یادمان بهمن بوستان برگزار می شود

همزمان با روز پژوهش و به مناسبت هشتادمین سالروز تولد پژوهشگر، ادیب و نویسنده عرصه موسیقی و ادبیات، زنده یاد بهمن بوستان، یادمان وی چهارشنبه ۲۵ آذرماه ۱۳۹۴ ساعت ۱۹ در فرهنگسرای ارسباران برگزار خواهد شد.



بهمن بوستان فرزند مجدالعلی (مهرداد) بوستان حقوقدان و محقق گرانمایه ادبیات فارسی و عرب و نوه محمد حسن وحید دستگردی ادیب و شاعر دوران مشروطه در ۲۲ آذر ۱۳۱۴ در تهران زاده شد.

او پس از طی تحصیلات ابتدائی و متوسطه در تهران در سال ۱۳۳۶ در رشته حقوق وارد دانشگاه تهران شد و مطالعات دانشگاهی خود را در رشته زبان و ادبیات فارسی به پایان برد. بوستان در دوران تحصیل دانشگاهی از محضر استاد بدیع الزمان فروزانفر و استاد جلال الدین همائی بهره بسیار برد.

استعداد و قابلیت بهمن بوستان در پژوهش های ادبی در دوران تحصیل دانشگاهی توجه استاد محمد معین را جلب کرد تا آنجا که او را به عنوان یکی از دستیاران خود در تدوین و گردآوری لغت فارسی برای فرهنگ معین و لغت نامه دهخدا برگزید. او همزمان به همکاری با مجلات معتبری چون آینده، کلک، بخارا، ادبستان و … در نوشتن مقالات تحقیقی همت کرد.

بهمن بوستان در سال ۱۳۴۸ به استخدام سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران در آمد و به طرح و تهیه برنامه هائی در زمینه ادبیات و موسیقی ملی ایران مانند «هفت شهر عشق» و «بشنو از نی» برای تلویزیون و برنامه «سلامی چو بوی خوش آشنائی» برای رادیو تهران پرداخت. او در برنامه های خود از همکاری استادان نام آور موسیقی ایران، شخصیت هائی چون؛ احمد عبادی، علی اصغر بهاری، حسین قوامی، لطف اله مجد، منصور نریمان و … برخوردار بود.

بهمن بوستان به دلیل برخورداری از حافظه ای نیرومند در تبارشناسی از اهل هنر و فرهنگ ایران، نزد موسیقی شناسان زبانزد و از مراجع معتبر بود. او در سال ۱۳۷۰ جشنواره «هفت اورنگ» را با همکاری هنرمند ارجمند محمدرضا درویشی در تالار اندیشه برگزار کرد. این برنامه با حضور استادان و شخصیت های برجسته موسیقی ملی از سراسر نواحی ایران همراه بود که کتاب «هفت اورنگ» یادگار این دوران است. بهمن بوستان با گشایش خانه موسیقی ایران به عضویت هیئت مدیره کانون پژوهشگران موسیقی در آمد و چند سالی در این سمت ادامه فعالیت داد.

بوستان گذشته از پژوهش های ماندگار در حوزه ادبیات و موسیقی، در عالم ورزش و پیش آهنگی نیز از پیشروان بود. او بسیاری از کوه های ایران را پیمود و غارهای ناشناخته را بازشناخت تا آنجا که به عضویت هیئت غارشناسان ایران در آمد.

پژوهش های گسترده و معتبر او در ورزش های باستانی ایران و موسیقی ملی زورخانه از یادگارهای اوست. به پاس خدمات او در این زمینه بود که در اوایل دهه هشتاد به عضویت هیئت مدیره انجمن پیشکسوتان ورزش کمیته ملی المپیک در آمد و سال ها در این سمت فعالیت داشت و سهم شایسته ای در احیای فرهنگ ورزش باستانی ایران داشت.

او در سال های پایانی عمرش بیمار و خانه نشین شد و سرانجام در روز ۲۷ آبا ن ۱۳۹۳ در سن ۷۹ سالگی در تهران بر اثر ایست قلبی درگذشت. پیکر او از مقابل تالار وحدت تشییع و در قطعه نام آوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

شایان ذکر است که علی بوستان (گرافیست و نوازنده سه تار) فرزند این پژوهشگر گران مایه می باشد.

