نوازندگان شاخص تاریخ کمانچه نوازی

نوشته ای که پیش رو دارید متن کامل سخنرانی سجاد پورقناد است در نشست پژوهشی”سازها و شیوه ها” ویژه ساز کمانچه که به همت خبرگزاری مهر برگزار شد؛ این سخنرانی به علت کمبود وقت نیمه تمام ماند.

اگر ما بخواهیم میزان پیشرفت یا پسرفت کمانچه نوازی را پس از انقلاب بررسی کنیم اول باید مشخص کنیم که تعریفمان از پیشرفت در این زمینه چیست. آیا نزدیک شدن به موسیقی قاجار ارزش محسوب میشود و هرچه نزدیک شدن به آن یا حرکت در راستای آن پیشرفت برای ما محسوب میشود یا ارزش های ما مطابق با ارزش های بین المللی موسیقی کلاسیک است که تسلط بر روی ساز در راستای خواسته های آهنگساز مورد نظر است و نه حفاظت صرف از سنت های گذشتگان؛ اگر منظورمان از پیشرفت در زمینه دوم است، به روشنی می توان نواخته های نوازندگان قبل و بعد از انقلاب را با این معیار سنجید.

البته اینجا یک سئوال بسیار مهم مطرح می شود که اگر ما بدون در نظر گرفتن میراث ملی بخواهیم با سازی مانند کمانچه روبرو شویم آیا اصولا ساز کمانچه با شکل امروزی از منطق آکوستیکی و موسیقایی برخوردار است یا خیر؟ یا به بیانی دیگر آیا کمانچه میتواند سازی مستقل باشد یا یک نیم ویولون است؟!

بررسی ساختار کمانچه و اینکه آیا این ساز به تکامل لازم رسیده یا خیر مجالی دیگر میطلبد ولی مسئله ای که قابل کتمان نیست این است که کمانچه بالاخره سازی پوستی است و خودبخود صدایی مستقل از ویولون دارد.

بحث ما در این مطلب معطوف به نوازندگی است؛ با این دید اگر نگاهی به کمانچه نوازی پیش از انقلاب بی اندازیم، با شنیدن آثاری که از آنها در بازار موجود است می توان نتیجه گرفت که ما چند نوازنده بسیار شاخص در پیش از انقلاب داریم: باقر رامشگر، حسین اسماعیلزاده، علی اصغر بهاری، رحمت الله بدیعی و مجتبی میرزاده (البته این چند نفر عمده فعالیتشان پیش از انقلاب بوده و در این میان از کسانی که بعد از انقلاب فعالیت بیشتری داشتند نام برده نشده است)

اگر بخواهیم از میان این پنج نفر سه نوازنده را در سه زمینه ترویج کمانچه نوازی، تکنیک و ادیت انتخاب کنیم به ترتیب می شود، از علی اصغر بهاری که بزرگترین مروج این ساز تا امروز است، رحمت الله بدیعی که مهمترین مجری سبک تکنیکی نوازندگی استاد صبا روی کمانچه بوده و هست و مجتبی میرزاده که از نظر ادیت هنوز هم شاخص به نظر می رسد، را نام برد.

اینجا ذکر این مورد لازم است که عده زیادی از نوازندگان کمانچه، سبک نوازندگی رحمت الله بدیعی و مجتبی میرزاده را ویولونی میدانند، این ادعا از این جهت می تواند مورد اشکال باشد که نوازندگی ویولون ایرانی که مورد نظر این عده است، خود سبکی وام گرفته از کمانچه است و در نود درصد مواقع تکنیک هایی که روی ویولون ایرانی میشنویم، مربوط به ویولون نیست، مثلا ما در نوازندگی این افراد از دوبل نت ها (به جز در مواقع گرفته شدن نت واخوان) فلاژ‍وله ها و استکاتوها و … تقریبا چیزی نمی شنویم. این ادعا دقیقا مثل این است که به کسی که با سنتور، دوبل نتی را اجرا می کند بگویند، “او پیانو نواز است چون شبیه به کسی که با پیانو دو انگشتی می نوازد ساز می زند!” پیانو با استفاده از ۱۰ انگشت است که میتواند به معنای واقعی پیانو باشد و همینطور ویولون هم با تکنیک های خود، ویولون است و سازی است از نظر تکنیکی، متفاوت از ابوا و کلارینت…

audio file به قسمتی از نوازندگی مجتبی میرزاده به همراهی ارکستر گوش کنید (از کاست “گلبانگ شماره دوم” با صدای شجریان و موسیقی حسن یوسف زمانی)

متاسفانه در ۳۰ سالی که رحمت الله بدیعی به خارج از کشور عزیمت کرده است، اجرای های درخشان او از دید بسیاری از نوازندگان کمانچه دور مانده و فراموش شده است.

قدرت نوازندگی رحمت الله بدیعی، به مدد توانایی او در نوازندگی قطعات بسیار مشکل ویولون کلاسیک (مخصوصا آهنگسازان دوره رمانتیک مانند برامس، بروخ و پاگانینی)، هنوز هم به عقیده نگارنده بی نظیر است، زیرا با توجه به فاصله سیم از دسته در سازهای قدیمی که مورد استفاده این نوازنده قرار می گرفت، او با قدرت بالا در دست چپ، چنان شفاف، واضح و با قدرت در پوزسیون های بالاتر از سوم، تحریر های بین دو سیم را اجرا می کند که هنوز هم نمونه آن توسط نگارنده شنیده نشده است؛ مخصوصا در اجرای تکنوازی audio file گوشه حجاز در آلبومی که به آثار درویش خان پرداخته شده، قسمتی از توانمندی های این نوازنده قابل شنیدن است.

در مورد این نوازنده باید به این نکته نیز اشاره کرد که او اولین نوازنده ای بوده که مانند نوازندگان امروزی این ساز، همپای دیگر سازها در گروه می نواخته است. البته اینجا لازم است که یادآوری شود که نوازندگان جوانی ممکن است امروزه باشند که توانایی رقابت با رحمت الله بدیعی را داشته باشند ولی هنوز به درجه ای از شهرت نرسیده اند که آثارشان را به صورتی که از این نوازندگان می شناسیم عرضه کرده باشند.

پس از انقلاب از سه نوازنده میتوان نام برد که خدمات بزرگی برای این ساز انجام داده اند، چه از نظر ترویج این ساز، چه تعدد اجرا، چه گسترده تر کردن رپرتوار و گستره نوازندگی کمانچه؛ اردشیر کامکار، سعید فرجپوری و کیهان کلهر.

audio file قسمتی از تکنوازی اردشیر کامکار

در میان این سه تن، کیهان کلهر با اینکه از نظر ادیت و لحن شخصی جایگاه بسیار قابل توجهی دارد ولی از نظر ‍ژوست نواختن و تمیز نواختن به هیچ وجه با نوازندگان همدوره خود قابل قیاس نیست و بیشتر همرده نوازندگان محلی کمانچه است.

اردشیر کامکار، با دو اثر کنسرتو برای کمانچه و به یاد صبا، جلوه های بدیعی از نوازندگی این ساز را به نمایش گذاشته است و همچنان نیز با افت و خیزهایی، یکی از مهمترین نمایندگان کمانچه ایران است. سعید فرجپوری هم با تکنوازی های بی شمار و مخصوصا آلبوم کمانچه نوازی، جایگاهی قابل قبول برای خود محیا کرده است.

اما هنوز به قول علی اکبر شکارچی نوازندگان کمانچه ما فاصله قابل توجهی با همسایگان آذری شان دارند؛ ما نه در ادیت کسی همپای audio file هابیل علی اف داشته ایم نه در تکنیک در حد audio file شریف اف و نه در هر دوی این زمینه ها کسی مثل audio file حسن اف .

