نامه سرگشاده علی رهبری به حسن روحانی

روز گذشته در تالار وحدت نشست مطبوعاتی مستر کلاس رهبری ارول اردینج، رهبر برجسته ترک، با حضور علی رهبری برگزار شد، پس از برگزاری نشست مطبوعاتی این رهبر، علی رهبری گفتگوی مفصلی با خبرگزاری ها انجام داد و پیش بینی کرد، ارکستر سمفونیک تهران به زودی به مشکلات مالی بر میخورد؛ (مشروح آنرا فردا در این سایت می خوانید.) امروز علی رهبری، رهبر دائم و مدیر هنری ارکستر سمفونیک تهران، در نامه ای سرگشاده از حسن روحانی خواسته است تا از ورشکستگی مالی ارکستر سمفونیک جلو گیری کند که در ادامه متن آن را می خوانید:

با احترام فراوان خدمت ریاست محترم جمهوری، جناب دکتر حسن روحانی
ضمن تشکر از زحمات بی‌دریغ جنابعالی در جهت بازگشایی مجدد ارکستر سمفونیک تهران، همچنان اینجانب علی رهبری فارغ التحصیل آکادمی هنرهای زیبای وین، رهبر سابق ارکستر های سمفونیک در بروکسل، پراگ، مالاگا و زاگرب و برنده مدالهای نقره و طلای مسابقات جهانی رهبری ارکستر در سوییس و فرانسه و اکنون مدیر هنری و نماینده حدود ۱۳۰ نفر از نوازندگان و خوانندگان ارکستر سمفونیک تهران و همچنین به عنوان یک متخصص از جنابعالی استدعا دارم لطفا با بررسی شرایط بسیار سخت مالی ارکستر سمفونیک تهران، مجدادا برای تداوم عمر این واحد مهم دولتی که بدون تردید کمال وجه فرهنگی دولت و ایران عزیز در مجامع بزرگ بین المللی است، راهکار و چاره ای اندیشیده و در اسرع وقت از فروپاشی مجدد تلاش های بی دریغ و شبانه روزی این مجموعه ۱۳۰ نفره دولتی جلوگیری بفرمایید.

تشخیص و تدبیر بموقع جنابعالی در مورد اهمیت داشتن ارکستر سمفونیک همچنان باعث امید و دلگرمی صدها موسیقیدان ناامید ایرانی شد و همه دست بدست هم داده و با وجود مشکلات فراوان ارکستری بی نظیر تشکیل داده ایم، گروهی بی نظیر نه تنها از نظر کیفیت کاری بلکه زبانزد خاص و عام در نظم و ترتیب. حال اما شرایط مالی، به وضوح این ارکستر را در تنگنا قرار داده ٬چنانکه ارکستری که در مدت کمتر از ۶ ماه لیاقت و کیفیت کاریش به همگان اثبات کرده و به شهرت رسیده مجددا در معرض فروپاشی قرار گرفته، ناگزیر اینجانب به نمایندگی از ارکستر سمفونیک تهران، جز به درگاه آن ریاست محترم پناهی نجسته است.

مایل هستم ایجانب شخصا به اطلاع اینجانب برسانم که مجموعه ارکستر سمفونیک تهران و اینجانب به عنوان ریاست این مجوعه ۱۳۰ نفری که شامل ۸۰ نوازنده جوان و چیره دست ایرانی و ۵۰ خواننده گروه کر ارکستر سمفونیک تهران در حالی مشغول به انجام وظیفه هستیم که هر هفته و گاها هر روز بعلت نداشتن امکانات اداری و نامشخص بودن بودجه، تهدید به عدم ادامه کار می شویم.

حدود ۷ ماه پیش مطابق با دستور جنابعالی جهت بازگشایی ارکستر سمفونیک تهران با بهترین شکل ممکن این ارکستر با اجرای سمفونی ۹ بتهوون آغاز به کار کرد و از همان بدو تاسیس نظر جهانیان را بخود جلب کرد. برای پیشبرد این پروژه بزرگ ملی و فرهنگی ایران یقینا مهمتر از متوقف شدن فعالیتهای بین المللی اینجانب تلاش بی وقفه و بی شائبه نوازندگان عزیز و با استعداد این ارکستر بزرگ بود که حاصل آن پیشبرد برنامه ۶ ماه پیش بینی شده با بهترین سطح ممکن بود.

