لویی بلسون، خداوندگار جز درام

لویی بلسون
لویی بلسون
لویی بلسون (Luigi Paulino Alfredo Francesco Antonio Balassoni)که همه او به عنوان یک نوازنده درام (در سبک جز) برجسته می شناسند. او یک پیشرو در نوازندگی double-bass درام، آهنگساز، تنظیم کننده، رهبر گروه، استاد و مدرس سبک جز است. دوک الینگتون او را چنین معرفی مینماید : “برترین نوازنده درام در جهان” و باید این حقیقت را قبول نمود که این جمله تنها تمجید از بلسون نیست بلکه وی در طول نوازندگیش تکنیکی که داشت و سرعت خیره کننده اش الگوی بسیاری از نوازندگان حال درام میباشد.

ابداعات تکنیکال و تحولی که در ساختار درام به وجود آورد وی را به یکی از مشاهیر تاریخ نوازندگی درام تبدیل نمود.

بلسون در سال ۱۹۲۴ و در ایلینویز آمریکا بدنیا آمد. وی همانند نوابغ موسیقی از کودکی شروع به نوازندگی نمود شاید جالب باشد که بدانیدویلسون در سن سه سالگی شروع به نوازندگی درام نمود! در سن ۱۵ سالگی بود که وی مجموعه double-bass درام را برای نوازندگی انتخاب نمود. در دبیرستان و در کلاسهای هنری با نمرات ممتاز فارغ التحصیل شد.

اما این پدیده نوازندگی در۱۷ سالگی بود که در مسابقه Slingerland National Gene Krupa توانست با غلبه بر بیش از ۴۰ هزار درامر دیگر، رتبه نخست را بدست آورد؛ اتفاقی که باعث شد نگاه همه را به خود خیره نماید.

audio file بشنوید نوازندگی بلسون را

از همان دوران کودکی تا بزرگسالی چه زمانی که در مدرسه درس میخواند و چه در دانشگاه وی رهبر گروههای کوچک و بزرگی بود که نشاندهنده قدرت وی در امر نوازندگی و رهبری گروه بود.

ضبط و آهنگسازی بیش از ۱۰۰ آلبوم و بیشتر از ۳۰۰ قطعه ساخته شده توسط بلسون از وی اسطوره ای فراموش نشدنی در تاریخ موسیقی جز ساخت.

بلسون نوازنده ای است که توانسته در مهمترین پایتخت ها و مراکز معتبر موسیقی جهانی اجراهای متعددی را داشته باشد. به عنوان یک نوازنده سیاه پوست به استثنایBob Hope که بیشترین اجرا را در کاخ سفید داشته وی دومین نفری است که توانست برنامه های بسیاری را در کاخ سفید به اجرا درآورد تا همگان را مبهوت هنرنمایی خویش نماید. در دورانی که تبعیض نژادی حاکم بر فرهنگ و هنر آمریکا بود وی توانست با هنر خویش برنابرابری های اجتماعی غلبه نماید.

Audio File قسمتی از اجرای بلسون را ببینید

اگر نگاهی به تاریخچه موسیقی جز و برترین آثار آن بیندازیم، نام بلسون را میتوان در اغلب آلبومها و کنسرتها دید. وی جدا از نوازندگی به تشکیل گروه های مختلف و رهبری آنان نیز می پرداخت. با برترین موزیسین های تاریخ جز همکاری داشته هرچند شاید افتخار برخی از این نوازندگان بود که همراه با او به نوازندگی بپردازند.

در این بین میتوان به حضور وی در بیش از ۲۰۰ آلبوم جز اشاره کرد و همکاری با نوازندگانی چون:
Duke Ellington, Count Basie, Benny Goodman, Tommy Dorsey, Harry James, Woody Herman, Norman Granz’ J.A.T.P. (Jazz at the Philharmonic), Benny Carter, Sarah Vaughan, Ella Fitzgerald, Oscar Peterson, Art Tatum, Dizzy Gillespie, Gerry Mulligan, Stan Getz, Hank Jones, Zoot Sims, Sonny Stitt, Milt Jackson, Clark Terry, Louie Armstrong, Lionel Hampton, Eddie “Lockjaw” Davis, Shelly Manne, Billy Cobham, James Brown, Sammy Davis Jr., Tony Bennett, Pearl Bailey, Mel Tormé, Joe Williams وWayne Newton.


