زمان بندی و شیوه تمرینات روزانه در نوازندگی گیتار (I)

هر وقت هنرجویی می پرسد “چقدر زمان برای تمرین لازم است؟ “معلم پاسخ می دهد: “هر چقدر که در توانت هست” و این تقریبا پاسخی صادقانه است.

در اصل این حقیقت بر پایه دو چیز است، یکی مقدار زمان و وقتی که برای تمرین دارید و دیگری وضعیت فیزیکی دست هایتان…

اگر شما یک هنرجوی تازه کار گیتار باشید در برخی مراحل دستان شما شروع به آسیب دیدن می کند. مهم نیست که چه نوع گیتاری می زنید، آکوستیک، الکتریک یا کلاسیک. در ابتدا هر کسی که این ساز را در دست می گیرد با این مشکل مواجه می شود.

اگر شروع به تمرین کرده اید و انگشت هایتان شروع به درد کرده اند، تمرین را متوقف کنید. به انگشت هایتان نیم ساعت استراحت دهید و سپس به تمرین برگردید، این بار قبل از اینکه انگشت ها درد بگیرند ده دقیقه به آنها استراحت دهید. در ماههای اول تمرین شاید به این ده دقیقه ها زیاد نیاز داشته باشید. هیچ چیز را تا مرز ایجاد درد دنبال نکنید زیرا این عمل تنها موجب آسیب دیدگی خواهد شد.

همیشه حداقل بیست دقیقه (و در صورت لزوم تا یک ساعت) را به انجام تمرینات مقدماتی برای گرم کردن انگشتان اختصاص دهید. این تمرینات باید شامل گام، آرپژ و لگاتوهای دست چپ باشد. برای اجرای هریک از این موارد با بالاترین تمپو به اندازه کافی وقت صرف کنید. سپس ده الی سی دقیقه یا بیشتر برای نوازندگی درس ها و قطعات تکنیکی دشوار موجود در رپرتوارتان از قبیل قطعات تکراری، موومان ها و واریاسیون های سریع از آثاری بزرگ تر و قطعاتی که توانایی اجرای بیشتر را طلب می کند اختصاص دهید. (ایسبن، ۱۳۸۹،۴۳)

مدت زمان لازم برای آماده کردن هر قطعه را برآورد کنید و بر اساس آن پیش بروید. باید علاوه بر اهداف بلند مدت اهداف روزانه تان را نیز مشخص کنید. از آنجا که مهارت و پیشرفت تکنیکی هرگز قابل پیش بینی نیست از این رو انعطاف پذیر باشید. سازماندهی خوب فرایند یادگیری را لذت بخش تر خواهد.

استفاده از مترونوم برای انجام تمریناتی از قبیل گام، آرپژ و لگاتو که نیازمند افزایش سرعت هستند توصیه می شود. با سرعت مناسب شروع کنید و هنگامی که بر تمرین مسلط شدید هربار یک درجه سرعت مترونوم را بالا ببرید. فقط زمانی که سرعت قبلی کامل شد به سرعت بعدی بروید. اطمینان حاصل کنید که نت ها نه تنها واضح و دقیق شنیده می شوند بلکه از نظر ریتمیک یکدست بوده و به طور دقیق با ضربات مترونوم همزمان هستند.(ایسبن، ۱۳۸۹ : ۴۴) هنگام تمرین با مترونوم مراقب باشید از نظر ریتمیک بیش از اندازه ماشینی و غیرقابل انعطاف نباشید. همواره عبارت بندی، تنفس کردن، دینامیک و آرتیکولاسیون را تمرین کنید.

حال ببینیم چقدر وقت آزاد برای تمرین داریم و اصلا” منظور از تمرین کردن چیست؟

این سؤال مهمی است و چیزی که دانستن آن ضروری است این است که چطور باید سطح نوازندگی خود را ارتقا‌ء دهیم. زمانی که تازه کار هستید هر چیزی می تواند برایتان تمرین باشد، اما هر چقدر در نوازندگی جلوتر می روید و پیشرفت می کنید خیلی مهم است که روی هر مطلبی تمرکز کنید.

اهداف چیزهای هستند که “دارین کولتو” در یکی از مقالات خود آن را مهمترین مهارت یک موسیقی دان می نامد، و یک هدف هر چیزی می تواند باشد از تعویض آکورد “می” به “فا” بدون انداختن ضرب تا توانایی نواختن تمامی قطعات کلاسیک، مطمئنا” هر نوازنده ای می خواهد به آسانی پیشرفت کند.

