اپرای سان فرانسیسکو (I)

اپرای سانفرانسیسکو
اپرای سانفرانسیسکو
اپرای سان فرانسیسکو(SFO) دومین شرکت اپرا از جهت بزرگی در آمریکای شمالی است. آن در سال ۱۹۲۳ توسط Gaetano Merola 1953-1881 تاسیس شد. شب باشکوه افتتاح اپرای سان فرانسیسکو یکی از خاطره انگیزترین اتفاقات سال برای مشتریان اپرا بود.

موسس/ رئیس کل Gaetano Merola 1923-1953
اولین اجرا در اپرای سان فرانسیسکو La bohème در ۲۶ سپتامبر ۱۹۲۳ بود که Queena Mario و Giovanni Martinelli در تالار کنفرانس ملی شهر و با اداره Merola به اجرای برنامه پرداختند.

Merola شرکتی در سال ۱۹۲۲ تاسیس کرد، که مطمئن بود که شهر پشتیبانی کامل و پیوسته از تشکیلات اپرا خواهد کرد بطوریکه به شرکتها وابسته نباشد. درحقیقت، اولین بازدید های مرولا از شهر به عنوان رهبر چند گروه متشکل از بازیگران و هنرمندان بود که اولین بار در سال ۱۹۰۹ با شرکت بین المللی اپرای مونترال برگزار شد. در ادامه بازدید های او در دهه بعد، به او ثابت شد که کمپانی سان فرانسیسکو دوام می یابد و در سال ۱۹۲۱ او بازگشت تا در شهر تحت پشتیبانی آقای الیور استین زندگی کند.

در پاییز ۱۹۲۱، او برای اولین فصلش برنامه ریزی می کرد که در استادیوم فوتبال دانشگاه استن فورد در ۳ جون ۱۹۲۲ با یک گروه از خواننده ها مثل Giovanni Martinelli با اجرای اپرای Pagliacci و در ادامه هم کارمن و فاوست برگزار شد. مرولا می دانست که یک پایگاه قابل اعتمادتر مالی مورد نیاز است، بنابراین برای فصل بعد اپرا که در پاییز ۱۹۲۳ در تالار کنفرانس ملی شهر برگزار می شد سرمایه گذاری کرد. مرولا از طریق همکاری ۲۴۴۱ نفر از”اعضای موسس” و هرکدام $۵۰ کمک دریافت کرد.

بعد از افتتاح La bohème، اوایل فصل ۱۹۲۳ شامل کارهای Andrea Chenier با Benjamino Gigli، Mefistofele ( دوباره با گیگلی)، Tosca با Giuseppe de Luca و Martinelli و Rigoletto از Verdi ( با کووینا ماریو، دِ لوکا و گیگلی) بود. یک فصل ملی اپرا برگزار شد و آنهایی که آن را دنبال می کردند میزان زیادی از اپراهای ایتالیایی را تحت پوشش قرار می دادند.

در طول ۹ سال بعد، خانه اپرای یادمان جنگ ساخته شد. ساختمان توسط آرتور براون طراحی شد، معماری که برج Coit و تالار شهر سان فرانسیسکو را نیز طراحی کرده بود.

شرکت خانه اپرای جدید را با اجرای Tosca در۱۵ اکتبر ۱۹۳۲ با بازی Claudia Muzio افتتاح کرد. مشخصه مرولا در ۳۰ سال بعد به عنوان رئیس اصلی، عاملی بود که ( نوشته شده توسط Chatfield-Taylor ) “خواننده های بزرگ دنیا مرتباً به سان فرانسیسکو می آمدند و نقش های مختلفی را اجرا می کردند.””

تا بعد از مرگ مرولا، فصل اصلی سان فرانسیسکو به ندرت تا آخر اکتبر دوام می یافت. او در حالیکه مشغول رهبری یک کنسرت روباز در Stern Grove در ۳۰ آگوست ۱۹۵۳ بود فوت کرد.

Edwin MacArthur هدایت ارکستر اپرای سان فرانسیسکو را در ضبط۷۸-rpm برای RCA Victor در اواخر دهه ۳۰ به عهده داشت که یکی ار آنها اجراهای سوپرانو Kirsten Flagstad بود. بعضی از این اجراها بعداً توسط RCA بر روی LP و CD دوباره منتشر شد.

نسخه های کوتاهی از کارهای آن دوره در برنامه هایی از ایستگاه های رادیویی کالیفرنیا، ارِگون، واشنگتن و بریتیش کلمبیا در سال ۱۹۴۱ و سالهای بعد از آن پخش شد.

