فراخوان جشنواره موسیقی شمسه

جشنواره شمسه به همت شهرداری تهران در بخشهای مختلف هنری فرخوان خود را منتشر کرده است؛ این دومین جشنواره شمسه است که سال گذشته اولین تجربه اجرایی خود را به روی صحنه برد. متن فراخوان به شرح زیر است:
شمسه جشنواره جامع شهری شهرداری تهران، نام و سرمایه‌ای است ارجمند، شکل گرفته از ترکیب معنادار چهار حرف:
ش، م، س، ه
«ش» برگرفته از واژه «شهروند»
«م» برگرفته از مفهوم «محله»
«س» برگرفته از «سرمایه اجتماعی»
«ه» برگرفته از مفهوم «هویت»

شمسه، مجموعه جشنواره‌هایی است که تلاش می‌کند برای کیفیت مادی و معنوی زندگی شهروندان، با تحقق چهار اصل آگاهی، ارتباط، اعتماد، مشارکت میان شهروند و مدیریت شهری، امکان مشارکت و حضور آگاهانه شهروندان را در شبکه‌ به هم پیوسته‌ای از ظرفیت‌های فرهنگی ـ اجتماعی به دست آورد.

جشنواره سرود و موسیقی شمسه
جشنواره سرود و موسیقی شمسه به دنبال آن است که با استفاده از راه‌حل‌ها و امکانات فرهنگی و هنری بتواند مناسبات میان شهروندان با یکدیگر، با محله و با شهر و ارکان زندگی اجتماعی را شناسایی کند و بهبود ببخشد. حاصل این کار ایجاد بسترها و شرایط مناسبی است که شهروندان خارج از مدار و تجربه‌های جاری و روزمره، به تجربه‌های متفاوتی از زندگی بپردازند.

سرود و هم‌سرایی یکی از تاریخی‌ترین فعالیت‌های مدنی بشر به حساب می‌آید. نقش و نگارها و اسناد گوناگون تصویری، جایگاه و قدمت موسیقی را در طول تاریخ و در میان مردم گوناگون به درستی می‌نمایاند.

جوامع متفاوت برحسب نیازهای گوناگون اجتماعی در موقعیت‌های مختلف چون سوگواری‌ها، مراسم آیینی، جشن‌های ملی، جشن‌های قبیله‌ای، نمایش‌ها، هنگام کار و… به تولید و اجرای موسیقی می‌پرداختند.

امروزه برای تلطیف زندگی، برای بهبودی وضعیت فرد و جامعه و موردهای دیگر، از قابلیت‌های مختلف بیان موسیقی بهره‌برداری می‌شود.

موسیقی، گوش و روح و اندیشه را می‌نوازد و سبب پالایش وضعیت مخاطب می‌شود. به همین سبب استفاده از آن سبب گسترش زندگی اجتماعی و توانمندسازی شهروندان در زندگی شهری می‌شود.

جشنواره سرود و موسیقی شمسه، به شیوه‌ای برنامه‌ریزی شده است که شهروندان به طریق گوناگون، امکان تجربه و دسترسی به موسیقی را بیابند، در عین آنکه افراد و گروه‌های با تجربه بتوانند برحسب موضوع، در یکی از دو بخش اصلی یا جنبی جشنواره حضور بیابند.

بخش‌ها:
بخش اصلی جشنواره: جنبه رقابتی دارد و گروه‌های موسیقی محله‌ها در بخش‌های زیر می‌توانند به رقابت بپردازند:
• موسیقی ردیف دستگاهی (سنتی)
• موسیقی مردمی و تلفیقی (برگرفته از موسیقی سنتی پاپ، کلاسیک…)
• موسیقی کلاسیک (بین‌المللی)
• موسیقی مقامی (آیینی)
• موسیقی نواحی ایران

بخش جنبی:
این بخش غیررقابتی است و ویژه تکنوازان، همنوازان و استعدادهای شاخصی است که در عرصه موسیقی حرفی برای گفتن دارند. جشنواره با بررسی آثار و توانمندی‌های این افراد ضمن انجام حمایت‌های گوناگون، جوایزی به آنها اهدا خواهد نمود.