کیفیت کار این جوانان ایرانی بسرعتی غیر قابل انتظار چنان پیش رفت که در مقابل ارکستر فیلارمونیک چین مایه سر بلندی و افتخار ایران و ایرانی شد و حاصل بازتاب بین المللی چنین موفقیتی دعوت از ارکستر سمفونیک تهران برای حضور در اتریش، چین و چند کشور دیگر شد که البته این دعوت ها برای کشور های همسایه ایران حتی سال ها با اختصاص میلیون ها دلار برای چنین پروژه های فرهنگی محال و غیر ممکن است.

مدیریت تمامی مشکلات جاری چه از لحاظ مالی و چه از نظر اداری، به تنهایی برای بنیاد رودکی که به هیچ وجه تجربه و آمادگی وجود چنین ارکستر بزرگی را نداشته طاقت فرسا شده است.

اکنون که ما با صرفه جویی فراوان برنامه «مهر تا مهر» را با انگیزه حمایت از آهنگسازان ملی، نوازندگان و رهبران جوان ایرانی تنظیم کرده و خود را برای ضبط آثار آهنگسازان ملی ایران و تورهای بسیار مهم آماده می کنیم با مشکلات مالی فراوانی روبرو شده ایم. گرچه تا به امروز با همت وزارت ارشاد و همکاری بی شائبه بنیاد رودکی توانسته ایم به سختی، مشکلات و کمبود ها را پشت سر بگذاریم و ارکستر سمفونیک تهران را روی پای خود نگه داریم.

در این مدت به هر شکل ممکن و با همت نوازندگان محترم ارکستر برنامه ها را اجرا کرده ایم ولی اکنون به مرحله ای رسیده ایم که همانند اغلب کشورهای دیگر چنانچه ریاست محترم جمهوری شخصا برای حل این موضوع تصمیمی اتخاذ نکنند و به بودجه برای حل مشکل مالی ارکستر سمفونیک در نظر نگیرند، بطور قطع بار دیگر این ارکستر که قدمتش از ۸۰ سال می گذرد، از هم فروپاشیده خواهد شد.

لازم به یادآوی است که در ۲۰ سال گذشته کشور های مختلفی برای بالا بردن چهره فرهنگی و ملی کشورشان با حداکثر امکانات موجود و حتی با بکارگیری و استخدام ۹۰ یا ۱۰۰ درصد نوازنده های خارجی، ارکستر سمفونیک تشکیل داده اند، ارکستری که در حال حاظر در ایران به لطف خداوند متعال با حضور مستعد ترین جوانان ایرانی دارا هستیم.

اینجانب خواهشمندم برای جلوگیری از فروپاشی این سرمایه ملی و در حمایت از این جوانان مستعد ایران، ضمن بررسی های لازم، دستورات و اقدامات لازم را مبذول بفرمایید.

با احترام فراوان
علی رهبری
مدیر هنری ارکستر سمفونیک تهران

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

کتاب «نُه پیش درآمد و رِنگ از درویش خان و موسی معروفی برای سنتور» منتشر شد

کتاب «نُه پیش درآمد و رِنگ از درویش خان و موسی معروفی برای سنتور»، حاوی نُه اثر از درویش خان و موسی معروفی است که در اوایل دهه ی سی توسط طلیعه کامران برای سنتور بازنویسی و اکنون با ویرایش مجدد و اجرای آنها توسط شهاب مِنا ارائه شده است.

