نیکلا واکای

متد آواز نیکلا واکای
متد آواز نیکلا واکای
نیکلا واکایی آهنگساز اپرا و معلم آواز ۱۵ مارس ۱۷۹۰ در تولنتینو متولد شد و در ۵ یا ۶ آگوست ۱۸۹۸ در پیسارو دیده از جهان فرو بست. او در محیط پیسارو رشد کرد تا اینکه والدینش برای تحصیل حقوق او را به رم فرستادند. عدم گرایش واکای به حقوق او را به سمت علاقه اصلی اش موسیقی سوق داد. ازین رو در ۱۸۰۷ به یکباره تحصیل در رشته حقوق را رها کرد تا به فراگیری درس های آواز، هارمونی، کنترپوان و آهنگسازی نزد جاناکنی آهنگساز برجسته ایتالیایی بپردازد. در ۲۱ سالگی و پس از اخذ دیپلم از آکادمی سانتا چیچیلیا به ناپل رفت و در محضر پاسیللو شروع به یادگیری آهنگسازی دراماتیک (صحنه ای) نمود.

قابل ذکر است که آرایشگر سویل پاسیللو تا قبل از اینکه روسینی آرایشگر سویل مشهور خود را چند سال بعد بسازد و اثر پاسیللو را از صحنه به در کند، یک شاهکار کمدی به حساب می آمد. واکای در کنار کسب دانش از پاسیللو کار نوشتن موسیقی مذهبی برای کلیساها را نیز به صورت ناشناس آغاز کرد. نوشتن آریا های ورودی برای والنتینو فیوراوانتی و دیگران از دیگر اقدامات این دوره از زندگی واکای هستند.

واکایی کارش را در ونیز شروع کرد و برای گذران زندگی به نوشتن باله و تعلیم آواز مبادرت ورزید. اولین موفقیت اپرایی اش را با اجرای I solitari di Scozia در سال ۱۸۱۵ و در شهر ناپل به دست آورد. ولی malvina پس از اولین شب اجرا در ۱۸۱۶ با عدم استقبال تماشاگران مواجه و Il lupo di Ostenda در ۱۸۱۸ تقلیدی از روسینی قلمداد شد. واکایی برای شش سال هیچ اپرایی نساخت. در سال ۱۸۲۰ اشعار اپرای Joseph اثر Mehul را ترجمه کرد و مس هندل را مورد تجدید چاپ قرار داد.

واکایی دوباره به آموزش آواز روی آورد و در امر آموزش از شهرت بالایی در میان قشر بالای ونیز پیدا کرد. در تریست و در ۱۸۲۱ مدتی نزد بیوه مارا زندگی کرد . پیشنهاد اخذ مقام کاپل مایستردر اشتوتگارت آلمان را رد کرد و در سال ۱۸۲۴ مجددا به سمت اپرا بازگشت.


audio file قسمتی از رمئو و ژولیت اثر نیکلا واکای

در پارما او ماموریت یافت تا buffo Pietro il grande, ovvero un geloso alla tortura را نوشته و خود نقش سولو را در آن ایفا کند. موفقیت این اجرا باعث شد تا در ناپل و در ۱۸۲۵، Zadig ed Astartea را اجرا کند و نهایتا رومئو و ژولیت معروفش را در میلان و در همان سال ۱۸۳۰ روی صحنه بیاورد.

مجددا صحنه را برای تدریس آواز ترک گفت و در ۱۸۲۹ به پاریس و از آنجا به لندن رفت. ۱۸۳۲ یک جزوه آموزشی به نام Metodo pratico di canto italiano per camera منتشر کرد که بعدها به به صورت یک استاندارد آموزشی در زمینه اپرا در آمد. یکی از دستورات این کتاب به این شکل است: “هنگام مواجهه با دو نت مشابه در پایان یک جمله یا نت های مشابه در میان آن، نتی که با قسمت تاکیدی یا آکسان کلمه همزمان می شود باید تا پایان قطعه به صورت آپاژیاتور باقی بماند.”

مرگ پدرش در سال ۱۸۳۳ باعث شد تا واکایی به ایتالیا باز گردد؛ سپس او در این سال ازدواج کرد و خانواده تشکیل داد. در ۳۳ و ۳۴ سالگی در بهترین خانه های لندن اجراهای زیبایی انجام داد. در ۱۸۳۷ پس از پیوستن به Coppola, Donizetti, Mercadante و Pacini در ساخت یک کانتات برای مرگ مالیبران خواننده سوپرانو شرکت کرد و در ۱۸۳۸ در همکاری با مارکو ویسکونتی در شهر تورین موفقیت هایی کسب کرد. در همان سال بود که با سمت ناظر کیفی کنسرواتوار میلان، به اقدامات جدیدی نظیر بازسازی سیستم آموزشی اپرا، افتتاح برنامه های صحنه ای برای هنرجویان اپرا و تاسیس گروه کر، دست زد.

