مجله رولینگ استون

یکی از مشهورترین مجلات در زمینه موسیقی Rolling Stone میباشد که همیشه در ارائه برترین آهنگ های سال و یا انتخاب برترین ترانه های قرن و غیره در صدر اخبار بوده است. اما جالب است تا بیشتر با این مجله و اهداف آن آشنا شویم، بالاخص مخاطبان ایرانی و رسانه ها که بسیاری از مطالب خبریشان این مجله میباشد. در سال ۱۹۶۷ و در سانفرانسیسکو آمریکا دو نفر به نامهای Jann Wenner و Ralph J. Gleason این مجله را تاسیس نمودند و اصلا اینطور فکر نمیکردند، روزی مجله آنها بعنوان برترین مجله در زمینه موسیقی روز مطرح شود.

شاید مهمترین اتفاق برای شکل گیری آن ریسک بزرگی بود که Jann Wenner انجام داد و از خانواده اش مبلغ ۷۵۰۰دلار قرض نمود تا بتواند به ایده هایش در رسیدن به مجله ای متفاوت برسد و این چنین هم شد و آن سرمایه در حال حاضر میلیون ها دلار سود برای آنها به همراه آورده است.

برخلاف سبک و سیاق نشریات آن زمان و گرایشات سیاسی افراطی که وجود داشت، رولینگ استون سعی نمود تا بصورت استانداردهای روزنامه نگاری سنتی فعالیت نماید و شاید جالب باشد بدانید که اولین مخاطبان و در حقیقت تبلیغ کنندگان آن هیپی ها بودند!

در اولین شماره از مجله Wenner در سرمقاله اش مینویسد:” این مجله تنها در مورد موسیقی نیست بلکه مجله ایست درباره مسائل مرتبط و تاثیر گذار بر روی موسیقی”

هرچند برخلاف این عنوان باید گفت که رولینگ استون مجله ای بود که بر طبق سیاست روز عمل میکرد. اما مهمترین نکته در مورد ارولینگ استون تاثیر عمیقی بود که بر روی موسیقی دهه ۷۰ گذاشت و فرهنگ موسیقی عامیانه و پاپ را در بین عموم مردم گسترش داد.

بسیاری از نویسندگان سابق آن مانند : P. J. O’Rourke و Kurt Loder در حال حاضر در کانال مشهور MTV مشغول به فعالیت میباشند و یکی از نکاتی که این مجله از آن به هیچ عنوان استفاده نمیکرد موسیقی بود! بلکه حواشی مربوط به دنیای موسیقی بود که بیشتر مورد انعکاس قرار میگرفت تا خود موسیقی. داستانهای دنباله دار نیز یکی از مواردی بود که موجب مقبولیت بیشتر مجله از سوی عامه مردم بود.

شاید دادن عنوان مجله زرد موسیقی برای رولینگ استون عجیب نباشد. در دهه ۱۹۹۰ و با آمدن نشریاتی چون FHM و Maxim رولینگ استون شروع به رقابت با آنها نمود و در اولین کار یکی از بهترین نویسنگان مجله FHM با نام Ed Needham را استخدام نمودند .

این مجله بیشتر بر روی خوانندگان جوان خود توجه مینمود، مطالب عامیانه در زمینه های فیلم و هنرپیشگان آن زمان، آن هم با استفاده از جاذبه های جنسی بیشتر از موسیقی در مجله نمود داشت و این به مذاق اهالی واقعی موسیقی خوش نیامد و انتقادات بسیاری صورت گرفت که در عوض مجله بیشتر به جنبه های ظاهری مجله توجه نشان داد که بسیار هم موثر واقع شد و فروش آن را به بیش از یک میلیون در هر نسخه رساند و مطالب سیاسی روز و داستان و حواشی موسیقی نیز همانند گذشته به چاپ میرسیدند.

هر چند این مجله همواره مورد توجه بسیاری بوده است و جوایز متعددی را به خود اختصاص داده اما انتقادات بسیاری از جانب اهالی فن و مطلع در زمینه موسیقی و روزنامه نگاری بر آن وارد است. بعنوان مثال توجه بیشتر بر روی حواشی دنیای موسیقی و زندگی شخصی موزیسین ها و روابط آن ها با یکدیگر تا بررسی کیفیت آثار منتشر شده یکی از نقاط ضعف این نشریه میباشد.

