بزرگان ویولون – پابلو سارازات

پابلو سارازات 1908- 1844
پابلو سارازات 1908- 1844
پابلو سارازات (Pablo Sarasate) ویولونیست و آهنگساز اسپانیایی، خالق دسته آثاری است که اغلب ریشه در موسیقی زادگاهش دارد. او که بیش از پنجاه اثر برای ویولن به همراهی پیانو یا ارکستر ساخته است، فراگیری این ساز را از پنج سالگی با پدرش آغاز کرد و با نخستین اجرای عمومی خود، در هشت سالگی به عنوان کودکی نابغه شناخته شد.

مادر سارازات او را برای آموزش نوازندگی به مادرید برد و او نزد مانوئل رودریگو سائز تعلیم یافت. این سفر باعث شد تا پس از کوتاه زمانی، او ویولونیست محبوب دربار ایزابل دوم شود.

یکی از فرصت های بزرگی که می توانست برای سارازات در دوازده سالگی بوجود آید، یادگیری ویولون نزد استاد بزرگ، جان آلارد در پاریس بود.

audio file بشنوید اثر “هابانرا” را با آهنگسازی و نوازندگی پابلو سارازات

متاسفانه بعلت مرگ مادر ساراسات در راه سفر به این شهر و مشکلات ناشی از آن، اندکی بعد آلارد او را بازگرداند. اما هنگامی که او به سن هفده سالگی رسید، آلارد با شرکتش در کنکور پریکس موافقت نمود که نتیجه آن، برنده شدن وی در این امتحان و کسب بالاترین نشان کنسرواتوار بود… .

audio file بشنوید اثر “زاپاتیدو” را با آهنگسازی و نوازندگی پابلو سارازات

در زمینه آهنگسازی، ظرافت توامان با خوش قریحگی و تاثیرپذیری عمیق از موسیقی اسپانیا، عناصر بارز در تصنیفات سارازات است و در زمینه نوازندگی نیز، سطح بالای دانش و توان در تکنیک نوازندگی از مشهودترین مشخصه های هنرمندی اوست و همزمانی وجود این مولفه در آثار سارازات، باعث گشت تا تصنیفاتش بی نظیر و فنا ناپذیر گردند.

audio file بشنوید اثر “کاپریس باسک” را با آهنگسازی و نوازندگی پابلو سارازات

در میان آثار او، پنج اثر فانتزی کارمن، زیگوینروایسن، کاپریس باسک، زاپاتیدو و هابانرا از مجموعه رقص های اسپانیایی از فاخرترین آثار او به شمار می آیند.

بی شک زیگوینروایسن، تندیس رهایی و بی تعلقی آزاد وار هنرمندی است که از قریحه خوش خود بهره بسیار جسته است. این اثر زیبا که بر پایه ملودیی از مردمان کولی بنا شده، از آغاز چنان است که گویی از اعماق وجود آهنگساز سروده شده و با لطافت و ظرافتی معصومانه عجین گشته است.

عدم پایبندی سارازات به چهارچوب های کلیشه ای شاخص در آثار تصنیفی ویولون، موجب گشت تا زیگوینر- وایسن، اثری اینچنین نفیس گردد.


پابلو ساراسات
مجموعه رقصهای اسپانیایی او و در راس آنها هابانرا و زاپاتیدو، آثاری هستند که ریشه در موسیقی زادگاه سارازات دارند. در این آثار تکنیک تبدیل به پلی برای بیان رساتر اندیشه می گردد و ریشه های زادگاهی موسیقایی او، به شکلی مستحکم اثر را در بر می گیرد.

با تاملی بر قطعه فانتزی کارمن برای ویولون سولو وارکستر، بخوبی می توان از میزان تاثیر و نقش دانش نوازندگی در آفرینش آثار ویولون آگاه شد.

در این قطعه که بر پایه موسیقی مشهور اپرای کارمن اثر بیزه بنا شده است، به گونه ای بسیار زیرکانه تم های فریبنده اثر در قالب دشوارترین تکنیک های ویولون بیان می گردند و شاید تامل بر این اثر شنونده را به یاد گفته ای از جرج برنارد شاو اندازد.

audio file بشنوید اثر “فانتزی کارمن” را با آهنگسازی بیزه – سارازات و نوازندگی ریچی

به قول شاو، ” گرچه بسیاری از آهنگسازان برای ویولون موسیقی تصنیف کرده اند، اما عده کمی از آنها – مصنف ویولون- هستند.” در این راستا، شاید بتوان هنرمندانی چون وینیاوسکی، پاگانینی، ویوتم و سارازات را از تاثیرگذارترین مصنفان ویولون دانست.

