آبادو٬ جانشین ارزشمند کارایان

آبادو در کنار پولینی
آبادو در کنار پولینی
کلودیو آبادو با ضبط و ارائه بیش از ۳۰ اثر موسیقی کلاسیک اعم از کنسرتو ویلن های چایکوفسکی و شوستاکویچ (SK 68338) و کنسرتو پیانو روبرت شومان( Robert Schumann) با پیانو مورری پرایا (Murray Perahia) مقام خود را در بالاترین رده رهبران امروز دنیا تثبیت کرده و با تکیه بر ظرایف موسیقی و برنامه ریزی خلاقانه جهت اجرای رپرتوارهایی که دیگر رهبران از آنها غافل ماندند٬ اثبات نمود که موسیقی کلاسیک عصر رومنتیک و موسیقی معاصر هردو به یک میزان خوش آیند و روح نوازند.

او در ۱۹۸۲ به عنوان رهبر ارشد ارکستر فیلارمونیک برلین برگزیده شده و مقام پنجمین مدیر هنری را کسب نمود. در طی سالهای ۱۹۸۶-۱۹۶۸ در خانه اپرای لاسکالای میلان La Scala و نیز در خلال سالهای ۱۹۹۱-۱۹۸۶ در اپرای ایالتی وین مدیر موسیقایی بوده است.

همچنین در سال ۱۹۸۷ تحت عنوان مدیر کل موسیقی شهر وین منصوب شد. مهارت او در زمینه های مختلف و موقعیتها و سمت های متفاوتی که وی عهده دار آنها بود باعث تقویت٬ رشد و ارتقا سطح موسیقایی و فرهنگی شهرهایی شد که او در آنها مشغول فعالیت بوده است. به عنوان مثال او در میلان ارکستر دلا سکالا (della Scala) را به منظور اجرای رپرتوار های ارکسترال برپا و در ۱۹۸۸ فستیوال موسیقی مدرن وین را پایه گذاری کرد و در این راستا ضمن تصدی مقام مدیریت هنری اپرای ایالتی وین٬ دیدگاه عامه مردم را در زمینه مفاهیم هنر معاصر و موسیقی مدرن گسترش داد.

به همین نحو در سال ۱۹۹۲ با همراهی ناتالیا گوتمن (Natalia Gutman)نوازنده ویلنسل٬ “Berliner Begegnungen” را در برلین تاسیس کرد و آن مکانی شد برای برگزاری منظم فستیوال سالانه برلین که در طی آن موسیقیدانان حرفه ای و با تجربه و نوازندگان جوان و با استعداد گرد هم آمده و به منظور اجرای قطعات موسیقی کلاسیک و معاصر با هم تمرین می کردند.

آبادو علاقه بسیاری به پرورش و گسترش استعدادهای هنرمندان جوان داشته و موسیقی نوین هر کجا که او در آن مشغول فعالیت بوده فراتر از مرز های آن مکان پیش رفته است. او پس از تاسیس ارکستر جوانان جامعه اروپا در سال ۱۹۷۸ ارکستر جوانان گوستاو مالر (Gustav Mahler) را در ۱۹۸۶ تاسیس نموده و به عنوان مشاور هنری ارکستر اروپا نیز مشغول فعالیت است. همچنین در سال ۱۹۹۱ در وین رقابت سالانه آهنگسازان بین المللی را بنا نهاد و از زمانیکه در سال ۱۹۹۴ مدیر هنری فستیوال عید پاک سالزبورگ شد٬ پیشنهاد اهدا جوایز به آهنگسازان و نیز دیگر هنرمندان٬ نویسندگان و شعرا را مطرح نمود.

اشتیاق فراوان آبادو برای درآمیختن هنرهای مختلف الهام بخش اجراهای او در برلین و دیگر نقاط برگزاری کنسرتهایش بوده است. او علاوه بر اجرای رپرتوارهای معاصر در کنار موسیقی رومانتیک کلاسیک٬ در هر فصل سال مجموعه ای از کنسرتهای خود را به موضوعی خاص همچون اشعار هلدرلین Hölderlin٬ افسانه فاست Faust و نمایشنامه های یونان باستان اختصاص می دهد.

