هفزیباه منوهین، نابغه پیانو (I)

هفزیباه منوهین (۱۹۸۱ ژانویه ۱- ۱۹۲۰ مه ۲۰) پیانیست آمریکایی – یهودی، مدافع حقوق بشر، زبان شناس و نویسنده ای است که در خلق چندین کتاب و نگارش، با همسر دومش، ریچارد حائوسر (Richard Hauser) مشارکت داشت. او همچنین خواهر لرد یهودی منوهین (Yehudi Menuhin) ویولونیست و یالتاح منوهین (Yaltah Menuhin)، پیانیست، نقاش و شاعر، بود.

هفزیباه منوهین در سن فرنسیسکو متولد شد. به واسطه پدرش موشه منوهین (Moshe Menuhin)، (شاگرد سابق خاخام و نویسنده ضد صهیوونیسم) از مقام عالی خاخامی کنار آمد.

مادر او به عنوان ” شخصیتی غالب و کنترل کننده ” توصیف شده است. فرزندان آنها تحصیلات رسمی بسیار کمی داشتند. هفزیباه تنها ۵ روز به مدرسه سن فرنسیسکوو رفت و در کلاس پایین تر از سطح خود نیز بود. والدینش او را از مدرسه بیرون آوردند و در خانه به او خواندن و نوشتن آموختند. وقتی ۴ ساله بود آغاز به یادگیری پیانو کرد و در سن ۸ سالگی، اولین تکنوازیش را در سن فرنسیسکو در سال ۱۹۲۸ به اجرا گذاشت.

پس از آن با رادولف سرکین (Rudolf Serkin) در بازل سوئیس (Basel) و مارسل سیامپی (Marcel Ciampi) در پاریس به یادگیری پیانو ادامه داد. در سال ۱۹۳۳ با برادرش اولین اثرشان را که سوناتهای موتسارت بود بیرون دادند؛ این اثر به شایستگی جایزه بهترین اثر سال را از آن خود کرد.

اولین کنسرت او در ۱۳ اکتبر ۱۹۳۴ در ساله پلیال (Salle Pleyel) در پاریس بود. همان اجرا را در تالار نیویورک و تالار ملکه (Queen’s Hall) در لندن داشت و در اکثر شهرهای مهم اروپا و آمریکا، تکنوازی اش را به نمایش گذاشت.

در مارچ ۱۹۳۸، بعد از کنسرتی در تالار رویال آلبرت (Royal Albert Hall)، برنارد هینزه (Bernard Heinze)، هفزیباه و برادرش یهودی را به خواهر و برادری استرالیایی، لیندسی و ونولا نیکولاس (Lindsay& Nola Nicholas) معرفی کرد. به زودی یهودی (۲۱ ساله) با نولا و هفزیباه (۱۷ ساله) با لیندسی ازدواج کردند!

هفزیباه به همراه نیکولاس به “ترینالووئ” (Terrinallum) نزدیک دارلینگتون در غرب ویکتوریا نقل مکان کرد که در آنجا ۱۳ سال بعدی زندگی خود را سپری کرد. او کتابخانه سیار را برای کودکان راه اندازی کرد و صاحب دو فرزند پسر، کرونرود و مارستون نیکولاس (Kronrod & Marston Nicholas) شد. البته، هیچ گاه حرفه موسیقی اش را رها نکرد.

او با ارکستر سمفونیک های سیدنی و ملبورن می نواخت و به همراه یهودی بارها در سال ۱۹۴۰ در استرالیا نواختند. او همچنین تک نوازی هایی را با حمایت فعالان منطقه، مانند گریلر کوارتت (Griller Quartet)، اجرا کرد و به همراه ریچارد گولدنر (Richard Goldner)، موزیکا ویوای استرالیا (Musica Viva Australia) را بنیان گذاردند.

audio file بشنوید قسمتی از همنوازی هفزیباه منوهین را با کلارینت جرج پیترسون

او همچنین با بسیاری از موسیقیدانان پناهنده اروپایی که به استرالیا مهاجرت کرده بودند، ارتباط صمیمانه داشت. در این زمان، اولین اجرای استرالیایی، دومین کنسرتو پیانوی بارتوک (Bartók)، را نواخت. پس از مدتی، هر دو ازدواج با نیکولاس ها به طلاق منتهی شد، هر دو پسران او، به پدرشان لیندسی واگذار شدند!