بشنوید اثر “زیگوینر وایسن” را با آهنگسازی سارازات و نوازندگی یاشا هایفتز:
audio file قسمت اول
audio file قسمت دوم
audio file قسمت سوم
audio file قسمت چهارم

سارازات، محبوب دوران خود بود. چنانکه هنرمندانی چون ادوارد لالو آثار سمفونی اسپانیول و کنسرتو ویولون شماره یک، ماکس بروخ آثار کنسرتو ویولون شماره دو و سه و اسکاتیش فانتزی برای ویولون و ارکستر، کامیل سن سان اثر مقدمه و روندو کاپریچیو برای ویولون و ارکستر را از تصانیف خود، به او هدیه کردند.

25 دیدگاه

  • ashkboos
    ارسال شده در دی ۴, ۱۳۸۶ در ۱۲:۳۳ ق.ظ

    az matlabe zibatoon motashakeram

  • سهراب
    ارسال شده در دی ۴, ۱۳۸۶ در ۹:۲۳ ق.ظ

    خیلی باحال بود مرسی. اجرا ها هم واقعا خوب بود .معمولا آهنگسارای نوازنده آثار خودشون عالی اجرا میکنن.خیلی دوست داشتم میتونستم کاپریس های پاگانینی رو با اجرای خودش گوش کنم .راستی اجرای ریجیرو ریچیش رو کسی سراغ نداره؟

  • سهراب
    ارسال شده در دی ۴, ۱۳۸۶ در ۹:۴۱ ق.ظ

    البته اجرای سارازات از نظر تکنیکی بخوبی ویولنیست های نسل بعد مثل هایفتز و پرلمن و.. نبود(به نظر من)ام در زمان خودش فک میکنم از نظر تکنیکی هم عالی بوده از نظر موزیکالیته هم که مهشر بود.

  • abtin
    ارسال شده در دی ۴, ۱۳۸۶ در ۱:۵۴ ب.ظ

    ba arze salam.mikhastam bedoonam aya az wieniawski ham kare zabt shodee mesle sarasate dar dastras hast? merci

  • نوربخش
    ارسال شده در دی ۵, ۱۳۸۶ در ۱:۲۳ ب.ظ

    سلام، تا اونجایی که من اطلاع دارم ضبطی از وینیاوسکی موجود نیست.

  • ياس
    ارسال شده در دی ۱۸, ۱۳۸۶ در ۸:۳۸ ب.ظ

    motshakeram ke in ettelaato dar ekhtiyare ma gharar midin

  • عرفان
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۶, ۱۳۸۷ در ۱۰:۴۵ ب.ظ

    لطفا مرا فعال کنید

  • arya
    ارسال شده در تیر ۲, ۱۳۸۷ در ۳:۳۳ ب.ظ

    می خواستم ازتون که چندتا از آهنگ های بتهوون رو تو سایتتون بذارید. متشکرم

  • زینب
    ارسال شده در تیر ۲۳, ۱۳۸۷ در ۴:۵۵ ب.ظ

    من آهنگ ها رو گوش کردم می تونم بکم عالیه ولی این سبک موزیک رو با سازی مثل ویولون نمی پسندم در صورتی که وقتی به کارهای استادی مثل بیژن مرتضوی گوش می دم واقعا به این ساز بیشتر علاقه مند میشم چرا تو این سایت از بهترین های کشور ما حرفی به میان نمیاد یکی مثل بیژن مرتضوی هم در نواختن ویولن بهترین هست و موزیک هاش واقعا تاثیر گذار حیف که حماتی از اونها نمی شه بیژن هم یادگیری نواختن رو از ۳ سالگی شروع کرده

  • Nima
    ارسال شده در مرداد ۱۹, ۱۳۸۷ در ۵:۲۹ ب.ظ

    khodaya , donyaye shenavandegaane music ro az sharre ensaanhai mesle in khaanoom paak begardan !

    bijane mortazavi ? ostad ? behtarinhaye iran ? ! ey vaaay ! khodaya … !

