند و یکی از اجزاء مهم فرهنگی آنان بشمار می‌آیند. این دو مقام آوازی تاکنون مورد بررسی و تحلیل قرار نگرفته‌ است. اینجانب از آنجایی که همواره مشتاق فراگیری تکنیک‌های آوازی در موسیقی ایرانی بودم، تصمیم گرفتم بر روی موسیقی آوازی شمال خراسان پژوهش کنم.
خالقى از زبان خالقی (I)

خالقى از زبان خالقی (I)

در سال ۱۲۸۵موقعی که پدرم میرزا عبد الله خان در کرمان منشی فرمانفرما؛ والی ایالت بود به دنیا آمدم. هنوز چند ماهی از تولدم نگذشته بود که ماموریت پدرم به سرآمد و با اوبه تهران مراجعت کردیم. سالهای اولیه دوران کودکی را درست به خاطر ندارم ولی از سن پنج، شش سالگی را خوب به یاد می آورم که در همان خانه با مادر، خواهرو برادر بزرگترم زندگی می کردیم و در همین هنگام بود که مرا هم مانند خواهرم (مخلوقه) و برادرم (کریم) به مدرسه آمریکایی فرستادند.
اجرای نوازنده نوجوان ویلنسل با یک دست!

اجرای نوازنده نوجوان ویلنسل با یک دست!

تصور نوازنده ویولن با معلولیت از ناحیه پا شاید زیاد هم دور از ذهن نباشد؛ هر چه باشد قرن بیستم شاهد ظهور نوازنده چیره دستی مانند ایزاک پرلمن بود که علیرغم ابتلا به فلج اطفال از سن چهار سالگی فعالیت حرفه ای خود را در نوازندگی ویولن مغایر با این معلولیت ندانست.
رمضان: استاد به اندازه کافی نداریم

رمضان: استاد به اندازه کافی نداریم

میدانید، نوازندگی پیانو، حرفه پر از فراز و نشیبی است. امروز میتوانم بگویم نحوه تدریس من حاصل تمام آموخته ها و تجربیاتم در این فراز و نشیب ها و نهایتا زندگی هنریم است. حاصل تعلیماتی است که به طور کلی چه در ایران چه در اروپا از استادانم گرفته ام و تجربیاتی که با اجرا در کنسرتهایم داشته و دارم.
کنسرت ارکستر مجلسی تهران سینفونیا

کنسرت ارکستر مجلسی تهران سینفونیا

ارکستر مجلسی تهران سینفونیا به شکل ارکستری زهی به رهبری مهدی قاسمی در روزهای ۳۰ و ۳۱ تیرماه ۱۳۹۰ در فرهنگسرای نیاوران به روی صحنه میرود. مهدی قاسمی که بیشتر به عنوان رهبر گروه کر به اجرای برنامه میپرداخته، در این کنسرت بعد از سالها اجرا به همراه کر، با رهبری ارکستر زهی بدون کر به روی سن میرود. پیش از این قاسمی در اوایل ده هشتاد با اجرای چهارفصل ویوالدی با ارکستر زهی در فرهنگسرای ارسباران به اجرا پرداخته بود.
کلارا راکمور، ترمینیست نابغه

کلارا راکمور، ترمینیست نابغه

کلارا راکمور (نام خانوادگی پدری او، رایزنبرگ بود) نوازنده چیره دست ترمین (theremin) بود که در روز نهم ماه مارچ سال ۱۹۱۱ در ویلنیوس، لیتوانی کنونی، به دنیا آمد. کلارا اگر زنده بود می بایست امروز ۱۰۵ ساله شود.
عدم اعتنا به بی اعتنایی! (II)

عدم اعتنا به بی اعتنایی! (II)

آیوز آماتور نبود و در دانشگاه ییل درس خوانده بود و در سالهای واپسین قرن نوزدهم موفق شده بود سمفونی ها، آوازها، موسیقی مجلسی و نیز موسیقی مذهبی کلیسایی تصنیف کند و کنار موسیقیدانانی که در آلمان درس خوانده بودند و به روش متین و محافظه کارانه آهنگسازی می کردند در صلح و صفا به سر برد.
Tears in Heaven

Tears in Heaven

اریک کلپتون (Eric Clapton) در سال ۱۹۴۵ در انگلیس متولد شده و مسئولیت بزرگ کردن او را مادر بزرگش بعهده می گیرد. او که از کودکی به موسیقی سبک Blues علاقه بسیاری داشته است، از سن ۱۵ سالگی شروع به نواختن گیتار میکند.