نیلوفر محبی: حضورم در این ارکستر جنبه مادی ندارد

نیلوفر محبی
نیلوفر محبی
نوازندگان این ارکستر، در بسیاری از ارکسترهای دیگر هم به عنوان نوازنده حضور دارند، آیا درآمد پایین این ارکستر، نسبت به زمان تمرین آن باعث نشده، نوازندگان انگیزه خود را برای همراهی از دست بدهند؟
نیلوفر محبی:
در این ارکستر اتفاقاتی وجود دارد (نه به معنی خوب یا بد) که آنرا با دیگر ارکستر ها متفاوت می کند؛ صحبت های رهبر این ارکستر، تفسیر او از قطعات، شیوه تمرین با ارکستر، مسائلی هستند که بسیاری از بچه ها را در اینجا دور هم جمع کرده اند. در مورد مسائل مالی باید در مورد خودم بگویم که در بسیاری از برنامه ها فقط قصدم داشتم درآمد است ولی حضورم در این ارکستر به هیچ وجه به این دلیل نیست و به خاطر شیوه کار آقای گوران و تفسیرهای ایشان است و از همه مهمتر خروجی این برنامه است.

فضای این ارکستر برای من همیشه متفاوت بوده است و صدایی که این ارکستر دارد متفاوت بوده، این را از عکس و العمل های مخاطبان نیز دریافت کرده ایم.

امین غفاری: من دو نکته مهم می خواستم بگویم، یکی راجع به جلسه ای که خانم محبی گفتند که ما مایسر با رهبر ارکستر داریم؛ راجع به آرشه گذاری و انگشت گذاری به هر حال مجموعه ای قواعد وجود دارد، رهبر ارکستر تفسیر خود و مفهومی که می خواهد و در ذهنش است را بیان می کند و ما با مشورت با یکدیگر آن آرشه گذاری و انگشت گذاری ای که برای آن بخش از قطعه مناسب است را هماهنگ می کنیم. راجع به مخاطب هایی که پرسیدید، بهترین کار این است که این سوال را از مخاطب فیلارمونیک بکنید نه از ما ولی به هر روی ارکستر ما در درون خودش همه آن چیزهایی که برای قطعه موسیقایی در حال رخ دادن است را با عمق وجودش درک می کند، این اولین مرحله است، مرحله بعدی مخاطب است. همانطور که تولستوی گفت شما اول باید خودتان چیزی را احساس کنید تا شنونده و کسی که هنر به او می رسد او نیز احساس کند. پس لازم است ارکستر اول چیزی که می زند را درک کند که در این ارکستر خوشبختانه این اتفاق می افتد.

در مورد چیزی که در مورد مخاطب گفتیم به نظر من بهترین رهبری هنری آن است که موقعی که مخاطب کنسرت را می بیند، در ذهن مخاطب ایجاد تفکر کند و همان طور که خانم فریوسفی گفتند، حال بیرون رفتن از سالن و حال داخل رفتن به سالن باید فرق کند. بهترین اثر هنری آن است که تمام طبقات جامعه را درگیر خودش کند نه فقط طبقه خاصی که مثلا فرهیختگان نام گذاری می شود بلکه تمام طبقات جامعه و بهترین نشان از مخاطبین فیلارمونیک این است که در کنسرت هایش تمام طبقات اجتماعی وجود داشته باشد. از بهترین موسیقیدان ها تا افراد عادی که من به شخصه می شناختم آمده اند و این کار را دیده اند و در ذهن همه آنها ایجاد تفکر شده است. همان طور که بهترین کتاب آن است که در ذهن شما ایجاد پرسش کند تا اینکه بخواهد نظر خود را تحمیل کند، بهترین موسیقی آن است که در ذهن شما آن حس و قوه درک را به فعالیت بیندازد و با شما ارتباط برقرار کند به همین دلیل بعد از آخرین نتی که از قطعه آرو پارت اجرا کردیم، حدود ۱۰ ثانیه فقط سکوت بود و هیچ کسی دست نزد و این خودش نشانگر آن است که کسی که آمده و کنسرت را دیده است با ما بوده…

در مورد مخاطب های هر کنسرت این نکته بسیار مهمی است و باید به آن توجه شود و بنده به عنوان یک نوازنده هیچ وقت وقتی که پا به سن می گذارم دنبال این نیستم که فقط فلان استاد موسیقی کار ما را تایید کند. به نظر من هر اثر هنری از نقاشی و کارهای تصویری تا موسیقی باید تمام طبقات را درگیر خودش کند و فیلارمونیک تا اینجا این کار را کرده و خواهد کرد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگاهی به کتاب «موسیقی ایرانی»شناسی (II)