  • abtin
    ارسال شده در مرداد ۱۹, ۱۳۸۷ در ۹:۳۷ ب.ظ

    ostade bozorg lotfan in sarasate nadun ro be bozorgie khodetun bebakhshid.sarasate roohesh shad shod az inke shoma uno ba OSTADI mesle bijan mortazavi moghayese kardin

  • مطلبی
    ارسال شده در مرداد ۱۹, ۱۳۸۷ در ۱۰:۱۲ ب.ظ

    من فکر نمی کنم تو برره هم کسی پابلو سارازات رو با استاد بیژن مرتوضی مقایسه بکنه. جالب اینکه خانم زینب کمترین میزان فهمی از موسیقی سارازات، متن مقاله و نوازندگی ساز ویولن نداره و نظرات قارپوزکی هم میده! زنده باد دمکراسی! زنده باد آزادی!

  • ارسال شده در مرداد ۲۴, ۱۳۸۷ در ۸:۴۷ ق.ظ

    very very fantastic
    az mtalb shoma nhayat estefade ra bordam hamishe sarboland bashid
    :)

  • ارشيا
    ارسال شده در بهمن ۱۶, ۱۳۸۸ در ۹:۲۱ ب.ظ

    سلام
    من میگم اگه واقعآ میخواین معنای استادی رو بدونین بهتره carmen fantasyیا کنسرتو ویولون چایکوفسکی،مندلسون،روندو سن سانس رو با اجرای هایفتز ببینین.من مثه هایفتز نمیتونم سازمو دستم بگیرم،چه برسه به اینکه اونجوری بزنم!!!!

  • ارسال شده در بهمن ۲۶, ۱۳۸۸ در ۵:۵۷ ق.ظ

    ba salam man donbale note kamele carmen fantesy migardam alan modati hast ke ke lazemesh daram vase tahghighate shakhsi age ye ba marefat komak kone….rasti site mahsharist man taze bahash ashna shodam mersi az modire ba fahm va dostane honarmand .rasti man daram termaye avale conservatovaro migzaronam

  • ارسال شده در بهمن ۲۶, ۱۳۸۸ در ۶:۰۱ ق.ظ

    yadam raft not ro zaroratan age shod bara hame bezarid to sit mamnon .note kamele carmen fantesy.

  • مه
    ارسال شده در شهریور ۹, ۱۳۸۹ در ۲:۱۶ ق.ظ

    tnx.it was great.

  • هیوا
    ارسال شده در مرداد ۱۸, ۱۳۹۰ در ۱:۲۷ ق.ظ

    نمیدونم چرا در مکانی که صحبت از ساراسات و ایزاک پرلمن و… هست باید اسم جوجه اس مثل مرتضوی بیاد آخه؟؟!!

    البته خدایی به جز اینا سونوریته ی اویستراخ هم خیلی خفنه!

  • شهاب
    ارسال شده در اسفند ۱۶, ۱۳۹۱ در ۱۰:۰۲ ب.ظ

    با سلام و عرض ادب . زینب خانم شما از هنر ویولن و چه قطعه ای برای وویولن خوبه یا ……. چی میدونید که نظر میدین ؟ بیژن مرتضوی یک نوازنده معمولی هست . نه شما بتهوون یا راخمانینف هستین که درباره همچین قطعه هایی نظر بدین و نه نوازنده عالی در حد الکساندر مارکوو یا دیوید اویستراخ هستید که بیژن خوان رو تایید کنید . قطعه ی زیگنروایزن و کارمن فنتسی سخت ترین قطعات ویولن هستند که تا به حال بیش از دو سه نفر نتونستند این قطعه رو تمیز بنوازند . قطعه ای فوق العاده سخت ، زیبا ، حرفه ای و با تکنیک های فراوان و … که بیژن جان عمرا بتونه یه همچین قطعه ای رو برای ویولن بنویسه چه برسه بتونه همچین قطعه ای رو بنوازه .

  • شهاب
    ارسال شده در اسفند ۱۶, ۱۳۹۱ در ۱۰:۱۰ ب.ظ

    ارشیا جان شما گفتین که قطعه های فلان و فلان و فلان رو باید از هایفتز بشنوید و …. باید بگم که به نظر من این حرف شما اشتباهه . هر قطعه و هر نوازنده ویژگی ها و خصوصیات خاص خودش رو داره و با اینکه هایفتز یکی جزو بزرگترین ویولنیست ها است نمیشه گفت که همه قطعه های ویولن رو خوب نواخته . اگه دقت کرده باشین هر نوازنده هر قطه ، کنسرتو و یا … رو یک نوازنده بهتر از بقیه و نواخته . مثلا به نظر من کنسرتو ویولن مندلسون و زیگنروایزن رو هایفتز بهتر از بقیه سولیست ها نواخته یا مثلا کنسرتو ویولن موتزارت رو ایزاک ایسترن عالی نواخته ، ۲۴ کاپریس ویولن رو الکساندر مارکوو و یا سونات ویولن بتهوون و کنسرتو ویولن برامس رو دیوید اویستراخ و یا کنسرتو ویولن چایکوفسکی رو ایوری گیتلیس و ……