در سال ۱۹۴۷ در جشنواره موسیقی بهاره پراگ با کنسرتوی پائول موراوتز (Paul Morawetz)، تاجر ملبورنی، نواخت. او هفزیباه را با خود به دیدن درزینستاد (Theresienstadt)، بازداشگاه زندانیان سیاسی، برد که این اتفاق تاثیر عمیقی روی هفزیباه گذاشتو او را مجبور به رویارویی با معنای میراث یهودیت خود کرد. آنها رابطه ای عاشقانه ای را آغاز کردند که سالها به طول انجامید.

در سال ۱۹۵۱ او و یهودی در افتتاحیه تالار جشنواره رویال (Royal Festival Hall) در لندن، نواختند، همچنین سفرهایی طولانی برای دادن کنسرت هایی در استرالیا و پخش آنها برای ABC انجام دادند. او از انواع کنسرتها و تک نوازیها حمایت می کرد. هفزیباه در معرفی تاثیر تلویزیون را بر کودکان، نقش مهمی داشته است.

در سال ۱۹۵۴ به سیدنی نقل مکان کرد، کنسرتهای فراوانی در آنجا داد و در خانه اش به روی هر نیازمند به کمکی باز بود. در سیدنی، هفزیباه منوهین با ریچارد حائوسر عضو اتریشی جامعه شناس و مفسر اجتماعی که به همراه خانواده اش به سیدنی مهاجرت کرد، آشنا شد، اوا کوکس (Eva Cox) دختر حائوسر، نیز با آنها همکاری می کرد. هفزیباه از همسرش طلاق گرفت و با حائوسر، در سیدنی، در سال ۱۹۵۵ ازدواج کرد.

دو سال بعد آنها به همراه دخترشان کلارا (Menuhin-Hauser Clara) به لندن رفتند. در آنجا میخائیل الکساندر مورگان (Michael Alexander Morgan) پسری با اصلیتی از ولش و نیجریه، را به سرپرستی پذیرفتند که او با دخترشان کلارا بزرگ شد. آنها موسسه حقوق بشر و تعهد و مرکز تحصیل گروهی (که بعدا به سالن دوستان تغییر کرد) را در خانه ای مستقر در شرق لندن، بنیاد کردند.

همچنین در خانه خود در پیملیکو (Pimlico)، سازمان حمایت از حقوق پناهندگان را راه انداختند. آنها تلاش می کردند تا به اقلیتها در همه جای دنیا کمک کنند و او یک حامی صبور برای حقوق زنان و کودکان بود. در سال ۱۹۷۷ هفزیباه منوهین، به عنوان رئیس سازمان انگلیسی اتحادیه بین الملی زنان برای صلح و آزادی، (Women’s International League for Peace and Freedom) برگزیده شد.

3 دیدگاه

  • Эрфан
    ارسال شده در فروردین ۱۰, ۱۳۸۸ در ۱۱:۳۳ ب.ظ

    مرسی،با اینکه از ترجمتون خوشم نیومد ولی اطلاعات جالبی بود.ضمنا فکر کنم اگر به جای هفزیباه،هفزیبا می نوشتید بهتر بود.(مثل Serah که در برگردان به فارسی h نمی آید.)

  • فریار
    ارسال شده در فروردین ۱۴, ۱۳۸۸ در ۱۲:۲۰ ق.ظ

    عجب خانواده ی جالبی هستند این منوهین ها ..

    بسیار جالب بود .

