بتهوون و Missa Solemnis- قسمت دوم

رادولف در طی پانزده سالی که نزد بتهوون به آموختن پیانو و آهنگسازی پرداخت، به بخشنده ترین و استوارترین حامی وی مبدل شد. بسیاری از مورخین این موقعیت را به عنوان یکی از مواقع نادری که ارتباط واضح و آشکاری میان واقعه ای در زندگی بتهوون و خلق یکی از آثار مهم وی وجود دارد، درنظر گرفته اند.

بتهوون قصد داشت که خود را به طور تمام و کمال وقف این پروژه کند و به همین دلیل کار بر روی سمفونی شماره ۹ و قطعه ای که بعدها به عنوان واریاسیونهای دیابلی Diabelli Variations شناخته شد را به بعد موکول کرد.

اما علی رغم کوششهای او، حجم زیاد و پیچیدگی این اثر و همچنین مشکلات خصوصی بتهوون در نبرد بر سر حضانت خواهرزاده اش کارل، موجب شد که مس در موعد مقرر که ۹ ارچ سال ۱۸۲۰ بود، آماده نشود. با گذشتن تاریخ مورد نظر، فشارهای موجود بر بتهوون نیز از بین رفت و او فرصتی برای کار بر روی پروژه های دیگر پیدا کرد و در عین حال به بازبینی و اصلاح مس پرداخت تا اینکه بالاخره در بهار سال ۱۸۲۳، مس آماده اجرا شد.

audio file
بشنوید قسمتی از این اثر را

تهیه متن مس

بتهوون کار ساخت این مس را با ترجمه تمام ابیات این عشاء ربانی از لاتین به آلمانی آغاز کرد. سپس به انجام تنظیمها و تعدیلاتی در متن پرداخت که امکان بیان موسیقایی بهتر و وسیعتری را ایجاد کند. او برای درک بهتر متن، حاشیه نویسیهایی نیز انجام داد. بتهوون تعبیر و تفسیر شخصی خود از متن را بر ترجمه های قراردادی قبلی رجحان داد و موسیقی خود را بر اساس و در تاکید بر نظریات خود از متن برقرار کرد.

بیشترین حجم اتودهای این قطعه در دفترچه های یادداشت کوچکی انجام شده است که درجیب آهنگساز جا میگرفته و به وی امکان میداده است هر زمان و در هر کجا، الهامات موسیقایی خود را بر کاغذ منتقل کند.

اما پرداختن به الهامات مذهبی برای میسا سولمنیس به سادگی انجام نگرفت و موضوعی بود که بتهوون با موشکافی بسیاری به آن پرداخت. واضح است که بتهوون معتقد به قدرت لایزال الهی بوده است، اما نباید فراموش کرد که وی از افرادی که به طور مرتب در کلیسا حاضر میشوند نبود و به نظر نمیرسید اصولا عضو کلیسای خاصی بوده باشد.

به این ترتیب، بتهوون به مدت یک سال به تحقیقی دقیق پرداخت تا مطمئن شود که تنظیم وی از متن موفق شده باشد که با حفظ عناصر اصلی سبک کلیسایی، بازتاب صحیحی از آن را در شیوه گویا و متمایز این مس، آورده باشد. از طرفی در آن زمان این نگرانی نیز وجود داشت که آیا این قطعه، با توجه به طولانی بودن و تعداد زیاد نوازندگان، اصولا در کلیسا قابل اجرا هست یا خیر.

متون به کار رفته در این مس از نظر بتهوون اهمیتی فوق العاده داشته اند و او تقریبا در تمام مدت نگارش قطعه با دقت فراوان به انتخاب و حفظ آنها پرداخته است.

با وجود اینکه هدف اصلی بتهوون از خلق میسا سولمنیس، اجرای آن در یک واقعه مذهبی خاص بوده است، او معتقد بود که این قطعه میتواند و باید خارج از محیط کلیسا نیز اجرا شود.

او با تاکید بر قابلیتهای موسیقی چنین نوشته است:” هدف اصلی من بیدار کردن و القاء تدریجی و دائمی احساسات مذهبی نه تنها در خوانندگان، بلکه در شنوندگان بوده است.” بتهوون به طور آشکار به دنبال ایجاد الهامات مذهبی در اجرا کنندگان و مخاطبین بوده است و از طریق این قطعه توانسته است نظریات مذهبی بسیار جامع و فراگیر را به شیوه ای بیان کند که هرگز با کلام تنها، قابل اجرا نبوده است.


lvbeethoven.com

6 فکر می‌کنند “بتهوون و Missa Solemnis- قسمت دوم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.