  • حمید
    ارسال شده در بهمن ۱۹, ۱۳۹۲ در ۲:۳۹ ب.ظ

    با سلام از نوشته ای که در مورد ساراسات گذاشته بودید بسیار لذت بردم و یک سوال دارم. من یه ویولن دارم با مهر و مارک ساراسات . سال ساخت این ساز ۱۹۰۰ کسی میدونه الان قیمتش چنده؟

  • ashkan
    ارسال شده در شهریور ۱۵, ۱۳۹۳ در ۹:۵۹ ب.ظ

    سلام..من فقط بخاطر حرف زینب در تعجبم…واقعا بیژن مرتضوی عزیز رو چطور با ساراسات مقایسه میکنی؟؟نکنه ویلن زدن شادمهرم بیشتر از هایفتز قبول دارید.ولی تقصیر شما نیست..متاسفانه مردم ما اینطوری ساز زدن رو میپسندن.

  • الی
    ارسال شده در بهمن ۳۰, ۱۳۹۴ در ۱۲:۳۲ ق.ظ

    البته اینجا خیلی نظرات جالب هستند . ما حق نداریم راجع به نوازندگانی قضاوت کنیم که خودمون در حد توانشون نیستیم. و نمی تونیم هم افرادی مثل آقای مرتضوی را مثلا با یک نوازنده خارجی مقایسه کنیم چون سبک یکسانی ندارند و هردو از زدن کار های یکدیگر عاجز. در جواب شهاب بگم آقای مرتضوی هم نوازنده معمولی نیستند واین جوابشون احساسی هست . ایشون نوازنده خوبی هستند. نوازنده باید در سبک و سیاقی که میزنه بتونه حد کمال رو بزاره. یهودی منوهین هم وگرنه مثلا بخواد ایرانی بنوازد با استایلش جور در نمی آید و مثلما کار خوبی در نمی آید. زیرا موسیقی نه همش تکنیک هست و نه همش حس . بلکه ترکیبی از این دو و به زبان مادری و مکان جغرافیایی و فرهنگی بشدت گره خورده. البته در موسقی کلاسیک هیچوقت مزاج شنونده ملاک نبوده و برای همین هرچقدر تکنیک و حس هم قوی باشه باید توسط حداکثر مردم دلنشین باشه. هنر اصلی در موسیقی همینه. نشستن در دل مردم. برای همین امروزه موسیقی های مثل باروک دیگه در بین مردم جایی ندارند. درضمن افراد را نه خدا کنید نه نه زمین بزنید. هر انسانی تلاشی بکنه قابل تحسینه و البته قدرت انسان ها محدوده و اونقدر تفاوتی با هم ندارند که یکی خدا بشه یکی داغون.

  • علی
    ارسال شده در دی ۱۰, ۱۳۹۵ در ۱:۳۱ ق.ظ

    سلام بچه ها دستتون درد نکنه واقعا عالی بود
    بچه ها میگم برید توی اینترنت بزنید مهرزاد اعظمی کیا قطعات سارازات رو با کمانچه زده
    اجرای اهنگ با کمانچه خیلی سخت تر از ویالونه چون ویالن همه ی استاندارد هایی که یک ساز آرشه ای باید داشته باشه رو داره ولی کمانچه هیچکدوم رو نداره و به این این دلیل خیلی سخت تره
    ویالون بخاطر دسته کوچیکی که داره خیلی راحت میتونی تغییر پوزیسین بدی و تکنیک ها رو خیلی راحت اجرا کنی ولی با کمانچه و دسته ۳۵ سانتیش یه چیز غیر ممکنه
    که استاد مهرزاد اعظمی کیا اونو ممکن کرد . مردم با اجرای قطعات سارازات با ویالون کلی داستان دارن ولی ایشون مثل آب خوردن این قطعات رو مینوازن حتی قشنگ تر از ویالون

  • علی
    ارسال شده در دی ۱۰, ۱۳۹۵ در ۱:۳۹ ق.ظ

    من با اینکه خودم نوازنده ویالن هستم ولی به توانایی های استاد اعظمی کیا در این زمینه ایمان آوردم
    واقعا خیلی تعجب بر انگیزه که این قطعات رو با کمانچه اجرا بکنی

