گزارشى از اجراى اپراى فاوست در سالن متروپولیتن

اپراى (فاوست) اثر چارلز گونو، اثرى غنى از ملودى هاى زیبا اما با عمق احساسى بسیار کم است. یک اجراى جدید از این اثر در سالن اپراى مترو پولیتن به روى صحنه رفته است. تمام چشم ها به ساخته آندرى شربان دوخته شده بود. ممکن است هدف او کم اهمیت جلوه دادن سبک کار گونو باشد، که البته این کار جداً سخت است.

طرح اصلى داستان چیزى شبیه به این است: پسرى با شیطان ملاقات مى کند، شیطان به او کمک مى کند که دخترى را اغوا کند، سپس دختر حامله مى شود، پسر به جهنم رفته و دختر توبه مى کند و به بهشت مى رود.تنها شانس موفقیت (فاوست) تکیه روى موسیقى ملایم و بى پیرایه آن است که متاسفانه در اجراى جدید، به جاى آن با رگبارى از مضامین بصرى روبه رو هستیم که البته بعضى از آنها بسیار عالى و خیره کننده و اما بعضى دیگر بسیار احمقانه اند. شربان همین کار را در اجراى یک اپراى فرانسوى دیگر به نام «Benvenuto Cellini» اثر برلیوز، در فصل قبل انجام داد و به خاطر افراط زیادش در جلوه هاى بصرى بسیار ملامت شد.

براى مثال در صحنه دوم در میدان ده، آشوبى از رنگ ها و حرکت ها برپاست. اما آیا واقعاً این صحنه به آنها احتیاج دارد؟ یا در صحنه سوم به جاى اینکه مارگریت تنها وارد صحنه شود، مجبور است نقش فردى را بازى کند که افراد شرور، در حالى که آواز اندوهناک و حسرت بارى براى شاه مى خواند، او را دستگیر مى کنند.صحنه چهارم باید ترسناک ترین صحنه اپرا مى بود. جایى که شیطان مارگریت را که حامله است، مسخره مى کند و او را از عبادت کردن براى بخشیده شدن، باز مى دارد.

audio file بشنوید قسمتی از این اپرا را

اما به جاى آن شربان در این صحنه شیطان و گروهش را نشان مى دهد که پیوسته در حال حرکت هستند و این صحنه بیشتر از ترسناک بودن، اکتیو است.صحنه سوم این اپرا با دوئت عشق خاتمه یافت. موسیقى مسحورکننده گونو به مارگریت شانس توبه کردن و شروع زندگى جدید را داد و شنوندگان هم از آن بسیار لذت بردند. در اجراى جدید (فاوست)، شما اجراى بهترین خوانندگان و نوازندگان را خواهید دید.دن پیپ، خواننده باس آلمانى نقش مفیستو فلس را اجرا کرد. او صداى خارق العاده با حالت سحرکننده اى دارد.

audio file بشنوید قسمتی از این اپرا را

بسیار عالى آواز مى خواند که البته به اندازه کافى براى نقشش ترسناک نبود.سویلى الیسوکوسکى خواننده سوپرانو بود که نقش مارگریت را داشت. او با اجراى عالى خود و صداى شیرین، درخشان و لرزانش آسیب پذیرى و صبر زنان را به خوبى نشان مى داد. اجراى نقش فاوست باید براى روبرت آلاگفا خواننده تنور فرانسوى سیسیلى، بسیار راحت و طبیعى مى بود ولى اضطراب کاملاً در صدایش موج مى زد و حتى در مواقعى از کوک خارج مى شد. او در محدوده زیادى از نت هاى بالا صدایش زنگ دار و یا خش دار مى شد.

دیمیترى هو راستووسکى خواننده باریتون نقش والنتین برادر نگهبان مارگریت را داشت و کریستین جپسون، خواننده متسوسوپرانوى آمریکایى به نقش سیبل روحیه و سرزندگى خاصى داده بود. او حمایت هاى زیادى از دور از مارگریت مى کرد.رهبرى اولین اجراى این اثر در سالن اپراى مترو پولیتن را جیمز لوین به عهده داشت.

او با رتیتور این اثر به اعضاى ارکستر و خوانندگان بسیار سختگیرانه و مانند یکى از بزرگترین شاهکارهاى موسیقى کار کرد.«فاوست» نخستین اپرایى بود که در سالن اپراى مترو پولیتن اجرا شد. زمان افتتاح این سالن یعنى در سال ۱۸۸۳ این اثر به روى صحنه رفت و طى سالیان دراز، اجراهاى بسیار متعددى از آن اجرا شد. اما در ۳۰سال اخیر کمتر به این اثر توجه شده است. به نظر نمى رسد اجراى جدید شربان از این قطعه دوباره بتواند توجهات را به آن جلب کند.