تفکر شخصی و توجه به موزیسن هایی که در بسیاری از مواقع کار موفقی نداشته اند و یا سالهاست که یا از دنیا رفته اند و یا فعالیت نمی نمایند از جمله توجه بیش از حد به اوزی آزبورن و نیروانا در مقابل عدم توجه به گروههای موفق در دهه ۷۰ که تا بحال نیز به فعالیت خود ادامه داده اند.

به بیشترین گروه یا افرادی که عکس روی جلد این مجله بوده اند توجه نمایید:
* John Lennon
* Tina Turner
* The Beatles
* Jimi Hendrix
* Otis Redding
* Donovan
* Jim Morrison
* Janis Joplin
* Paul McCartney
* Eric Clapton

غرض ورزی های شخصی در انتخاب بهترین آلبوم ها و ترانه ها و عدم توجه به نظرات مخاطبان نیز از جمله دیگر نقاط ضعف این مجله میباشد.

در حال حاضر نیز این مجله بیشتر به سمت و سوی موسیقی هیپ هاپ رفته است و شامل مقالاتی در مورد هنرپیشگان هالیوود است تا موزیسین های موسیقی راک و پاپ و همانند MTV با تبلیغات وسیع تجاری توانسته است با خود را بعنوان یکی از معتبرترین مجلات موسیقی جهان مطرح سازد در حالیکه در واقع اصلا این چنین نیست. اگر نگاهی به عکسهای این مجله در زمینه موسیقی بیندازیم میتوانیم متوجه شویم.

استفاده ابزاری از خوانندگان بالاخص خوانندگان زن یکی از شیوه های جلب مخاطب از طرف این نشریه میباشد و هر چند بر روی جلد رفتن هر کسی در رولینگ استون نیز گام بزرگی در جهت مشهور شدن آن شخص میباشد. خواننده مشهور آمریکایی بریتنی اسپیرز نیز از طریق این مجله به شهرت رسید در زمانی که وی تنها ۱۷ سال سن داشت، رولینگ استون با استفاده از عکسهای غیراخلاقی این خواننده را در صدر اخبار روز موسیقی قرار داد و یا جانت جکسون که بیشتر از آنکه ترانه هایش سرو صدا برپا کند، عکسش بر روی جلد مجله بیشترین انعکاس را در جامعه موسیقی داشت.

در هر حال گروههای موسیقی معتبر و با استاندارد بالا هیچ موقع محبوب رولینگ استون نبودند، همانند ام.تی.وی که کمتر به گروه های فعال در عرصه موسیقی میپردازد.

6 دیدگاه

  • ارسال شده در بهمن ۶, ۱۳۸۶ در ۱۱:۲۲ ب.ظ

    تبلیغات لعنتی تمام دنیا رو گرفته

  • علیرضا
    ارسال شده در بهمن ۱۹, ۱۳۸۶ در ۱:۳۲ ق.ظ

    رولینگ استون مجله بدی نیست، میتواند از هر جاذبه ای هم که خواست استفاده کند و البته مجله زرد هم هست و این هم اشکالی ندارد ولی وقتی اسمش را مجله موسیقی میگذارد واقعا اعصاب مرا خورد میکند.

  • نويد
    ارسال شده در مهر ۱۹, ۱۳۸۷ در ۱۲:۵۹ ب.ظ

    هیچ گروه راکی مثل کوئین نمیشود

  • داور
    ارسال شده در دی ۲۹, ۱۳۸۷ در ۱۱:۴۳ ق.ظ

    پس حتما لیست کذایی برترین گیتاریست های تاریخ مجله رولینگ استون را که موجب تفریح همگان شده است را دیدید؟
    در این لیست مثلا گیتاریستی درجه سه به اسم دوان المان نفر دوم و اسطوره های راک و بلوز مانند خداوند بلوز مودی واترز ته جدول جا دارند.

  • مجید
    ارسال شده در فروردین ۱۴, ۱۳۸۹ در ۸:۴۲ ب.ظ

    به نظرمن بعضی ازلیستها ونظراتش واقعابیخود.مثلانمیدونم چه عشقی به باب دیلن دارن که آهنگاشوبه عنوان بهترین آهنگ تاریخ انتخاب کردن؟؟! یادیگه اینکه درلیست گیتاریستهاش اسمهایی هستن که آدم شاخ درمیاره!! آخه جای گیلمور اونجاست؟؟!
    ۸۲؟؟؟؟؟!!

