گزارشى از اجراى اپراى فاوست در سالن متروپولیتن

اپراى (فاوست) اثر چارلز گونو، اثرى غنى از ملودى هاى زیبا اما با عمق احساسى بسیار کم است. یک اجراى جدید از این اثر در سالن اپراى مترو پولیتن به روى صحنه رفته است. تمام چشم ها به ساخته آندرى شربان دوخته شده بود. ممکن است هدف او کم اهمیت جلوه دادن سبک کار گونو باشد، که البته این کار جداً سخت است.

طرح اصلى داستان چیزى شبیه به این است: پسرى با شیطان ملاقات مى کند، شیطان به او کمک مى کند که دخترى را اغوا کند، سپس دختر حامله مى شود، پسر به جهنم رفته و دختر توبه مى کند و به بهشت مى رود.تنها شانس موفقیت (فاوست) تکیه روى موسیقى ملایم و بى پیرایه آن است که متاسفانه در اجراى جدید، به جاى آن با رگبارى از مضامین بصرى روبه رو هستیم که البته بعضى از آنها بسیار عالى و خیره کننده و اما بعضى دیگر بسیار احمقانه اند. شربان همین کار را در اجراى یک اپراى فرانسوى دیگر به نام «Benvenuto Cellini» اثر برلیوز، در فصل قبل انجام داد و به خاطر افراط زیادش در جلوه هاى بصرى بسیار ملامت شد.

براى مثال در صحنه دوم در میدان ده، آشوبى از رنگ ها و حرکت ها برپاست. اما آیا واقعاً این صحنه به آنها احتیاج دارد؟ یا در صحنه سوم به جاى اینکه مارگریت تنها وارد صحنه شود، مجبور است نقش فردى را بازى کند که افراد شرور، در حالى که آواز اندوهناک و حسرت بارى براى شاه مى خواند، او را دستگیر مى کنند.صحنه چهارم باید ترسناک ترین صحنه اپرا مى بود. جایى که شیطان مارگریت را که حامله است، مسخره مى کند و او را از عبادت کردن براى بخشیده شدن، باز مى دارد.

audio file بشنوید قسمتی از این اپرا را

اما به جاى آن شربان در این صحنه شیطان و گروهش را نشان مى دهد که پیوسته در حال حرکت هستند و این صحنه بیشتر از ترسناک بودن، اکتیو است.صحنه سوم این اپرا با دوئت عشق خاتمه یافت. موسیقى مسحورکننده گونو به مارگریت شانس توبه کردن و شروع زندگى جدید را داد و شنوندگان هم از آن بسیار لذت بردند. در اجراى جدید (فاوست)، شما اجراى بهترین خوانندگان و نوازندگان را خواهید دید.دن پیپ، خواننده باس آلمانى نقش مفیستو فلس را اجرا کرد. او صداى خارق العاده با حالت سحرکننده اى دارد.

audio file بشنوید قسمتی از این اپرا را

بسیار عالى آواز مى خواند که البته به اندازه کافى براى نقشش ترسناک نبود.سویلى الیسوکوسکى خواننده سوپرانو بود که نقش مارگریت را داشت. او با اجراى عالى خود و صداى شیرین، درخشان و لرزانش آسیب پذیرى و صبر زنان را به خوبى نشان مى داد. اجراى نقش فاوست باید براى روبرت آلاگفا خواننده تنور فرانسوى سیسیلى، بسیار راحت و طبیعى مى بود ولى اضطراب کاملاً در صدایش موج مى زد و حتى در مواقعى از کوک خارج مى شد. او در محدوده زیادى از نت هاى بالا صدایش زنگ دار و یا خش دار مى شد.

دیمیترى هو راستووسکى خواننده باریتون نقش والنتین برادر نگهبان مارگریت را داشت و کریستین جپسون، خواننده متسوسوپرانوى آمریکایى به نقش سیبل روحیه و سرزندگى خاصى داده بود. او حمایت هاى زیادى از دور از مارگریت مى کرد.رهبرى اولین اجراى این اثر در سالن اپراى مترو پولیتن را جیمز لوین به عهده داشت.

