اپرای سان فرانسیسکو (I)

اپرای سانفرانسیسکو
اپرای سانفرانسیسکو
اپرای سان فرانسیسکو(SFO) دومین شرکت اپرا از جهت بزرگی در آمریکای شمالی است. آن در سال ۱۹۲۳ توسط Gaetano Merola 1953-1881 تاسیس شد. شب باشکوه افتتاح اپرای سان فرانسیسکو یکی از خاطره انگیزترین اتفاقات سال برای مشتریان اپرا بود.

موسس/ رئیس کل Gaetano Merola 1923-1953
اولین اجرا در اپرای سان فرانسیسکو La bohème در ۲۶ سپتامبر ۱۹۲۳ بود که Queena Mario و Giovanni Martinelli در تالار کنفرانس ملی شهر و با اداره Merola به اجرای برنامه پرداختند.

Merola شرکتی در سال ۱۹۲۲ تاسیس کرد، که مطمئن بود که شهر پشتیبانی کامل و پیوسته از تشکیلات اپرا خواهد کرد بطوریکه به شرکتها وابسته نباشد. درحقیقت، اولین بازدید های مرولا از شهر به عنوان رهبر چند گروه متشکل از بازیگران و هنرمندان بود که اولین بار در سال ۱۹۰۹ با شرکت بین المللی اپرای مونترال برگزار شد. در ادامه بازدید های او در دهه بعد، به او ثابت شد که کمپانی سان فرانسیسکو دوام می یابد و در سال ۱۹۲۱ او بازگشت تا در شهر تحت پشتیبانی آقای الیور استین زندگی کند.

در پاییز ۱۹۲۱، او برای اولین فصلش برنامه ریزی می کرد که در استادیوم فوتبال دانشگاه استن فورد در ۳ جون ۱۹۲۲ با یک گروه از خواننده ها مثل Giovanni Martinelli با اجرای اپرای Pagliacci و در ادامه هم کارمن و فاوست برگزار شد. مرولا می دانست که یک پایگاه قابل اعتمادتر مالی مورد نیاز است، بنابراین برای فصل بعد اپرا که در پاییز ۱۹۲۳ در تالار کنفرانس ملی شهر برگزار می شد سرمایه گذاری کرد. مرولا از طریق همکاری ۲۴۴۱ نفر از”اعضای موسس” و هرکدام $۵۰ کمک دریافت کرد.

بعد از افتتاح La bohème، اوایل فصل ۱۹۲۳ شامل کارهای Andrea Chenier با Benjamino Gigli، Mefistofele ( دوباره با گیگلی)، Tosca با Giuseppe de Luca و Martinelli و Rigoletto از Verdi ( با کووینا ماریو، دِ لوکا و گیگلی) بود. یک فصل ملی اپرا برگزار شد و آنهایی که آن را دنبال می کردند میزان زیادی از اپراهای ایتالیایی را تحت پوشش قرار می دادند.

در طول ۹ سال بعد، خانه اپرای یادمان جنگ ساخته شد. ساختمان توسط آرتور براون طراحی شد، معماری که برج Coit و تالار شهر سان فرانسیسکو را نیز طراحی کرده بود.

شرکت خانه اپرای جدید را با اجرای Tosca در۱۵ اکتبر ۱۹۳۲ با بازی Claudia Muzio افتتاح کرد. مشخصه مرولا در ۳۰ سال بعد به عنوان رئیس اصلی، عاملی بود که ( نوشته شده توسط Chatfield-Taylor ) “خواننده های بزرگ دنیا مرتباً به سان فرانسیسکو می آمدند و نقش های مختلفی را اجرا می کردند.””

تا بعد از مرگ مرولا، فصل اصلی سان فرانسیسکو به ندرت تا آخر اکتبر دوام می یافت. او در حالیکه مشغول رهبری یک کنسرت روباز در Stern Grove در ۳۰ آگوست ۱۹۵۳ بود فوت کرد.

Edwin MacArthur هدایت ارکستر اپرای سان فرانسیسکو را در ضبط۷۸-rpm برای RCA Victor در اواخر دهه ۳۰ به عهده داشت که یکی ار آنها اجراهای سوپرانو Kirsten Flagstad بود. بعضی از این اجراها بعداً توسط RCA بر روی LP و CD دوباره منتشر شد.