  • ارسال شده در دی ۲۳, ۱۳۸۹ در ۲:۴۰ ب.ظ

    اخه جایه انگوس یانگ گیتاریست ای سی دی سی باید ۹۷ باشه؟
    واقعا لیست ۱۰۰ تا گیتاریست برترشون مسخرس.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

محمدرضا امیرقاسمی «شبی برای پیانوی ایرانی» را به روی صحنه می برد

کنسرت گروه موسیقی برف با عنوان «شبی برای پیانوی ایرانی» در تاریخ جمعه ۱۰ اسفند ساعت ۲۰ در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت. سرپرست و تکنواز پیانوی گروه برف محمدرضا امیرقاسمی و خواننده این کنسرت علی امیرقاسمی و اجرای تمبک با سحاب تربتی می باشد. در این برنامه علاوه بر اجرای آثار اساتید بزرگ پیانوی ایرانی نظیر جواد معروفی و مرتضی محجوبی، از چند نوازنده پیانوی دوره قاجار مانند اساتید محمود مفخم (مفخم الممالک) و مشیرهمایون شهردار هم قطعاتی اجرا خواهد شد. اجرای آثاری کمیاب و خاص از پیانو نوازیِ دوره ی قاجار و عصر مشروطه اولین بار است که در یک کنسرت اتفاق می افتد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

از روزهای گذشته…

شناخت کالبد گوشه‌ها (IV)

شناخت کالبد گوشه‌ها (IV)

این نگاه جزءنگر به درون گوشه‌ها پیش از طلایی هم وجود داشته است اما تا پیش از او جایی در متن‌های آموزشی نمود نمی‌یافت. نمود اصلی‌اش در عمل موسیقایی نوازندگان استاد، به صورت جمله‌بندی زیبا و پرانرژی بود یا در مقالات و کتاب‌های موسیقی شناسی. آوردن آنها در یک متن آموزشی رسمی چیزی را که احتمالا از کمی پیش از آن در میان مدرسان سایه‌هایش موجود بود، به سطح آورد (۱۲).
جواب آواز (II)

جواب آواز (II)

نکته حائز اهمیت دیگر این است که در هنگام اجرای آواز، ساز میبایستی به نحوی همراهی نماید که جملات آوازی معنا، مفهوم و ملودی مورد نظر خواننده را ازدست ندهد. به عبارت دیگر خواننده هنگام اجرا از لحاظ ملودیک و حتی از لحاظ هماهنگی و پیوندی که ملودی آواز میبایست با شعر داشته باشد، هدفی را دنبال میکند که چنانچه نوازنده در این هنگام جملات نامربوط و نابهنگام را اجرا نماید اولا به این هماهنگی مورد نظر خواننده لطمه وارد شده و ثانیا عموما در این مواقع خوانندگان تمرکز خود را از دست میدهند و اجرای این جملات ناهماهنگ، حس نامطلوبی هم در خواننده و هم درشنوندگان اثرایجاد مینماید.
برنامه های ۲۸ و ۳۱ خرداد در فرهنگسرای ارسباران

برنامه های ۲۸ و ۳۱ خرداد در فرهنگسرای ارسباران

فرهنگسرای ارسباران در تاریخ ۲۸ و ۳۱ خرداد، دو نشست انتقادی را برگزار می کند که اولی با عنوان “نگاهبان شعله یا پاسدار خاکستر؟” به سخنرانی محمدجمال سماواتی، موسیقیدان و منتقد موسیقی و دیگری، هفتمین جلسه از سلسله نشست‌های «گفتمان ضرب اصول» با موضوع «نقد و بررسی عملکرد دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی» است.
گفتگویی با آگوستا رید توماس (I)

گفتگویی با آگوستا رید توماس (I)

زمانی که الهه گان هنر بر انسان فرود می آیند، الهام بخشی صورت می گیرد و در این حالت آفرینش هنری به آثاری می انجامد که از مرز زمان فراتر می روند. به نظر می رسد که از لحاظ تاریخی فرایند پایه ای خلاقانه (تعامل عقل، تخیل، احساس و ماده) پایدار بوده و تمام نسل ها را برای بروز واکنش بر اساس فطرت خودشان به چالش کشیده است. این روزها دست یافتن به یک ایده موسیقایی با ارزش و اجرا کردن آن از لحاظ فنی کار آسانی تری نیست، هر چه باشد در غیاب یک رسم معمول این کار دشوارتر نیز می شود.
نوروز تو راه نیست!