منبع: نیویورک تایمز

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

قطعاتی برای آموزش موسیقی

پنج شش سال پیش مقاله ای نوشتم در ارتباط با این موضوع که در سایت گفتگوی هارمونیک منتشر شد. به طور خیلی خلاصه می توانم بگویم که هدف از نوشتن آن مقاله که مقاله حاضر نیز در ادامه آن است آموزش نکاتی در موسیقی از طریق قطعاتی بود که به همین منظور ساخته بودم. پس از چند سال فرصت، انگیزه دوباره ای به وجود آمد برای پی گرفتن دوباره این جریان که قرار بود به نوشتن کتابی با همین محتوا ختم شود و به نوعی این مقاله مقدمه ای بر مجموعه مقالاتی است که در نهایت –در صورت مثبت بودن شرایط- به صورت کتاب منتشر خواهند شد.

صادقی: محمد نوری تکرار ناشدنی و خاص است

فقط به مسیری که از گذشته استاد نوری طی کرده اند نگاهی بیندازیم، خودش یک درس بزرگ می تواند باشد. امیدوارم شاگردان ایشان هم بتوانند در این مسیر قدم بردارند و راه درست را تشخیص بدهند. شیوه تدریس استاد هم پرداختن به تکنیک های خاص آواز کلاسیک بوده است، در حقیقت کار کردن در ابعاد تنفسی، بیانی و رزونانسی که مهمترین ویژگی های یک خواننده خوب به حساب می آید؛ روی این مباحث کار جدی می کردند و کمتر به مقوله خواندن ترانه در کلاس می پرداختند و باورشان بر این بود که اگر کسی می خواهد خواننده قابلی بشود چه کلاسیک و چه پاپ، می بایست از پروسه تکنیک آواز کلاسیک وارد بشود تا بتواند آواز کلاسیک یا یک پاپ فاخر و درخشان را ارائه کند. شاگردانی هم که کار تدریس آواز کرده اند مثل خود بنده همه تحت تاثیر همین شیوه آموزشی بوده ایم و الحق خودمان را مدیون محبت های بی دریغ ایشان می دانیم تا همیشه.

از روزهای گذشته…

نقد تئوری پردازیِ داریوش طلایی (II)

نقد تئوری پردازیِ داریوش طلایی (II)

آنچه که در این ساختمان و ساختار «نگرشی نو»، جالب، و علمی است، و برای اولین بار در تئوری پردازیِ موسیقی ایرانی مطرح شده است، « ساختار مقامی دستگاها و آوازهایی است که ردیف بر آنها بنا شده است.» ؛ که در مقدمه این نوشته هم اشاره کردم، یعنی تفکیک آگاهانه سیستم ردیف ( آهنگ ها یا ملودی ها) از سیستم مقام ها. این یک قدم اساسی است در راه رسیدن به یک گفتمان علمی و تئوری پردازی در موسیقی ایرانی. در این ساختار «دستگاه» مجموعه ای از گوشه ها که هریک ملودی های خاصی دارند، نیست؛ بلکه یک سیستم پیچیده صوتی است که از چندین مقامِ مرتبط با هم ساخته شده است.
موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (I)

موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (I)

مقاله ای که پیش رو دارید، نوشته ویکتور . آدوی بل است در باره وضعیت موسیقی ایران در سال ۱۸۸۵ میلادی که توسط حسینعلی ملاح به فارسی ترجمه شده و در سال ۱۳۵۳ در مجله «هنر و مردم» به انتشار رسیده که امروز اولین شماره آن را می خوانید.
مشاهدات موسیقی شناس آلمانی از موسیقی ایران (V)

مشاهدات موسیقی شناس آلمانی از موسیقی ایران (V)

گذشته از صفحاتی که در ایران‏ ضبط شده‏ اند، دو صفحه در مورد شناخت موسیقی از طرف‏ یونسکو منتشر شده که روی صفحات موزیکافون ضبط شده‏ است. موسیقی محلی ایران تاکنون ناشناس مانده است و صفحاتی در این زمینه بدست نمی ‏آید. برای جبران این نقص‏ به مرکز اشاعه مراجعه کردم و آنچه موجب یاس من شده‏ بود در آنجا توانستم روی نوار ضبط شده بشنوم.
درباره موسیقی رایانه ای و سمپل (II)