جدا از تبحر بسیار بالای وی در امر نوازندگی همیشه بعنوان موزیسینی خلاق آثارش مورد تمجید قرار گرفته است آثاری که گاهی بصورت مکتوب ارائه شده است و چه برخی دیگر که بداهه نوازی متبحرانه توسط وی بوده است.

آهنگسازی و تنظیم در سبکهای مختلف چون embrace jazz, jazz/rock/fusion, romantic orchestral suites و حتی آثار سمفونیک! داشتن قریحه بالا در سرودن شعر و ترانه همه باعث شد تا هنرمندی ماندگار در تاریخ موسیقی بشمار آید وهمچنین کتابهای بسیاری در زمینه آموزش درام تالیف نمود که راهگشا و کمک موثری در پیشرفت تکنیکی درام نوازی بود.

اما وی علاقمند به کارهای ارکسترال نیز بود که از آثار ارکسترال وی میتوان به London Suite اشاره نموده که در برخی از این آثار گروه کر شعرهای وی را می سرودند.

در سال ۱۹۸۷ یکی از مهم ترین آثار ارکسترال جز توسط بلسون و هارولد فابرمن شکل گرفت؛ اثری با عنوان Concerto for Jazz Drummer and Full Orchestra اولین قطعه این اثر برای جز درام و ارکستر سمفونیک نوشته شده است که این اثر بهمراه ارکستر سمفونیک Bournemouth ضبط شد و توسط یک کمپانی سوئدی با عنوان B.I.S منتشر شد.

audio file بشنوید نوازندگی بلسون را

با توجه به تجربه بالایی که بلسون در امر نوازندگی درام داشت توانست در ساختار درام نیز تغییراتی را ایجاد نماید که میتوان به همکاری او با کمپانی Remo در جهت ارتقا تکنولوژی ساخت درام اشاره نمود. جدا از همکاری با گروههای مختلف بلسون، گروه مخصوص به خودش را داشت که در آن نوازندگانی چون: Blue Mitchell, Don Menza, Larry Novak, John Heard, Clark Terry, Pete and Conte Candoli و Snooky Youngاو را همراهی مینمودند.

برخی از جوایز بلسون در طول دوران فعالیتش کسب کرده به این شرح است:
قرار گرفتن در تالار افتخارات نوازندگان درام انتخاب شده توسط Modern Drummer magazine
اهدای دکترای افتخاری از طرف دانشگاه ایلینویز در سال ۱۹۸۵ اهدا جایزه American Jazz Masters از طرف National Endowment بعنوان اسطوره و اعتبار موسیقی جز در سال ۱۹۹۴
چهار بار نامزدی جایزه گرمی

بلسون را باید فردی کوشا و پرتلاش دانست که در سال ۲۰۰۶ و در سن ۸۲ سالگی آلبومThe Sacred Music of Louie Bellson and the منتشر و روانه بازار نمود و در سال ۲۰۰۷ همراه با اشخاصی چون Clark Terry on Flugelhorn, Kenny Washington وSylvia Cuenca برخی از قطعات و تنظیم های خودش را ضبط نمود.

en.wikipedia.org

4 دیدگاه

  • ali
    ارسال شده در دی ۱۸, ۱۳۸۶ در ۱:۱۸ ق.ظ

    merci khob bod
    dar mored dramerhay matrah iran ham benevisid

  • hooman
    ارسال شده در دی ۲۰, ۱۳۸۶ در ۱:۵۷ ق.ظ

    az koja mishe pm3haye jazz ro dl kard?

