زود یاد بگیرید (II)

از وسط شروع کنید
وقت زیادی را صرف نواختن هر صفحه نکنید. زمان تمرین روی تریوی سیویلش، درست در همان ابتدا گرفتار شدیم. بنابراین تصمیم گرفتیم از بخش پایانی شروع کنیم، به این شکل کارمان بسیار ساده تر شد و اعتماد به نفس پیدا کردیم. بعد که قسمت اول را نواختیم؛ خیلی بهتر از قبل بود چون توانستیم آن را با کل موومان متناسب کنیم.

سرعت را کم کنید
در هر زمانی، خصوصا مواقعی که وقت کمی دارید، تمرین با سرعت پایین بسیار مناسب است. استپنر هم در این مورد می گوید:“لازم است در بخشی از تمرین با سرعت پایین کار کنید و فقط به خلوص صدا و اجرای دقیق نت ها توجه کنید. این کار به نوازندگان کمک بزرگی می کند.”

در قطعه سیویلیش با نواختن یک موومان کامل با تمپوی بسیار پایین، توانستیم روی صحنه اجرای بدون اضطرابی داشته باشیم.

بخشهای سخت
اگر پاساژ خاصی برای کل گروه سخت است، چند دقیقه از هر تمرین را به آن اختصاص دهید. برای مثال در تریوی سیویلیش چندین تن کلوستر (خوشه ای) و چند پاساژ نحس هم صدا (هنگامی که دو یا چند صدا یا ساز یک صدا را تولید می کنند، دو صوت با فرکانس برابر) وجود داشت؛ ما آنها را نخست با تمپوی آهسته و پس از آن با سرعت خودش در هر تمرین اجرا کردیم. شما هم اینگونه پاساژهای سخت را در تمرین هایتان قرار دهید.

بخشهای ساده
یاد گرفتیم که در زمان کوتاه نمی توان همه چیز را خوب انجام داد. مجددا، تریوی سیویلیش را مثال می زنم، در آن ما عمدتا روی سخت ترین موومان تمرکز کردیم و این در زمان تمرین بسیار به ما کمک کرد، چون اولین موومان را خیلی خوب اجرا کردیم. البته در موومان سوم اشتباهات ذره ذره شروع شد، مخصوصا در شمردن ریتم، اما در کل توانستیم قطعه را جمع کنیم.

تناسب را حفظ کنید
یادتان باشد زمانی که قطعه ای را اجرا می کنید، چیزی به شنوندگان عرضه می دارید. اگر موسیقی برایتان جدید است به احتمال خیلی زیاد برای شنوندگان هم تازگی دارد. شنوندگان نمی دانند چه مدت زیاد یا کمی را صرف تمرین با ارکستر کردید. آنها فقط اینجا حاضرند که بشنوند و لذت ببرند.

اجرای یک قطعه علی رغم زمان کم تمرین می تواند تحسین برانگیز باشد. استپنر می گوید:“ اگر زمان کمی برای تمرین دارید آن را بودجه بندی کنید. حتی زمانی که هدفتان آماده کردن سریع قطعه نیست می توانید از این روش موثر و لذت بخش استفاده کنید.”

“حتما زمان تمرین یک خودکار کنارتان باشد. نوشتن تفسیر به زبان خود در درک نکات قطعه بسیار مفید است. این کار نوازنده را از حفظ جزییات زیاد تکنیکی و موسیقایی مصون می دارد و اجازه می دهد آزادانه بنوازد و تمرکز خود را روی اثر بگذارد.”

2 دیدگاه

  • رحیم واعظی
    ارسال شده در بهمن ۱۴, ۱۳۹۰ در ۱۲:۵۴ ق.ظ

    باسلام واحترام. برای شما آرزوی سلامتی و موفقیت روز افزون دارم. مطالب مفید است. اگرکلیپ هایی از اجرا راروی سایت بگذارید برای علاقمندان بسیار مفید خواهد بود. با تشکر. رحیم واعظی مدرس دانشگاه

  • سارا
    ارسال شده در آبان ۱۰, ۱۳۹۱ در ۱۲:۲۸ ب.ظ

    سلام.
    از مطالب بسیار مفیدی که در سایتتون قرار دادید تشکر می کنم. من تازه نواختن ویولن را شروع کردم و با توجه به مشکل بودن کار با این ساز و ریزه کاری هایی که دارد، بعد از جلسه کلاسی که در پس دادن درس موفق نبودم زود نا امید می شدم. ولی با خواندن مطالب این سایت و اینکه اشتباهاتی که من انجام می دهم برای همه مبتدی ها عادی است کمی خیالم را راحت کرد. و امیدوار شدم که با تمرین بیشتر به نتیجه خواهم رسید.
    باز هم از زحماتتون متشکرم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XXIII)