برخی از مشکلات پزشکیِ نوازندگانِ سازهای بادی‌برنجی (V)

بسیاری از نوازندگان سازهای بادی‌برنجی دچار دردهای مختلفی هستند. آن‌ها از دردِ مچ، بازو، التهاب تاندون‌ها، مشکلات شانه، کشیدگی گردن و کمردرد و پشت درد مزمن رنج می‌برند. به این آسیب‌ها که ناشی از تکرار حرکات یکسان یا نشستن طولانی مدت در یک موقعیتِ ثابت یا هر دو مورد است، آسیب‌های استفادۀ مکرر می‌گویند و مسلماً بهترین رویکرد، پیشگیری از بروز چنین آسیب‌هایی است. نوازندگان سازهای بادی‌برنجی از بازوها به‌صورت مکرر در جلوی بدن استفاده می‌کنند. از این‌رو به مرور زمان، عضلات جلویی شانه و سینه قوی و عضلات پشتی شانه و پشت ضعیف می‌شوند. عضلات قوی کوتاه‌تر می‌شوند درحالی‌که عضلات ضعیف بلندتر می‌شوند. این عدم تعادل منجربه درد در ناحیۀ بازوها، شانه‌ها، قفسۀ سینه، گردن یا پشت می‌شود. اما راه حل ساده است: تمرینات کششی برای عضلات در جلوی بدن و تقویت عضلات در پشت بدن. پرورش عضلات این نواحی منجر به کمک به عضلاتی می‌شود که کشش‌ها را متحمل می‌شوند.

از روزهای گذشته…

گزارش جلسه دوازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

گزارش جلسه دوازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

بعد از ظهر چهارشنبه، چهارم اردیبهشت ماه ۱۳۹۲، دوازدهمین جلسه از «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» با عنوان «نقد روان‌شناسانه‌، و تحلیل زبان‌شناسانه‌ی موسیقی» در محل ساختمان فاطمی خانه‌ی موسیقی برگزار شد.
کارایان و سمفونی های موتسارت (I)

کارایان و سمفونی های موتسارت (I)

اولین کار ضبط شده هربرت فون کارایان متعلق به موتسارت بود: اورتور فلوت سحرآمیز که با شرکت اشتاتسکاپل برلین (Staatskapelle Berlin) در سال ۱۹۳۸ ضبط شد (و اخیرا نیز دویچه گرامافون دوباره آن را منتشر نموده است). کارایان سپس سمفونی های سل مینور هافنر و ژوپیتر را در سال ۱۹۴۲ با ارکستر رادیویی تورین ضبط کرد. یکی از اولین اثر های ضبط شده او پس از جنگ جهانی اول یکی دیگر از سمفونی های موتسارت یعنی سمفونی شماره ۳۳ k 319 در سی بمل بود که با ارکستر فیلارمونیک وین و در سال ۱۹۴۶ ضبط شد.
Richard William Wright II

Richard William Wright II

یک سال بعد پینک فلوید آلبوم More و Ummagumma را تهیه کرد. گروه تصمیم گرفت که در آلبوم دوم بسیار آزاد و بصورت زنده کار کند، آلبوم چهار قسمت داشت و هر قسمت توسط یک نفر ضبط شد. سهم ریچارد رایت از این آلبوم چهار قسمت بود که Sysyphus نام یکی از مشاهیر افسانه ای یونان نام گرفت.
بررسی جنبش احیای موسیقی دستگاهی در نیمه سده‌ حاضر (I)

بررسی جنبش احیای موسیقی دستگاهی در نیمه سده‌ حاضر (I)

جنبش احیا یا بازگشت به موسیقی سنتی (دستگاهی) ایران که در سال‌های دهه‌ی ۴۰ شمسی آغاز شد، به نوعی تابعی از انواع بازگشت به هنرهای سنتی و فرهنگ قدیم بود، که در آن زمان به عنوان یک جریان روشنفکری و در تقابل نسبی با سلیقه‌ی هنر رسمی قرار داشت (هر چند، گاهی نیروهای درون حاکمیت وقت نیز، به دلایل مختلف از آن حمایت می‌کردند). این پدیده پس از آن که در دهه‌ی ۵۰ به اوج قدرت خود رسید و به بار نشست، تقریبا تمامی فعالیت‌های موسیقی را در ایران تحت تاثیر قرار داد و آن چنان فراگیر شد که حتا حوزه‌هایی را هم که به طور مستقیم با موسیقی دستگاهی رابطه نداشتند، در برگرفت. درست به همین دلایل پژوهش درباره‌ی این برهه از تاریخ موسیقی ایران و جریان‌های مربوط به آن یکی از حوزه‌های مهم پژوهش در موسیقی را تشکیل می‌دهد.
فرانک پیتر زیمرمن