86 دیدگاه

  • سنتور ني
    ارسال شده در مرداد ۲۲, ۱۳۸۷ در ۷:۳۱ ق.ظ

    لام
    درویش رضا منظمی،مهدی آذرسینا،مرحوم کامران داروغه،هادی منتظری،داود گنجه ای،مرحوم سهیل ایوانی و …..راستی این افراد کی، کی و کارشان چی بوده؟یعنی هیچکدام شاخص نبوده اند که حداقل ذکر مصیبتی! از آنها شود؟

  • ارسال شده در مرداد ۲۴, ۱۳۸۷ در ۱۲:۱۹ ب.ظ

    امیدوارم توهین نکرده باشم ولی حتما هیچ کدام شاخص نبوده که آقای پورقناد نگفته دیگه البته با توجه به اینکه چند تاشون واقعا شاخص بودن

  • ارسال شده در مرداد ۲۴, ۱۳۸۷ در ۴:۱۶ ب.ظ

    دوست عزیز! نوازندگانی که نام بردید مخصوصا آقایان منتظری و مرحوم داروغه و ایوانی و … همه از بهترین نوازندگان کمانچه در تاریخ موسیقی ایران بوده اند ولی در زمینه هایی که نام بردیم اگر قرار باشد امتیاز بدهیم گمان می کنم به عقیده همین افراد هم استادانی که نام بردم شاخص باشند.
    در موسیقی کلاسیک هم ما نوزاندگان بسیار خوبی داریم ولی مثلا در ویولونسل پیاتیگورسکی شاخص می شود و بسیاری دیگر نوازندگان ماهر و حتی صاحب لحن شخصی…
    پس معرفی چند نوازنده شاخص به هیچ وجه به معنی بد بودن دیگران نیست.

  • ناشناس
    ارسال شده در مرداد ۲۵, ۱۳۸۷ در ۱۰:۲۹ ق.ظ

    با سلام
    حتما از دید شما شاخص هستند!که بالطبع وابسته به معیارهای سنجش شما واز طرفی به میزان دانش شما از این ساز و نوازندگانش دارد.در ضمن در هیچ کجا نامی از خوب یا بد برده نشد….
    به هر روی دانایی نعمت است و کم دانی آفت

  • ارسال شده در مرداد ۲۵, ۱۳۸۷ در ۲:۴۵ ب.ظ

    با درود
    با دوست گرامی سنتور نی موافقم
    امثال اینها و بهاری ها را هم از یاد برده اید ؟؟
    یعنی یکی در این خاک نبوده که کمانچه نوازی کند؟
    شاید من اشتباه میکنم.
    دوست گرامی کمی واقع بینانه تر باشیم.

  • محمد رضایی
    ارسال شده در شهریور ۲, ۱۳۸۷ در ۹:۱۲ ق.ظ

    من خودم نوازنده کمانچه هستم وکمانچه را خیلی دوست دارمبا تشکر فراوان از این سایت تان

  • صدرالدین بهشتی
    ارسال شده در شهریور ۶, ۱۳۸۷ در ۱۱:۴۷ ب.ظ

    جناب پور قنادبه درستی به تمام افراد اخص اشاره کردند اگر دوستان دقت کرده باشند استادانی چون بهاری را نیز در گروه افرادی قرار دادند که پیش از انقلاب فعالیت داشتند
    نکته دیگر آنست که قرار نیست هرکه کمانچه مینوازد از بهترین ها باشد

  • ارسال شده در شهریور ۱۳, ۱۳۸۷ در ۱۰:۰۷ ب.ظ

    خیلی سایت جالبیه

  • شازده
    ارسال شده در شهریور ۱۷, ۱۳۸۷ در ۱۱:۲۸ ق.ظ

    سجاد عزیز همیشه دوشت داشتم یک چنین چیزی در مورد کمانچه و کمانچه نوازان بخوانم.با تو موافقم.

  • ناشناس
    ارسال شده در مهر ۳, ۱۳۸۷ در ۸:۳۳ ق.ظ

    nazar gofte shode dar in maghale dorost ast vali agar az lahaze tadris be kamanche navazi negah beshe do shiveye omde vojud dare
    ۱tadris ba tamrinha va etud haye mokhtalef ke baraye teknik bayan mishan
    ۲tadris bar asase radif va yad giri teknik ba tekrar radif
    az ostadan in do shive dar gruhe aval mitavan az kamkar farajpoori nam bord
    va az groohe dovom mitavan az shekarchi montazeri monazami esm bord
    shiveye tadris digari tavasot azrsina matrah shode ke besyar shabihe shiveye tadrise violone khaleghi ist

  • ارسال شده در آذر ۱۳, ۱۳۸۷ در ۳:۵۳ ب.ظ

    متاسفانه نامی از کیهام کلهر و سعید فرجپوری بزرگانی دیگر در این بین نمی بینم
    امبدوارم که در قسمتهای قبلی یادی از این بزرگان نموده باشید . . .

    با مهر
    محمد جواد صحافی

  • ارسال شده در آذر ۳۰, ۱۳۸۷ در ۳:۰۶ ب.ظ

    سلام
    ممنون از مطلب که گذاشتید …

    اینکه کمتر در مورد استاد کلهر سخن به میان میاد … شاید به خاط این هست که سبک ایشون کمی سخت تر از سبک استاد کامکار هست …

    اگر اطلاعاتتون به روز باشه باید اسم اشخاص دیگه ای رو هم میدیدید .
    مثل استاد عباس جعفری و استاد مهاجری
    ممنون

  • ارسال شده در آذر ۳۰, ۱۳۸۷ در ۱۰:۵۹ ب.ظ

    آقای سعید عزیز، در مورد سخت تر بودن سبک نوازندگی آقای کلهر به هیچ وجه با شما موافق نیستم، نمونه هایی که در سایت گذاشته شده و اثر بر تارک سپیده که سالها پیش اجرا شده گواه بر این مدعا است. در مورد نوازندگان خوب کمانچه که جدیدا نام آنها را در کنسرت ها میشنویم و آثارشان میشنویم هم باید بگویم با اینکه دیده ام افرادی تکنیک های استثنایی داشته اند ولی زود است تا به عنوان نوازنده تاثیر گذار در کمانچه نوازی از آنها نام ببریم، اینکه نوازندگان خوبی مثل نوید مصطفی پور یا شروین مهاجر یا … در کنسرت فلان قطعه را زده اند دلیل بر تاثیر گذاری زیاد روی این ساز نیست، همچنانکه یکی از نا کوک ترین نوازندگان کمانچه ما، همین آقای کلهر است ولی بسیار تاثیر گذار بوده در زمینه کمانچه نوازی.

  • شاپور
    ارسال شده در دی ۱۶, ۱۳۸۷ در ۱:۵۶ ب.ظ

    شمای نویسنده احیانا ترک نیستید؟

  • ارسال شده در دی ۳۰, ۱۳۸۷ در ۶:۵۲ ب.ظ

    صدای کمانچه غمگین ترین صداهاست

  • samin
    ارسال شده در بهمن ۳, ۱۳۸۷ در ۱۲:۲۸ ب.ظ

    من ۷ سال هست که دارم کمانچه میزنم و در حال حاظر ۱۴ سال دارم و این رو نمی تونم بپزیرم که کمانچه از غمگین ترین صدا هاست
    از سایتتون خوشم اوومد سایت جالبیه!!!

  • سعید
    ارسال شده در اسفند ۶, ۱۳۸۷ در ۹:۴۶ ق.ظ

    سجاد جان سلام …

    همونطور که میدونید در کمانچه نوازی (سبک معمول) ۳ عمل :گرفتن دسته , چرخش کمانچه “کاسه” و مالش بوسیله یک دست (دست چپ برای افراد راست دست) و حرکت رفت و برگشتی آرشه توسط دست دیگه انجام میگیره. و در نهایت مایل کردن ساز تا ۱۰ درجه صورت میگیره …
    اگه دقت کنید سبک کمانچه نوازی استاد کلهر علاوه بر این عملکرد ها, شامل سماع حین نواختن میشه که اعضای بیشتری در گیر میشن …

    من کمتر کسی رو دیدم که به سبک استاد کلهر بزنند …
    و صد البته که استاد کامکار در حال حاظر
    جزء بزگان این ساز هسند که من خودم شخصا خیلی ایشون رو دوست دارم …

    بگذزیم …
    افرادی چون عباس جعفری و استاد مهاجر هم بسیار عالی میزنند …اگه به کارهای استاد جعفری گوش داده باشید .. متوجه میشید که بسیار روان میزنن و مالش های ایشون فوق العادست …فکر کنم ۸ سالی میشه که به صورت حرفه ای کمانچه میزنن …

    ممنون از شما

  • هاشم
    ارسال شده در اسفند ۲۵, ۱۳۸۷ در ۱۱:۲۱ ب.ظ

    با سلام. واقعا برای کسی مثل سجاد بور قناد متاسفم. چون اسم استاد محمد طغانیان را نیاوردند. یا اینکه ایشان را که فراتر از استاد بودند نمی شناسند.
    استاد محمد طغانیان صاحب سبکی خاص در کمانچه نوازی بودند. او به جا سیمهای کمانچه از سیم سنتور استفاده می کرد که هیچ یک از استادهای این ساز نمی توانستند با این ساز بنوازند. این استاد به راحتی با کمانچه حرف می زد.اما متاسفانه کسی از ایشان حرفی به میان نمی اورد.