آیین‌نامه و شیوه شرکت در جشنواره و ارسال آثار

مقررات عمومی
• در تمام بخش‌های دوازده‌گانه جشنواره شمسه شرکت همه شهروندان بدون محدودیت آزاد است.
• شرکت در جشنواره داوطلبانه بوده و از شرکت کننده هیچگونه هزینه‌ای دریافت نمی‌شود.
• شرکت‌کنندگان در هریک از بخش‌های دوازده‌گانه، تابع مقررات و قواعد جاری جمهوری اسلامی ایران می باشند.
• فرم‌های ثبت نام و یا آثاری که دارای اطلاعات درخواستی کامل نباشد در داوری شرکت داده نخواهد شد.
• ‌به تمامی شرکت‌کنندگان گواهی شرکت در جشنواره داده می‌شود.
• هر شرکت‌کننده در هریک از جشنواره‌های دوازده‌گانه می‌تواند در بخش‌های مختلف آن شرکت نماید اما تنها در یکی از بخش‌ها در صورت برنده شدن می‌تواند برگزیده شود.
• ثبت نام شرکت‌کنندگان از طریق پر نمودن فرم مشخصات ثبت نام حضوری در دفاتر مستقر در دبیرخانه‌های هادی و یا ثبت نام اینترنتی در سایت جشنواره شمسه می‌تواند صورت بگیرد.
زمان ارسال آثار تا ۱۵ دی ماه ۱۳۹۱
مقررات تخصصی
داوطلبان شرکت در جشنواره، باید نمونه ضبط شده قطعه موسیقی خود را به صورت لوح فشرده به دبیرخانه‌های هادی ارسال نمایند. گروه‌های موسیقی شرکت‌کننده باید شامل حداقل ۳ نفر و حداکثر ۲۰ نفر باشند.

اگر گروه موسیقی بیش از ۲۰ نفر نوازنده داشته باشد، تصمیم‌گیری درباره حضور آنها در بخش رقابتی به عهده هیئت داوران جشنواره است.

هیئت داوران بعد از بررسی لوح‌های فشرده موسیقی دریافتی، گروه‌های برگزیده را برای اجرای زنده اثر در سالن‌هایی که مشخص خواهد شد، دعوت خواهند نمود.

هر گروه موسیقی بر حسب امتیازهایی که به دست می‌آورند، امکان ارتقا به مرحله بعدی را یافته و در مرحله بعدی با نظر هیئت داوران، اجرای زنده مجدد در محل پیش‌بینی شده خواهند داشت.

انتخاب داوری
دبیر تخصصی جشنواره: علی مرادخانی
دبیر هیئت داوران: محمدرضا شرایلی
داوران: مهرداد دلنوازی، محمد علی لقا، محمد حسین ‌پور معین، چکاوک یغمایی، بهناز ذاکری، شورانگیز ظهیرالدینی، امیرآهنگ هاشمی، محمدرضا شرایلی.

جوایز:
جشن تقدیر منطقه‌ای؛ ارائه جایزه محلی شامل: گواهی حضور و هدیه فرهنگی در سطح مناطق ۲۲ گانه جشن تخصصی؛ ارائه جایزه فنی شامل: لوح شایسته تقدیر، هدیه نقدی برای ۱۵۰ نفر در سطح تهران جشن پایانی؛ ارائه جایزه ساختاری و ویژه شهردار تهران شامل: تندیس نفرات اول و نشان‌ها و الواح اول تا سوم هر رشته و جوایز نقدی با آرزوی ایجاد انگیزه و شوق مشارکت بنیانی در میان شرکت‌کنندگان به آنها پیشنهاد می‌شود در انتخاب موضوع و زاویه دید مناسب برای طرح آن به چند نکته بنیانی توجه فرمایند.

• برپاکننده و مجری جشنواره بزرگ شمسه، معاونت فرهنگی اجتماعی شهرداری تهران است و شرکت‌کنندگان ضمن نمایش عرصه‌های حضور عام شهرداری در نظام شهری، می‌توانند به نمایش سویه‌های گوناگون حضور و فعالیت شهرداری تهران در مناطق و محله‌ها توجه ویژه بنمایند.
• شناخت حقوق شهروندی، جایگاه و وضعیت آن، معرفی و انعکاس معنی «مشارکت» در چگونگی اداره محله و منطقه توسط شهروندان.
• شناخت از منطقه سکونتگاه شرکت‌کنندگان و بازتاباندن این آگاهی در آثار با واسطه استفاده از نشانه‌ها و عوامل بیانگر آشنای محله.