یک دیدگاه

  • ارسال شده در آبان ۱۷, ۱۳۸۷ در ۱:۱۵ ق.ظ

    Baa drood Bishtar e maghaalaat e shomaa khoob ast ammaa kaash fekri ham beh haal e sait e Note moosighi mi kardid.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

حنانه: هارمونی زوج بر اساس موسیقی ۱۲ نیم پرده طراحی شده است

اگر کسانی مدعی هستند توانایی آنالیز قطعات پدرم را دارند، می توانم میزگردی برگزار کنیم و در این مورد بحث کنیم شاید بر اساس نوشته های من روی سایت شما به نتایجی رسیده باشند و یا از زوایای دیگری مسایل را مورد بحث قرار می دهند. برای رسیدن به چیزی شبیه به هارمونی زوج حتی اگر موزیسینی دارای هوش و استعداد کافی و گوش قوی باشد و چیزی بی آفریند که شبیه آن صدا بدهد، گواه بر دانستن منطق این زبان ویژه که با زبانهای دیگر بسیار متفاوت است نیست و اینکه ادعا کند، هارمونی زوج را آنالیز کرده است. ادعاییست که باید دید و شنید.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (IV)

شکل و هیئت معماری مدرن، بیادآوردنده هیچ فرمی از گذشته و تاریخ یا خاطره ای قومی یا ملی نیست، بلکه نشان دهنده دیدگاه و تفکر «مدرن» ی است که با واقعیت گرایی در پی شناخت حقیقتِ فرم و مصالح است. جمله معروف «کمتر، بیشتر است» معرف برنامه معماری مدرن شد.

از روزهای گذشته…

داریوس میلو، آهنگساز بزرگ فرانسوی (II)

داریوس میلو، آهنگساز بزرگ فرانسوی (II)

داریوس میلو در بیشتر آثارش همپای بزرگترین آهنگسازان عصر حاضر است. او در آثارش که بر مبنای تحریر کنترپوانی است، نقشی اساسی را به انوانسیون ملودیک داده است. مجموع آثارش میان قلب و ذهن هارمونی متعادلی برقرار می کند. میلو تحت نفوذ دبوسی، موسورگسکی، ساتی، کوئشلن و استراوینسکی بود. برلیوز، بیزه، شابریه و روسل را دوست داشت و به شومان، واگنر و فرانک چندان علاقه ای نداشت.
«باران! یعنی تو بر می گردی؟» به صورت رایگان منتشر شد

«باران! یعنی تو بر می گردی؟» به صورت رایگان منتشر شد

«باران! یعنی تو بر می گردی؟» نام آلبومی است که برای گیتار کلاسیک آهنگسازی شده است؛ آهنگساز و نوازنده گیتار تمام قطعات این آلبوم پیمان شیرآلی است. این آلبوم دارای ۲۶ قطعه است که برای نوازندگانی با سطح متوسط به بالا طراحی شد است.
گروه ریمونز (IV)

گروه ریمونز (IV)

به عقیده جانی، اجراهای همراه با بارک که نامش به الویس ریمون (Elvis Ramone) تغییر یافته بود، فاجعه بودند! بارک بعد از دو اجرا اخراج شد زیرا درام نوازی وی به هیچ وجه به کیفیت دیگر اعضای گروه نبود. پس از آن مارکی که الکل را ترک کرده بود، خود به گروه بازگشت. دی دی ریمون بعد از آلبوم “تهی مغز” (Brain Drain) سال ۱۹۸۹ که توسط ری تولید شد گروه را ترک کرد و بیل لازول (Bill Laswell) سولو نواز توانست صاحب نام “شاه دی دی” شود.
کنسرت در فرهنگسراها از سر گرفته شد

کنسرت در فرهنگسراها از سر گرفته شد

مطلبی که می خوانید، گزارشی است نوشته آرش نصیری که درباره کنسرت گروه همایون به سرپرستی مهران مهرنیا نوشته شده است: کنسرت گروه همایون به سرپرستی مهران مهرنیا و خوانندگی امیر اثنی عشری ۲۱ آبان ماه در حالی در فرهنگسرای اندیشه برگزار شد که گروه طی ماههای اخیر با مشکلات خاص و پیچیده ای برای اجرا روبرو شده بود. همزمان با لغو متعدد کنسرت های موسیقی ایرانی، کنسرت گروه همایون که قرار بود ۱۸ و ۱۹ آبان در تالار اندیشه حوزه هنری برگزار شود، طی ابلاغی غیر رسمی و شفاهی از سوی حوزه هنری و بدون ذکر هیچ دلیلی لغو گردید و سرپرست گروه که همه مسیرهای قانونی را طی کرده بود، برای برگزاری کنسرت مسیر دیگری را در پیش گرفت که به فرهنگسرای اندیشه ختم شد. بعد از مدتها این اولین بار بود که مسئولین قانون نانوشته ممنوعیت کنسرت فرهنگسراها را زیر پا می گذاشتند!
دیوید پی یت