مخاطبینی که ما برای خودمان تصور می کنیم شامل خودمان، خانواده و دوستانمان است نه یک استادیوم پر از طرفداران پرشور، اگر به این فکر کنید بیشتر از آن زمانی که دوست دارید، مجبورید در شلوغی روزمرگی های زندگی تان برای تمرین وقت پیدا کنید و مطمئن باشید که آن وقت را پیدا خواهید کرد.

افراد زیادی را می شناسم که وقت تمرینشان را ابتدا یا انتهای روز انتخاب کرده اند.

یک دیدگاه

  • ارسال شده در اسفند ۸, ۱۳۹۳ در ۱۱:۲۵ ق.ظ

    با سلام و تشکر از اداره سایت مفید شما

    با همه مزایای این سایت از مسائل غیر علمی بسیار استفاده شده است. برای نمونه همین صفحه از مطالب غیر علمی است. کسی این مطلب را نوشته چقدر تخصص در مسائل psychomotor آموزش موسیقی دارد؟
    پژوهش در موسیقی ایران راه درستی را پیش نگرفته است ونشانه آن همین مطالب است

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آمد بهار ِ جان‌ها ای شاخ ِ تر به رقص آ

دهه شصت را می توان سال های اوج تمرکز آهنگسازان ایرانی بر روی اشعار مولوی دانست؛ گویا فضای خاص کشور تحت تاثیر جنگ، موجبات گرایش جامعه به سمت مفاهیم عرفانی اشعار مولوی را دوچندان کرده بود و تصانیفی که برای ارکستر سازهای ایرانی و حتی ارکستر سمفونیک در آن برهه ساخته می شد، از اشعار مولانا بهره زیادی می بردند.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XXII)

در چنین شرایط داخلی و بین المللی در موسیقی ایرانی هم جهت گیری جدیدی با برنامه «به پیش به سوی گذشته» شکل گرفت. در سال ۱۳۴۳ در وزارت فرهنگ و هنر وقت «گروه پایور» به سرپرستی فرامرز پایور نوازنده سنتور و آهنگساز، اولین ارکستری است که فقط از سازهای ایرانی تشکیل می شود و آثار آهنگسازان گذشته را (مانند درویش خان، عارف، شیدا، نی داود) در برنامه کارش قرار می دهد. تکنوازان این ارکستر: هوشنگ ظریف تار، رحمت الله بدیعی کمانچه (او اول نوازنده ویلن و از بهترین شاگردان صبا بود) و حسن ناهید نی بودند.

از روزهای گذشته…

کتابی برای آموزش تحلیل دانشورانه‌ اثر موسیقایی (III)

کتابی برای آموزش تحلیل دانشورانه‌ اثر موسیقایی (III)

گذشته از این ایراد که میان کتاب‌های دانشگاهی ترجمه شده (به ویژه آنها که روابط و نمودارها نقش اصلی را در آنها بازی می‌کنند) متداول است، در کتاب یک نشانه‌ی دیگر هم هست که از دیدگاه مترجمان و ناشران نسبت به یک متن مرجع درسی حکایت می‌کند. در متن به مناسبت‌های مختلف اشاره به کتابنامه‌ای است که در پایان کتاب چاپ شده است و قرار است راهنمایی باشد برای مطالعات تکمیلی دانشجویان پی‌گیری که این کتاب را می‌خوانند. برای مثال «بسیاری از نوشته‌های شنکر امروزه به ترجمۀ زیبایی از انگلیسی آراسته شده که فهرست آنها در بخش کتابنامه آمده است» (کادوالادر و گانیه ۱۳۹۱: ۱۷) در حالی که این کتابنامه از متن کتاب فارسی به کلی حذف شده است.
شرایط خلق یک ایده (III)

شرایط خلق یک ایده (III)

این موضوع امری است واضح و روشن که تولید و ساخت یک اثر هنری موفق و یا کامل، مستلزم نگاه درست و علمی به پدیده های موجود در این جهان است که از طریق علم، دانش و تجربه و همچنین استمرار آن امکان پذیر می شود.کسب هر گونه مهارتی و یا هر تکنیک مشخصی به کلیدها و علوم در ارتباط با آن معطوف می گردد و برای تولید محصولی با توجه به نوع و یا تکنیک های خلاصه شده در آن، نیاز به اقتضای یافتن و پرداختن به آن علوم بوجود خواهد آمد،زیرا که با دستیابی به چگونگی کارکردو عملکرد سایر علوم مرتبطه است که می توان پدیده ای موفق و مفید را تولید و محیا کرد.
نی و قابلیت های آن (VII)

نی و قابلیت های آن (VII)

