روش سوزوکی (قسمت چهارم)

شینی چی سوزوکی (1898-1998)
شینی چی سوزوکی (1898-1998)
یک نوزاد لبریز است از شادی
این داستان در حدود چهارده یا این پانزده سال قبل در یک فصل بهاری در شهر اودا (Ueda) در حوزه شینشو (Shinshu) اتفاق افتاد. شرکت کنندگان پرورش استعدادها، در یک محیط مطبوع در خانه یکی از آشنایان به دور هم جمع شدند. بچه های خانم شیمادا و خانم کیوچی با ویلونهای کوچکشان وارد شدند.

شخصی پیشنهاد داد، نمی خواهیم کمی موسیقی اجرا کنیم؟ و طبق عادت بچه ها شروع کردند قطعات مختلف را اونیسون برای ما اجرا کردند! روبروی من خانم کیوچی (Kiuchi) با نوزادش که در بغل گرفته بود، نشسته بود و در جواب من که پرسیده بودم نوزادتان چند وقتش است، گفت که پا گذاشته است به پنج ماه.

آتسومی (Atsumi) خواهر شش ساله هیرومی (Hiromi) درآن زمانها هر روز کنسرتو، لامینور ویوالدی را تمرین میکرد و هر روز هم علاوه بر آن، صفحه آنرا گوش میکرد.

بدین ترتیب هر روز هیرومی از بدو تولد، بطور مداوم این موسیقی را می شنید. من میخواستم بدانم که چه اثری در یک کودک پنج ماهه مشاهده می شود و بعد توضیح دادم که من مایلم که مقداری ساز بزنم و بپا خاستم و با ویلونم در لحظه ای که همه دراطراف من درسکوت بسر میبردند، شروع کردم به اجرای منوئتی ازباخ. درهنگام اجرا من چشمانم را ازصورت هیرومی برنمیداشتم.

صدای ساز واقعا برای کودک اطمینان بخش بود، درچشمانش درخشش عجیبی دیده میشد، در هنگام شنیدن قطعه برای اولین بار سراپا گوش بود.

کمی بعد منوئت را تغییر دادم به کنسرتو لامینور ویوالدی همان قطعه ای را که هیرومی (Hiromi) هر روز در خانه نواخته بود و شنیده شده بود، هنوز به ندرت چند نت از اثر را شروع به نواختن نکرده بودم که اتفاق عجیبی افتاد.هیرومی (Hiromi) از لحظه ای به لحظه دیگر تغییر میکرد. او لبخند میزد، چشمانش میدرخشید و همینطور چرخ میزد و صورت خوشحال خود را به طرف مادر میچرخاند که در آغوشش جا گرفته بود!

بین این موزیک من، بدون شک دلش می خواست بگوید و به سرعت صورتش را دوباره بطرف من چرخاند و بدن کوچک پر حرکش را قشنگ توی تاکت به اینطرف و آنطرف حرکت میداد. این نوزاد پنج ماهه میخواست بدون شک به مادرش چیزی بگوید. بزودی صورتش را دوباره بطرف من چرخاند و بدن کوچک و پر حرکتش را به هر طرفی میچرخاند.

این کودک پنج ماهه نشان داد که ملودی لا بمل کنسرتو ویوالدی را شناخته. با چنین شرایط و وضعیتی یک شیرخواره بدون اراده از شرایط اطرافش با شور و اشتیاق و توجه کامل از اطراف خود، چیزهائی را که می بیند و می شنود کسب می کند.

می شود همان وضع را هم برای بذر و دانه گفت که قبلا مقایسه کردیم و شرایط رشدش را توضیح دادیم. این چیزی هست که شخصیت کودک شیرخواره را شکل و فرم میدهد، این چیزی است که در مشاهداتم بسیار اهمیت دارد. از طرف دیگر یک واقعه ترسناک وجود دارد، اینکه فقط کلمات و موزیک نیست که از محیط و اطراف میگیرند بلکه هر چیز دیگر را هم می گیرند!

چهار سال بعد در شهر ماتسوموتو (Matsumoto) یک کنسرت بزرگ تشکیل شد. بر روی صحنه صد و پنجاه کودک با ویلن های کوچکشان ایستاده بودند و کنسرتو لا بمل ویوالدی را به اجرا در آوردند.

پرسیدم، این دختر چهار پنج ساله کیست که در وسط ردیف اول ایستاده؟ این بچه با قلب و روح، خودش را به دست ساز سپرده بود و رفتار و آداب صحنه اش عالی و ممتاز بود و بطور غیر قابل وصفی سرا پا خوشبخت غرق در موسیقی بود. این کودک هیرومی از شهر یوادا بود! اوه بله همان بچه است، حقیقتا من برگشتم به گذشته به آن بچه شیرخواره پنج ماهه که در تعلیم و پرورش طبیعیش به چه شادیها که دست نیافته و حالا استعدادش چه خوب پرورش یافته بود!