سایت: www.shamseh2.ir

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (XIII)

قطعا راه های مختلفی برای آموزش دادن به کودکان وجود دارد. آموزش نکات اخلاقی و مهارتهای زندگی یکی از آموزشهای مهمی است که از طرق مختلف می‌توان به کودکان ارائه داد و یکی از راههایی که می‌توانید به کودکان این آموزشها را بدهید، اشعار و ترانه های کودکانه است.

رحمت الله بدیعی: تجویدی چیز دیگری بود

آقای شهرام صفارزاده که در امریکا هستند. ایشان ۵ سال پیش من ویولون کار کرده اند، البته بعدها پیش حبیب الله بدیعی رفتند اما در شرح حالی که خود صفارزاده نوشته بود گفته اند که «من ۵ سال شاگرد رحمت اله بدیعی بوده ام»، اگر ایشان نمی گفتند، شاید من هم یادم نبود! در حقیقت گرفتن ویولون از آرشه، انگشت گذاری و کلاً تکنیک ویولون را پیش من بودند. آقای گرگین زاده شاگرد من بودند، پروین پیشه و…

از روزهای گذشته…

مغالطات ایرانی – مکتب وزیری (I)

مغالطات ایرانی – مکتب وزیری (I)

اصطلاح «مکتب وزیری» در نوشته های مربوط به موسیقی دستگاهی ایران به کرات مورد استفاده قرار می گیرد ولی معنی این اصطلاح دقیقا مشخص نیست؛ بعضی از نویسندگانی که از این اصطلاح استفاده کرده اند مقصودشان تنها گروه شاگردان وزیری بوده است، شامل گروه بزرگی از شاگردان هنرستان او و شاگردان تار او مانند ابوالحسن صبا، روح الله خالقی، احمد فروتن راد، حسین سنجری، حشمت سنجری و دیگران. ولی آیا همه شاگردان وزیری را می‌توان مکتب‌دار او تصور کرد؟ قطعا این گمان اشتباهی است، چراکه می دانیم بعضی از شاگردان وزیری به کلی راه و روشی غیر از وزیری را برگزیده اند.
بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (VI)

بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (VI)

اما تئوری پردازان نسل معاصر (کیانی، طلایی، علیزاده) اصرار دارند که از لفظ – در واقع عامیانه – «دانگ» استفاده کنند و بدون استدلال این فاصله را شاخص اصلی مقام شناسی معرفی می کنند. (۱)
بیلتیسم

بیلتیسم

پاول مکارتی (Paul McCartney)، جان لنون (John Lennon) و جورج هریسون (George Harrison) که هرسه نوازنده گیتار و خواننده بودند به همراه Ringo Starr نوازنده Drums همه در سالهای اول دهه ۱۹۴۰ در لیورپور انگلستان بدنیا آمدند و همگی در نوجوانی درس و مدرسه را رها کردند و خود را وقف موسیقی راک کردند.
دوران طلایی فیلارمونیک وین

دوران طلایی فیلارمونیک وین

هنگامی که هانس ریشتر رهبری اجرای “حلقه نیبلونگن” (The Ring of the Nibelungen) از واگنر را در فیلارمونیک وین بر عهده گرفت دیگر برای هیچ فردی جای شک و شبهه باقی نماند که اینک ارکستر فیلارمونیک وین بهترین ارکستر جهان می باشد. ناگفته نماند که بدست آوردن این شهرت بدون کمک های موسیقیدانانی چون واگنر، وردی، برامس، لیست و … چه در مقام نوازنده، سولیست و چه در مقام رهبر ممکن نبود.
علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (II)

علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (II)

این چارچوب، دو چارچوب پنهان دیگر را در دل خود داشت؛ گذشتهٔ درخشان که روزگاری این سرزمین از سر گذرانده، عظمتی – گاه – خیالی که شاید کارکرد اصلی‌اش متوازن کردن تحقیری بود که یک فرهنگ در جریان آگاه شدن از چارچوب نخست (عقب‌ماندگی) تحمل می‌کرد؛ پناه بردن به نشئهٔ افتخاری در گذشته. چارچوب فکری دیگر آن بود که تقصیر وضعیت شرم‌آور موجود بر گردن یک عامل «بیگانه» (یا مجموعه‌ای از آن‌ها) انداخته می‌شد.
مبداء تاریخی به نام مسیح استرادیواری  <br>(messiah stradivari)