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

درباره‌ی پتریس وسکس (V)

در دهه‌ی ۱۹۸۰ در موسیقی او تغییراتی پدید آمد. او ابتدا روی ساخت قطعات سازی بر اساس ژانرهای متفاوت تمرکز کرد. توجه او به ژانرهای دیگری به غیر از ژانر کلاسیک موجب جذاب‌تر شدن قطعاتش شد. او در این راستا کوارتت زهی خود را با نام آهنگ‌های تابستانی، دو سونات برای سولو کنترباس (Sonata Per Contrabasso Solo 1986) و سونات بهاربرای سیکستت ویولن (Spring Sonata For Sextet 1989) همچنین کنسرتوهای متعددی را مانند کانتوس اِد پیسم (Cantos Ed Pacem)، کنسرتو برای ارگ (Concerto Per Organ 1984) و کنسرتو برای انگلیش هورن و ارکستر نوشت. میل شخصی‌اش در استفاده از موسیقی‌های سازی محلی لتونی سبب به وجود آمدن ژانری آزاد در فرم‌های سونات، سمفونی و کوارتت زهی با بافتی آوازین همراه با تصویر سازی است.

امیرآهنگ: برای تردد با ساز در خیابان، نیاز به کارتِ مجوزِ حملِ ساز بود!

در آن زمان با خواندن این مطلب در مورد مرتضی حنانه در کتاب تاریخ موسیقی نوشته: سعدی حسنی، برایم این سوال پیش آمد: این آهنگ‌ساز که اعتقاد به هارمونی موسیقی کلاسیک غرب ندارد، چگونه اثرش را هارمونیزه می کند؟ کُنترپوان و ارکستراسیون او چگونه است؟ فرم موسیقی او چگونه است؟ و مهم تر اینکه صدا دهندگی موسیقی و خصوصا هارمونی و پولیفونی او چگونه است؟! توضیح آنکه من در آن زمان با وجود سنِ کم آثار فراوانی از موسیقی دانان دوره های مختلف موسیقی کلاسیک غرب (از دوره رُنسانس و باروک تا قرن بیستم) شنیده بودم؛ چون پدرم و مادرم هر دو از شنوندگان خوب موسیقی کلاسیک و موسیقی اصیل ایرانی بودند و آرشیو بزرگی (شامل بیش از هزار صفحه گرامافون و نوار ریل و کاست) در منزلمان داشتیم.

از روزهای گذشته…

چوب، عاملی ارزشمند برای ساخت سازها (II)

چوب، عاملی ارزشمند برای ساخت سازها (II)

در این میان هنرمندان، صنعتگران و سایر اقشار متقاضی این ماده اولیه، دچار مشکلات عدیده ای هستند.به طور مثال هنرمندان و سازندگان ادوات موسیقی که مشخصا در گروه تولید کنندگان سازهای چوبی هستند، نابسامانی واتلاف این ماده مورد نیاز را بیشتر لمس کرده و متاسفانه در بعضی از مواقع راهی به جز استفاده از همین کیفیت نا مطلوب برایشان فراهم نمی شود،البته تعجب آور است که گاهی همین چوب نامناسب نیز یافت نمی شود.
بسیار آسان‌تر است فیلمهایی را نام ببرید که جان ویلیامز موسیقی متن آنها را ننوشته باشد!

بسیار آسان‌تر است فیلمهایی را نام ببرید که جان ویلیامز موسیقی متن آنها را ننوشته باشد!

ویلیامز، برای ۳۰۷ فیلم موسیقی متن تصنیف کرده و در موسیقی ۴۸ فیلم به نحوی، از رهبری ارکستر تا تنظیم، دخالت داشته، و بی‌تردید نیمی از این فیلمها از شاهکارهای جاویدان سینما به شمارند. رکورد دست نیافتنی او شامل ۴۱ بار نامزدی اسکار است، که پنج بار موفق به دریافت آن شده، دو جایزه امی، سه کره طلایی، ۱۸ گرمی، و دهها جایزه ریز و درشت دیگر.
انتخاب ساز- قسمت اول

انتخاب ساز- قسمت اول

فراگرفتن هنر نوازندگی با انتخاب نوع ساز آغاز می گردد و اگر این انتخاب در دوران کودکی اتفاق افتد، ساز از اولین خاطرات نوازنده می گردد و در پایان نیز، یاد گار بجای مانده از نوازنده، ساز و اجراهای های اوست.
موسیقی و گردشگری (II)