پیش از انتشار این کتاب، استادانی بودند که موسیقی ایرانی را اول با گوشه‌های مدال ردیف درس می‌دادند؛ کسی که مجدانه در این زمینه تا امروز فعال بوده، حسین عمومی نوازنده و مدرس موسیقی دستگاهی است. عمومی در کلاس‌هایش قبل از آموزش کل ردیف، درسی به نام «پیش‌ردیف» را تدریس می‌کند که در زمانی حدود ۲۰ دقیقه، کل گوشه‌های مدال ردیف را پشت هم می‌خواند. (۵)

فراخوان سیزدهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان منتشر شد

در بخش «موسیقی دستگاهی ایرانی تار، تنبک، دف، سنتور، سه‌تار، عود، قانون، کمانچه، نی؛ در بخش «موسیقی کلاسیک» نوازندگان سازهای ابوا، پیانو، ترومبون، ترومپت، فلوت، کلارینت، کنترباس، گیتار، ویلن، ویلنسل، ویولا، هورن؛ و در بخش «موسیقی نواحی ایران» خوانندگان و نوازندگان سازهای زهی، بادی و کوبه‌ای از مناطق مختلف کشور به رقابت خواهند پرداخت.

از روزهای گذشته…

معجزتی همچنان جاری

معجزتی همچنان جاری

شماره‌ هشتادم فصلنامه‌ موسیقی ماهور به‌تازگی منتشرشده است. با این شماره، فصلنامه‌ ماهور بیست‌ساله شده و با اعتباری مثال‌زدنی، اعتباری علمی که به جرأت می‌توان گفت هیچ‌یک در تاریخ نشریات فارسی‌زبان موسیقی بدان دست نیافته‌اند. اما تکیه‌گاه این اعتبار بی‌همتا کجاست و چرا فصلنامه‌ ماهور شأنی چنین وزین یافته است؟
یک آلبوم پیانوی سولو

یک آلبوم پیانوی سولو

آلبوم “آخرین لبخند تو” با آهنگسازی بهداد بهرامی و نوازندگی پیانوی رضا تاجبخش به صورت آلبوم mp3 در سایت آی تیونز منتشر شد. این آلبوم دربردارنده ۱۲ قطعه تکنوازی پیانو در سبکهای لایت کلاسیک و جز است. نیما قهرمانی، منقد موسیقی، در مقاله ای به بررسی این اثر پرداخته که در ادامه می خوانید:
عدم تشخیص صدای استراد توسط سولیست ها!

عدم تشخیص صدای استراد توسط سولیست ها!

گفته می شود که ویولن استرادیواریوس یکی از خوش صدا ترین سازهایی است که تا کنون ساخته شده است. ویولنیست های درجه اول، میلیون ها پوند داده اند تا بتوانند این ویولن سیصد ساله را در دست بگیرند.
About گروهی برای بداهه نوازی (II)

About گروهی برای بداهه نوازی (II)

وقتی تیلور در سال ۲۰۰۸ با کاکسون آشنا شد آلبوم Made in the Dark از گروه Hot Chip تازه روانه بازار شده بود و تیلور شدیدا دنبال این بود که آلبوم سولویی را ضبط کند تا آهنگ هایی «که خیلی بی عیب نیستند» را تجربه کند (تیلور توضیح می دهد که البته این کار را به عنوان واکنشی به آلبوم موفق گروه Hot Chip انجام نداده است. او همچنین اضافه می کند که معروف ترین آهنگ شان یعنی Over and Over تنها توانست رتبه سی و دوم را از آن خود کند.)
تقلای یافتن راهی نو (IV)

تقلای یافتن راهی نو (IV)

حس تعلیق به وجود آمده با تاکید بر روی محسوس اصفهان در آخرین هجای هر جمله از شعر (استفاده از اصطلاح غربی “محسوس” برای درک بهتر درجهٔ مورد نظر است)، ضمن آنکه با مضمون مرتبط با از خود بیگانگی، عدم تعلق و سرگردانی ذاتی موجود در شعر در تناسب است، شنونده را در انتظار جمله‌های بعدی نگاه می‌دارد.
نقد روش های مرسوم در استفاده از الگوهای تراش صفحات ویولن، شمارۀ نخست