  • ارسال شده در مرداد ۳, ۱۳۸۷ در ۵:۵۶ ق.ظ

    nazme kaenat bar rythm ostovare va nabze rythm dar daste belson

  • reza pashaii
    ارسال شده در تیر ۲۱, ۱۳۹۰ در ۲:۵۹ ب.ظ

    ممنون از کلیپ تصویری آقای بلسون

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «در آتش آوازها»

بعد از دوره‌ای طولانی، جای خرسندی است که نواخته‌هایی دیگر از ویرتوئوز کم‌کار «بهداد بابایی» در این آلبوم ثبت شده است؛ هرچند نه در سطح تکنوازی‌های قدیم. ریزهای رعدآسا، مضراب‌های تیزِ آشنا، جست و خیزهای جذابِ دست چپ، و پاساژهای سریع در اینجا نیز شنیده می‌شوند اما ابزارِ ارائه‌ی تحریرها و جمله‌هایی اغلب کم‌رمق شده‌اند و نوانس‌ها دیگر دامنه‌ی چشمگیرِ گذشته را ندارند.

مغالطات ایرانی – مکتب وزیری (II)

با مطالعه آثار مکتوب نویسندگان و منتقدان موسیقی ایران در مجلات فارسی زبان، به روشنی می توان نوشته هایی از پیروان وزیری یافت که به بعضی از موارد مطرح شده معتقد نباشند ولی همگی در موردِ اولین و به واقع، مهمترین اصل مکتب وزیری اعتقاد دارند و عدم اعتقاد آنها به مورد اول، می تواند…
ادامهٔ مطلب »

از روزهای گذشته…

نگاهی به آلبوم “طغیان” (III)

نگاهی به آلبوم “طغیان” (III)

“شیدایی” در زمان خود بسیار مورد استقبال اهالی هنر قرار گرفت و نو آوری مشکاتیان در ارائه ریتم ۱۴ ضربی تحسین بسیاری را برانگیخت؛ همنشینی ریتم و تم این قطعه به حدی بود که حتی اشکالاتی که این تصنیف در پیوند شعر و موسیقی داشت (۲) را از دید شنونده اهل موسیقی دور نگه داشت و آنها تا به امروز آنرا یکی بهترین تصانیف موسیقی ایرانی می دانند.
متنوع و پر شتاب (I)

متنوع و پر شتاب (I)

نوشته ای که پیش رو دارید نقدی است بر آلبوم «آخرین لبخند تو»به آهنگسازی بهداد بهرامی و نوازندگی رضا تاجبخش که به قلم بهرنگ قدرتی در اختیار ژرونال گفتگوی هارمونیک قرار گرفته است. این آلبوم به صورت اینترنتی منتشر شده است و از این لینک قابل دسترس است.
فقط تصور کن! (IV)

فقط تصور کن! (IV)

موسیقی بیتل ها عین تناقض بود: تلفیقی بی بدیل از شور و هیجان، نوآوری و در عین حال جدیت. شعرهای بیتل ها با محتوا بود، اما در عین حال شوری در شنونده ایجاد می کرد که پلیس مجبور می شد هربار برای حفظ امنیت اعضای گروه و تماشاگران تدابیر امنیتی خاصی را در نظر بگیرد.
گزارشی از جلسه نقد «پیمان عشق» و پخش مستند «هزارداستان امیرجاهد» (II)

گزارشی از جلسه نقد «پیمان عشق» و پخش مستند «هزارداستان امیرجاهد» (II)

پس از پیمان سلطانی، کامیار صلواتی در پاسخ به این سئوال که روند بازسازی تصانیف دوره قاجار را چگونه می بینید گفت: «به دلیل تکصدایی بودن آثار موسیقی مربوط به دوره قاجار، کار آهنگسازی و چندصدایی روی آثار موسیقی این دوره بسیار مورد استقبال آهنگسازان معاصر قرار گرفته است ولی من می خواهم از نگاهی دیگر به دسته بندی آثار بازسازی شده، چه به صورت تکصدایی و چه چند صدایی بپردازم؛ ظرف دوره ای و زمانی ای که هر آهنگساز و موزیسین در آن قرار می گیرد، او را ناخودآگاه تحت تاثیر پارادایمهای مسلط خود قرار میدهد.
«تلویزیون حتا تصویر ارکستر را نشان نمی‌دهد»