مقارن با این تحولات نوار کاست به عنوان یک وسیله ارتباط جمعی جدید و مستقل از تشکیلات دولتی در ایران رایج شد. دو گروه شیدا و عارف نیز خود نوارهای موسیقی خودشان را با کیفیت بسیار خوب به بازار عرضه کردند. گروه های شیدا و عارف همگام با انقلاب کنسرت هایی با مایه های سیاسی و اجتماعی ترتیب دادند که با استقبال مردم به خصوص گروه های دانشجویی روبرو شد. در این میان کنسرت های گروه شیدا با آهنگ های محمد رضا لطفی (بشارت و سپیده) و پرویز مشکاتیان (ایرانی) همراه با اشعار هوشنگ ابتهاج (ه. ا. سایه) و آواز محمد رضا شجریان، خاطره درویش خان، ملک الشعرا بهار و حسین طاهرزاده را زنده می کرد.

نگاهی به کتاب «موسیقی ایرانی»شناسی (II)

پیش از انتشار این کتاب، استادانی بودند که موسیقی ایرانی را اول با گوشه‌های مدال ردیف درس می‌دادند؛ کسی که مجدانه در این زمینه تا امروز فعال بوده، حسین عمومی نوازنده و مدرس موسیقی دستگاهی است. عمومی در کلاس‌هایش قبل از آموزش کل ردیف، درسی به نام «پیش‌ردیف» را تدریس می‌کند که در زمانی حدود ۲۰ دقیقه، کل گوشه‌های مدال ردیف را پشت هم می‌خواند. (۵)

از روزهای گذشته…

بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (VI)

بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (VI)

چنان که در بخش «چه چیزهایی باید ثبت شود؟» نیز به آن پرداختیم یکی از مهم‌ترین نکاتی که یک نغمه‌نگاری را از دیگری متمایز می‌کند توانایی‌اش برای ثبت تغییرات شدت‌وری است. در مورد ردیف ناگفته پیدا است که رشد چنین توانایی‌هایی تابعی است از اهمیتی که مجری و نغمه‌نگار برای تغییرات شدت‌وری قائل‌اند. یعنی تا چه حد در موسیقی این ظرافت‌ها جاری است و تا چه حد لازم است که ثبت و از این طریق منتقل شود.
مروری بر آلبوم «کوگیتا»

مروری بر آلبوم «کوگیتا»

چگونه یک آهنگساز اواخر دهه‌ی دوم قرن بیست و یکم می‌تواند بر دریای آثار مجلسی باقی‌مانده -دست‌کم- از سده‌ی پیشین چیزی بیافزاید؟ با ترکیب‌بندی؟ با رنگ‌آمیزی؟ با سازماندهی تازه‌ای از زیروبمی صداها؟ این پرسش فوق‌العاده مهمی است که هنگام سنجش هر اثر امروزی به ذهن می‌رسد، ازجمله «کوگیتا»ی مارتینا کوسِسکا. پاسخ پرسش نخست در حالت کلی، و حتا بدون طلب «امر نو» این است: «بسیار دشوار». به‌ویژه اگر پرسش تلویحاً این خواست را مطرح کند که آفرینش در دل موسیقیِ به زبان بدل شده روی ندهد بلکه آفرینشی فرازبانی و موسیقایی باشد، پاسخ سخت‌تر می‌شود و بسیاری آثار از سنجش سربلند بیرون نمی‌آیند.
کتابی تازه از پدر اتنوموزیکولوژی ایران

کتابی تازه از پدر اتنوموزیکولوژی ایران

از محمد تقی مسعودیه (۱۳۷۷-۱۳۰۶) که به حق پدر اتنوموزیکولوژی ایران لقب گرفته، کتاب ها و مقاله های بسیاری به زبان های انگلیسی، آلمانی، فرانسوی و پارسی در زمان حیات خود او انتشار یافته است.
منبری: شعر نو بیان نو می خواهد

منبری: شعر نو بیان نو می خواهد

نکته اینجاست که شعر نو بیان نو هم می طلبد و در آواز ردیفی باید با عنصر خلاقیت تغییراتی داد تا موسیقی از شعر عقب نماند. حتی اگر لازم باشد فواصل را تغییر دهیم. اما در مورد ترانه بحث متفاوت است و آزادی عمل بیشتر. در دوره ای از موسیقی ما آهنگساز و ترانه ساز و خواننده باهم کار می کردند و روابط نزدیکی باهم داشتند. آثار بسیار همگونی خلق می شدند که آن روند ادامه پیدا نکرد. آثاری مثل من از روز ازل یا شد خزان و تو ای پری و بسیاری آثار موفق دهه های چهل و پنجاه حاصل آن دوره و آن نوع کار بودند.
“قمر” در عقرب (II)