علاقمندان به حضور در این بزرگداشت می توانند چهارشنبه ۲۵ آذرماه ۱۳۹۴ ساعت ۱۹ به آدرس: خیابان دکتر شریعتی، بالاتر از پل سید خندان، خیابان ارسباران (جلفا سابق)، فرهنگسرای ارسباران مراجعه کنند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پیرگلو: نسبت به گذشته افت داشتیم

در آن زمان من هم ماندم و به هر حال یک سری مسائل خانوادگی هم بود، برادرم فوت شده بود و دختراشان را باید نگه می داشتم، مادرم هم که سرطان گرفته بودند و فوت کردند، این شد که فعلا دیگر ماندگار شدم.

ویژگی‌های رابطه‌ی موسیقی و برآمدن دولت-ملت مدرن در ایران (VI)

این گواه کوتاه نشان می‌دهد پیش از تولد دولت-ملت مدرن هم تصوری از یک فرهنگ موسیقایی که بتوان آن را «موسیقی ایرانی» خواند در مراکز اصلی شهری، یعنی تجمع‌گاه‌های قدرت و ثروت، وجود داشت. با یک جستجوی سردستی نیز دست‌کم تا میانه‌ی دوره‌ی قاجار می‌توان پیشینه‌ی چنین مفهومی را عقب برد. برخلاف نمونه‌های اروپایی در ایران این زبان موسیقایی نه تنها ممنوع (۲۵) یا گمشده نبود بلکه حمایت‌شده و رسمی هم بود. موسیقی دستگاهی افزون بر تمایز بسیار روشن از موسیقی اروپایی، به قدر کافی از همتایانش، یعنی حوزه‌های موسیقایی عربی و ترکی نیز فاصله گرفته بود.

از روزهای گذشته…

گزارش جلسه سوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

گزارش جلسه سوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

منتقد در اینجا با آوردن جمله «او می‌خواهد به نقطۀ تلفیق موسیقی‌ها و فرهنگ‌ها برسد و همزمان تضادهای روزانه نسلی سردرگم را مستقیماً از کوچه پس کوچه‌های درهم و آشفتگی خفقان‌آورش به تصویر بکشد.» وارد لایه‌ی اولیه‌ی تاویل (صحبت از قطعه در پرتو آنچه می‌پندارد مقصود صاحب اثر بوده است، که البته به قایل شدن نقشی فرهنگی-اجتماعی محدود است) می‌شود در ضمن سراسر این فراز پر است از ارزیابی جایگاه قطعات مورد بحث و خود «هیچکس» -که خالی از واکنش علاقه‌مندانه و جهت‌گیری آشکار کلامی نیز نیست- بدون آن که به صراحت به داوری خوب و بد (و نه ارزش‌گذاری) بپردازد.
به مناسبت ۴۸ سالگی مهران مهرنیا

به مناسبت ۴۸ سالگی مهران مهرنیا

بیست و دوم تیرماه سالروز تولد مهران مهرنیا آهنگساز و نوازنده و مدرس تار و سه تار است. به این مناسبت دوست و همکار قدیمی او، شهرام صارمی نوازنده کمانچه و نویسنده موسیقی درباره این هنرمند نوشته ای را تهیه کرده است که می خوانید:
والی: کار موزیکولوگی تا کنون نکردم

والی: کار موزیکولوگی تا کنون نکردم

وقتی من هنرستانی بودم، در روزنامه خواندم که یک موسیقیدان مجاری به نام بلا بارتوک موسیقی محلی مجاری را جمع آوری کرده است، در همان حال و هوای جوانی من هم شروع کردم به جمع آوری و نت نگاری موسیقی محلی ایرانی…
تاثیر استودیو‌های خانگی، قالب‌های ذخیره‌سازی و فضای مجازی بر مالکیت ابزار تولید موسیقی (III)

تاثیر استودیو‌های خانگی، قالب‌های ذخیره‌سازی و فضای مجازی بر مالکیت ابزار تولید موسیقی (III)