نسخه های کوتاهی از کارهای آن دوره در برنامه هایی از ایستگاه های رادیویی کالیفرنیا، ارِگون، واشنگتن و بریتیش کلمبیا در سال ۱۹۴۱ و سالهای بعد از آن پخش شد.

یک دیدگاه

  • ارسال شده در آبان ۱۷, ۱۳۸۷ در ۱:۱۵ ق.ظ

    Baa drood Bishtar e maghaalaat e shomaa khoob ast ammaa kaash fekri ham beh haal e sait e Note moosighi mi kardid.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گزارشی از سخنرانی آروین صداقت کیش در سمینار «موسیقی و امر دراماتیک» (IV)

صداقت‌کیش ادامه داد: در امر دراماتیک اما این گونه نیست و درون و بیرون با هم یکی می‌شوند. اگر اجازه دهید مثالی در مورد امر هنری بزنم. کسانی که تئاتر بازی می‌کنند رابطه‌شان با متن نمایشی درونی است. یعنی نمی‌توانیم این رابطه را به درونی و بیرونی تقسیم کنیم و بگوییم این شخصیت واقعا وجود دارد و آن شخصیت فقط روی صحنه وجود دارد، همه‌شان وجود دارند. بنابراین این نظام باید با یکدیگر یکی و ادغام شده باشد. اگر به موضوع دادن پول به فروشنده به عنوان یک کنش برگردم، نمی‌توانیم بگوییم الان بیرون این نظام ارتباطی هستیم و نظام داخلی آن با نظام بیرونی‌اش متفاوت است. اگر کسی هم از بیرون به این رویداد نگاه کند فقط در حال نگاه کردن به یک کنش است و مانند موضوع داستان نیست که نتواند داخل آن شود، او هم می‌تواند وارد این کنش شود و مرزی ندارد.

شهرام صارمی از مدیریت اجرایی جشنواره موسیقی فجر استعفا کرد

در پی استعفای اعتراض آمیز علی ترابی، شهرام صارمی مدیر اجرایی سی و پنجمین جشنواره موسیقی فجر، یک روز پس انتصاب مدیر جدید دفتر موسیقی وزارت ارشاد با انتشار نامه‌ای سرگشاده از سمت خود استعفا کرد.

از روزهای گذشته…

موسیقی های آشنا از دو هنرمند

موسیقی های آشنا از دو هنرمند

بنا به درخواست چند نفر از دوستان اقدام به بررسی فعالیت های هنری Richard Clyderman، نحوه گرایش او به موسیقی، سبک خاصی که دنبال می کند و … خواهیم داشت. قبل از شروع این مباحث مناسب دیدیم تا راجع به دو تن از همکاران کلایدرمن یعنی Paul de Senneville و Olivier Toussaint صحبت کنیم. قبل از آن به این قطعه زیبا ساخته پاول سنویل که توسط کلایدرمن اجرا شده توجه کنید، قطعه دارای Vocal نیز می باشد.
روز شهناز

روز شهناز

اول خرداد ماه مصادف است با تولد منسوبی جلیل شهناز، نوازنده ای که بیش از نیم قرن افتخار و سرآمد هنر تارنوازی ایران بوده است.
کدام تغییر؟ کدام نظام؟ (I)

کدام تغییر؟ کدام نظام؟ (I)

در روز بیستم مرداد ماه، برنامه ای در تالار غدیر شهر کرمانشاه برگزار شد که بهانه ی اصلی آن حضور بهمن رجبی، نوازنده ی شناخته شده ی تنبک در این شهر بود. رجبی به دعوت انجمن موسیقی به کرمانشاه آمده بود و علاوه بر ارائه ی برخی مطالب توسط وی، دو نوازی تنبک، دو نوازی سنتور و تنبک و همچنین گروه نوازی توسط گروهی از نوازندگان کرمانشاهی اجرا شد. آنجه در نوشته ی پیش رو مورد توجه قرار خواهد گرفت، سخنان بهمن رجبی است که در نیم ساعت اول برنامه ارائه شد.
شناخت کالبد گوشه‌ها (V)

شناخت کالبد گوشه‌ها (V)