نی به عنوان کهن ترین ساز موسیقی ساخت دست بشر شناخته شده است. نتیجه کاوشهای به عمل آمده در این زمینه، تاریخ استفاده از گیاه نی را برای ساختن سازهای بادی در ارتفاعات امریکای جنوبی (در کشور پرو) به ده هزار سال قبل باز می گرداند. نقاشان ایرانی در مینیاتورهای خود از هزار سال قبل تصویر “نایی” را در جلسات سماع همراه با دف به تصویر کشیده اند.
تغییر رفتار بازار موسیقی در اینترنت

تغییر رفتار بازار موسیقی در اینترنت

کاربران اینترنت پرسرعت – Broadband در اروپا و آمریکای شمالی در حال تغییر الگوی مصرف در download موسیقی از اینترنت هستند و پیش بینی می شود تا پنج سال آینده تغییر کلی در نحوه خرید موسیقی در جهان بوقوع پیوندد.
اپرای لیلی و مجنون (I)

اپرای لیلی و مجنون (I)

اپرای لیلی و مجنون اثر اوزیر حاجی بیف (Uzeyir Hajibeyov) در دوازدهم ژانویه ۱۹۰۸ میلادی برای نخستین بار در باکو اجرا شد. آذربایجانی ها افتخار می کنند که این اپرا، اولین اپرایی است که نه در کشور آذربایجان بلکه در کل جهان اسلام بر روی صحنه رفته است. علاوه بر این، این اپرا اولین اثری است که در آن بداهه نوازی های مقام (mugam) سنتی آذربایجان در قالب اپرای اروپایی گنجانده شده است.
دیواری به نام شورای شعر (I)

دیواری به نام شورای شعر (I)

اخیراً دفتر شورای شعر وزارت ارشاد، قانونی را به اجرا گذاشته که طی آن آهنگساز «حق ندارد» شخصاً جهت اخذ مجوز شعرهایی که روی آنها آهنگسازی کرده، به این اداره محترم مراجعه کند. بلکه باید یک شرکت خصوصی یا دولتی که مجوز نشر آثار صوتی و تصویری دارد، به این امر خیلی (خیلی!) خطیر مبادرت ورزد. همین امر باعث می شود که شما به عنوان یک آهنگساز با کلی مانع در پیش پایتان و البته کلی سوال در ذهنتان مواجه شوید.
نگاهی به آثار و توانایی های حسین خواجه امیری (III)

نگاهی به آثار و توانایی های حسین خواجه امیری (III)

یکی از خصیصه های مهم آواز ایرج، یکدست بودن صدای او در بخش بم، میانی و اوج است، به تعبیر دیگر چنین تصور میشود که صدای بم و زیر او متعلق به دو خواننده میباشد، چراکه کمتر خواننده ای کل وسعت صدایش اینقدر در مهار و کنترلش است.
نقدی بر نقد کتاب «پیوند شعر و موسیقی» (I)

نقدی بر نقد کتاب «پیوند شعر و موسیقی» (I)

چندی پیش با مقاله ای برخورد کردم با عنوان: نقدی کوتاه بر کتاب «پیوند شعر و موسیقی آوازی» اثر استاد حسین دهلوی نوشته مصطفی عبادی که با نگاهی به تاریخ انتشار آن متوجه شدم انتشار آن مربوط به دو سال پیش بوده است. در این نوشته، نویسنده با یک بیت شعر که در ابتدای مقاله آورده است، کلید مباحث مطرح شده اش را به دست خواننده می دهد و آن پیش فرضی آشناست: «مقاله ای بر اساس گفتمان مشهور ملی گرایی-غرب زدگی».
هرآنچه که باید درباره “ریورب” بدانیم (III)

هرآنچه که باید درباره “ریورب” بدانیم (III)

یکی از نمونه های فراوان و معمول ریورب، نوع سالن (Hall) است. این نوع ریورب شبیه سازی مشخصی از یک سالن بزرگ است که به راحتی با اندکی تغییر قابل استفاده برای تمامی اعضای ارکستر می باشد، به طوری که حتی کوچکترین عضو ارکستر به خوبی شنیده شود. ضروریست تا بدانیم که سالن های کوچک از اتاق های کوچک همچنان صدایی بزرگتر تولید می کنند.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (III)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (III)

در زمان ازدواجشان، آلیس به تنهایی خانه ای در مالوِرن اجاره کرده بود اما الگار اعتقاد داشت که برای تثبیت نام خود به عنوان یک موسیقی‌دان برجسته، باید نزدیک لندن باقی بماند. این، به معنای زندگی کردن در لندن بود. ازدواج آنها، در این مدت دچار مشکلات فراوانی بود چرا که الگار می خواست (و نمی توانست) که خود را در پایتخت تثبیت نماید. بعد از گذراندن ماه عسل، در کنینگتون غربی سکنی گزیدند.