    زنده باشید.

  • hossein
    ارسال شده در فروردین ۳۰, ۱۳۸۸ در ۱:۱۷ ق.ظ

    ممنون اطلاعات خوبی بود . موفق و کوشا باشی

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (V)

موسیقی ایران موسیقی بی‌نهایت وسیعی است. به خاطر اینکه موسیقی ایران یک سیستم دوگانه «دوآل‌سیستم» (Dual System) دارد که از قرن‌های متوالی به ما رسیده است. بخشی از این سیستم که قدیمی‌تر است سیستم «مقام» است که از قرن هشتم میلادی تا قرن نوزدهم میلادی در ایران رواج داشته است. و به خاطر شرایطی تاریخی که من از آن آگاه نیستم، به علت اینکه موزیکولوگ نیستم، سیستم جدیدتری به اسم «دستگاه» در ایران رشد می‌کند ولیکن مقام از بین نمی‌رود و در موسیقی نواحی ایران هنوز با سیستم مقام سروکار داریم و هنوز مقام به زندگی خودش ادامه می‌دهد. درنتیجه با دو سیستم در موسیقی ایران مواجه هستیم. به همین خاطر وسعت این سیستم دوگانه بی‌نهایت زیاد است. نمی‌خواهم به مسائل تکنیکی بروم اما مثل اقیانوسی است که می‌شود از هر کجایش آب برداشت. هر نوع موسیقی‌ای که بخواهیم می‌شود از این سیستم درست کرد.

فرهنگ اسلامی و پیدایش موسیقی چند صدائی در اروپا (I)

در ضمن بررسی منابعی برای تهیه مقاله ای درباره نقد تاریخنگاری موسیقی ایرانی به این مقاله جالب بر خوردم که برای روشنگری تاریخی درباره مبادلات فرهنگی و موسیقایی شرق و غرب لازم و مفید است؛ و با مقاله های «نقد تاریخنگاری موسیقی ایرانی» و جستارِ پیوست «درباره عقب ماندگی و پیشرفت» ارتباط دارد.

از روزهای گذشته…

آلبوم فراموش شده پینک فلوید

آلبوم فراموش شده پینک فلوید

خواه از موسیقی پینک فلوید لذت ببرید و خواه از آن متنفر باشید، هیچ شکی نداشته باشید که نام گروه پینک فلوید در سراسر جهان شناخته شده است و تنها شاید نام گروهی مانند بیتلز بتواند با نام پینک فلوید رقابت داشته باشد.
امیرآهنگ: استاد حنانه متعصب نبود

امیرآهنگ: استاد حنانه متعصب نبود

هنرجویان و دانشجویان موسیقی در تمام دورانِ آموزش بطور دائم در گیرِ متدهای مختلف آموزشی هستند و البته هیچگاه هم این متدها توسط مدرسان بطور کامل آموزش داده نمی شوند!
چگونه چین، موسیقی کلاسیک را از آن خود ساخت؟…

چگونه چین، موسیقی کلاسیک را از آن خود ساخت؟…

«تئاتر بزرگ ملی» که اکنون در حال ساخته شدن در بخش جنوبی میدان تین آن من [در پکن] است به کانون جلب توجه فراوان از سوی رسانه ها بدل شده است. پشتیبانان این طرح، آن را به مروارید تشبیه کرده اند و از آن به عنوان یک جایگاه جهانی برای هنرهای نمایشی که بسیار بدان نیاز بوده استقبال می کنند. در عین حال خرده گیران، پروژه را با یک تخم مرغابی مقایسه کرده و از از هزینه های آن انتقاد کرده اند ولی خواه ناخواه، این تئاتر نماد قدرتمندی است از اهمیت روزافزون نقشی که موسیقی کلاسیک در حیات فرهنگی ملی و پایتخت چین ایفا می کند.
یک آلبوم پیانوی سولو