واکایی در سال ۱۸۴۸ دار فانی را وداع گفت در حالیکه ۱۷ اپرا، پنج کانتات، چهار باله، بیش از یکصد تصنیف و آواز برای گروه کر ،موسیقی سازی و مذهبی، آموزش کنترپوان را در کارنامه کاری خود داشت. متاسفانه در آخرین سالهای زندگی تلاش این هنرمند برای تاسیس کنسرواتواری در رم ناکام ماند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر مجموعه‌ی «رنگ‌های قدیمی»

«رنگ‌های قدیمی» شامل ۶۵رنگ (از سال۱۲۸۴ تا ۱۳۱۶ از ضبط‌هایی که در دسترس گردآورنده بوده) و یک متنِ شش‌صفحه‌ای­‌ست‌ که بدون آن و با پالایش صوتی بهتر، می‌توانست محصولی دست­‌کم خنثی به‌دست دهد. متن، نتیجه‌گیری‌های نامستدلی دارد. چند نمونه:

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (VII)

نخچیرگان به مجموع الحان سی گانه ی باربد شامل می شد. باربد آفریننده ترانه های نوروزی نیز به شمار می رود. از این ترانه ها می توان به فرخ روز، سروستان، ارغنون، لبینا اشاره کرد. آثار باربد را موسیقیدانان قرون بعدی چون شعبه، جنس، آوازه، و شاخه های مهم مقام ها توضیح و توصیف کرده اند، عبدالقادر مراغه ای در مقاصد الالحان ماهیت تاریخی و موسیقی لحن و آثار باربد را خاطرنشان نموده و آن را زمینه دوره اول تشکیل مقام ها شمرده است.

از روزهای گذشته…

تأملی بر عملکرد ارکستر «هنگام» و کنسرت اخیرش (III)

تأملی بر عملکرد ارکستر «هنگام» و کنسرت اخیرش (III)

طبیعت اجرای زنده و حضور روی سن، درصدی ناکوکی به اجرا تحمیل می کند که حتی در مورد بزرگترین ویرتوزهای دنیا هم از آن گزیری نیست. اما در مورد کنسرت هنگام حتی اگر از فالشی های بوجود آمده ضمن اجرا چشم بپوشیم، این که فلوت ها و بخصوص سنتورها به طور کلی کوک نبودند، جای تعجب دارد.
منتشری: ۱۳ سال از آواز دور بودم

منتشری: ۱۳ سال از آواز دور بودم

نمیدانم، شاید چون ساده تر بوده است. من هم با این اعتقاد در تلویزیون فقط آواز می خواندم. در رادیو از من درخواست خواندن تصنیف می کردند که من در جوابشان می گفتم که من آواز‌خوانم و تصنیف نمی خوانم. آقای اعتمادی به من گفت که من یک آهنگ ساختم، شما بشنوید و اگر خوشتان نیامد به شخص دیگری سفارش می دهیم. این آهنگ در آواز شوشتری بود که روی سه گاه مدلاسیون شده بود. کلامش هم از آقای رضا سحبان بود و ملودی جالبی داشت.
درگذشت روجیرو ریچی

درگذشت روجیرو ریچی

روجیرو ریچی، ویولنیست ویرتوز، روز یکشنبه در نود و چهار سالگی در منزلش در پام اسپیرینگ در کالیفرنیا درگذشت. ریچی نخستین مخاطبانش را در ده سالگی و با نواختن بی عیب و نقص مندلسون بدست آورد. او بعدها به موزیسینی کارکشته تبدیل شد که گستره کارهایش از بندبازی های قرن نوزدهی کاپریس های پاگانینی تا نخستین اجراهای آثار معاصر را در بر می گرفت.
تصویر تنال (I)

تصویر تنال (I)

حتما” قطعات سرگئی راخمانینف آهنگساز دوره مدرن را شنیدیده اید. او تمایل زیادی به آهنگسازی به سبک هم نسلانش نداشت و با رنگ و بویی رمانتیک به تصنیف موسیقی می پرداخت. راخمانینف هنوز شیفته موسیقی تنال و پلی تنال بود و با این موسیقی به زیبایی داستان سرایی می کرد.
مطالعه تطبیقی عود و گیتار (III)

مطالعه تطبیقی عود و گیتار (III)