توزیع نیز از طریق هر نوع کپی‌برداری ممکن بود؛ هر اثر می‌توانست تنها به کمک یک یا چند رایانه‌ی شخصی توسط افرادی که ممکن بود با یکدیگر بی‌ارتباط نیز باشند تکثیر شود و در اختیار مصرف‌کننده قرار گیرد.
نگاهی به «اینک از امید» (III)

نگاهی به «اینک از امید» (III)

به طور کلی تصنیف «مجلس انس» با وجود وام گرفتن مستقیم ریتم از شعر و پیوند و نامناسب شعر و موسیقی در بعضی از قسمتها و تنظیم های اتفاقی و گاه نادرست، تنها می تواند در جایگاه یک کار و عمل تقریبا خوب شنیدنی باشد، نه یک تصنیف قوی و پخته.
لئونارد کوهن

لئونارد کوهن

هرچند لئونارد کوهن، موفق ترین ترانه سرا و خواننده اواخر دهه ۶۰ نبود اما بدون شک یکی از جذاب ترین و دیرپا ترین آنها به شمار میرود. او توانست حضور قابل توجهی در دهه های بعدی داشته باشد و موفق شد توجه منتقدانی که دیگر به هم نسلان او توجه خاصی نشان نمیدادند را همچنان به خود معطوف کند.

منوهین در شرق!

در روزنامه شرق مورخ ششم مرداد ماه هشتاد و چهار، مقاله ای ترجمه شده درباره یهودی منوهین”Yahudi Menuhin” منتشر شده بود. نظر براینکه، مقاله فوق توصیفی احساسی و غیر فنی از این ویلونیست مشهور نموده و بجای بررسی نوازندگی این هنرمند به تخریب دیگر هنرمندان پرداخته و یا تعابیری جدید و غیر هنری را بیان نموده است، در این مقاله سعی بر نقد و بررسی آن از زوایای مختلف می گردد.
روش سوزوکی (قسمت سی چهارم)

روش سوزوکی (قسمت سی چهارم)

دانشمندان طراز اول، هنرمندان، بازرگانان و سیاستمداران تنها زمانی در کارشان موفق می‌شوند که انسان هایی ممتاز، عالی و طراز اول باشند. برای بدست آوردن موفقیت باید در وهله‌ی اول انسانی عالی مرتبه بود، باید شخصیتی داشت. در چهار سال تحصیلی یعنی از سال اول تا سال آخر، من سخنگوی کلاس بودم، باید بگویم که من خیلی هم با هوش نبودم و نمره‌ هایم به ندرت خوب می شدند اما تک تک شاگردان کلاسمان را دوست داشتم و برایشان احترام قائل بودم و آنها هم مرا دوست داشتند و چون شخصیتی مددکار و یاری دهنده داشتم، همواره مورد تایید و انتخاب آنها بودم.
نائریکا، زن پهلوان

نائریکا، زن پهلوان

مینو رضایی نوازنده و مدرس دف است. فعالیت های او با ارکستر دالاهو با مدیریت مسعود حبیبی آغاز شده و با پایان گرفتن فعالیت این ارکستر، وی با جدیت مثال زدنی اقدام به تشکیل ارکستر کوبه ای بزرگی با استفاده از بانوان نوازنده کرده است. این ارکستر که نائریکا نام دارد، امروز بزرگترین ارکستر موسیقی زنان در ایران می باشد و تا به حال برنامه هایی در تالارهایی مانند میلاد و وحدت داشته است. با مینو رضایی سرپرست این ارکستر گفتگویی کرده ایم که می خوانید:
حضور بانوان در جامعه ی موسیقی ایران (I)

حضور بانوان در جامعه ی موسیقی ایران (I)

بیش از صد سال است که جامعه شناسان، حضور بانوان در زمینه های مختلف اجتماعی را در جوامع، معیاری برای رشد اجتماعی آن جامعه می دانند و با داشتن آمارهای مختلف، حضور بانوان را در عرصه های مختلف اجتماعی تحلیل می کنند. متاسفانه در کشور ما این آمار و ارقام کمتر در دسترس محققان بوده است و گاهی اصلا آمار گیری خاصی در این زمینه انجام نشده است.