موسیقی و گردشگری (II)

تا اینجا بحث بر سر رونق اوضاع موسیقی و جلب مخاطب داخلی بود و از گردشگر خارجی صحبتی نشد! تا همینجا حتما متوجه شدید که ماجرای موسیقی و گردشگر خارجی در ایران مانند همان داستان ملی پوشمان است که به کاپیتان گفته شد به جای مهاجم خارجی او را جمع کنند!
عدم اعتنا به بی اعتنایی! (I)

عدم اعتنا به بی اعتنایی! (I)

مقاله ای که پیش رو دارید در رابطه با نخستین آهنگساز بزرگ آمریکایی، “چارلز آیوز” (۱۹۵۴-۱۸۷۴) است، اما پیش از آنکه بحث اصلی آغاز گردد لازم است تا به نکات حائز اهمیتی اشاره شود:
«نیاز به کمالگرایی داریم» (I)

«نیاز به کمالگرایی داریم» (I)

اگر اهل مطالعه نوشته های مربوط به موسیقی باشید حتما نام سجاد پورقناد برای شما آشناست؛ او سردبیر قدیمی ترین مجله اینترنتی روزانه موسیقی به نام گفتگوی هارمونیک است. البته فعالیت در عرصه مطبوعاتی (اینترنتی و کاغذی) تنها بخشی از فعالیت های پورقناد را تشکیل می دهد. او غیر از فعالیت گسترده در زمینه نقد، گزارش و مقاله نویسی، تلاش های قابل توجهی در زمینه تولید و اجرای موسیقی داشته است که شامل آثار مختلفی از نوازندگی، خوانندگی و در این اواخر آهنگسازی می شود.
مراسم تجلیل از دهلوی

مراسم تجلیل از دهلوی

در تاریخ ۸۳/۰۵/۲۵ به همت اساتید و دوستداران موسیقی در خانه هنرمندان مراسم تجلیل از مقام استاد حسین دهلوی برگزار شد، خبرنگار Harmony Talk گوشه هایی از این مراسم را بازگو میکند.
وان موریسون، نوری در تاریکی (III)

وان موریسون، نوری در تاریکی (III)

وان موریسون برای مدت سه سال هیچ آلبومی عرضه نکرد. بعد از یک دهه کار مداوم و بی وقفه، در مصاحبه ای گفت: “احتیاج دارم به طور کامل از موسیقی فاصله بگیرم و برای ماهها بدان گوش نیز نسپارم.” آلبوم “دوره تحول” را در سال ۱۹۷۷، به طور مشترک به همراه دکتر جان به پایان برد. این آلبوم نقدهای ملایمی در بر داشت و آغازی بود به دوره پر کار و پرثمر در ساخت موسیقی. یک سال بعد، موریسون آلبوم “طول موج” (Wavelength) را عرضه کرد که در مقایسه با دیگر آلبومهای وی فروش بسیار پر سرعتی داشت.
کتاب “کاشی ۹۲” منتشر شد

کتاب “کاشی ۹۲” منتشر شد

کتاب “کاشی ۹۲” نوشته “ضیاالدین ناظم پور” یازدهم مرداد توسط موسسه انتشاراتی ماهور منتشر شد. این کتاب که در حوزه ی ادبیات داستانی طبقه بندی می شود راوی نکات برجسته ی زندگی “ابوالحسن صبا” موسیقیدان بزرگ ایران است. همانطور که نویسنده در مقدمه کتاب اشاره می کند “کاشی ۹۲” همانقدر که سعی دارد توسط جاذبه های داستان نویسی خواننده را به شناختی دقیق از شخصیت ابوالحسن صبا نائل کند به همان اندازه سعی در حفظ مستندات تاریخی زندگی این هنرمند گرامی دارد.
بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (II)

بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (II)

«…تدوین یک تئوری موسیقی ایرانی، برای آموزش در هنرستان ها که از دل همین موسیقی برآمده باشد… و با آگاهی از اینکه نظام موسیقایی ایران در حال حاضر با گذشته تفاوت های دارد، مفاهیم نظری بنیادین را از رسالات کهن اخذ کرده و اصول و قواعد موسیقی ایرانی را از آنچه امروزه در عمل اجرا می شود استخراج کرده است… و این اصول و قواعد مربوط به موسیقی کلاسیک ایرانی است که آن را معمولا “موسیقی ردیفی” می نامند.»