مبداء تاریخی به نام مسیح استرادیواری
(messiah stradivari)

ویلنی که در سال ۱۷۱۶ میلادی به دست Antonio Stradivari ساخته شد و توسط ویلن ساز مشهور فرانسوی Jean-Baptiste Vuillaume در قرن نوزدهم، مسیح نام گرفت. به راستی بعد از یافتن ویلن مسیح استرادیواریوس، چه وقایعی رخ داد؟ آنچه را که امروز از ویلن مسیح استرادیواری در قالب تصاویر و عکسها می بینیم ،بیانگر مطالبی است که سردرگمی آشکاری را در مورد صحت و حقیقت این ساز به تائید می رساند.
تور کنسرت‌های اروپائی علی رهبری با ارکستر فیلارمونیک اسلواکی

تور کنسرت‌های اروپائی علی رهبری با ارکستر فیلارمونیک اسلواکی

علی (الکساندر) رهبری، رهبر ارکستر مشهور ایرانی بار دیگر با دعوت کشورهای آلمان، بلژیک چک، اسلوواکی، اتریش و سوئیس برای اجرای کنسرت‌هایی در این کشورها از ۱۹ اسفندماه تا ۹ فروردین ۹۳ با ارکستر فیلارمونیک اسلواکی همراه می‌شود.
حنانه از زبان ملاح (IV)

حنانه از زبان ملاح (IV)

در این مرحله از کمال و پختگی است که یادهای گذشته در ذهن وی زنده‏ می‏شود، سال‏هایی را به خاطر می‏آورد که طرفداران موسیقی غربی، به رهبری پرویز محمود، علیه استاد وزیری صف‏آرایی کرده بودند، حنانه خود نوشته است: «بهترین‏ دلیل صدق گفتار ما موسیقی دانیست که در جبههء مقابل وزیری ایستاده بود و آثارش را بر مبنای موسیقی علمی غرب و با استفاده از ملدی‏های ایرانی می‏نوشت. این شخص‏ پرویز محمود بود که پس از تابعیت ایالات متحدهء آمریکا، دیگر نه نامی از او در ایران‏ برده می‏شود و نه در آمریکا توانسته است نامی از خود باقی بگذارد» (همان کتاب و همان صفحه)
سلطانی: اسپکترالیست ها ذهنیت و دیدگاهشان را بر کلیت و تداوم کاربردی استوار می کنند

سلطانی: اسپکترالیست ها ذهنیت و دیدگاهشان را بر کلیت و تداوم کاربردی استوار می کنند

بله، می تواند این گونه هم باشد، اما تکرار در موسیقی مینی مال، مرا به شدت یاد موسیقی دستگاهی ایران و موسیقی باخ می اندازد. تصور من این است که ماهیت و جوهره ی این سه نوع موسیقی، شباهت و اشتراکات فراوانی دارند، در عین حال که ساختارشان را هم نمی توان از درون به هم ریخت. البته روند تکراری و ماهیت ذاتی تکرارِ درون گرای این موسیقی ها، امکان گسترش و خلاقیت ها را هم کم می کند و فکر می کنم بیشترین راه رشد، خلاقیت در مورد این ژانرهای موسیقایی، چگونگی اجرا، رنگ های صوتی و ترکیب هاست، نه فرم، ساختار و جوهره ی خود موسیقی.
افسانه‌ی شعرشناسِ خنیاگر (II)

افسانه‌ی شعرشناسِ خنیاگر (II)

پیش از این دوره آهنگ با کلام ساختن اغلب بر شعری بود پرداخته‌ی ترانه‌سرا، اما با تغییر ذائقه‌ی پیش آمده پس از گسست ژرف آن سال‌ها، موسیقی‌دانان شعر کلاسیک ایران را دستمایه‌ی کار کردند. بی داوری در مورد آن که کدام‌یک از این روش‌ها پسندیده‌تر است و بدل کردن تفاوت‌های سبکی به دگم‌های ایدئولوژیک، با یک مرور سریع خاطره‌های تاریخی می‌توان گفت که آثار مشکاتیان از این نظر بهترین‌های شیوه‌ی دوم هستند.