چنان که اشاره شد، امروزه اغلب کسانی که با متن ردیف سر و کار دارند دست کم به نوعی دسته‌بندی و نقش خاص اجزای درون‌گوشه‌ای باور دارند؛ خواه مانند مسعودیه در تحلیلی ریزمقیاس تعدادی از نقش‌مایهها را با نقش‌های آغازگر و کادانسی تشخیص داده و دسته‌بندی کنند خواه مثل نمونه‌های با اهداف تحلیلی کم‌تر پیچیده، کنش‌های فرود و گسترش و خاتمه را به شکلی بسیار کلی به وصف درآورند.
ایران در کشاکش موسیقی (IV)

ایران در کشاکش موسیقی (IV)

موسیقی واپسگرایان دارای یک لحن و یک بیان بوده و در آن تکرار و یکنواختی، آنهم سرا پا ناله، حزن، اندوه و یاس آلودگی و مهمتر از همه بیان تسلیم گرایانه دیده می شود. درست است موسیقی بازتابی از سیر تحولات تاریخی هر ملتی است و کشور ما در طی تاریخ همواره مورد تخت و تاز بیگانگان قرار گرفته اما این امر به تنهایی نمی تواند دلیل یاس آلودگی کل موسیقی ما باشد.
نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XXV)

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XXV)

یکی دیگر از ویژگی های دوران بعد از انقلاب، در رابطه با تجدد طلبی، توجه موسیقیدانان ایرانی به تئوری پردازی و جنبه علمی موسیقی است. کار مهمی که در آغاز توسط علینقی وزیری با کج گذاشتن خشت اول شروع شده بود و با نوشته های روح الله خالقی تقریبا خاتمه یافته بود. در دهه اول بعد از انقلاب موسیقی سازان ایرانی فراغتی دارند و به تفکر و تئوری پردازی روی می آورند. اما مشکل اصلی در این مشغولیت آکندگی فضای گفتمان موسیقی از بیان عامیانه است. نوشته های محمد رضا لطفی و مجید کیانی (همچنان که نوشته های وزیری و خالقی) نمونه های بارز چنین وضعیتی هستند (این نوشته ها در مقاله های بعدی نقد شده اند).
موسیقی ایرانی برای گیتار کلاسیک (I)

موسیقی ایرانی برای گیتار کلاسیک (I)

توجه به سنت و آنچه که حافظه‌ی جمعی یک گروه آن را آشنا می‌پندارد ارزشش نه فقط در حفظ میراث گذشته، بلکه در انسجام جمعی و همگام با آینده‌ْ زیستن است. سنت نه چیزی محاط در گذشته، بلکه همه‌ی زیست ما از گذشته تا آینده را در بر دارد و گریزی از آن نیست. حذف‌ها و تغییرات در فرهنگ جمعی در طول تاریخ نشانگر بالندگی است و همین فرهنگ‌مداری است که قوام‌بخش معنای حیات جمعی است. بی‌شک یکی از خصوصیات زیستی مهم در روزگار ما، چندگانگی فرهنگی است که بهتر است به‌جای انکار یا نادیده‌گرفتن آن، به شیوه‌های مواجهه و همزیستی با آن بیندیشیم.
موسیقی امیری مازندران (III)

موسیقی امیری مازندران (III)

اشرفی که خود شاعر است بر خلاف عمادی با مستثنا کردن امیری ها همه دیگر اشعار مازندرانی را عروضی به حساب میآورد و غلامحسین کبیری شاعری دیگر در وزن اشعار مازندرانی کوچکترین تعارضی با اصول عروضی نمی بیند.
چاهیان: هدفم رسیدن به زبان آهنگسازی با هویت موسیقی ایرانی است

چاهیان: هدفم رسیدن به زبان آهنگسازی با هویت موسیقی ایرانی است

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با با مژگان چاهیان، پژوهشگر موسیقی خراسان و آهنگساز و خواننده موسیقی دستگاهی، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است.
گزارشی از تمرین ارکستر خنیاگران مهر

گزارشی از تمرین ارکستر خنیاگران مهر

سه‌شنبه پنج مرداد ماه سال جاری، در ساعت ۲۱/۳۰ ارکستر خنیاگران مهر به سرپرستی نیوشا بریمانی با آهنگسازی بهزاد عبدی و خوانندگی محمد معتمدی در تالار وحدت به روی صحنه می رود. گزارشی که می خوانید حاصل دیداری از تمرین این گروه است که در سالن رودکی تالار وحدت انجام شده است.