“قمر” در عقرب (II)

امروزه با شاید و احتمال نتیجه گیری کردن برای پژوهشگران این حوزه، به عادتی بدل شده است و صدها سوال در خصوص زندگی و کار هنرمندان گذشته، وجود و عدم برخی گوشه ها در ردیف موسیقی، رمز و رازهای فنی سازندگان سازها در گذشته و ده ها موضوع دیگر، بدون جواب قطعی باقی مانده اند. با ملحوظ نظر قرار دادن این واقعیت تلخ، مقایسه قمر و پیاف (همچون مقایسه تهران و پاریس!)، قیاس مع الفارق است اما صرفاً مقابله (و نه مقایسه) این دو، این نتیجه را می دهد که علارغم نبود اسناد و مدارک کافی در خصوص قمر (هم بدلیل عدم دسترسی به تکنولوزی های مدرن در آن روزگار در ایران و هم بدلایل اجتماعی و فرهنگی مزبور)،‌ ابعاد دراماتیک زندگی قمر،‌ اگر بیش از پیاف نباشد کمتر از آن نیست:
کارنگی هال

کارنگی هال

یکی از مهمترین عواملی که باعث پیشرفت موسیقی در یک جامعه میشود، اهمیت و بنا نهادن مکانهایی است که در آن هر هنرمندی بدون محدودیت بتواند هنر خویش را ابراز نماید، اینبار به سراغ بنای مشهور کارنگی هال میرویم. یکی از مشهورترین ساختمان های جهان که مخصوص به اجرای موسیقی میباشد و اجرا در آن مورد توجه تمامی موزیسین ها میباشد، تالار بزرگ موسیقی کارنگی (Carnegie Hall) میباشد.
درباره انتشار دو کتاب از علینقی وزیری

درباره انتشار دو کتاب از علینقی وزیری

به تازگی جعفر صالحی موسیقیدان و نت نگار، دست به انتشار کتابی از علینقی وزیری زده است؛ نوشته ای که پیش رو دارید، به قلم جعفر صالحی و درباره این کتاب است.
کتابی برای آموزش تحلیل دانشورانه‌ اثر موسیقایی (V)

کتابی برای آموزش تحلیل دانشورانه‌ اثر موسیقایی (V)

مولفان همین روند را نیز برای آشنا کردن خواننده با نشانه‌های گرافیکی مخصوص شنکر به کار گرفته‌اند. به این صورت که خواننده ابتدا با آنها مواجه می‌شود بدون آن که توضیحی در موردشان دریافت کند و کم کم از طریق کاربردشان در مثال‌ها (که به روشی کاملا گویا تنظیم شده) با معنی و طرز استفاده‌ی هر یک آشنا شده تا به جایی می‌رسد که کتاب در مورد هر یک توضیح می‌دهد. در این هنگام خواننده احتمالا احساس خواهد کرد که از پیش با آنها آشنا بوده است (۱۱).
تور پاییزی گروه مضراب

تور پاییزی گروه مضراب

گروه مضراب به سرپرستی حمید متبسم پاییز امسال در شهرهای تورنتو، آتاوا و مونترال کانادا و بسیاری از شهرهای اروپایی به روی صحنه می رود. گروه مضراب یکی از پروژه های جدید حمید متبسم، نوازنده تار و سه تار و آهنگساز است که سالهاست در اروپا اقامت دارد.
اگر نمی توانی مشهورترین باشی، بدنام ترین باش

اگر نمی توانی مشهورترین باشی، بدنام ترین باش

بدون شک فیلم شیکاگو (Chicago) به کارگردانی Rob Marshall بهترین فیلم موزیکالی است که در دهه اخیر ساخته شده است، فیلمی سراسر موسیقی ارکسترال، موسیقی با کلام و حتی مملو از کلام موسیقایی. فیلمی که با بازی زیبای هنرمندانی چون ریچارد گیر (Richard Gere) در نقش یک وکلیل، کاترینا زتا جونز (Catherine Zeta-Jones) در نقش یک خواننده معروف Jazz و رنی زلوگر (Renée Zellweger) در نقش یک خواننده معمولی کر، به روی صحنه آمد و پس از سالها جای خالی فیلم های موفق موزیکال در سینما را پر کرد.