او با رتیتور این اثر به اعضاى ارکستر و خوانندگان بسیار سختگیرانه و مانند یکى از بزرگترین شاهکارهاى موسیقى کار کرد.«فاوست» نخستین اپرایى بود که در سالن اپراى مترو پولیتن اجرا شد. زمان افتتاح این سالن یعنى در سال ۱۸۸۳ این اثر به روى صحنه رفت و طى سالیان دراز، اجراهاى بسیار متعددى از آن اجرا شد. اما در ۳۰سال اخیر کمتر به این اثر توجه شده است. به نظر نمى رسد اجراى جدید شربان از این قطعه دوباره بتواند توجهات را به آن جلب کند.

منبع: نیویورک تایمز

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر «کنسرت کوارتت کلنکه» سی و سومین جشنواره‌ی موسیقی فجر

از همان هنگام که لا-ر، دو نت کشیده‌ی سوژه‌ی اصلی مجموعه‌ی «هنر فوگ» باخ را ویلن نواخت مشخص بود که قرار است «کوارتت کلنکه» چه ردای متفاوتی (نسبت به اجرای مشهورتر کوارتت‌های اِمِرسون، جولیارد و کِلِر) بر تن این فوگ‌های به‌غایت هنرمندانه‌ی در معما رهاشده بپوشاند، و از آن بیشتر تا چه اندازه قرار است موسیقی با همان سوژه‌ی گشاینده همچون نوشدارو به یک کرشمه دیگر اجراهای جشنواره را (چهار اجرا که پیش از آن دیده بودم) از خاطر بزداید و به رویدادی در دل فرهنگسرای نیاوران تبدیل شود.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (X)

فرض کنید از این ۴۰۹۶ مجموعه در طی تقریبا چهارصد سال گذشته هر سال تنها از ۲۰ مجموعه مختلف استفاده شده است. این می‌شود ۸۰۰۰ مجموعه (۴۰۰*۲۰)؛ یعنی ۴۰۰۰ تا بالاتر از گنجایش سیستم. حال به‌طور فرضی سقف مصرف سیستم را پایین بیاوریم و فرض کنیم در هر سال ۱۵ مجموعه مختلف استفاده شده. این می‌شود ۶۰۰۰ مجموعه یعنی ۲۰۰۰ مجموعه بالا تر از گنجایش سیستم. باز سقف مصرف سیستم را پایین بیاوریم و فرض کنیم در هرسال از ۱۴ مجموعه مختلف استفاده شده. این می شود ۵۶۰۰ مجموعه.

از روزهای گذشته…

اجرای آثار سه آهنگساز ایرانی با کر شهر تهران

اجرای آثار سه آهنگساز ایرانی با کر شهر تهران

گروه کر شهر تهران در روزهای ۵ و ۶ تیر ۱۳۹۲، ساعت ۲۱، در تالار رودکی به اجرای کنسرت می پردازد. در این کنسرت که به رهبری مهدی قاسمی انجام می شود، سوییت “شبح اپرا” برای گروه کر و پیانو، ۵ کرال مینیاتور اثر محمدرضا تفضلی، دیر مغان اثر امیر اسلامی، ۳ نیایش کوتاه برای گروه کر اثر مهدی قاسمی و همچنین قطعاتی از باخ، ویوالدی و هندل به اجرا گذاشته می شود.
نوازنده و تمرین (III)

نوازنده و تمرین (III)

۱۱- قطعات با چه سطح تکنیکی را برای تمرین و نواختن انتخاب کنیم؟
نوازنده همواره بایستی در سه سطح مختلف تکنیکی قطعاتی را انتخاب کرده و بنوازد :
شاید چنین باشد، شاید (II)

شاید چنین باشد، شاید (II)

رنگ‌آمیزی دور از ذهن اولین مشخصه‌ی سوگواری «چکناواریان» است. دور کردن تکنوازان تالار رودکی («فرامرز پایور» و …) از صدادهی (۵) خاصی که در حافظه‌ی شنوندگان موسیقی ایرانی به خوبی ثبت شده کاری دشوار است که چکناواریان به درستی از عهده‌ی آن برآمده. آشنازدایی از موسیقی نوازندگانی که در دوره‌ی اجرای این اثر از مشهورترین‌ها بوده‌اند تا حدودی بر اثر غرابت ماده‌ی موسیقایی و تا حدودی نیز بر اثر تکنیک‌ها و رجیستر اجرایی نامانوس (نسبت به موسیقی دستگاهی که این گروه اجرا می‌کرد) به وجود آمده (به‌خصوص در مورد قیچک).
راپسودی آبی – قسمت سوم