فرانک پیتر زیمرمن

فرانک پیتر زیمرمن (Frank Peter Zimmermann) ویلنیست بزرگ آلمانی متولد ۲۷ فوریه ۱۹۶۵ است. زیمرمن از ۵ سالگی نواختن ویلن را آغاز نمود، اولین کنسرت او در ۱۰ سالگی با نواختن کنسرتو سل ماژور موتسارت به همراه ارکستر بود! در سال ۱۹۷۶ جایزه رقابت موسیقیدانان جوان آلمان را از آن خود کرد. استادان او بی شمار بودند: والری گرادوو (Valery Gradov) در هنرستان اسن، ساشکو گاویرلوف (Saschko Gawriloff) در هنرستان برلین و هرمن کربرس (Herman Krebbers) در کلاسهای خصوصی در آمستردام، مهمترین استادان او بدوند.
آروو پارت

آروو پارت

یازدهم سپتامبر ۱۹۳۵ در شهر کوچکی بنام پاید (Paide) در نزدیکی پایتخت کشور استونی (Estonia) بدنیا آمد. ۱۹۴۴ سالی بود که استونی شاهد اشغال، توسط نیروهای اتحاد جماهیر شوروی بود. حضور نیروهای اشغالگر در این کشور برای مدت ۵۰ سال ادامه یافت و یقینا” تاثیر بسیاری روی زندگی و موسیقی او گذاشت.
موسیقی و گردشگری (III)

موسیقی و گردشگری (III)

طبق آماری که در جراید اعلام شد ایران در سال گذشته تنها ۳۵۰ هزار گردشگر را پذیرا بوده است (که شاید در سال ۸۵ به خاطر مشکلات سیاسی کمتر هم شده باشد) این آمار نسبت به سال ۷۶ که ۶۶۰ هزار توریست به ایران آمدند کاهشی شدید داشته است. در سال ۷۶ درآمد کشور از توریست ها ۳۰۰ میلیون دلار بوده است.
لئونارد کوهن و باب دیلان ، شعر و ترانه – ۳

لئونارد کوهن و باب دیلان ، شعر و ترانه – ۳

دیلان به دنبال از میان برداشتن هر آنچیزیست که آن را رقابت غیر انسانی، بهره کشی، و طبقه بندی و محدود سازی اجتماعی میداند. و بر اساس باور عمیقش به پایان جهان و رستاخیز، انقلاب و دگرگونی را پیش بینی را میکند که خود به خود و بدون علت و سببی ظاهری و مادی و تنها به یاری قدرتی ماورائی و خدایی انجام و جهان را زیر و رو خواهد کرد.
نگاهی به اپرای مولوی (X)

نگاهی به اپرای مولوی (X)

در ادامه این پرده، همانطور که نظاره گر خلسه و سماع مولانا هستیم، ناگهان با تصویری عجیب روبرو می شویم، مولانا در همان حالت سماع ولی در میان کوچه آن هم در میان خنده و تمسخر مردمان! آری، کارگردان و نویسنده این اثر، باز با زیرکی به ما می گوید که تمام این تصاویر دل انگیز در ذهن مولوی روی داده و در این لحظه او را از منظری خارج از ذهن او می نگریم… کودکان با تمسخر او در کنار او می دوند و مریدان سابقش به نصیحت او می پردازند… در این صحنه بهروز غریب پور حتی صحنه را هم تغییر نمی دهد و فقط نورپردازی تغییر می کند!
هنر و انقباض ایدوئولوژیک (III)

هنر و انقباض ایدوئولوژیک (III)

می دانید هرگاه منبعی به وسیله تبدیل شود، به سرعت دچار استهلاک و افت کیفیّت شده و در فرجام خود ناچار می شود آخرین دقائق نزدیکی به مرگ خود را شماره کند. پس نتیجه می گیریم بازتاب های تمرکز دو قدرت سیاسی و اقتصادی در یک نهاد اجتماعی به نام دولت، انقباض بیش از حدِّ فضاهای آزاد اجتماعی را به همراه دارد و منابع زایای اجتماعی را به وسایل مصرفی لازم برای تمرکز بیش از حدِّ قدرت سیاسی تبدیل می کند.