یک دیدگاه

  • hossein
    ارسال شده در تیر ۱۲, ۱۳۸۷ در ۴:۴۰ ب.ظ

    سلام.عالی بود.کسی میتونه به ایمیل من نت ویولن کلاسیک بفرسته؟ایمیل منviolen_hj1990@yahoo

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نقش زنان در موسیقی ایرانی (I)

قدیمی ترین اسطوره ای که از یک زن موسیقیدان نام می برد ضلال دختر کمیک بوده که مخترع سازهای زهی است. سیوطی در کتاب اوایل المحاضرات از نخستین زنی که دف زد کلثوم خواهر موسی (ع) را نام می برد. حکیم فردوسی در شاهنامه از بانویی رامشگر به نام سوسن نام می برد که در توران زمین بود و با رامشگری و مکر و حیله پهلوانان ایرانی را به بند می کشید و در جایی دیگر از سپنوی خنیاگر نام می برد که آوازش پلنگ را رام می کرد.

‌‌‌مـوسیقی‌ به چه درد ما می‌خورد؟

در یکی از جلسات بحث در یکی از دانشکده‌ها‌ ضمن‌ پرسشهای‌ گوناگون، دانشجوئی پرسـید: «مـوسیقی بـه چه درد ما می‌خورد؟» این سؤال می‌تواند در هر مورد دیگر‌ هم پیش‌آید مثل «میز به چه درد مـا می‌خورد؟» نکته این تست که معمولا این‌ سؤال بقصد آگاهی از‌ ماهیت‌ مسئله نیست بلکه پرسـش کننده اغلب خود را آمـاده رد هـمه جوابها کرده است، مثلا اگر بگویند میز هنگام غذا خوردن یا نوشتن به کار می‌آید خواهیم گفت: «روی زمین هم‌ می‌توان خورد و روی زانو هم می‌توان نوشت» و از این قبیل جوابها بسیار می‌توان جـست.

از روزهای گذشته…

گاه و بیگاه

گاه و بیگاه

۱- (روی اول) دونوازی سنتورو تنبک – در این قطعه ، ترکیب بندی دو ساز ، بسیار خوب صورت پذیرفته است. همچنین ضربات تنبک ، چیزی بیش از همراهی یک ساز دیگر است و شخصیتی کاملا مستقل دارد.
اکول در سنتور نوازی (I)

اکول در سنتور نوازی (I)

در این مقاله سعی شده تا با توجه به تحول شیوه های سنتور نوازی و تمایل نوازندگان به استفاده از تکنیک های متنوع تر بر روی این ساز و میل به مانور، انعطاف و سرعت بیشتر، علاوه بر آسیب شناسی شیوه های نامناسبی که می تواند مانعی در این راه باشد و منجر به تبعات فنی، جسمی و… نامناسب و ناخواسته بر روی نوازنده شود، شیوه آزموده و مناسبی پیشنهاد گردد.
چگونه فرزند خود را به تمرین موسیقی ترغیب کنیم؟

چگونه فرزند خود را به تمرین موسیقی ترغیب کنیم؟

درمیان چالش‌های متعددی که والدین در برقرای درس‌های موسیقی کودکان خود با آن دست به گریبانند (انتخاب ساز، یافتن معلم خوب و غیره)، سوق دادن کودکان به تمرین دشوارترین آن‌هاست. شدت مساله و اهمیت تمرین، باورپذیری کمبود مقالات در این زمینه را سخت می‌کند. افزون بر این، والدین و معلمان بیشتر به سراغ تدابیری که از دوران کودکی خود به یاد دارند می‌روند که تلاش‌هایی منجر به شکست در ترغیب کودکان به تمرین هستند.
شبح اپرا

شبح اپرا

شبح اپرا نام یک رمان فرانسوی است که توسط گستون لروکس نوشته شد و اولین بار در سال ۱۹۰۹ بصورت داستان دنباله دار در یکی از روزنامه های فرانسه چاپ می شد. در ابتدا فروش بسیار کمی داشت و حتی بارها از رده چاپ مجدد خارج شد اما امروز جزو ادبیات کلاسیک فرانسه به حساب می آید و از آن اقتباس های زیادی به عمل آمده است. رمان در سال ۱۹۱۱ به انگلیسی ترجمه شد و با اقتباس های زیادی بروی پرده سینما و تئاتر رفت که مشهورترین نمایش آن ، یکی در سال ۱۹۲۵ ساخته شد و دیگری نسخه موزیکال سال ۱۹۸۶ است که توسط اندرو لوید وبر بروی پرده رفت.
گفتگوی ما ده ساله شد!

گفتگوی ما ده ساله شد!