  • ارسال شده در اسفند ۲۶, ۱۳۸۷ در ۲:۳۲ ق.ظ

    سلام! آقای هاشم عزیز! من حدود ۱۲ سال است با آقای طغانیان آشنا هستم و جریانات شخصی ایشان را هم دنبال کرده ام… کاش شما به جای اشاره به صدای حرف زدن در آوردن و احیانا در رکاب مبارک ساز زدن! به یک مورد موسیقایی اشاره میکردید در مورد ساز ایشان!
    اگر امروز کمانچه نوازان با سیم سنتور ساز میزدند یا صداهای عجیب و غریب از ساز تولید میکردند من حتما ایشان را جز نوازندگان تاثیر گذار کمانچه جای میدادم.

  • آبتین بکتاش
    ارسال شده در فروردین ۱۷, ۱۳۸۸ در ۱۰:۲۶ ب.ظ

    با درود۰میخواستم یادی از بزگان کمانچه بکنم که به شیوه ی سینه به سینه ردیف نوازی میکردند. استادان باقر خان-حسین اسماعیل زاده-بهاری.در حال حاظرعده ی کمی به این شیوه می پردازند از جمله استاد مجید کیانی(سنتور) و همچنین استاد یاشار دولتی نیز به این شیوه در شهر زنجان تدریس مکنند.

  • Sohrab
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۴, ۱۳۸۸ در ۱:۲۵ ب.ظ

    بعد از گوش کردن به ساز بهاری اگر می خواهید روایتی اصیل از کمانچه که ترکیبی از اصالت ساز بهاری و ردیف های ایرانی برومند است را بشنوید،ساز استاد مهدی آذرسینا را پیشنهاد می کنم…اقای شکارچی هم البته بسیار زیبا می نوازند.

    البته ساز هابیل علیف هم واقعا بی نظیر است…
    ساز کلهر و کامکار و فرج پوری را هم اصلا نمی پسندم…چون هیچ اصالتی در هیچ کدامشان نیست…

  • میلاد
    ارسال شده در تیر ۴, ۱۳۸۸ در ۵:۳۵ ب.ظ

    سلام
    تا به حال به نواخته های شروین مهاجر گوش کردید یکی از نوازندگان شاخص کمانچه که تکنیک نوازندگیه خارق العاده ای داره و همینطور حس فوق العاده اقای مهاجر

  • حامد
    ارسال شده در آبان ۷, ۱۳۸۸ در ۱۲:۲۰ ق.ظ

    من فکر میکنم باید کمانچه رو فقط مثل کمانچه زد .روح موسیقی ایرانی به ناله های کمانچه گره به عقیده من وفادار ترین نوازنده به کمانچه استاد شکارچی هستند.با تمام احترامی به سایر اساتید کمانچه دارم

  • امیر
    ارسال شده در آبان ۹, ۱۳۸۸ در ۱:۳۹ ب.ظ

    ostafe kamanche faghat ostad keyhane kalhor jadoo mikone zende bad kordo kordestan

  • جواد
    ارسال شده در دی ۲, ۱۳۸۸ در ۳:۱۱ ب.ظ

    من خودم کمانچه نوازم به نظر من اسم استاد محمد امینی یکی از بهترین کمانچه نوازان را هم ببرید

  • مسعود
    ارسال شده در دی ۱۲, ۱۳۸۸ در ۴:۱۱ ق.ظ

    من کمانچه می زنم
    در این مقاله اسم هایی برده شد(البته بجز کامکار-کلهر-بهاری و فرجپوری) که فکر کنم فقط خودشون اسمشو شنیدن
    چراعلی اکبر شکارچی رو فراموش کردین؟
    کسی که به نظر من بعد از انقلاب بیشترین تاثیر رو روی آموزش کمانچه گذاشت
    کسی که در سرزمین کمانچه بزرگ شد
    من بعضی از کارهای کلهر رو خیلی دوست دارم ولی کیهان کلهر باید تو هند به دنیا میومد
    پس بهتر برین کارهای استاد شکارچی رو گیر بیارین و بعد درباره نوازندگان کمانچه بحث کنید.

  • ناشناس
    ارسال شده در دی ۲۰, ۱۳۸۸ در ۲:۲۷ ق.ظ

    استاد مهدی آذر سینا رو فراموش کردید. حرف نداره . چنان ردیف میرزا عبدالله رو اجرا کرده که اگه خود میرزا زنده بود کتابشو دو برابر مینوشت . البته شاخص ها رو خوب در آوردین . اما اسم کلهر رو به عنوان شاخص نباید مینوشتین . اگه دمب شجریان رو نگرفته بود الان باید تو عروسیای کرمانشاه ساز میزد . اسمشو که آوردین در حق امثال آذرسینا جفا کردین.

  • تاهعا
    ارسال شده در دی ۲۶, ۱۳۸۸ در ۲:۱۳ ب.ظ

    با سلام به نظر من شما می بایست اسم اقایان استاد علی اکبر شکارچی و استاد فرج علی پور را در ابتدا ذکر میکردید

  • مصطفی
    ارسال شده در بهمن ۲۹, ۱۳۸۸ در ۱۰:۲۳ ب.ظ

    هدف از تاثیر گذاری چیه؟ اینکه کمانچه را برداریم و باهاش ویولن بزنیم ؟ کمانچه باید صدای کمانچه بده. آقای آذرسینا یک دوره ردیف میرزا عبدالله را با کمانچه اجرا کرده که واقعا بیانگر اصالت این ساز ملی ماست. فکر کنم منظور شما از تاثیر گذاری، جذب مخاطب بوده. وگرنه فکر می کنید چند نفر تا حالا با استفاده از آلبوم ایشون با طرز اجرای درست ردیف آشنا شده اند؟ اهل عامی موسیقی این رو نمی فهمند، اما از شما انتظار نمیره.

  • مصطفی
    ارسال شده در بهمن ۲۹, ۱۳۸۸ در ۱۰:۳۷ ب.ظ

    راستی از بچه ها کی ردیف اجرایی استاد آذر سینا رو داره؟ خواهش میکنم با من تماس بگیره. ۰۹۱۶۳۵۰۹۱۸۵
    m_rv_2008@yahoo.com

  • ardavan
    ارسال شده در اسفند ۱۶, ۱۳۸۸ در ۱:۴۸ ق.ظ

    کی گفته هر کس کثیف تر و پر خش خش تر ساز بزنه اصیل تره؟!؟! هر نوازنده دوره گرد و بی دست و پایی سازش بد صداس و همش آرشش به سیمهای دیگه می خوره این یعنی اصیل زدن؟!! آذرسینا چیکار کرده برای کمونچه غیر از اینکه این ساز را چند سال عقب برده از نظر تمیز زدن؟؟

  • ارسال شده در فروردین ۱۹, ۱۳۸۹ در ۱۰:۴۸ ق.ظ

    با سلام و تشکر از زحمات شما
    گویا نام علی اکبر شکارچی ، رضا منظمی ، هادی منتظری ، مهدی آذر سینا ، اضغر بهاری ، محمد مقدسی و . . . را از یاد برده اید ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
    لطف فرموده و جایگاه واقعی خودتان را در عرصه کمانچه نوازی برای اینجانب مشخص نمایید و اینکه اظهار نظر شما در مورد نوازندگی کیهان کلهر منصفانه نیست و دیگر اینکه به نظر شما نوازندگان محلی ضعیفترین نوازنده ها هستند که در آنجایی که بحث ژوست نوازی کیهان کلهر به میان میاید پای نوازندگان محلی را وسط میکشید .
    ای کاش تمام نوازندگان پایتخت نشین به اندازه ی سر انگشتان شاهمیرزا مرادی ، حاج قربان سلیمانی ، سبزعلی درویشیان ، خلیفه آغاغوثی ، عاشیق حسن اسکندری ، مسعود بختیاری ، محمد اسحاق بلوچ نسب ، دین محمد زنگشاهی ، غلامعلی پور عطایی و بسیار بزرگان دیگر میتوانستند به فرهنگ غنی ایرانی خدمت کنند . . .

