گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

بهترین ویولنهای فولتن در معرض نمایش

سنگ، تمر، کتاب کمیک یا هر کلکسیون دیگری، فرق ندارد، کلکسیونر دوست دارد به نمایش بگذارد مجموعه‌اش را. دیوید فولتن، ویولن‌نواز آماتوری که گنج‌بان بهترین کلکسیون ویولن هم هست، این کار را به خوبی انجام داده در پروژه تهیه یک سی‌دی و یک دی‌وی‌دی همراه، که بناست در نوامبر امسال منتشر شود.

سنگ، تمر، کتاب کمیک یا هر کلکسیون دیگری، فرق ندارد، کلکسیونر دوست دارد به نمایش بگذارد مجموعه‌اش را. دیوید فولتن، ویولن‌نواز آماتوری که گنج‌بان بهترین کلکسیون ویولن هم هست، این کار را به خوبی انجام داده در پروژه تهیه یک سی‌دی و یک دی‌وی‌دی همراه، که بناست در نوامبر امسال منتشر شود.

این پروژه با همکاری ویولنیست کانادایی جیمز انس و ویولنسل نواز پیشین ارکستر سنفونیک سیاتل، جاشوا نورمن اجرا شده است.

فولتن خود ضبط و عکس‌برداری و شرح نویسی پروژه را برعهده گرفته و بهترین ویولنها و ویولاها و ویلنسلهای مجموعه را به نمایش گذاشته، سازهایی که از ساخته‌های استرادیواری و گوارنری و سایر ساز سازان بنام ایتالیایی هستند.

گل این پروژه ویولن استرادیواری پوسل ۱۷۰۹ است که تا کنون دست نخورده مانده و از سالنهای کنسرت دور بوده است.

انس به طور معمول صدای استرادیواری اکس مارسیک ۱۷۱۵ را در سالنهای کنسرت طنین انداز می‌کند، ویولنی که از همین کلکسیون فولتن به امانت در اختیارش گذاشته‌اند، ولی برای این پروژه ناچار روی سایر سازهای مجموعه هم کار کرده است.

می‌گوید “مجبور بودم به این سازها کاملا مسلط شوم تا بهترین صداشان را بیرون بکشم و البته بهترین توان خودم را هم نمایش دهم.” و اضافه می‌کند “باید برای هر ساز، بسته به خصوصیات خودش قطعه‌ای از رپرتوارم را که مناسب‌تر بود انتخاب می‌کردم. در ضمن توجه داشتم که بی‌تخصصان هم از پروژه لذت ببرند بی آن که لازم باشد بدانند تفاوت این سازها چیست.”

مراحل تولید پروژه در مرکز هنرهای اجرایی دیوید فولتن طی شد، مرکزی که در ردموند در ایالت واشنگتن در شرق سیاتل به افتخار فولتن نام‌گذاری شده است.

انس در ادامه می‌گوید “وقتی ویولنی را به دست می‌گرفتم، باید تصمیم می‌گرفتم با آن چه بزنم… فقط یک بار مجبور شدم تصمیمم را عوض کنم، قصد داشتم هابانرای موریس راول را با پوسل اجرا کنم و آستوریانای دفایا را با مارسیک، که بعد کاملا برعکس شد!”

عامل مهم دیگر در این پروژه آرشه‌ها بود. انس می‌گوید “مجموعه آرشه‌های فولتن کمی ندارد از کلکسیون ویولنهایش، هفت یا هشت آرشه را امتحان کردم در مجموع. گفته شده که سازهای گوارنری با آرشه‌های فرانسوا تورته بهتر می‌خوانند و سازهای استرادیواری با آرشه‌های دومینیک پکاته. ولی به نظر من چنین نبود. در نهایت دو ویولن دل جزو را با تورته زدم، گوارنری شاپیرو ۱۶۹۸ را با پکاته نواختم و استرادها را با هر دو نوع آرشه اجرا کردم.”

ترجمه و تلخیص از شماره ۱۶۳ نوامبر ۲۰۰۸ مجله استرینگز
آشنایی بیشتر با دیوید فولتن و دیدن تصاویر سازهایش
آشنایی بیشتر با جیمز انس، ویولنیست کانادایی

فاریا پیر بازاری

دیدگاه ها ۴

بیشتر بحث شده است