بهترین ویولنهای فولتن در معرض نمایش

سنگ، تمر، کتاب کمیک یا هر کلکسیون دیگری، فرق ندارد، کلکسیونر دوست دارد به نمایش بگذارد مجموعه‌اش را. دیوید فولتن، ویولن‌نواز آماتوری که گنج‌بان بهترین کلکسیون ویولن هم هست، این کار را به خوبی انجام داده در پروژه تهیه یک سی‌دی و یک دی‌وی‌دی همراه، که بناست در نوامبر امسال منتشر شود.

این پروژه با همکاری ویولنیست کانادایی جیمز انس و ویولنسل نواز پیشین ارکستر سنفونیک سیاتل، جاشوا نورمن اجرا شده است.

فولتن خود ضبط و عکس‌برداری و شرح نویسی پروژه را برعهده گرفته و بهترین ویولنها و ویولاها و ویلنسلهای مجموعه را به نمایش گذاشته، سازهایی که از ساخته‌های استرادیواری و گوارنری و سایر ساز سازان بنام ایتالیایی هستند.

گل این پروژه ویولن استرادیواری پوسل ۱۷۰۹ است که تا کنون دست نخورده مانده و از سالنهای کنسرت دور بوده است.

انس به طور معمول صدای استرادیواری اکس مارسیک ۱۷۱۵ را در سالنهای کنسرت طنین انداز می‌کند، ویولنی که از همین کلکسیون فولتن به امانت در اختیارش گذاشته‌اند، ولی برای این پروژه ناچار روی سایر سازهای مجموعه هم کار کرده است.

می‌گوید “مجبور بودم به این سازها کاملا مسلط شوم تا بهترین صداشان را بیرون بکشم و البته بهترین توان خودم را هم نمایش دهم.” و اضافه می‌کند “باید برای هر ساز، بسته به خصوصیات خودش قطعه‌ای از رپرتوارم را که مناسب‌تر بود انتخاب می‌کردم. در ضمن توجه داشتم که بی‌تخصصان هم از پروژه لذت ببرند بی آن که لازم باشد بدانند تفاوت این سازها چیست.”

مراحل تولید پروژه در مرکز هنرهای اجرایی دیوید فولتن طی شد، مرکزی که در ردموند در ایالت واشنگتن در شرق سیاتل به افتخار فولتن نام‌گذاری شده است.

انس در ادامه می‌گوید “وقتی ویولنی را به دست می‌گرفتم، باید تصمیم می‌گرفتم با آن چه بزنم… فقط یک بار مجبور شدم تصمیمم را عوض کنم، قصد داشتم هابانرای موریس راول را با پوسل اجرا کنم و آستوریانای دفایا را با مارسیک، که بعد کاملا برعکس شد!”

عامل مهم دیگر در این پروژه آرشه‌ها بود. انس می‌گوید “مجموعه آرشه‌های فولتن کمی ندارد از کلکسیون ویولنهایش، هفت یا هشت آرشه را امتحان کردم در مجموع. گفته شده که سازهای گوارنری با آرشه‌های فرانسوا تورته بهتر می‌خوانند و سازهای استرادیواری با آرشه‌های دومینیک پکاته. ولی به نظر من چنین نبود. در نهایت دو ویولن دل جزو را با تورته زدم، گوارنری شاپیرو ۱۶۹۸ را با پکاته نواختم و استرادها را با هر دو نوع آرشه اجرا کردم.”

ترجمه و تلخیص از شماره ۱۶۳ نوامبر ۲۰۰۸ مجله استرینگز
آشنایی بیشتر با دیوید فولتن و دیدن تصاویر سازهایش
آشنایی بیشتر با جیمز انس، ویولنیست کانادایی

4 دیدگاه

  • abtin
    ارسال شده در مهر ۳۰, ۱۳۸۷ در ۱۱:۱۵ ب.ظ

    age eshtebah nakonam violone ex marsick stradivarius ghabl az ehnes dar ekhtiare david oistrakh bude.