نوروز تو راه نیست!

در طول ایام تعطیلات نوروزی، بارها دوستان گرامی با منزل ثمین باغچه بان و همسر وفادارش ئولین تماس می گرفتند و بوق ممتد، تماس ایشان را بی پاسخ می گذاشت… در این مدت به کار بروی قطعه «دو زلفونت بود…» اثر ثمین باغچه بان برای پیانو و ارکستر کار می کردم و در نظر داشتم تا پس از اتمام کار تنظیم آن برای ارکستر، در تماسی با وی تنظیم مجدد آن را تقدیم این بزرگمرد موسیقی ارکسترال ایرانی نمایم. تلفن ها کماکان بدون پاسخ می ماند…
پابلو کازالز حامی صلح جهانی

پابلو کازالز حامی صلح جهانی

” یک رهبر ارکستر موفق در وحله اول باید مفسر بزرگی باشد، مهم ترین نکته درک کامل اثری است که تصمیم به اجرای آن دارید. دستیابی به کمال در هر زمینه ای، نتیجه تلاش مداوم و بی وقفه است، یک رهبر ارکستر علاوه بر تمرین های بسیار همواره باید نکته جدید قابل ارائه ای داشته باشد. توانایی برقراری ارتباط با نوازندگان و انتقال حس به آنان از بزرگترین ویژگی های یک رهبر ارکستر است. اینکه چگونه می توان تک تک نوازندگان را متقاعد کرد تا در جهت رسیدن به هدف مورد نظر رهبر، تمام توانایی خویش را به کار گیرند.
گزارش جلسه شانزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

گزارش جلسه شانزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

به این ترتیب برخی چشم‌اندازهای نقد در مواجهه با متن موسیقی را می‌توان چنین برشمرد: تحلیل محتوا، تفسیر محتوا به‌ویژه در شرایطی که صراحتی در متن نیست، لحن‌ها و خوانش‌ها، یافتن پیام متن (به این معنی که گاه صحبت از چیزی به میان می‌آید که منتقد می‌پندارد پیام سازنده است)، توافق عمومی یا درک مشابه (ادعای این که در درک آن پیام توافقی وجود دارد)، و هم‌زمانی با موسیقی.
هرآنچه که باید درباره “ریورب” بدانیم (I)

هرآنچه که باید درباره “ریورب” بدانیم (I)

در هنگام ضبط یک قطعه موسیقی، زمانی که سازها (از جمله سازهای سولو، آنسامبل، ارکستر، گروه کر و یا هر ساز دیگری ) شروع به نواختن می کنند، صدا در جهات مختلف شروع به برخورد با سطوح اطراف (نظیر دیوار ها، گوشه ها، کف و سایر نقاط استیج) می نماید. این برخورد به سرعت و انقدر انجام می شود تا در نهایت صدا به گوش شنونده برسد. پس در حقیقت صداهای آزاد شده از بند، خودشان را به تمامی اجسام سخت و یا نرم در مقابلشان میزنند پس از برخورد، از آنها منعکس می شوند. اینکار آنقدر اتفاق می افتد تا زمانی که قدرت این انعکاسها ضعیف شده و دیگر شنیده نشوند.
نگاهی به کنسرت ارکستر ملل در باغ ملی

نگاهی به کنسرت ارکستر ملل در باغ ملی

ارکستر ملل پس از چندین ماه سکوت، برنامه خود را در محوطه سرباز باغ ملی به اجرا گذاشت. این برنامه ارکستر ملل در واقع یک کنسرت مستقل نبود، بلکه برنامه ای ویژه روز جهانی، محوطه ها و یادمانهای تاریخی بود، به همین مناسبت پس از قرائت بیانیه کمیته ملی موزه های ایران (ایکوم ایران) و بیانیه معاونت میراث فرهنگی به مناسبت این روز، ارکستر ملل به اجرای پنج قطعه بسنده کرد.
رساله ای از خواجه نصیر الدین طوسی در علم موسیقی (I)

رساله ای از خواجه نصیر الدین طوسی در علم موسیقی (I)

مطلبی که می خوانید، تحقیقی است از داوود اصفهانیان و ساسان سپنتا که در بهار و تابستان سال ۱۳۷۰ در مجله “دانشکده ادبیات و علوم انسانی تبریز” به انتشار رسیده است.