هاوارد گودال: آهنگسازی که از یک سالن دانشجویی در آکسفورد تا افتتاحیه المپیک را درنوردید
اگر تیتراژ «مستر بین» را شنیده باشید، در واقع با موسیقی هاوارد گودال آشنا هستید. این آهنگساز بریتانیایی که نشان CBE دریافت کرده، در طول چهل سال گذشته ملودی‌های پس‌زمینه بخش بزرگی از کمدی‌های تلویزیونی بریتانیا را نوشته است، اما داستان او بسیار فراتر از یک آهنگساز تلویزیونی معمولی است. او موسیقی را در آکسفورد خواند، در آنجا با روآن اتکینسون (بازیگر نقش مستر بین) آشنا شد و بعداً به یکی از مفسران موسیقی کلاسیک که به زبان ساده تاریخ موسیقی کلاسیک را توضیح می‌دهند تبدیل شد.
نقطه شروعی که از یک بازار دانشجویی آغاز شد
گودال در سال ۱۹۵۸ در کنت به دنیا آمد و از کودکی به عنوان خواننده گروه کر آواز خواند و بعداً وارد کالج کرایست چرچ دانشگاه آکسفورد شد و در رشته موسیقی تحصیل کرد. نقطه عطف زندگی او در آکسفورد رخ داد: او با روآن اتکینسون که بعداً «مستر بین» شد و ریچارد کورتیس که بعداً فیلمنامه‌نویس «کریسمس واقعی» شد آشنا شد. آشنایی آن‌ها در فعالیت‌های نمایشی دانشگاه آکسفورد بود. روآن اتکینسون در آن زمان در کالج کوئینز آکسفورد مهندسی برق می‌خواند و در نمایشنامه‌های دانشجویی اجرا می‌کرد و گودال مسئولیت موسیقی را بر عهده داشت. این آشنایی بعداً به همکاری طولانی‌مدتی تبدیل شد که “Blackadder” و «مستر بین» را در بر گرفت.
یک آهنگ که یک نسل را تعریف کرد
فهرست آثار گودال تقریباً فهرست افتخارات کمدی بریتانیاست: موسیقی «مستر بین»، “Blackadder”، “Red Dwarf”، “The Vicar of Dibley” و “QI” همگی از آثار او هستند. در میان آن‌ها، تنظیم او از «مزمور ۲۳» که برای “The Vicar of Dibley” نوشته شد، بعداً به یکی از پراجراترین آثار موسیقی مقدس معاصر تبدیل شد و در چندین آلبوم پلاتینیومی گنجانده شد.
در سال ۲۰۱۲، او مسئولیت موسیقی اجرای اتکینسون در افتتاحیه المپیک لندن را بر عهده داشت و در همان سال قطعه “Rigaudon” او در جشن سالگرد الماس سلطنت الیزابت دوم اجرا شد. در سال ۲۰۱۱، به دلیل سهمش در آموزش موسیقی، نشان CBE دریافت کرد.
«انفجار بزرگ» و «داستان موسیقی»: چگونه موسیقی را برای مردم عادی توضیح دهیم
کاری که گودال را از یک آهنگساز معمولی متمایز می‌کند، توانایی او در تبدیل تاریخ موسیقی به داستانی قابل درک است. او دو کتاب نوشته است که هر دو از مستندهای بی‌بی‌سی او اقتباس شده‌اند و به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شده‌اند.
«پنج انفجار بزرگ» (Big Bangs: The Story of Five Discoveries That Changed Musical History) بر پنج لحظه کلیدی که مسیر موسیقی غربی را تغییر دادند تمرکز دارد: اختراع نت‌نگاری توسط یک راهب ایتالیایی در قرن یازدهم (که خلاقیت موسیقی را از دست نوازندگان به دست آهنگسازان منتقل کرد)، تولد اولین اپرا، اختراع پیانو و اولین ضبط صدا در تاریخ. گودال در کتاب توضیح می‌دهد که چرا این «انفجارهای بزرگ» اهمیت دارند (آن‌ها امکاناتی را که از باخ تا بیتلز را در بر می‌گیرد ممکن ساختند.)
ولی کتاب «داستان موسیقی» (The Story of Music) گسترده‌تر و جسورانه‌تراست و ۴۰,۰۰۰ سال تاریخ موسیقی را از سازهای ماقبل تاریخ تا پاپ مدرن پوشش می‌دهد. گودال عمداً از زندگی‌نامه‌های خسته‌کننده و اصطلاحات تخصصی اجتناب می‌کند و بر «چه چیزی تغییر کرد، چه زمانی و چرا» تمرکز دارد. او به زبان ساده توضیح می‌دهد که گام‌ها چیستند، چرا برخی آکوردها ناهماهنگ به نظر می‌رسند، و وجه اشتراک آهنگ‌های پاپ پس از جنگ چیست. این رویکرد «به زبان ساده» با سبک مستندهای تلویزیونی او هماهنگ است و موسیقی کلاسیک را از برج عاج بیرون می‌آورد.
نویسنده‌ای که خود را «صنعتگر» می‌داند
گودال در مصاحبه‌ای گفته است که دفترش در یک ساختمان اداری معمولی در جنوب غربی لندن است، در همسایگی حسابداران و معماران، و خود را «موسیقیدانی حرفه‌ای» می‌داند نه هنرمند نابغه. این حس عملی (practical) به وضوح در کتاب‌های او منعکس شده است: او به بحث درباره «الهام» علاقه‌ای ندارد، بلکه بیشتر به این موضوع علاقه دارد که موسیقی چگونه ساخته می‌شود، چگونه تکامل می‌یابد و چگونه بر مردم تأثیر می‌گذارد.
منابع
1. وب‌سایت رسمی هاوارد گودال
۲. کتاب «Big Bangs: The Story of Five Discoveries that Changed Musical History»
۳. کتاب «The Story of Music»
4. China Daily
۱ نظر