درباره موسیقی رایانه ای و سمپل (II)

چند سالیست که در ایران نیز هنرجویان و آهنگسازان حوزه موسیقی فیلم و… از نرم افزارها و بانک های “VST” مختلف استفاده می کنند و بخشی از آثار را با استفاده از چنین امکاناتی خلق می کنند. اما متاسفانه عده ای دیگر از آهنگسازان و منتقدین نسبت به هر گونه تغییر تکنولوژیک واکنش منفی نشان داده و بدون در نظرگرفتن تمایز و تفاوت هویتی موسیقی دیجیتال و موسیقی آکوستیک، موضع گرفته و به طور کلی چنین کارهایی را مردود و از دایره اثر هنری خارج دانسته و هیچگونه ارزش زیباشناختی برای موسیقی منتج از شیوه آهنگسازی دیجیتال و کامپیوتری به خصوص در حوزه موسیقی ارکسترال و کلاسیک قائل نیستند.
رولاندو ویلازون (I)

رولاندو ویلازون (I)

با اجراهای درخشان به همراه اپراها و ارکسترها در سطوح بین المللی، رولاندو ویلازون (Rolando Villazón)، خود را به عنوان یک موسیقیدان جهانی و ستاره ای مشهور معرفی کرده است. او یکی از پیشگامان صدای تنور (Tenor) در روزگار ما می باشد. روزنامه تایمز درباره اجرای اخیر وی در لندن چنین می نویسد: “او به سادگی خودش، همان ویلازون است و دیگر بار با صدای جذاب و زنگدار خود، با قابلیت و قدرت وحشتناکش ظاهر می شود!”
موسیقی و گردشگری (II)

موسیقی و گردشگری (II)

تا اینجا بحث بر سر رونق اوضاع موسیقی و جلب مخاطب داخلی بود و از گردشگر خارجی صحبتی نشد! تا همینجا حتما متوجه شدید که ماجرای موسیقی و گردشگر خارجی در ایران مانند همان داستان ملی پوشمان است که به کاپیتان گفته شد به جای مهاجم خارجی او را جمع کنند!
دیلان‌ به‌ روایت‌ هندریکس‌ – ۲

دیلان‌ به‌ روایت‌ هندریکس‌ – ۲

تونالیته‌ آهنگ‌ و آکوردهای‌ نواخته‌ شده‌ در آن‌ همانهایی‌ است‌ که‌ دیلان‌ نوشته‌ بود و هندریکس‌توالی‌ آکوردها را به‌ همان صورت‌ که بود حفظ‌ کرد. تنها در یک‌ جا (همراه‌ کلمه‌ joke) به‌ جای‌ آکورد A ازآکورد #F مینور نسبی‌ استفاده‌ کرد.
ویلنسل (VI)

ویلنسل (VI)

ویولنسل های دوره باروک با ویولنسل های امروزی از چندین نظر تفاوت داشتند. ویولنسل های امروزی دارای میله ای در انتها به عنوان تکیه گاه ساز هستند (و بخشی از صدا را از این راه به زمین منتقل می کنند)، در حالیکه ویولنسل های باروک تنها به کمک دو ساق پای نوازنده نگه داشته می شدند.
خیام و موسیقی نظری، بررسی مقایسه ای (I)

خیام و موسیقی نظری، بررسی مقایسه ای (I)

خیام در رساله کوتاهى که در موسیقى نظرى نوشته بیست و یک ذو الاربع معمول در عصر خود را با نسبت‏هاى ریاضى معین کرده است. همانطوری که مى‏دانیم این رساله خیام فصلى از شرحى است که این دانشمند بر کتاب موسیقى اقلیدس نوشته است که متأسفانه از آن اثرى در دست نیست. از این رساله مختصر خیام تاکنون دو ترجمه فارسى صورت گرفته است.
کنسرواتوار ایروان در گفت وگو با نیک‌رأی کوثر (قسمت دوم)

کنسرواتوار ایروان در گفت وگو با نیک‌رأی کوثر (قسمت دوم)

قصه به آنجا رسید که در ایران، استادان یکدیگر را نفی می‌کنند. این را نیک‌رأی در حیطه موسیقی گله می‌کند، ولی در همه عرصه‌ها چنین است. مهندسی نیست که مهندس دیگر را گرامی بدارد، جز در تعارف و شعار. پزشکی نیست که تشخیص و تجویزپزشک قبلی را اشتباه یا لااقل بی‌فایده نداند… باری، به گفت وگو بازگردیم.