نقد روش های مرسوم در استفاده از الگوهای تراش صفحات ویولن، شمارۀ نخست

کماکان در میان طیف گسترده ای از سازندگان ویولن، شاهد پدیدۀ استفاده از الگوهای آمادۀ تراش صفحات می باشیم. این الگوها امروزه در کیفیت ها و کمیت های متنوع، بصورت مجموعه ای از فرم انحناهای طولی و عرضی قوس صفحات و در انواع چاپی و یا نرم افزاری قابل تهیه می باشند. تهیه کنندگان این الگوها اغلب مدعی اند که الگوبرداری را بواسطۀ ابزارهای دقیق و در مطابقت حداکثری با آثار مرجع (که عموماً از میان آثار ارزشمند دوران طلایی گزینش شده اند) انجام داده اند. لذا برای سازنده این امکان وجود دارد که با استفاده از این الگوها به طرحی کلی از قوس صفحۀ مورد نظر دست پیدا کند. نظر به اینکه این الگوها عموماً بصورت محصولاتی تجاری-تاریخی و دارای خواستگاه اقتصادی و نه الزاماً فنی عرضه می شوند، ضروری است بپرسیم که در اینجا معیارهای دقیق علمی و عملی تا چه اندازه مورد توجه قرار گرفته است و آیا استفاده از اینگونه محصولات بدون در نظر گرفتن معیارهای علمی و به صرف زمینه های تاریخی – که بدون شک در جایگاه مشخص خود ارزشمند است – می تواند به نتیجه ای مطلوب که همان تولید محصولی کامل است منتهی شود؟
عصر حماسی کوبیسم و فردیت در حنجره بزرگان (II)

عصر حماسی کوبیسم و فردیت در حنجره بزرگان (II)

آوازخوان باید هنگام آوازخواندن یک اتوبیوگرافی ِ اعتراضی، اندیشگی و درون گرا از خود ارائه دهد.درواقع آوازخوان با بیان موسیقی آوازی و در قالبی غیرمعمول، سطری از دفتر زندگی خود را به صورت یک تاریخچه ی شخصی رقم می زند که در آن حقایقی نهفته از پرده می افتد، چونان آرش کمانگیر که بطالت و عبث بودن محیط بی رحم خود را ثبت کرد. آوازخوان باید مخاطب خود را وادارد تا حکمت، تشخیص و جذابیت اجراهای او را تحسین کند. از این رو آنچه ارائه می شود نباید به سمت شعار هنری بگرود(منظورم وجود اندیشه ی خام و عریان در اثر است).
ویژگیهای ارتعاشی چوب و کوک کردن صفحات ویولن (VII)

ویژگیهای ارتعاشی چوب و کوک کردن صفحات ویولن (VII)

حال اگر جنس صفحه ما از چوب افرا باشد، جهت های خطوط نودال در دومین و سومین فرکانس تغییر پیدا می کند، بدین صورت که در این چوب خطوط نودال در دومین رزونانس در جهت طول رگه ها و سومین رزونانس در جهت عرض رگه ها می باشد و این بدین معنی است که اولین وضعیت ارتعاشی صفحه حالتی پیچشی و غیر ثابت دارد، در صورتیکه دو حالت دیگر یعنی رزونانس دوم و سوم، به طور کلی به صورت خطوط خمیده در جهت عرض و طول رگه ها برای چوب اسپروس و بر عکس در جهت طول و عرض رگه برای چوب افرا می باشد.
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVIII)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVIII)

یک نکته اخلاقی را در جدال کلامی یادآور می شوم، یکی اینکه “قضاوت موردی” در مورد اشخاص حقیقی یک نقد را غیر قابل استناد میکند.
لیپت: استاد باید یگانگی صدای هنرجو را حفظ کند

لیپت: استاد باید یگانگی صدای هنرجو را حفظ کند

هیچ وقت نباید صدا را به سمتی که واقعا توانایی ندارد هدایت کرد، بخصوص در ابتدای کار هنرجو. هیچ وقت نباید سعی کرد صدای هنرجو کپی از صدای استاد شود، هر صدا جنس خود را دارد. هر فردی یگانه است و صدایش تمبر و شخصیت خاصی دارد که می بایست استاد، روی این کاراکتر منحصر به فرد کار کند و آنرا بصورتی یگانه حفظ کند.