Audio File قسمتی از اجرای سمفونی نهم بتهوون را به رهبری کلودیو آبادو ببینید

از جمله مدال های افتخار و جوایزی که کلودیو آبادو تاکنون موفق به کسب آنها شده می توان به جایزه استاندارد اپرا درکاونت گاردن (Covent Garden) برای رهبری اپرای بوریس گادونوف (Boris Godunov)٬ نشان لژیون دو نوور (Légion d’honneur) وزارت فرهنگ فرانسه٬ نشان Gran Croce ارزشمند ترین نشان ایتالیا و نشان Bundesverdienstkreuz بالاترین نشان کشوری جمهوری فدرال آلمان٬ اشاره کرد. همچنین ارکستر فیلارمونیک وین٬ نشان افتخار خود را در ۱۹۷۳ و مدال طلای نیکلای را در ۱۹۸۰به وی اعطا کرد.

او در ۱۹۸۵ مدال طلای انجمن بین المللی گوستاو مالر را دریافت نمود و به عنوان عضو افتخاری انجمن دوستداران موسیقی وین Gesellschaft der Musikfreunde پذیرفته شد. علاوه بر این دیپلم افتخار دانشگاههای فرارا و آبردین کمبریج را دریافت کرد و در سال ۱۹۹۴ جایزه بین المللی موسیقی ارنست فون زیمنس (Ernst-von-Siemens)٬ معتبر ترین جایزه موسیقی آلمان٬ به وی اعطا شد.

آثار مضبوط آبادو با کمپانی سونی کلاسیک شامل اپراها و رپرتوارهای رومانتیک و کلاسیک است. کارهایی که او با ارکستر فیلارمونیک برلین ضبط و ارائه کرده شامل مجموعه ای از سمفونی های موتزارت (SK 66859)٬ و دو ضبط زنده از کنسرتهای موضوعی او با ارکستر فیلارمونیک است که یکی حول محور افسانه پرومتئوس (SK 53978) و دیگری قطعات ملهم از اشعار فردریش هلدرلین Friedrich Hölderlin SK 53975می باشد. صفحه اپرای بوریس گادونوف (Boris Godunov) او نیز در سال ۱۹۹۴ جوایز متعددی را در سراسر دنیا به خود اختصاص داد که از میان آنها می توان به جایزه منتخب منتقدین گرامافون (Critic’s Choice Award from Gramophone) اشاره کرد.

فرزند او٬ دنیل آبادو (Daniel Abbado) که فیلمسازی ایتالیاییست٬ داستان زندگی پدر را تحت عنوان خانه اصوات (La casa dei suoni) به تصویر در آورده که به چهار زبان زنده دنیا موجود می باشد (SHV 48435).

یک دیدگاه

  • abtin
    ارسال شده در شهریور ۲۲, ۱۳۸۶ در ۱۱:۰۳ ب.ظ

    ba arze salam mikhastam khahesh konam matlabi dar morede “vadim repin” navazandeye bozorge violon dar site gharar bedid.ba tashakor

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پیرگلو: نسبت به گذشته افت داشتیم

در آن زمان من هم ماندم و به هر حال یک سری مسائل خانوادگی هم بود، برادرم فوت شده بود و دختراشان را باید نگه می داشتم، مادرم هم که سرطان گرفته بودند و فوت کردند، این شد که فعلا دیگر ماندگار شدم.

ویژگی‌های رابطه‌ی موسیقی و برآمدن دولت-ملت مدرن در ایران (VI)

این گواه کوتاه نشان می‌دهد پیش از تولد دولت-ملت مدرن هم تصوری از یک فرهنگ موسیقایی که بتوان آن را «موسیقی ایرانی» خواند در مراکز اصلی شهری، یعنی تجمع‌گاه‌های قدرت و ثروت، وجود داشت. با یک جستجوی سردستی نیز دست‌کم تا میانه‌ی دوره‌ی قاجار می‌توان پیشینه‌ی چنین مفهومی را عقب برد. برخلاف نمونه‌های اروپایی در ایران این زبان موسیقایی نه تنها ممنوع (۲۵) یا گمشده نبود بلکه حمایت‌شده و رسمی هم بود. موسیقی دستگاهی افزون بر تمایز بسیار روشن از موسیقی اروپایی، به قدر کافی از همتایانش، یعنی حوزه‌های موسیقایی عربی و ترکی نیز فاصله گرفته بود.