  • ناشناس
    ارسال شده در اردیبهشت ۸, ۱۳۸۹ در ۶:۰۴ ق.ظ

    دوستان عزیز خواهشمندم بجای واژه نا مانوس نوازنده کمانچه از لغت مانوس کمانچه کش استفاده کنید

  • مهران پدرام
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۸, ۱۳۸۹ در ۹:۵۸ ق.ظ

    ای بابا این همه نظره غیر کارشناسی………
    به صرف یک دوره کلاس رفتن که نمیشه نطر داد..همه در حد توان کمک کردند.. ولی یادتون باشه خیلی ها به خاطره نبود کمانجه نواز معروف شدند..
    از حالا به بعد کسی کمانجه نوازه خوب شد شرطه!…. با احترام به زحمات تمام استادان…
    کسی که کمانجه رو بشناسه و شاگردیه کامکارو کرده باشه می فهمه جه خدمتی کرده… با توجه به اینکه قبل ایشون مطلبه خاصی برای کمانجه نبود…
    ویولن کلاسیک کمانجه اذری کمانجه محلی دارای امتیازاتی هستند …که اگه درست برای کمانجه استفاده بشه همشون مفید هستند…
    یادتون نره موقعی از کمانجه اسم می بریم میگوییم سازی با دامنه صوتی مثلا ۳ اکتاو
    که این شامل پوزیسیون های پایین هم میشه
    اونجا هم جز ساز ودارای رنگ صوتی متفاوت است..
    عدم استفاده از پوزیسیون ها دلیل بر شناخت نیست خیلی وقتها به خاطر عدم تواناییه….
    مثل اینه که بگی نباید با پشت خرک سنتور یا با پایین دسته تار ساز نزد…
    در این مورد استاد کامکار شروین مهاجر سهراب پور ناظری….به قدرت رسیدن…
    در ضمن هر کدوم از استید یه امتیاز دارند..اگه کسی بتونه پارامتر های مثبت همه رو بگیره و قدرتشو داشته باشه می تونه مووفق بشه….
    متاسفانه کمانجه فعلا نوازنده قلدری به خودش ندیده….
    کسی مثل علیزاده در تار

    ولی در اینده میشنویم صبر کنید….

  • ناشناس
    ارسال شده در خرداد ۱, ۱۳۸۹ در ۱۱:۵۰ ق.ظ

    سلام به همه
    دوستان به نظر من این اسامی چندان مهم نیست چون همه ما اساتید بنام همه رشته ها رو با کمی اختلاف نظر میشناسیم و قبولشون داریم. نکته مهم اینه که کمانچه به عنوان یه ساز ملی، توی فرهنگ ما خیلی مهجور واقع شده. به نظر من باید از هر کسی یا چیزی که در این زمینه فعالیت یا اطلاع رسانی میکنه، بدون تعصب ورزی، حمایت کنیم.

  • فاطمه
    ارسال شده در خرداد ۳۰, ۱۳۸۹ در ۱۰:۱۰ ب.ظ

    در حال حاضر تنها صدای یک کمانچه ایت که در دنیا حرفی برای گفتن دارد و آن صدای کمانچه ای است که استاد اردشیر کامکار می نوازد. روح را به ابدیت پرواز می دهد.

  • هاشم
    ارسال شده در شهریور ۲۳, ۱۳۸۹ در ۴:۲۵ ب.ظ

    سلام. آقای پورقناد در جواب انتقادم که داده بودید بهتون بگم که اگر استاد محمد طغانیان را ۱۲ ساله میشناسید باید اینو هم بدونید که علی اصغر بهاری خیلی قبولش داشت.

  • ارسال شده در شهریور ۲۴, ۱۳۸۹ در ۱۱:۱۷ ب.ظ

    آقای هاشم، اگر مرحوم بهاری زنده یاد طغانیان را غیر از اینکه دوست داشته میپرستیده، تفاوتی در نوشته این مقاله بوجود نمی آمده، اینجا صحبت تاثیر گذاری ها و افراد شاخص است…
    دوست عزیز آقای فرشاد سیفی، همانطور که عرض کردم محور بحث در این مقاله مشخص است و بخش اعظم این مطلب هم در حضور بسیاری از کمانچه نوازان معروف خوانده شده است و کسی اعتراضی نکرد که چرا آقای فلانی نامش وجود ندارد و این افرادی هم که نام بردید با تمام توانایی هایشان به اندازه افرادی که بنده در مقاله نام بردم تاثیر گذار نبوده اند… آثار ضبط شده، تربیت شاگرد، صاحب سبک بودن و … را در نظر بگیرید.
    ضمنا باید تعریف شما از خدمت به فرهنگ مشخص شود! عجیب است، فرامرز پایور، علی اکبرخان شهنازی، وزیری، صبا، تهرانی و … جمعا به اندازه مرحوم شامیرزا مرادی خدمت نکردند به هنر؟!

  • ناشناس
    ارسال شده در شهریور ۲۸, ۱۳۸۹ در ۹:۵۲ ب.ظ

    ali akbare shekarchi marde harf va amal ast bedone cheshm dasht be madiyat donya sazash ra be hamegi ba mehrabani eraee midahad dar zemn az shahrestani ha ham shahriye nemigirad va darke in ra darad ke mabada hazinehay ayab zahab baese tarke shagerd az darsash shavad mersi az ostad shekarchi

  • ناشناس
    ارسال شده در مهر ۳, ۱۳۸۹ در ۳:۳۴ ب.ظ

    عالی

  • ف
    ارسال شده در مهر ۱۰, ۱۳۸۹ در ۸:۳۸ ب.ظ

    با درود
    من خودم کمانچه میزنم و از همه علاقه مندان به کمانچه خواهش میکنم چند اثر از استاد بزرگ کمانچه فرج علیپور و استاد علیرضا حسینخانی گوش کنید تا تفاوت رو احساس کنید.خیلی تعجب کردم اسامی این بزرگان چیره دست رو بین بهترینهای این سایت ندیدم.

  • ارسال شده در مهر ۱۱, ۱۳۸۹ در ۱۲:۵۸ ق.ظ

    اینجا قرار نبود از بهترین ها صحبت کنیم، ممکن است یک نوازنده جوان و گمنام تمام استادان نام برده را پشت سر بگذارد ولی نوازنده شاخص نمیتواند باشد.

  • فواد زارعی
    ارسال شده در مهر ۱۱, ۱۳۸۹ در ۹:۵۲ ق.ظ

    با تشکر از شما و ارزوی توفیق روز افزون

  • ارسال شده در مهر ۲۷, ۱۳۸۹ در ۱۱:۰۰ ق.ظ

    ای کاش صباوخالقی زنده بودند و اردشیرکامکار رامیدیدند.تانگران ازدنیا نمی رفتند ( غلامرضاکرمی کلهر)

  • پیمان
    ارسال شده در دی ۲۸, ۱۳۸۹ در ۱۲:۵۸ ق.ظ

    آقای پور قناد میخواستم ببینم شما فیلم استا بهاری در فستیوال فرانسه رو دارید؟

  • غریبه
    ارسال شده در بهمن ۱۴, ۱۳۸۹ در ۱۰:۴۷ ق.ظ

    سلام،چه جالب،مطلب برای سال ۸۷ است ولی تا همین دی ماه ۸۹ هم نظر داشتیم،هر کسی هم یه نظری داره و از یکی خوشش میاد،ایشالا که هر کسی از هر کسی خوشش میاد از شیوه ی نوازندگی اون شخص هم پهره ای برده باشه،نوازندگی آقای کلهر بسیار زیباست،ولی اگر چنین صداهای خاصی از نوازندگی ایشون شنیده میشه نصفش بخاطر ساز ایشونه،وگرنه الان کسانی هستند که میخوان مثل ایشون نوازندگی کنن ولی بخاطر تفاوت ساز هنوز نتونستن فورم ایشون رو در آرن،ولی نکته ی مهم اینه که تو این بین باید به استادی اشاره شود که بخوبی تونسته اونچه رو که یاد گرفته،به جامعه تحویل بده،چه کسی به خوبی اردشیر کامکار تونسته اینکار رو کنه،مستر کلاس خودش یه شرطه!!!شرطی که میتونه علاقه مندان رو پس بزنه!!!

  • متین
    ارسال شده در اسفند ۲, ۱۳۸۹ در ۱۲:۴۶ ق.ظ

    کمانچه منتظری بیداد میکنه

  • مصطفی
    ارسال شده در اسفند ۱۴, ۱۳۸۹ در ۳:۰۱ ق.ظ

    به نظر میرسه بالاخره تو یه مقاله حق مطلب درباره استاد رحمت الله بدیعی ادا شد. استاد بهاری تنها به این دلیل که سایرین از کمانجه دست کشیدن معروف شد. وگرنه با گوش دادن به صدای ساز بدیعی عیار هر کسی معلوم میشه. البته استاد بهاری به دلیل زنده نگه داشتن یک صدا از صداهای موسیقی ملی همیشه مورد احترام هستند. در زمانی که همه از کمانچه صدای پر خش در می اوردن و بی خود به سیم های مجاور کمانه اونها می گرفت استاد بدیعی به درستی فقط در استفاده از واخوان از سیم های مجاور استفاده می کردند. مثل نواختن سه گاه در مجموعه آثار درویش خان. پاساژهای ایده آل و معنی دار هم از دیگر کاراشونه. والبته اینکه نوازندگی ایشون به هیچ وجه ادم رو دلزده نمی کنه. یعنی اون چیزی که از ردیف انتظار داری رو نشونت میده. وقتی میگن موسیقی شرق روحانی و با روح ادم بازی میکنه دقیقا همون چیزیه که استاد بدیعی اجرا می کردن. اونا که میگن ویولنی میزدن باید به ساز داروغه گوش بدن تا بفهمن که ویولنی چی هست. از مقاله جالبتون هم بسیار تشکر می کنم.