دیوید پی یت

دیوید پی یت (David Pyatt) در سال ۱۹۸۸ در حالیکه فقط ۱۴ سال داشت به عنوان جوانترین برنده جایزه بزرگ موسیقیدان جوان سال BBC شناخته شد. به دنبال این موفقیت او به حرفه نوازندگی سولیستی روی آورد که باعث شناخته شدنش در انگلیس، اروپا، آمریکای شمالی، کانادا و ژاپن شد. او در انگلیس با ارکسترهای مهمی مانند ارکستر مجلسی انگلیس (English Chamber Orchestra)، موزار نوازان لندن و ارکستر هاله کار کرده است. اولین برنامه ای که از او در شبکه BBC پخش شد، اجرای دومین کنسرتوی هورن اشترائوس (Strauss) در سال ۱۹۹۳ بود.
چاهیان: دغدغه ثبت و حفظ میراث موسیقی نواحی ایران را دارم

چاهیان: دغدغه ثبت و حفظ میراث موسیقی نواحی ایران را دارم

بله، بعد از ارائه پایان نامه کارشناسی ارشد آهنگسازی ام در تیر ماه ۹۵، در مهر ماه همان سال به سخنرانی در نشست تخصصی موسیقی شمال خراسان در فرهنگستان هنر تهران دعوت شدم.
SRV (بخش دوم)

SRV (بخش دوم)

استیو ری واگان نوازنده چیره دست بلوز در زمره محبوب ترین نوازندگان گیتار دهه هشتاد به شمار می رود. او گیتار را با سرعت اعجاب آوری می نواخت و در اجرای جلوه های صوتی، که جیمی هنریکس از پیشگامان آن است، مهارت خاصی داشت.
گفتگو با تیبو (IV)

گفتگو با تیبو (IV)

«درست است که سارازات کل رپرتوار استاندارد، باخ، بتهوون و غیره را می نواخت اما من هیچ گاه نمی توانم اجراهای بدیع او از آثار مدرن را فراموش کنم، مخصوصا اجرای ساخته کوتاهی از راف (Raff) به نام La Fèe d’Amour. او نخستین کسی بود که ویولون کنسرتوهای سن سان، لالو و ماکس بروخ را اجرا کرد. تمام آنها برای سارازات نوشته شده بودند. نمی دانم اگر سارازت نبود تا آنها را اجرا کند این آهنگسازان هیچ گاه این آثار را می ساختند یا نه! قطعا سارازات در موسیقی اسپانیایی خود رقیبی نداشت. یک مکتب کامل ویولون نوازی با او زاده شد و از دنیا رفت!»
نگاهی به کتابِ «عجملر»؛ آرشِ محافظ

نگاهی به کتابِ «عجملر»؛ آرشِ محافظ

«عجملر»، دنباله ی تفکر و جریانی ست که شکل گیری اش را مدیونِ سوال ِ بزرگِ دو دهه ی اخیرِ حوزه ی موسیقیِ کلاسیک ایرانی می داند: اگر پی گیری و اصرار بر موسیقی دستگاهی، به مثابه نمادِ سنّت، راه به جمود و پِرتِ محتوایِ هنری می برد، و از سوی دیگر، «نگاه به غرب»، ناچار به پذیرشِ فرضِ برتری و کاراییِ موسیقی کلاسیکِ غربی ست و نهایتاً به سانتی مالیسمِ گلهایی و فاصله گیریِ آن با مولفه-های موسیقیِ هنری منتهی شده ، چاره کجاست؟
حسین دهلوی، هنرمند کمال گرا (IV)

حسین دهلوی، هنرمند کمال گرا (IV)

دهلوی در سال ۱۳۵۴ یکی از مهمترین آثار موسیقی سمفونیک ایران را با نام “باله بیژن و منیژه” تصنیف کرد که اثری عظیم و با شکوه برای ارکستر سمفونیک بود. این اثر بعدا به صورت یک سوئیت پنج قسمتی زهی نیز تنظیم شد که بارها به اجرا در آمد. “بیژن و منیژه” هنوز هم یکی از قله های آهنگسازی در موسیقی سمفونیک ایران محسوب میشود و نشان از توانایی بی حد و حصر آهنگساز در تکنیکهای آهنگسازی و ارکستراسیون و همچنین تسلط او بر موسیقی اوایل قرن بیستم و ترکیب هوشمندانه آن با موسیقی ایرانی دارد.