از روزهای گذشته…

سفیر فرهنگی لبنان (I)

سفیر فرهنگی لبنان (I)

نهاد حداد (Nouhad Haddad) معروف به “فیروز‎”، متولد ۲۱ نوامبر ۱۹۳۵ یکی از مشهورترین خوانندگان پیشرو لبنان است. وی شمایلی فرهنگی از جهان عرب به جهان معرفی کرده و آثار او در این مناطق بسیار شنیده شده و همواره افتخار ملی لبنان بوده است. وی در خانواده ای مسیحی به دنیا آمد و زمانی که با آسی رهبانی (Assi Rahbani)، یکی از دو برادری که به او کمک کردند تا حرفه اش را به عنوان خواننده بهبود بخشد، ازدواج کرد مذهبش را به ارتودوکس یهودی تغییر داد. خانواده اش کمی پس از تولد او به بیروت نقل مکان کردند.
اشتوکهاوزن، عقل گرا و عارف (II)

اشتوکهاوزن، عقل گرا و عارف (II)

به گفته اشتوکهاوزن «در اواسط قرن … تمایلی برای کناره گیری از بشریت شکل گرفت. انسان بار دیگر به ستاره ها چشم دوخت و به حساب کتاب های جدیدی پرداخت.» در عکس های مدرسه تابستانی موسیقی در دارمشتات (Darmstadt)، اشتوکهاوزن را در کسوت یکی از آهنگسازان جوان، لاغر، بینوا و ایده آلیست در می یابیم که عمیقا تحت تأثیر جنگ قرار گرفته است و مصمم است تا دوباره و از ابتدا، بر زبان موسیقی کار کند.
ارکستر سمفونیک بی بی سی (I)

ارکستر سمفونیک بی بی سی (I)

ارکستر سمفونیک بی بی سی ارکستر اصلی بنگاه سخن پراکنی بریتانیا (بی بی سی) است که یکی از برجسته ترین ارکستر های بریتانیا به شمار می رود. بی بی سی تقریبا از ابتدای فعالیت خود، سال ۱۹۲۲، پخش موسیقی را با آنسامبل هایی هم نام خود (یا با نام های متفاوت) آغاز نمود. اولین آنسامبلی که در سال ۱۹۲۳ با بی بی سی کار کرد گروه “۲LO Military Band” بود.
تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (VI)

تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (VI)

موسیقی‌دانان و نوازندگان از این هنگام طبقه مخصوص و مشخصی را در اجتماع عرب تشکیل داده و به هم پیوستند و در خانه‌های خود به یاد دادن و آموختن این فن به دیگران پرداختند. در کتاب التاج نوشته شده است (۳): «و چنان روی داد که روزی از اسحق بن ابراهیم پرسیدم: آیا خلفای بنی ‌امیه با ندیمان خود آشکار می‌نشستند و رامشگران را روبروی خود می‌نشاندند “یا به رسم ایرانیان” از دیدارها نهان بودند و به مسافتی دورتر جلوس می‌داشتند؟ اسحق به پاسخ چنین گفت که معاویه، مروان، عبدالملک، ولید و سلیمان و هشام و مروان ابن محمد را رسم بر این بود که میان خود و ندیمان پرده حائل می‌کردند تا مستی خلیفه و آنچه از او پدید می‌آید از دیده‌ها نهان ماند، چو بسا که خلیفه از غایت خوشی و وجد منقلب می‌شد و می‌جنبید و کف می‌زد و شانه خود را حرکت می‌داد و می‌رقصید و چون در پرده بود این جمله برهیچ کس معلوم نبود جز بر کنیزان و خوب رویان که با او نشسته بودند و در این حرکات با او شرکت می‌کردند و چون از مجلس او فریادی برخاسته یا به خوشی نعره سر می‌گرفت یا آوازی و حرکتی از روی طرب و بیش از اندازه بگوش دیگران می‌رسید، پرده‌دار او برای آنکه ندیمان و مطربان آنرا به خلیفه گمان نبرند، بانگ برآورده فریاد می‌کرد: کنیزک بس کن! کنیزک ساکت باش!»
ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (IV)

ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (IV)

آنگاه ادامه می‌دهد که اثر زیباشناسانه –حتا آن گونه اثر غیر معنایی که به وسیله سازماندهی صدا (در موسیقی) یا رنگ و خط (در نقاشی یا مجسمه سازی) پدبد می‌‌آید– همیشه اشاره به نوعی از پندار اجتماعی، راهی از بودن با، و/یا برای دیگران، دارد. ممکن است در این زمینه اظهار نظرهای «جِیمسون» (Jameson) را در انتهای ” ناآگاهی سیاسی” در بخشی با عنوان “دیالکتیک آرمانشهر و ایدئولوژی”، به مفهوم آنکه ” تمام آگاهی طبقاتی –در مفاد نص تمام ایدئولوژیها چنان است– بیش از فرم‌های انحصاری آگاهی طبقات حاکم، متقابلا فرمهای طبقات ستمکشیده در طبیعت بسیار آرمانیشان هستند ” بیاد آوریم، هر چند آنها ادبیات محور هستند.
ناصر مسعودی: فعالیت در زمان ما بیشتر بر مبنای رفاقت بوده تا دخالت!