راپسودی آبی – قسمت سوم

این اثر نشان از استعدادی خارق العاده دارد، آهنگساز جوانی را به ما می نمایاند که موانع و محدودیت های قراردادی را درنوردیده و به شکلی کاملا مفهومی، قطعه ای اصیل تهیه نموده است.
نماد‌شناسی عود (IV)

نماد‌شناسی عود (IV)

اولین کسی که عود ده زهی را ساخت الفارابی (نه آن فیلسوف مشهور با همین نام) بود و ماجرا از این قرار بود که مردی در شهری که الفارابی در آن زندگی می‌کرد از دنیا رفت و چون الفارابی از افراد برجسته‌ی شهر بود به مراسم تدفین آن مرد رفت… در گورستان، وقتی از کنار قبری می‌گذشت که رویش برداشته شده بود، اسکلتی را دید…که ساق‌ها و رگ‌های آن معلوم بود. او تعداد رگ‌ها را شمرد و دید که ده تا هستند. همین موضوع بود که وی را برانگیخت تا عودِ ده زهی را بسازد.
مقصد خودِ راه می تواند باشد (II)

مقصد خودِ راه می تواند باشد (II)

بعد از انقلاب بسیاری از این نوازندگان جلای وطن کردند و بعضی خانه نشین شده و بعضی دیگر به تدریس موسیقی پرداختند یا در ارکستری مشغول شدند تا اینکه در زمان وزارت عطاالله مهاجرانی، قرار بر این شد که دوباره آن ارکستر و آن موسیقی ها احیا شود؛ فرهاد فخرالدینی که سالها مشغول تدریس موسیقی و آهنگسازی برای فیلم بود به همراه هیأتی از آهنگسازانِ آشنا به این سبک آهنگسازی گرد آمدند، افرادی مانند حسین دهلوی، علی تجویدی، محمد سریر، حسین علیزاده تشکیل گروهی را دادند که در انتخاب قطعات، فخرالدینی را یاری کنند.
گزارش جلسه هشتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

گزارش جلسه هشتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

تقریباً تمامی مجلات تخصصی موسیقی (با گرایش‌ها و سطح‌های متفاوت) در هر شماره‌ی خود بخشی را به نقد موسیقی یا مواردی مرتبط با آن اختصاص می‌دهند:
گفتگویی با جولیان بریم (IV)

گفتگویی با جولیان بریم (IV)

متأسفانه من معلم خوبی نیستم. فقط گاهی اوقات دوره های آموزشی کوتاه مدت، برای کسانی که علاقه و اشتیاق خیلی زیادی دارند می گذارم که آن هم در مقاطعی برایم خسته کننده می شود و انرژی لازم برای خوب تدریس کردن را از دست می دهم. خب برای یک معلم، خیلی بد است که اینطور باشد. فکر می کنم وقتی که پیرتر شوم بیشتر به تدریس بپردازم.
نوربخش: رسالت استاد، پرورش هنرمند در نوازندگی است

نوربخش: رسالت استاد، پرورش هنرمند در نوازندگی است

من معتقدم هنر در جریان آموزش نوازندگی باید به تدریج در فرد پرورش یابد؛ در صورتی نوازندگی دارای ویژگی ها و شاخصه های هنری می گردد که در طی دوران و سالیان آموزش ساز، در این زمینه برای شخص تلاش شده باشد و در واقع این امر را یک روند تدریجی می دانم و در این راستا فکر می کنم کلاس نوازندگی، صرفا نباید به کلاس تدریس “تکنیک نوازندگی” ساز تبدیل شود.
گردهمایی ۱۵۰۰ جوان در جشنواره خرم (I)

گردهمایی ۱۵۰۰ جوان در جشنواره خرم (I)

جشنواره نوای خرم، در یک فعالیت سازمان یافته و منظم، امروز به پنجمین دوره خود رسیده است. جشنواره ای که با وجود محدودیت سنی ۱۸ سال برای شرکت کنندگانش، با تمرکز بر روی رپرتوار «عصر طلایی ویولن»، در هر دوره شاهد استقبال بیشتری است.