نیلوفر محبی: حضورم در این ارکستر جنبه مادی ندارد

نیلوفر محبی
نیلوفر محبی
نوازندگان این ارکستر، در بسیاری از ارکسترهای دیگر هم به عنوان نوازنده حضور دارند، آیا درآمد پایین این ارکستر، نسبت به زمان تمرین آن باعث نشده، نوازندگان انگیزه خود را برای همراهی از دست بدهند؟
نیلوفر محبی:
در این ارکستر اتفاقاتی وجود دارد (نه به معنی خوب یا بد) که آنرا با دیگر ارکستر ها متفاوت می کند؛ صحبت های رهبر این ارکستر، تفسیر او از قطعات، شیوه تمرین با ارکستر، مسائلی هستند که بسیاری از بچه ها را در اینجا دور هم جمع کرده اند. در مورد مسائل مالی باید در مورد خودم بگویم که در بسیاری از برنامه ها فقط قصدم داشتم درآمد است ولی حضورم در این ارکستر به هیچ وجه به این دلیل نیست و به خاطر شیوه کار آقای گوران و تفسیرهای ایشان است و از همه مهمتر خروجی این برنامه است.

فضای این ارکستر برای من همیشه متفاوت بوده است و صدایی که این ارکستر دارد متفاوت بوده، این را از عکس و العمل های مخاطبان نیز دریافت کرده ایم.

امین غفاری: من دو نکته مهم می خواستم بگویم، یکی راجع به جلسه ای که خانم محبی گفتند که ما مایسر با رهبر ارکستر داریم؛ راجع به آرشه گذاری و انگشت گذاری به هر حال مجموعه ای قواعد وجود دارد، رهبر ارکستر تفسیر خود و مفهومی که می خواهد و در ذهنش است را بیان می کند و ما با مشورت با یکدیگر آن آرشه گذاری و انگشت گذاری ای که برای آن بخش از قطعه مناسب است را هماهنگ می کنیم. راجع به مخاطب هایی که پرسیدید، بهترین کار این است که این سوال را از مخاطب فیلارمونیک بکنید نه از ما ولی به هر روی ارکستر ما در درون خودش همه آن چیزهایی که برای قطعه موسیقایی در حال رخ دادن است را با عمق وجودش درک می کند، این اولین مرحله است، مرحله بعدی مخاطب است. همانطور که تولستوی گفت شما اول باید خودتان چیزی را احساس کنید تا شنونده و کسی که هنر به او می رسد او نیز احساس کند. پس لازم است ارکستر اول چیزی که می زند را درک کند که در این ارکستر خوشبختانه این اتفاق می افتد.

در مورد چیزی که در مورد مخاطب گفتیم به نظر من بهترین رهبری هنری آن است که موقعی که مخاطب کنسرت را می بیند، در ذهن مخاطب ایجاد تفکر کند و همان طور که خانم فریوسفی گفتند، حال بیرون رفتن از سالن و حال داخل رفتن به سالن باید فرق کند. بهترین اثر هنری آن است که تمام طبقات جامعه را درگیر خودش کند نه فقط طبقه خاصی که مثلا فرهیختگان نام گذاری می شود بلکه تمام طبقات جامعه و بهترین نشان از مخاطبین فیلارمونیک این است که در کنسرت هایش تمام طبقات اجتماعی وجود داشته باشد. از بهترین موسیقیدان ها تا افراد عادی که من به شخصه می شناختم آمده اند و این کار را دیده اند و در ذهن همه آنها ایجاد تفکر شده است. همان طور که بهترین کتاب آن است که در ذهن شما ایجاد پرسش کند تا اینکه بخواهد نظر خود را تحمیل کند، بهترین موسیقی آن است که در ذهن شما آن حس و قوه درک را به فعالیت بیندازد و با شما ارتباط برقرار کند به همین دلیل بعد از آخرین نتی که از قطعه آرو پارت اجرا کردیم، حدود ۱۰ ثانیه فقط سکوت بود و هیچ کسی دست نزد و این خودش نشانگر آن است که کسی که آمده و کنسرت را دیده است با ما بوده…