ناصر مسعودی: فعالیت در زمان ما بیشتر بر مبنای رفاقت بوده تا دخالت!

این روزها بحث در مورد معضل خواننده سالاری، موضوع بسیاری از نشریات موسیقی است. همیشه یکی از دلایل وجود این مشکل در ایران و خود بزرگ بینی خوانندگان موسیقی ما، بی اطلاعی این گروه از دیگر رشته های موسیقی شمرده شده است؛ چراکه در موسیقی کلاسیک غربی که خوانندگان ارتباط تنگاتنگی با دیگر موسیقیدانان دارند و (بر خلاف خوانندگان موسیقی ایرانی) همچون دیگر موسیقیدانها از تحصیلات زیادی بهره مند هستند، این مشکل وجود ندارد و خوانندگان مانند دیگر سولیست ها و موسیقیدان ها از اعتباری معقول برخوردارند.
مروری بر کتاب «بنیان های آموزش موسیقی» اثر ادگار ویلمز (II)

مروری بر کتاب «بنیان های آموزش موسیقی» اثر ادگار ویلمز (II)

تقلید صداها و مقایسه صداها، قضاوت کردن و طبقه بندی کردن صداها به وسیله تمامی امکانات صوتی و ابزارهای صوتی مانند سازهای مختلف اعم از ضربی و غیر ضربی، ضبط صوت و… می تواند صورت پذیرد. تهیه ساز توسط کودک در راستای حساس شدن به صدا و سپس استفاده از خلاقیت و ابتکار توسط خود او، حساس شدن گوش به رنگ صوت، شدت و ارتفاع صوت، اصوات بالا رونده و پایین رونده و شناخت زیر و بمی اصوات همه از فعالیت هایی است که گوش موسیقایی در کودک پرورش می یابد.
رموز ویولن (IV)

رموز ویولن (IV)

صفحه رو: صفحه رو بر خلاف سایر اجزای اصلی (صفحه زیر، کلافها و دسته) از چوب کاج انتخاب میشود. باید توجه داشت که این چوب با دقت و نکته سنجی خاص تری انتخاب و بکار برده شود زیرا صفحه روی ساز به دلیل موقعیت و وضعیت مهمی که دارد ویژگیهای بیشتری را باید در درون خود داشته باشد.
علی رهبری: رحمت الله بدیعی بهترین نشان است

علی رهبری: رحمت الله بدیعی بهترین نشان است

بدنبال تهیه مطلب “علی رهبری و موسیقی صلح “با علی رهبری، رهبر و آهنگساز صاحب نام ایرانی مصاحبه ای انجام دادیم که در این مطلب قسمت دوم آنرا میخوانید. لازم به ذکر است که این گفتگو قبل از انتصاب ایشان به رهبری دائم ارکستر سمفونیک تهران و پس از کنسرت قبلی ایشان یعنی زمانی که به دعوت مرحوم فریدون ناصری و به عنوان رهبر میهمان رهبری در تهران حضور داشتند انجام شده است.
پرآرایش و رامش و خواسته (II)

پرآرایش و رامش و خواسته (II)

در چند سال اخیر، انتشار آثاری چون “اپرای عاشورا”، “اپرای مولوی”، “سِفرِ عسرت” و “سیمرغ” این مساله را به روشنی نمایانده که موسیقی دستگاهی ایرانی علی رغم دیدگاه های رایج که آن را فاقد توانایی های دراماتیک و بیانی گسترده می داند، دارای ظرفیت های بالقوه ی فراوانی است. نوعی از این احساس نیاز به بیان احساسات نو در اثری آوانگارد مانند “سفر عسرت” بروز می یابد و شکل دیگر آن در اثر نوجویانه ی دیگری مانند “سیمرغ” (هر چند در این میان، هستند کسانی که این نیازها را به شکلی سطحی تر پاسخ می دهند). بدین ترتیب، می توان چنین نتیجه گیری کرد که توصیف احساسات وسیع موجود در اشعار شاهنامه و چگونگی تصویر کردن این احساسات و خود صحنه های موجود در داستان های شاهنامه توسط موسیقی ایرانی که دارای پیشینه ی متفاوتی – دست کم در صد و پنجاه سال اخیر – است، یکی از چالش هایی است که کمتر کسی خود را در حد رویایی با آن دیده است.