  • ارسال شده در آبان ۳, ۱۳۸۷ در ۶:۲۹ ق.ظ

    نه دوست علاقه‌مند، ویولن اکس مارسیکی که در دست جیمز انس است یکی از استرادیواری‌های ۱۷۱۵ به شمار می‌رود ولی ویولن مارسیک زنده یاد داوید اویستراخ یک استرادیواریوس ۱۷۰۵ بود و به خود اویستراخ تعلق داشت. ممنونم برای توجه و سؤال

  • abtin
    ارسال شده در آبان ۴, ۱۳۸۷ در ۴:۲۵ ب.ظ

    merci az tozihetun.

  • ناشناس
    ارسال شده در دی ۲۹, ۱۳۹۱ در ۱:۳۲ ق.ظ

    این لینک صحیح است برای آشنایی با ویولن های فولتن، زیرا لینک داده شده کار نمی کند:
    shtml را در انتهای آدرس به html تبدیل کنید( چس از کلیک بر روی لینک)

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

«شیوه‌ی نوازندگی» در موسیقی ما چه معنایی دارد؟ (I)

اگر در موسیقی کلاسیک غربی کار می‌کنیم دادن جواب همه‌فهم به این سوال نسبتا ساده است. یعنی روشی که هر نوازنده آثار را می‌نوازد. بخشی به رابطه‌ی فیزیکی‌ای که یک نوازنده با سازش دارد مربوط است، یعنی مسائلی مثل روش دست گرفتن ساز یا پشت ساز نشستن، نحوه‌ی انگشت گذاشتن، انتقال نیرو به ساز (تقریبا اِکول) و … بخشی هم به مسایل صوتی، مثل صدایی که از ساز درمی‌آورد، دامنه‌ی شدت و ضعف‌هایی که می‌تواند به هر نت یا پاساژ بدهد، شیوش‌های مختلفی که می‌تواند هنگام نواختن هر نغمه یا تکنیک ایجاد کند و بخشی هم به مسایل تکنیکی مثل دامنه‌ی ویبراتوها و از این قبیل.

از روزهای گذشته…

نه زن، نه گریه

نه زن، نه گریه

بدون شک یکی از موفق ترین کارهای باب مارلی در طول زندگی هنری اش، ترانه No Woman No Cry است که یاد آور خاطرات باب در زمانی است که در “Trench Town” در همسایگی “Kisgston” پایتخت جامائیکا زندگی می کرده است.
دیمیتری شوستاگویچ (II)

دیمیتری شوستاگویچ (II)

در سال ۱۹۲۷ “دومین سمفونی” خود را ساخت همچنین در همان دوران آغاز به نوشتن اپرای “بینی” (The Nose) کرد بر اساس داستانی از گُگُل (Gogol) بود. در سال ۱۹۲۹ این اپرا توسط سازمان موسیقی استالین (RAPM)، فورمالیست و ممنوع خوانده شد! در سال ۱۹۲۷ با آهنگساز ایوان سولرتینسکی (Ivan Sollertinsky) آشنا شد که به دوستی بلند مدت آنان تا مرگ ایوان منجر شد.
مد، نمایان و محسوس در موسیقی ایرانی (I)

مد، نمایان و محسوس در موسیقی ایرانی (I)

در سیستم آموزشی متداول موسیقی کلاسیک، مبنای آموزش بر اساس گام است؛ گامی که از هشت نت متوالی تشکیل می شود و بسامد نت هشتم دو برابر نت اول است. در این سیستم، نت هفتم در صورتی که فاصله نیم پرده با فاصله هشتم داشته باشد، گرایش به حل شدن روی درجه ی هشتم (تونیک) را دارد. همانطور که گفته شد، این میل به حل شدن زمانی شدت می یابد که فاصله ی درجه ی هفتم و هشتم نیم پرده باشد، در این صورت نت هفتم را نت محسوس تلقی می کنند. اما آیا می توان این قرارداد را مصداق عینی مفهوم «محسوس» در موسیقی ایرانی دانست؟
اوه لین گلنی

اوه لین گلنی

در تاریخ موسیقی، اوه لین گلنی Evelyn Glennie اولین شخصی است که توانسته به عنوان یک نوازنده سولوی سازهای کوبه ای، پرونده حرفه ای بسیار موفق و مداوم داشته باشد. او به عنوان یکی از گزیده کارترین و مبتکرترین موسیقی دانان در صحنه موسیقی امروز به شمار میرود و همواره تعریفی جدید از تواناییها و کاربردهای سازهای کوبه ای ایجاد میکند. برنامه های اوه لین از چنان نیرو و زندگیی برخوردارند که میتوان گفت نوع جدیدی از اجرا را به وجود آورده اند.
داوودیان: وارد جریان حرفه ای تری خواهم شد