در مورد مخاطب های هر کنسرت این نکته بسیار مهمی است و باید به آن توجه شود و بنده به عنوان یک نوازنده هیچ وقت وقتی که پا به سن می گذارم دنبال این نیستم که فقط فلان استاد موسیقی کار ما را تایید کند. به نظر من هر اثر هنری از نقاشی و کارهای تصویری تا موسیقی باید تمام طبقات را درگیر خودش کند و فیلارمونیک تا اینجا این کار را کرده و خواهد کرد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تاریخ مختصر موسیقی ایران، پیش از اسلام تا صفویه (IV)

در این دوره وضعیت موسیقیدانان بسیار بهتر شد. خسرو پرویز بزم ها و مجالس بسیاری داشت. در حجاری طاق بستان در کرمانشاه یک شکار به تصویر کشیده شده که تعداد زیادی چنگ، موسیقار، دف های چهارگوش، شیپور، نی، سازهای کوبه ای و یک نفر در حال دست زدن را نشان می دهد. چنگ های مثلث و افقی در این دوره بسیار رایج بوده است.

افق‌های مبهم گفت‌وگو (V)

متن نیز «دیگری» دریافت‌کننده است. نه چون از آنِ دیگری است یا از فرهنگ دیگری است بلکه چون خود «دیگری» است. فارغ از این که از ورای آن مؤلف را ببینیم که در بخش نخست دیدیم، خواه‌ناخواه دیگری است. خود متن امری است جدا از «خود»، ممکن است لحظه‌ای به درون بیاید اما ماندگار نمی‌شود. متن جزئی از هیچ دریافت‌کننده‌ی مثالی‌ای نیست همچنان که حتا جزئی از مؤلفش هم نیست. از این رو متن بیش از هر مؤلفه‌ی دیگری نیازمند مفاهمه و دریافت است. حلقه‌ی آنچه تاکنون گفته شد به یاری درک دیگری متن است که کامل می‌شود.

از روزهای گذشته…

کنسرت ارکستر کوبه ای “نایریکا”

کنسرت ارکستر کوبه ای “نایریکا”

ارکستر کوبه ای نایریکا به رهبری مینو رضایی در تاریخ اول تیرماه در ساعت ۲۱ در تالار وحدت به اجرا میپردازد. این ارکستر از بهمن ماه ۱۳۸۷ آغاز به کار کرد و از مهمترین فعالیت های این ارکستر همکاری در موسیقی متن سریال مختارنامه اشاره کرد که در آن اجرای قطعات ریتمیک را عهده دار بوده است.
خود آموختگی و خلاقیت (II)

خود آموختگی و خلاقیت (II)

در مورد آثار هنری جاودان، آن جرقه ای که در انتهای خیال ظاهر میشود، منجر به ظهور این آثار می گردد. داستان این غمزه را نیز میتوان بدین صورت تلقی کرد که اثر هر چه بیشتر در اعماق خیال شکل گیرد، تمامی مدعیان تاج و تخت آن رشته را به اعجاب وا میدارد و آنها را به شاگردانی کوچک در برابر فرد خلاق تقلیل می دهد. بطوریکه میتوان این اثر را از صدها زاویه نگریست و افق های نوینی را در آن کشف کرد.
تعزیه خوانی (I)

تعزیه خوانی (I)

“تعزیه گردانی”، “شبیه خوانی” یا “تعزیه” ریشه در مراسم “سوگ سیاوش” دارد. این نمایش در اصل مربوط به مصیبت هایی است که بر خاندان پیغمبر و خاص امام حسین (ع) در عاشورا رفته است. ولی به زودی گسترش می یابد. به طوری که در دوره قاجار تعزیه های کمیک و شاد هم اجرا می شد.
موسیقی هند و مقایسه آن با موسیقی ایران (IV)

موسیقی هند و مقایسه آن با موسیقی ایران (IV)