جشن دهمین سالگرد فعالیت ژورنال موسیقی گفتگوی هارمونیک دیروز، دوم خرداد در فرهنگسرای نیاوران به اجرا رسید. چنانکه مستحضرید، قرار بود جشن در روز اول خرداد در فرهنگسرای نیاوران برگزار شود و افراد بسیاری برای همراهی ما در این برنامه، اعلام آمادگی کرده بودند ولی به دلیل یک سوء تفاهم در ساعت برگزاری این برنامه، مسئولان فرهنگسرای نیاوران پیش نهاد تعویق برگزاری جشن به روز دوم خرداد را دادند.
درباره‌ی نقد نماهنگ (XI)

درباره‌ی نقد نماهنگ (XI)

نخستین نامزد «برآوردن» غنا و ژرفای معنایی یک نماهنگ است (مقصود اهمیت یا ارجمندی داستانی که بازگو می‌شود یا به عبارتی سطحی‌ترین معنای برداشت شده از آن نیست). ژرفا و غنایی که از برخورد سه زبان موسیقایی، کلامی و تصویری برمی‌آید. هر چه زیباشناسی پیوند برآورده‌شده‌تر باشد تنیدگی منسجم‌تری در میان آن زبان‌ها برقرار است و در نتیجه ارزش بیشتری هم می‌توان به آن داد. این اندیشه به‌راستی ما را به پرسش از وضوح معنا می‌کشاند. ژرفا و غنایی که می‌گوییم یک سوی روشنشی هم دارد. اما آیا خود این روشنش ارزش ذاتی دارد؟ اگر در سوی جهان موسیقی ایستاده باشیم شاید نه (و البته چنین جایگاهی ممکن است از نو مستلزم نقض رابطه‌ی جزء و کل نماهنگ باشد). اما اگر جز این باشد چنان که دیدیم فرآیند روشنش در دل خود همان ارزش زیباشناختی‌ را حمل می‌کند که ورزیدن هر زبان دیگری. پس مساله می‌شود میزان کشف و عینیت‌بخشیدن به امکانات زبانی فروخفته.
یویو ما، نوآوری در ویلنسل (II)

یویو ما، نوآوری در ویلنسل (II)

از سال ۱۹۹۸ تا به امروز یویوما عمده تلاش خود را به پروژه جاده ابریشم اختصاص داده و در این راه کنسرت های متعددی با هدف ترویج مبادلات فرهنگی در این مسیر کهن تجاری مابین آسیا و اروپا، برگزار نموده است. در حقیقت این پروژه نه تنها تجسمی است از آرزوی دیرینه او در مورد احیای زنجیره تبادلات فرهنگی ما بین موسیقیدانان غرب و شرق، بلکه بیانگر ارتباط موجود بین سبک های کلاسیک و معاصرغربی و آسیایی است.
باغسنگانی: برای من اصل وجود راوایان نزدیک زندگی شخصی بوده است

باغسنگانی: برای من اصل وجود راوایان نزدیک زندگی شخصی بوده است

همیشه برای من اصل وجود راوایان نزدیک زندگی شخصی بوده است و نه کار از این جهت خانم منتخب صبا، بهترین کسی بود که من می توانستم وارد زندگی اش شوم. شرط من برای کار درباره این شخصیت ها در قدم اول رضایت خانواده این بزرگان بوده است. در این جا باید نام ببرم از دوست تازه درگذشته ام شادروان فرخ معیری، و نیز خانم گلرخ معیری دو برادرزاده شاعر عاشقان، رهی معیری که حق بسیار زیادی بر گردن من دارند.
عمر فاروق، موسیقیدان ترک (I)

عمر فاروق، موسیقیدان ترک (I)

نامش عمر فاروق است اما می توانید فاروق صدایش کنید؛ «همه او را فاروق صدا می کنند»، این حرف را برایان کین (Brian Keane) تهیه کننده و همکار عمر فاروق به زبان می آورد. داستان فاروق داستانی غیر عادی است؛ داستانی که در آن استودیوی کین در کانکتیکات نقش مهمی را بر عهده داشته است. اولین حضور فاروق در عرصه بین المللی به آلبوم سال ۱۹۸۸ کین یعنی Suleyman the Magnificent بر می گردد.
مازورکا یادآور مقاومت مردم لهستان

مازورکا یادآور مقاومت مردم لهستان

Mazur یا Mazurek که در زبان انگلیسی به آن Mazurka گفته می شود اسامی عمومی هستند برای مجموعه ای از رقص های محلی در لهستان که بصورت سه ضربی اجرا می شوند. ریشه این رقصها به دشتهای مازویا (Mazovia) در اطراف ورشو بر می گردد. در زمانهای قدیم مردم شهرهای بزرگ در لهستان بخصوص ورشو، Mazurs نامیده می شدند و به همین جهت رقص آنها Mazur نامیده می شد. اما همانطور اشاره شد اغلب مردم در سایر نقاط جهان از این سبک رقص یا موسیقی به نام مازورکا یاد می کنند. این لغت – مازورکا – برای اولین بار در سال ۱۷۵۲ در یکی از دیکشنری های معروف آلمان منتشر شد و از آن موقع به بعد اصطلاحی متداول در هنر و بخصوص موسیقی شد.