  • ارسال شده در خرداد ۱۱, ۱۳۹۰ در ۹:۳۱ ق.ظ

    با سلام و خسته نباشید. جسارتا چرا نامی از سلطان کمانچه نوازی لرستان (استاد فرج علیپور) نبردید؟ همگان به وضوح می دانند که کمانچه ساز اصیل و میراث سرزمین باستانی لرستان است که از آن دیار به سایر مکانهای داخل و خارج معرفی گردید.قوم لر بی کمانچه و جدا از آن شناخته شدنی نیست.ای کاش اینجا امکان upload کردن قطعاتی از ملکوت نوازی ایشان وجود داشت تا پرواز روح تا فراسوی لامکان را با همه وجودتان احساس می کردید.

  • احمد
    ارسال شده در مرداد ۲۳, ۱۳۹۰ در ۸:۳۱ ب.ظ

    با سلام خدا وکیل حق استاد داود گنجه ای خیلی بیشتر از این بحث و گفتگو هاست. اگر فقط و فقط ۱ ساعت در کلاس ایشان باشید متوجه می شوید منظورم چیه.
    استاد داود گنجه ای به نظر من اسطوره حال حاضر کمانچه و ویلن است.به تمام گوشه ها و ردیف ها آشنایی کامل و تسلط بی همتایی داره. با تشکر فراوان.

  • فرامرز
    ارسال شده در مهر ۹, ۱۳۹۰ در ۸:۱۲ ب.ظ

    سایت بسیار جالبی بود در مورد کمانچه نوازی………همه ی این اساتیدی که نام برده شده اند واقعا قابل تحسین میباشند ولی استاد هابیل علی اف مافوق تمام کمانچه نوازهای دنیاست …….

  • اشکان علی بور
    ارسال شده در مهر ۱۸, ۱۳۹۰ در ۹:۱۸ ب.ظ

    واقعا متاسفم که نام فرج علی بور در سطر جدول نیست جون واقعا او از اساطیت موسیقی لری هست

  • محمود
    ارسال شده در مهر ۲۱, ۱۳۹۰ در ۱۱:۰۰ ب.ظ

    من فکر میکنم زیبایی وتاثیر گذاری صدای یک ساز یک مساله نسبی است وصدای ساز هر کدام از نوازنده های فوق حال و هوای خود را دارندو طبعا مخاطبین خود را دارند ۰پس به این صورت قیاس کار جالبی نیست

  • غلامرضاکرمی از ایلام
    ارسال شده در آذر ۱۳, ۱۳۹۰ در ۱۲:۴۴ ب.ظ

    باعرض سلام.ازلطف شما ممنونم. (ای کاش صباوخالقی زنده بودند و اردسیرکامکار را میدیدند تا نگران از دنیا نمی رفتند…) تقدیم به استادمسلم کمانچه عصر ما استاداردشیرکامکار. لطفانظر بدهید. متشکرم

  • غلامرضاکرمی از ایلام
    ارسال شده در آذر ۱۳, ۱۳۹۰ در ۱۲:۵۴ ب.ظ

    سلام به خانم نفیسه من هم با نظر شما موافقم و واقعا استاد علیپوراستاد مسلم کمانچه لری هستند اما چرا اسمی از استادان پیرولی کریمی وعلیرضاحسینخانی نمیبرند؟؟؟چون آنهایی که در تهران بودند امکانات دارند و آواز خود را بر دهلها میکوبند… در ضمن لرستان وخوزستان وکرمانشاه و چهارمحال و اصفهان و… اینها جزئی از ایلام باستان بودند و بدون شک موسیقی لکی و لری تنهاموسیقی بازمانده ایلام پیشین است. باتشکر غلامرضاکرمی از ایلا

  • arsam
    ارسال شده در آذر ۱۸, ۱۳۹۰ در ۲:۵۸ ق.ظ

    درود.من آرسام هستم پانزده ساله سر یکدوراهی بزرگ برای انتخاب بین کمانچه و ویولن گیر کردم.وقتی نوازندگی استاد رحمت الله بدیعی راباکمانچه و ویولن گوش میدم صدای ویولن رو بیشتر میپسندم.ازطرفی دیگه نمیتونم از اصالت کمانچه دل بکنم.چه کنم؟

  • لقمان پاخيره
    ارسال شده در آذر ۲۱, ۱۳۹۰ در ۱:۲۵ ق.ظ

    با تشکر فراوان از این وبلاگتان

  • حسین
    ارسال شده در دی ۶, ۱۳۹۰ در ۷:۴۹ ب.ظ

    با سلام.من خودم هم سه تار میزنم هم کمانچه.اما واقعا متاسفم که اسمی از استاد فرود گرگین پور یکی از بزرگترین نوازندگان کمانچه و ویولن برده نشده.در ضمن ایشان یکی از بهترین آهنگ ساز های ایران هستند و قشقایی هستن و الان دیگه به خاطر سن بالا ساز نمیزنن…با تشکر

  • سعید
    ارسال شده در دی ۱۹, ۱۳۹۰ در ۷:۲۵ ب.ظ

    باسلام.قطعا هر کدام از اساتید بزرگ کمانچه نوازی سبک خاص خودشون رو دارن. این درست نیست که ما بخوایم نظر کارشناسی چه درست و چه نادرست در مورد هر یک از استاتید این ساز بدیم مثلا این چه لفظی هستش که اقای کلهر فالش میزنن .اینقدر کم لطفی نکنیم.جناب پور قناد این زشت که شما بگید که کیهان کلهر همرده نوازنگان محلی هستن.توی این جامعه یاد گرفتیم فقط نقد کنیم.اگه امثال اساتید حال حاضر نبودن بعد استاد بهاری چه کسی میراث دار ساز کمانچه میشد؟ یقینا تمامی نوازندگان ساز کمانچه از فارس ترک لر کرد گیلگ سعی بر این دارند که این ساز حفظ بشه .امیدوام کسی از حرفم ناراحت نشده باشه.در اخر ارزوی موفقیت برای همه اساتید و هنرجویان رو دارم.

  • ارسال شده در دی ۱۹, ۱۳۹۰ در ۷:۳۲ ب.ظ

    آقای سعید عزیز!
    فرمودید ما در این جامعه فقط بلدیم نقد کنیم!
    کاش اینطور بود و به جای طرفداری کورکورانه از اساتید گرامی کمی هم آثارشان را رداشتی کردید.نقد میکردیم.
    بنده با ارائه نمونه قبلا در این سایت به نوازندگی کمانچه آقای کلهر پرداخته ام و اینکه عرض کردم ایشان همرده نوازندگان محلی می توانند محسوب شوند، دلایلی دارد که آن را هم عرض کردم.
    لطفا به موضوع این مطلب هم توجه کنید که بنده دنبال چه چیزی بودم و شما چه برداشتی کردید.