سومریها برای همنوازی با چنگ های بزرگ و کوچک از بربط در اندازه و شکلهای مختلف استفاده می کردند. یکی از معروف ترین نمونه های نقش های بدوی که از تل حلف در مرز سوریه به دست آمده است، یک شیر را در حال نواختن بربطی باریک با پنج زه نشان می دهد. ساختمان کاسه ساز ساده است و در روی آن سر گاوی که در نمونه های مشابه دیده می شود وجود ندارد. همچنین نمونه هایی از کروتای سلتی یا روت که قبل از مسیحیت در شمال اروپا استفاده می شدند برای ما باقی مانده است. از این مطلب این طور استنباط می شود که سومری ها این ساز را حتی قبل از اینکه به بین النهرین رسیده باشند می شناختند.
تکنیکِ دست چپ و بازو در ویولنسل، مورّب یا عمود؟ (III)

تکنیکِ دست چپ و بازو در ویولنسل، مورّب یا عمود؟ (III)

طبیعی‌ترین حالت انگشت‌گذاریِ ممکن، هنگامی که در پوزیسیون شست هستید و آرنج الزاماً بالاتر از معمول قرار گرفته، همان حالتِ انگشت‌گذاریِ مورب در پوزیسیون‌های دیگر است. پس اگر شما روشِ انگشت‌گذاریِ مورب را انتخاب کرده‌اید، در پوزیسیون‌های پایینِ گریف (پوزیسیون‌های شست) نیازی به تغییر حالتِ انگشتان ندارید و در سراسر گریف انگشت‌گذاریِ یک‌شکلی را انجام خواهید داد (بدیهی‌ست که در روش انگشت‌گذاریِ عمود، نوازنده مجبور به تغییرِ حالتِ انگشتان در پوزیسیونِ شست خواهد بود).
نگاهی به اپرای مولوی (IX)

نگاهی به اپرای مولوی (IX)

این پرده با صدای شمس آغاز میشود و مولانا را در تاریکی از محلی که مولانای جوان جلوی پدر زانو زده و سوگواری میکرد به خود میخواند؛ چهره مولانا نشان میدهد که او سالیان درازی را در غم پدر گذرانده و این صدا خلوت او را به هم میزند. شمس می خواند: “… پس تو را هر لحظه مرگ و پس تو را هر لحظه مرگ و رجعتی‌ست مصطفی فرمود دنیا ساعتی‌ست آزمودم مرگ من در زندگی‌ست چون رهی زین زندگی پایندگی‌ست” مولانا سر بر میدارد و میگوید: “کیستی تو؟” و شمس پاسخ میدهد:”کیستی تو؟” این سئوال و جواب یکبار هم در پرده سوم اپرا اتفاق افتاد ولی اینبار با ملودی دیگری که به طرز تحسین برانگیزی حالت روحی مولانا و همچنین شمس را نشان میدهد.
یک تم و چند تنظیم (Sabre dance)

یک تم و چند تنظیم (Sabre dance)

رقص شمشیر موومانی از باله گایانه (Gayane) اثر آرام خاچاطوریان است که در سال ۱۹۴۲ تنظیم آن به پایان رسیده ، این قطعه متشکل از رقص های دسته جمعی است که اجرا کنندگان آن مهارت های خود با شمشیر را به معرض نمایش می گذارند. ریتم بسیار مهیج این اثر سبب شد که در کنسرت های متعدد به کرات اجرا شود و اقتباس های گوناگون این قطعه آن را از جایگاه ویژه ای در موسیقی عوام برخوردار نموده است.
درک تصویر صوتی

درک تصویر صوتی

دریافت ایده از تصویر صوتی (Soundscape) یک قطعه موسیقی کاملا” به توانایی های شما در دیدن و تشخیص دادن بهتر شکلها و Object ها در یک قطعه موسیقی دارد. در اینجا لازم است قبل از ادامه بحث به ارائه چند تعریف بپردازیم.
نگاهی به موسیقی در سال ۱۳۹۴ (V)

نگاهی به موسیقی در سال ۱۳۹۴ (V)

اما جشنواره فجر امسال نیز از وجود حاشیه های متعدد در امان نماند، سخنان تند و گزنده نوربخش، افشاگری های دبیر بخش بین الملل سنوات گذشته این جشنواره در مورد دخالتهای نوربخش و اطرافیانشان درجشنواره های گذشته و عدم همکاری بسیاری از دست اندرکاران برگزاری جشنواره سالهای قبل – که کارنامه خوب و قابل قبولی را نیز از خود بر جای گذاشته بودند – در این دوره و جشنواره امسال که در میان آنها نام امیر عباس ستایشگر و رامین صدیقی به چشم می خورد و سپس استعفاهای متعدد هنرمندانی چون پویا سرایی، نگار خارکن، شروین مهاجر از مقام داورای جشنواره، حساسیّتهای جشنواره سی و یکم را بیش از پیش نمایان کرد.