شکل دیگری از سارنگی است که با مضراب نواخته می شود. سازیست مضرابی که صدای آن به تار شبیه است. امروز سازی به این نام در ایران نداریم ولی کلمه سرود خاطره قدیم ایرانی بودن آنرا به یاد می آورد.
نگاهی به سبک فرامرز پایور

نگاهی به سبک فرامرز پایور

سبک و شیوه استاد پایور را از دو بعد می توان بررسی کرد: اول از بعد سنتورنوازی ایشان و دوم از بعد آهنگسازی. سبک سنتورنوازی پایور، سبک جدیدی است که کمی هم رنگ و لعاب سبک حبیب سماعی را به خود گرفته است و آن هم به دلیل تعلیمات استاد صبا بوده است.
«لحظه های بی زمان» (III)

«لحظه های بی زمان» (III)

ما قبل از صحبت با آقای صهبایی یک قطعه از این کار را با ارکستر هنگام در شیراز ضبط کرده بودیم. تلاش داشتیم که کل کار را یک بار دیگر با ارکستری دیگر در تهران ضبط کنیم. اما با توجه به فشردگی برنامه های آنها، ضبط ما به تعویق می افتاد و من احساس کردم که فرصت کافی برای تمرکز بر این کار را ندارند. تصمیم گرفتیم که با استخدام نوازنده های مستقل کار را اجرا کنیم و از فردی واجد صلاحیت برای رهبری کار دعوت کنیم. بر اساس آشنایی و شناختی که از استاد صهبایی داشتم، از ایشان برای کار دعوت کردیم. آقای صهبایی هم بعد از چند روز مطالعه پارتیتور ها، قبول کردند که کار را اجرا کنند.
رئیسیان: «بعد از فراموشی» تولید شناسنامه ای برای «ایران جوان» بود

رئیسیان: «بعد از فراموشی» تولید شناسنامه ای برای «ایران جوان» بود

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با آرش رئیسیان، کارگردان و مستند ساز موسیقی درباره فعالیت های اخیرش، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است. آرش رئیسیان ساخت مستند «بعد از خاموشی» را در کارنامه خود دارد و هم اکنون نیز در حال آماده سازی مستند دیگری در مورد گروه چاووش است.
موسیقی‌ فیلم در خدمت سینما یا نظام ستاره‌سازی؟ (IV)

موسیقی‌ فیلم در خدمت سینما یا نظام ستاره‌سازی؟ (IV)

رویکرد استفاده از ترانه و خواننده در تیتراژ پایانی فیلم‌ها با موج جدید خوانندگان جوان عرصه موسیقی و رونق کنسرت در ایران رنگ و بوی جدی بخود گرفت و ستاره‌های موسیقی علاقه‌مند به بازیگری در عرصۀ سینما شدند که این ماجرا با ورود بازیگران به عرصۀ موسیقی هم بصورت یک واکنش دوطرفه تداوم یافت.
نگاهی به خوان هشتم

نگاهی به خوان هشتم

روز هفتم مرداد ماه، گروه خوان هشتم با اجرای اثری به همین نام برای بار سوم به روی صحنه رفت و همزمان آلبوم صوتی این اثر از طریق انتشارات آوای باربد به انتشار رسید. خوان هشتم اثری طراحی و آهنگسازی شده توسط وحید طارمی، نوازنده جوان تار است که در این آلبوم اولین تجربه آهنگسازی خود را که مربوط به حدود ۵ سال پیش است را عرضه میکند.
حسین دهلوی، هنرمند کمال گرا (I)

حسین دهلوی، هنرمند کمال گرا (I)

در سال ۱۳۰۶ مصادف با تحولات شدید فرهنگی و سیاسی در ایران متولد شد. پدرش معلم تار و ویولون (به سبک ایرانی) و از شاگردان خوب علی اکبرخان شهنازی بود. ابتدا با تار شروع کرد ولی به دلیل کوچک بودن جثه اش به ناچار ویولون در دست گرفت و دیری نپایید که به شاگردان ابوالحسن صبا پیوست. شکل گیری شخصیت حسین دهلوی در واقع در این دو محیط او را شخصیت اسطوره ای موسیقی ما کرده است.