  • امید
    ارسال شده در بهمن ۳۰, ۱۳۹۰ در ۹:۳۳ ق.ظ

    با سلام بی شک اثار هنرمند ارجمند شروین مهاجر بسیار دلنشین ودلنواز است نمونه ان قطعه ای از متن سریال فرار بزرگ که در تیتراژپایانی است بی نهایت زیبا اجرا شده.به عبارتی شیرین نوازی ایشان با مهارت بسیار تلفیق شده…بوسه بر چنین دستی رواست…

  • فواد
    ارسال شده در فروردین ۲۲, ۱۳۹۱ در ۱۰:۴۷ ق.ظ

    متاسفانه چقد آشفتگی در بین اساتید وجود داره. پیش هر استادی بری، زیراب همدیگرو میزنن. تا کی باید به این شکل باشه. واقعا استاد و شاگرد کدومن؟ چرا موسیقی ما پیشرفت نمیکنه؟ چرا با وجود اساتید برتر و با استعداد یه کار گروهی مشترک با هم انجام نمیدن؟

  • كيانوش پيامني
    ارسال شده در فروردین ۲۸, ۱۳۹۱ در ۴:۲۹ ب.ظ

    سلام.در کمانچه نوازی آنچه برای من مهم است شیوه ساز زدن اساتید کانچه است که قابل احترام میباشد آقایان علی اکبر شکارچی -مهدی آذرسینا-سعیدفرج پوری -اردشیرکامکار-کیهان کلهر هر کدام زحمات فراوانی کشیده اند و در سبک خود استاد مسلم میباشند دستشان را میبوسم ولی جا دارد از سازندگان کمانچه که نقش مهمی در صدای کمانچه و ساختمان آن دارند تشکر کرد آقایان عطایی -ملکی – صمدی -جودکی -کربلایی

  • معصومه
    ارسال شده در شهریور ۲۲, ۱۳۹۱ در ۱۲:۳۶ ق.ظ

    سلام چرا هیچ موقع اسمی از اقای مهدی اذر سینا نمیارید!؟

  • کیهان داودیان کلهر
    ارسال شده در مهر ۱۴, ۱۳۹۱ در ۱۲:۵۷ ق.ظ

    لطفآ اگه میتونید به من راهنمایی کنید که ساز کمانچه میخوام بخرم با چه سازنده ای موافق هستین؟

  • داریوش مهراندیش
    ارسال شده در آذر ۲۱, ۱۳۹۱ در ۲:۰۹ ب.ظ

    صد نیش زند بر رگ جان تیر کمانچه.
    ضمن ادای احترام به تمامی اساتید کمانچه نواز،همانگونه که همگان میدانیم استاد یگانه کمانچه استاد بهاری بودند و امروز نوای دلنشین سازشان را میتوان در اجراهای استاد گرانقدر مهدی آذرسینا شنید. استادی که علاوه بر تخصص و علم ،دارای شخصیتی بسیار برازنده هستند . استاد مهدی آذر سینا شایسته ی هرآنچه خوبی است میباشند که امیدوارم عمرشان مستدام و پاینده باد. فرصت پیش آمده را مغتنم شمرده و دورادور دست استاد مهدی آذرسینا را میبوسم.

  • بابک
    ارسال شده در آذر ۳۰, ۱۳۹۱ در ۹:۰۳ ب.ظ

    آقای فرج علی پور و شکارچی از بهترین های ما هستن عجیبه که اسمشونو نیاوردین

  • حسین
    ارسال شده در اسفند ۱۳, ۱۳۹۱ در ۱۱:۱۴ ب.ظ

    باسلام به همه دوستان معلومه این پست خیلی کهنه است و منم لازم دونستم نظر خودم رو بدم . با تشکر از نویسنده مقاله که از ذکر نام کمانچه نوازان مطرح اشتباهی ننموده اند و بحق افراد مذکور از نوازندگان قهار کمانچه هستند اما نام استاد کیهان کلهر در این اثنا فراموش گردیده است شاید وقتی نویسنده این مفاله رو نوشته هنوز استاد کلهر به چنین درجه ای نرسیده اند! درضمن کلهر جزو ۵۰ نوازنده برتر جهان می باشد و در سالهای اخیر بارها نامزد دریافت جایزه گرمی شد و آلبوم شهر خاموش که شامل بداهه نوازی و ی با گروه برکلین ریدر میباشد بعنوان بهترین آلبوم سال ۲۰۰۸دنیا انتخاب شد.

  • ارسال شده در اسفند ۱۴, ۱۳۹۱ در ۱۲:۱۶ ق.ظ

    عجیبه چطور دوستان نام آقای کلهر را در نوشته نمیبینند!
    لطفا متن را کامل بخوانید بعد نظر بدهید… لطفا!

  • حسین
    ارسال شده در اسفند ۱۳, ۱۳۹۱ در ۱۱:۲۲ ب.ظ

    دوستان عزیزی که استاد کلهر رو بعنوان یا همردیف نوازندگان محلی بشمار آورده اند باید به شما بعنوان موسیقی شناس تسلیت بگویم چرا بدون علم و آگاهی نظر میدهید . همون آقایی که نوشته کلهر فالش میزنه باید به سواد موسیقایی شما دوست عزیزتاسف خورد. اگه به استادی کلهر در حد جهان هم شک کردید فالش بودنش رو از استاد شجریان بپرسید روایتی که کلهر از کمانچه دارد قطعا روح زنده یاد علی اصغر خان بهاری را شاد میکند

  • ارسال شده در اسفند ۱۴, ۱۳۹۱ در ۹:۲۸ ق.ظ

    آقای حسین عزیز!
    ممنون که تسلیت گفتید، واقعا جای تسلیت به بنده موسیقی شناس (!) و دوستان موسیقی ناشناس دارد این اتفاق که نوازنده ای مانند استاد کلهر در زمره نام آوران ساز کمانچه باشد و نماینده کمانچه ایران در جهان.
    اگر گوشتان به اندازه بسیار معمولی هم توانایی تشخیص فالشی دارد، می توانید اجرایی که اینجا گذاشته شده را گوش کنید و دیگر لازم نیست خودتان را به زحمت بی اندازید و از استاد شجریان سئوال کنید:
    http://www.harmonytalk.com/id/156
    این تنها یک نمونه از اشتباهات ایشان است.
    ضمنا این خبر که “آقای کلهر جزو ۵۰ نوازنده برتر دنیا می باشند” را از چه منبعی نقل کردید؟

  • erma
    ارسال شده در خرداد ۲۹, ۱۳۹۲ در ۴:۴۳ ب.ظ

    سلام دوستان
    من اهل شمال ایرانمو برای موقعیت کاری به ناچار راهی تهران شدم.
    علاقه زیادی به ساز کمانچه دارم .
    لطفا یه آموزشگاه یا استادی که بخواد تو یادگیری این هنر کمکم کنه رو بهم معرفی کنین .
    متشکرم

  • امیر
    ارسال شده در شهریور ۱, ۱۳۹۲ در ۷:۱۱ ب.ظ

    خیلی خوب بود ولی من اسم استادان بزرگی مانند استاد فرجعلیپور وحسین خانی ندیدم

  • parviz
    ارسال شده در مهر ۲, ۱۳۹۲ در ۱۰:۵۷ ب.ظ

    دوستان همه این حرفارو زدین ولی هیچ کس مثل استاد کلهر کمانچه رو زیبا ئ دلنشین نمیزنه از نظر جمله بندی و تکنیک فوق العاده هستن کمانچه نوازیشون طمع کمانچه داره نه ویولن با تشکر.

  • هاشم
    ارسال شده در مهر ۲۹, ۱۳۹۲ در ۲:۴۶ ب.ظ

    سلام.اقای پور قناد عزیز. هدف از تاثیر گذاری یعنی گسترش و حفظ موسیقی سنتی با سازهای مختلف که بحث ما در مورد کمانچه و کمانچه نواز هست. کسی مثل استاد محمد طغانیان هم اینکارو انجام داد. هم حفظ کرد هم گسترش داد. شاگردای زیادیم تربیت کرد که همشونم حرف برای گفتن دارن. ولی متاسفانه تو شهری زندگی میکنن که نمیشه تمام وقتشونو صرف نوازندگی کنن. نه تنها شهرکرد بلکه تو خیلی شهرهای ایران نوازنده های در حد کمال میشه پیدا کرد. این کسایی که شما اسمشونو به عنوان نفرات برتر گفتی کمانچه نوازی شده شغلشون واز این راه پول در میارن. پس قبول کن شما فقط و فقط نظر شخصیتو تو این مقاله گفتی. در ضمن در جواب جواب انتقادم باید اینو بگم که صدای عجیب و غریب وقتی از کمانچه در میاد که کمانچه را بدی دست یه کسی که بلد نیست و بگی ارشه بکش. و اینکه استادانی که نام بردی یکیشون تو رکاب خیلیا ساز زده. بقیشونم من نمیدونم.