داوودیان: وارد جریان حرفه ای تری خواهم شد

سی اردیبهشت برابر با ۱۹ می، آنجل گیل اردونز (Angel Gil-Ordóñez) با آهنگسازی کاظم داوودیان، کنسرتی را به اجرا گذاشت که مورد استقبال ایرانیان مقیم آمریکا قرار گرفت. در این باره با کاظم داوودیان به گفتگو می پردازیم تا نظرات او را در مورد برنامه های جدیدش با این رهبر برحجسته بشنویم.
بوطیقای ریتم (II)

بوطیقای ریتم (II)

متاسفانه در هیچ‌یک از این دو اثر (و همچنین دیگر مقالات) رهیافتی کلی جهت بررسی رابطه‌ی زمان و موسیقی آهنگسازی شده‌ی ایرانی به چشم نمی‌خورد. بعضی دیگر از پژوهش‌های شناخته شده (بیشتردر متن نظریه‌های موسیقی ایرانی) سعی کرده‌اند که رابطه‌ی موسیقی ایرانی -به خصوص قطعات ضربی متن ردیف و تصانیف قدیمی- را با سیستم‌های وزنی گذشته (ایقاعات) روشن کرده و از این طریق تعاریفی منحصر به موسیقی امروز ایران ارائه کنند. آن‌ها هم در این راه کاری از پیش نبرده‌اند چرا که رویه‌شان اثبات‌گرایانه است و پس از این‌که موفق می‌شوند نوعی رابطه را میان ایقاعات و نظم زمانی موسیقی ردیف نشان دهند میل چندانی به تاسیس یک روش برای تحلیل زمانی قطعات امروزی از خود نشان نمی‌دهند.
موسیقی فلیپ گلس

موسیقی فلیپ گلس

فیلیپ گلس را میتوان یکی از مشهورترین آهنگسازان زنده جهان دانست. او به عنوان یکی از بنیان گذاران مینی مالیسم (Minimalism) با سبک روان و نافذ خود موفق شده است تا تقریبا در تمام جنبه ها و نمودهای موسیقی مدرن از آهنگسازی علمی گرفته تا موسیقی تبلیغاتی برای تلویزیون وارد شود.
محمودی: دوست دارم اتفاقی فرهنگی بیافتند

محمودی: دوست دارم اتفاقی فرهنگی بیافتند

متاسفانه در ایران خیلی وقتها ناتوان ترین افراد در موسیقی می آیند و کار رهبری انجام میدهند و نوازنده ها هم از آنها تبعیت میکنند فقط به این دلیل که آنها روانشناسهای خوبی هستند و با ارتباطهای خوبی که در سیستم دارند یا پولی که خرج میکنند می آیند و رهبری میکنند. اصولا این افراد فقط روبروی ارکستر دست تکان میدهند و فرق دو چهارمشان را با چهار چهارمشان را نمیفهمید!
Aziza Mustafa Zadeh

Aziza Mustafa Zadeh

عزیزا فرزند واقیف مصطفی زاده ، نوازنده افسانه ای پیانو و آهنگساز Jazz در آذربایجان می باشد. Dizzy Gillespie نوازنده توانای ترمپت Jazz در باره موسیقی واقیف گفته است که موسیقی او از سیاره دیگری آمده است.
دنیس برین، مروج هورن (IV)

دنیس برین، مروج هورن (IV)

برین در ضبط چهار کنسرتو هورن موزار که اکنون اساس رپرتوار تکنوازی هورن به شمار می روند همکاری کرد. این کنسرتوها در اصل برای جوزف لوتگب یک هورن نواز طبیعی (natural horn player) سالزبرگ ساخته شدند. مهارت برین در آهنگ سازی با ساخت کادانس برای کنسرتوهای اول و سوم قطعات ضبط شده خودش به اثبات رسید. برین همچنین باعث مشهور شدن دو کنسرتو ریچارد استرائوس شد.