«تلویزیون حتا تصویر ارکستر را نشان نمی‌دهد»

در سال ۱۳۷۱ (۱۹۹۲) با حضور حدود هفتاد نوازنده‌ی سازهای مضرابی و برای نخستین بار در تاریخ موسیقی ایران، «ارکستر بزرگ مضرابی» به رهبری حسین دهلوی تشکیل شد.
بررسی الگوی عشقی (I)

بررسی الگوی عشقی (I)

یک سازساز برای خلق ساخته خود، پیش از هر چیز و در اولین قدم نیازمند طرحی مناسب است؛ الگویی که اصول طراحی و سازسازی در آن رعایت شده باشد. این اصول به سازند کمک خواهند کرد تا در هنگام اجرا و ساخت ساز با موانع کمتری مواجه شود و در نهایت اثری را خلق کند که علاوه بر ویژگی های هنری، دارای ساختاری علمی نیز باشد تا قدرت ماندگاری بیشتری به ساخته ببخشد.
نمودی از جهان متن اثر (X)

نمودی از جهان متن اثر (X)

هر چند که میان آنالیز معطوف به طبقه‌بندی و آنالیز معطوف به وحدت ممکن است بتوان شباهت‌هایی پیدا کرد یا استدلال کرد که یکی ناقض دیگری نیست اما تفاوت ظریفی نیز میان آن‌ها موجود است و آن این که اولی به وضوح و در اکثر اوقات در مورد بیش از یک اثر صحبت می‌کند و در حالی که موضوع کار دومی اکثر اوقات یک اثر است، مگر زمان‌هایی که حضور وحدت خصوصیت همه‌ی آثار یک آهنگساز باشد.
بیش از نیم قرن با موسیقی تجویدی

بیش از نیم قرن با موسیقی تجویدی

بامداد روز گذشته، زمانی که همراهان و دوستداران زنده یاد منصور یاحقی (از اولین تکنوازان سنتور رادیو) در حال خاک سپاری این هنرمند بودند، خبر درگذشت استاد یگانه موسیقی ایران، علی تجویدی پخش شد که باعث غم و حسرت بیشتر برای اهل موسیقی شد. این دهمین هنرمند موسیقی است که در این سال رخت از جهان میبندد و حداقل در طول ۱۰۰ سال اخیر چنین اتفاقی (مرگ ۱۰ موسیقیدان در یک سال) سابقه نداشته است.
مصاحبه با جیمز اینس (I)

مصاحبه با جیمز اینس (I)

جیمز اینس (James Ehnes)، ویولونیستِ متولد کانادا اکنون در سن ۲۳ سالگی به یک نوازنده حرفه ای با تجربه تبدیل شده است. فعالیت هایی مانند اولین تکنوازی به عنوان نابغه جوان، شرکت در مسابقه ها، تحصیل در مدرسه موسیقی جولیارد، تحسین منتقدان و ارائه یک سی دی که او را به عنوان جوان ترین نوازنده آثار کلاسیکِ نامزد دریافت جایزه جونو (Juno Awards) متمایز کرد، این نوازنده را به بهترین موقعیت در زمینه کاریش رسانده است.
نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (IV)

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (IV)

از طرف دیگر در بررسی های تاریخی – ادبی می بینیم که در دوره های مختلف تاریخی، زبان های فارسی و عربی در جهان متمدن قدیم، مانند زبان های فرانسه و انگلیسی در قرن اخیر، زبان های بین المللی بوده اند و حدودشان بر محدوده های فرهنگ های ایرانی یا عربی منطبق نبوده است. شاعران فارسی گویی مانند امیر خسرو دهلوی، هندی و رودکی، ترک سمرقندی بوده اند و همان طور که اشاره شد، عده ی زیادی از شاعران ایرانی نژاد و فارسی زبان هستند که آثارشان به زبان عربی و در حیطه ی تاریخ ادبیات عرب است. (۴)