  • ارسال شده در مهر ۲۹, ۱۳۹۲ در ۱۱:۵۱ ب.ظ

    دوست گرامی آقای هاشم! ما وقتی از ترویج صحبت می کنیم کمیت گاهی از کیفیت اهمیت بیشتری پیدا می کند؛ ممکن است رسول نجفیان با آن سه تار الکنش در یک برنامه پر بیننده سه تار را به میلیون ها ایرانی معرفی کند و یک استاد زبردست مثل بهداد بابایی یا کیهان کلهر در طول حیات هنریشان نتوانند چنین تاثیر گذاری انجام دهند.
    تاثیر گذاری هم تعریفی جز تاثیرگذاری ندارد! پس حفظ و حراست منظور ما نیست بلکه گسترش مد نظر ماست. پس در ترویج و گسترش ممکن است کسانی بهتر عمل کنند که حتی تکنیک بالایی هم ندارند و حتی از هم عصران خود قوی تر نیستند (کما اینکه استاد بهاری به گفته استادان مختلف در کمانچه نوازی در حد معاصرینش مانند امیرخانی و رحمت الله بدیعی نبوده ولی تاثیرگذاری استاد بهاری کجا و دیگر استادان کجا)
    اینجا لازم می دانم تشکر کنم از دوستانی که به یاد گذشتگان هستند و به بهانه انتشار این مطلب یاد بسیاری از این هنرمندان را یادآوری کردند.

  • سجاد شاقلانی
    ارسال شده در آذر ۱۶, ۱۳۹۲ در ۱:۲۳ ق.ظ

    سلام من چند سال بودکه ویولن میزدم وهیچ وقت فکر نمیکردم که سراغ کمانچه برم ولی وقتی که صدای ساز استاد کامکار رو ازنزدیک شنیدم عاشق این ساز شدم این استادنازنین واقعا بی نظیره

  • هاشم.
    ارسال شده در فروردین ۲۸, ۱۳۹۳ در ۳:۲۶ ب.ظ

    پس اگه اینجوریه صدا و سیما بهترین نوازندست.

  • هاشم.
    ارسال شده در فروردین ۲۸, ۱۳۹۳ در ۳:۲۸ ب.ظ

    سلام فیلم فستیوال اوینیون سال ۶۹ که اصغر بهاری و استاد طغانیان برنامه اجرا کردن و میشه پیدا کرد

  • سامان
    ارسال شده در تیر ۲۷, ۱۳۹۳ در ۱:۵۶ ب.ظ

    در کنار نام اساتیدی که ذکر کردید نام استاد گنجه ای و استاد عزیزم علی اکبر شکارچی را هم باید نام برد

  • عرفان دالوند
    ارسال شده در آبان ۵, ۱۳۹۳ در ۱۲:۴۹ ب.ظ

    واقعا متاسفم برای اونایی که نام اساتید بزرگ کمانچه مثل فقیدان کریمی.علیرضا حسین خانی و استاد بزرگ موسیقی محلی لرستان فرج علی÷ور را ذکر نکردند.مهد کمانچه و کمانچه نوازی لرستان است اونوقت این همه القاب و استاد استاد کردنا به کسایی که سابقه فاخری ندارند شرم اوره

  • عرفان دالوند
    ارسال شده در آبان ۵, ۱۳۹۳ در ۱۲:۵۲ ب.ظ

    یه نکته مهم در موسیقی اینه که هیچ کسی بر دیگری اساتید برتری نداره چرا که هر گلی بوی خوش خودش را داره.برترین رو موزیسینها مشخص نمیکنن مردم شنونده هستن که مشخص میکنند

  • عرفان دالوند
    ارسال شده در آبان ۵, ۱۳۹۳ در ۱۲:۵۴ ب.ظ

    همه ی اساتیدی که دوستان ذکر کردند درنوازنگی استاداند ولی این را باید بدانیم سلایق مردم ارزشمندتره

  • امیرکیوان دباغیان
    ارسال شده در شهریور ۱۵, ۱۳۹۴ در ۱۰:۰۷ ق.ظ

    باسلام باعرض پوزش ولی بنده متاسفم که مامنتقدین به خاطرسلیقه ی شخصیه خودمون بقیه ی نوازندگان روزیرسوال میبریم.بنده هم کارشناسی موسیقی خواندم وازنوازندگان کمانچه هستم .درابتدابایدگفت که خیلی ازاساتیدبخاطرنامساعدبودن شرایط نتونستن مثل برخی ازاستادان اونطورکه لایق هستنددیده بشن درضمن ماهایی که خودمون نتونستیم تاثیرگذارباشیم درموسیقی چطوردرمورداساتیدقضاوت میکنیم واونهاروباهم مقایسه میکنیم .درکل هرگلی یک بویی داره وماهابه صرف خوشمون اومدن ازیک گل حق نداریم بقیه رونادیده بگیریم ولی به حق استادکلهرواستادکامکارتاثیرگذارترازبقیه بودن وماکاری نداریم که چراودرچه شرایطی درهرصورت بیشتردیده شدندوگرنه مانوازندگان محلی خیلی قوی داریم که کمتردیده شدن واین دلیل برعدم تواناییهاشون نیست هرکدوم درسبک خودشون بی نظیرهستن واهیچ کدوم کاره اون یکی رونمیتونن انجام بدن همینطورکه پنج انگشت مثل هم نیستن ودرآخربایدبگم که موسیقی بنابه تغییرسلیقه هاوپیشرفت علم وتکنیک به روزوآبدیت میشه واگرکسی موسیقی محلی یاسنتی اصیل رودنبال نمیکنه دلیل برعدم تواناییش نیست نوازنده بایدبه روزباشه ومن فکرمیکنم همین تعصبات زیادهست که مانع پیشرفت ماایرانیهای متمدن شده ای کاش اول تعصباتمون روکنارمیگذاشتیم وبعدعلممون روزیادمیکردیم وکارهایی که ادعامیکنیم بقیه نتونستن یانخواستندروماهاکه اینقدرباقاطعیت حرف میزنیم انجام میدادیم .باتشکرازسایت بسیاخوبتون که این چالش روبرنامه ریزی کرد.سربلندباشین ولی سعی کنیم فقط شعارندیم وبه ناحق انتقادنکنیم.ممنون

  • ارسال شده در شهریور ۱۵, ۱۳۹۴ در ۳:۳۱ ب.ظ

    درود بر شما آقای دباغیان!
    متوجه نشدم روی سخن شما به بنده بوده (به عنوان منتقد) یا دوستان دیگری که نظر دادند. اگر به من بوده باید یادآوری کنم، در این مقاله در مورد نوازندگان شاخص صحبت شده است که شاخص بودن تا حد زیادی کمی است تا کیفی (به همان دلایلی که خودتان فرمودید) پس اگر فرضا امروز نوازنده ای داشته باشیم که از نظر توانایی بارها و بارها از همه این استادان قوی تر باشد باز نمی توانیم او را تاثیرگذار و شاخص بدانیم.

  • مرتضئ
    ارسال شده در آبان ۱۱, ۱۳۹۴ در ۲:۱۱ ب.ظ

    بهترین نوازنده کمانچه ایران استاد هادی منتظری هستند ایشان کسی است که از کمانچه صدای واقعی کمانچه در میاورند نه مثل خیلی از اساتید که با کمانچه ویولن نوازی میکنند یا کمانچه نوازیشان مختص منطقه خودشان است که دارای لهجه منطقه خودشان است (نوازنده داره افشاری میزنه ولی انگار که داره به زبون خودمون لری میزنه) سپس استاد اردشیر کامکار که انصافا بی نظیر در تکنیک کمانچه نوازی و استاد داود گنجه ای بزرگترین ردیف دان این ساز هستند امثال کیهان کلهر نه تنها استاد نیستند حتی نوازنده کمانچه هم به حساب نمیان باید سه تار نوازی کنن نه کمانچه نوازی

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

به بهانه معرفی آثار چند صدایی آهنگسازان ایران و ترکیه (II)

شوربختانه، تصور آتاتورک از نوگرایی و ملی گرایی، عرصه را برای اقوام غیر ترک این کشور بسیار ترک کرد، تا حدی که اقوام بزرگی مثل ارامنه، یونانی ها، ایرانی ها و کردها تحت فشار دولت ترکیه یا مجبور به تغییر زبان و فرهنگ خود شدند یا با زور اسلحه کشور را ترک کردند. در این دوره، بسیاری از کلماتی که از دید دولت آتاتورک، ترکی محسوب نمی شد، ممنوع شد، حتی کار به جایی رسید که بعضی از حروف هم از ادبیات رسمی حذف گشتند؛ بعضی از فرم های موسیقی که سابقه چند صد ساله در این کشور داشتند، به دلیل تصورات ناسیونالیستی حذف و بسیاری از نوازندگان خانه نشین شدند.

رامین صدیقی: با کلی گویی به جایی نمی رسیم

حق با شماست. آقای هوشنگ کامکار هم جشنواره های قبلی را غیرحرفه ای دانسته اند که بهتر است بگویند کجا، کی، چه کسی و چه چیزی در جشنواره های قبلی غیرحرفه ای بوده است. باکلی حرف زدن که نمی شود جشنواره بهتری داشت و این مسایل تنها آزرده خاطری ایجاد می کند.

از روزهای گذشته…

کتابی در اقتصاد موسیقی (VIV)

کتابی در اقتصاد موسیقی (VIV)

بنابراین در محیطی چون ایران، وضعیت اقتصاد موسیقی، موجب تولید انبوه تنها چند نوع موسیقی خواهد شد که تمامی آنها را می توان زیر لوای موسیقی مردم پسند جمع کرد و این مسأله موجب می شود تا موسیقی هنری و جدی، روز به روز منزوی‌تر شده و امکان عرض اندام در بازار موسیقی نداشته باشد. چگونه می‌شود توصیه‌های کتاب را برای موسیقی ای بکار بست که اساساً امکان بازاریابی و ایجاد تقاضا ندارد. ازین رو در شرایط نابرابر، توصیه ها برای انواع مختلف موسیقی که هر یک حضوری متفاوت در بازار موسیقی دارند، می بایست متفاوت باشد.
صالحی: کیفیت سیم در ایران مطلوب نیست

صالحی: کیفیت سیم در ایران مطلوب نیست

سیمهای استاتیک با تنشن خوب مثل اوا پیرازی و پاسیون را روی ساز انداختیم و ساز که آنزمان تقریبا نو بود، به جایی که باید میرسید رسید و آمادگی این را پیدا کرد که سیم دومینات را روی آن بی اندازیم. دومینانت نرم و کم وزن است ولی روی این ساز کاملا جواب میدهد. این سیم قابلیت های لطافت و ظرافت صدا را به خوبی نمایش میدهد. مولفه قدرت با سیم اوا پیرازی در ساز احیا شد. یک ساز نو نمیتواند مستقیما با سیم دومینانت خوب بخواند، البته این ساز من مربوط به بانک ساز آقای ضیائی بوده و دو سال در آنجا نگه داری شده بوده و تنشهای آن تا حدی از بین رفته بود.
جاش گروبن (III)

جاش گروبن (III)

گروبن در ادامه فعالیتهایش به کشورهای فیلیپین و استرالیا به همراه لانی میسلائوچا (Lani Misalucha) در اکتبر ۲۰۰۷ سفر کرد. در همان سال وی دوئتی را به همراه باربارا استریسند (Barbra Streisand) “تمام آنچه را که راجع به عشق می دانم” و دوئتی دیگر را با میرلی ماتیو (Mireille Mathieu) “در امتداد رنگین کمان” اجرا کرد. گروبن علاقه داشت تا یک روز در مرکز تئاتر برودوی نیویورک اجرا کند. آلبوم نوئل که در ۹ اکتبر ۲۰۰۷ عرضه شد موفقیت فراوانی در آمریکا به دست آورد و رکورد فروش بهترین آلبوم سال ۲۰۰۷ را داشت و این در حالی بود که تنها ۱۰ روز پس از عرضه آن می گذشت!
گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (V)

گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (V)

در این مرحله از کارگاه چند نقد به‌عنوان نمونه‌هایی از نقد سیاسی بازخوانی شد. نخست بخشی از نوشتار انتقادی «ژاک آتالی» موسیقی‌شناس انتقادی و مارکسیست سرشناس از مجموعه‌ی «مارکس و موسیقی» (به ویراستاری رگولا بورکهارت قریشی) ترجمه‌ی «شهریار خواجیان» به‌عنوان یک نمونه‌ی تاثیرگذار خوانده شد:
برای مسابقه گیتار کشوری

برای مسابقه گیتار کشوری

شاید برای شما هم پیش آمده باشد که در جریان اعلان یک مسابقه هنری قرار بگیرید و از خودتان بپرسید که شرکت در این نوع برنامه ها چقدر مفید است و چه ضرری دارد؟ اولین نکته منفی شاید برای همه ما این باشد که اگر برنده نشویم دیگران چه فکری می کنند و اگر قرار است اول نشویم بهتر است دورش را خط بکشیم.
بازیِ هنری میانِ آهنگساز و شنونده: اثر هنری برای مخاطب یا مخاطب برای اثر هنری؟

بازیِ هنری میانِ آهنگساز و شنونده: اثر هنری برای مخاطب یا مخاطب برای اثر هنری؟

هنر و از آن جمله موسیقی، به مثابه بازیِ دوسویه‌ای است که میان هنرمند و مخاطب شکل می‌گیرد. مخاطبِ موسیقی در مسیرِ اهداف گوناگونی می‌تواند دنبال‌کننده‌ی مستمر آثار یک آهنگساز مشخص باشد که در دو گروه اصلی قابل دسته‌بندی است؛ اول، مخاطبی که میل دارد آهنگساز با تکرار در ارائه‌ی عناصر ساختاری و بیانیِ آشنا به عنوان «سَبکِ هنریِ شخصی»، اثری مطابق چارچوب‌های آشنای ذهنی او خلق کند و این گروه شامل توده‌ی مخاطبان است. دوم، مخاطبی که میل دارد آهنگساز با ارائه‌ی عناصر ساختاری و بیانیِ بدیع و نیز دگرگونی عوامل آشنای قبلی، وی را در فراسوی ابعادی تازه از درک و دریافت هنری بپروراند و این گروه شامل شنونده‌ی خاص هنر است. در بازی هنر، شنونده‌ی گروه دوم می‌تواند با تخیّل هنری پویا و دیدگاه تحلیلی – انتقادی خود، با آهنگساز وارد گفتمان هنری شده و در جهت ره‌یافت‌های نوینِ خلق هنری (وینیو ۱۳۹۰) – به دور از الگوهای از پیش مقررشده- مشارکت ورزد.
سالاری: استاد ناظمی مبتکر پل رگلاژ بود

سالاری: استاد ناظمی مبتکر پل رگلاژ بود

در قدیم سیستم پل گذاری بدین گونه بوده است که قطعه چوبی را در عرض ساز زیر سیم ها ، بریده بریده کار می گذاشتند و به آن پل شانه ای و یا پل شتری می گفتند. اما از آن جا که این پل ها نمی توانستند صدای خوبی را بوجود آورند پل های ستونی توسط حبیب سماعی ساخته شد و تکنیک آن به ناظمی انتقال یافت و استاد ناظمی مبتکر پل رگلاژ بود.
ویلهم فورت ونگلر، موسیقی در زمان جنگ (I)

ویلهم فورت ونگلر، موسیقی در زمان جنگ (I)

ویلهم فورت ونگلر (Wilhelm Furtwängler) ژانویهبادن-بادن، در سال ۱۸۸۶ در شهر برلین متولد شد. وی به عنوان یکی از بهترین رهبران تاریخ شناخته شده است. آرتورو توسکانینی (Arturo Toscanini) رهبر برجسته ایتالیایی درباره وی گفته: “فورت ونگلر بارها از شخص من رهبری بهتر و شایسته تر است.” او بیشتر برای اجرای آثار آهنگسازان مشهور آلمانی معروف است، اجراهای وی از آثار واگنر، برامس، بروکنر و بتهوون بسیار مشهور هستند و بسیاری عاشق این آثارش می باشند.
تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (VII)

تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (VII)

همین مورخ می‌نویسد: «از خلفای عباسی هارون بود که درجات موسیکاران را همچنان برقرار کرد که اردشیر پاپکان ساز کرده بود و همو بود که طریقت پادشاهان ساسانی را برگزید. در این نظم و ترتیب، ابراهیم موصلی و ابن جامع و زلزل (منصور الضارب) درجه یکم را می‌داشتند. زلزل نوازندگی می‌کرد و ابن جامع خوانندگی و سلیم بن سلام (ابو عبیدالله کوفی) و عمروالغزل و امثال ایشان درجه دوم را حائز بودند و درجه سوم به کسانی داده شده بود که تنبور می‌زدند و سنتور می‌نواختند و ضرب گیر بودند.
آوازهای تلخ سرزمین من  (I)

آوازهای تلخ سرزمین من (I)

منیر وکیلی (منیر وکیلی نیکجو) به شهادت ضبط هایی که از صدایش موجود است، یکی از برترین خوانندگان اپرای ایران است. منیر وکیلی در سال ۱۳۰۰ در تبریز متولد شد؛ این شهر به خاطر نزدیکی با کشورهای همسایه ی شمالی، بارها شاهد اجرای اپرت هایی بود که ادامه دار بودن آنها در این شهر، محبوبیتی برای این رشته میان خانواده های آذربایجانی ایجاد کرده بود. خانواده ی منیر وکیلی نیز از علاقمندان این موسیقی بودند.