یک آلبوم پیانوی سولو

آلبوم “آخرین لبخند تو” با آهنگسازی بهداد بهرامی و نوازندگی پیانوی رضا تاجبخش به صورت آلبوم mp3 در سایت آی تیونز منتشر شد. این آلبوم دربردارنده ۱۲ قطعه تکنوازی پیانو در سبکهای لایت کلاسیک و جز است. نیما قهرمانی، منقد موسیقی، در مقاله ای به بررسی این اثر پرداخته که در ادامه می خوانید:
یادداشتی درباره «سرزمین مادری»

یادداشتی درباره «سرزمین مادری»

آهنگسازی و تنظیم مقوله ای است که به صورت دقیق و حرفه ای، هرکسی از پسِ آن بر نمی آید. هرچند که در آشفته بازارِ بدون ناظر و رواج موسیقی الکترونیک و فضای مجازی، بسیاری از افراد، مدعی آهنگسازی و تنظیم هستند -که اینجا قصد صحبت در این مورد را ندارم- اما اخیرا شش جلد کتاب از “پیمان شیرالی” به چاپ رسیده است که نوید حضور یک آهنگساز و تنظیم کننده ی جوان و در عین حال متبحر و کوشا را میدهد که موسیقی این روزها بسیار به اینچنین افرادی نیازمند است.
«آلبوم بهانه تو» ساخته ناصر ایزدی منتشر شد

«آلبوم بهانه تو» ساخته ناصر ایزدی منتشر شد

آلبوم بهانه ی تو با آهنگسازی ناصر ایزدی و خوانندگی مهدی فلاح همزمان با نوروز به بازارعرضه گردید. ناصر ایزدی آهنگساز این آلبوم درباره این اثر میگوید: «ساخت بعضی از آهنگ های این آلبوم به ده سال پیش و اجرای آن درکنسرت گروه مهر به همراه استاد حس ناهید برمیگردد و خیلی تمایل داشتم این آهنگ ها با صدای مرحوم ایرج بسطامی ضبط گردد که متاسفانه زلزله بم و درگذشت این خواننده خوش صدا ضبط این کار را به عقب انداخت.
استقبال پرشور دزفولی‌ها از سه‌ شب کنسرتِ سه‌ساعته گروه وزیری

استقبال پرشور دزفولی‌ها از سه‌ شب کنسرتِ سه‌ساعته گروه وزیری

کنسرت گروه وزیری به سرپرستی و آهنگسازی کیوان ساکت و خوانندگی وحید تاج، شانزدهم تا هجدهم دی‌ماه سال جاری در حالی در سالن سینمایی شهر دزفول برگزار شد که این اجرا به دلیل استقبال مخاطبان در هر شب، سه ساعت به طول انجامید. مریم رفیعی گزارشی را درباره این برنامه برای مجله «گفتگوی هارمونیک» کرده است:
نمودی از جهان متن اثر (VIII)

نمودی از جهان متن اثر (VIII)

اما هر چقدر هم که تحلیل‌گری موفق شده باشد نمودهای ارزش‌گذاری را حذف کند، به ‌ناچار در دو نقطه داوری‌های ارزشی در کارش دخالت خواهد یافت؛ یکی از این نقاط پیش از این بررسی شد و در جریان آن به این نتیجه رسیدیم که انتخاب ویژگی‌های موسیقایی برای بررسی، حاوی نوعی ارزش‌گذاری است. این ارزش‌گذاری ممکن است مرتبط با متن خود قطعه باشد یعنی بتوان گفت «ویژگی مورد بحث در قطعه شاخص است» (۳۱)، یا مرتبط با علاقه‌مندی‌های تحلیل‌گر یا ارزش‌های تاریخی.
مسترکلاس گیتار کلاسیک کیوان میرهادی

مسترکلاس گیتار کلاسیک کیوان میرهادی

پروژه مسترکلاسهای ماهانه‌ی گیتار کلاسیک در دومین گام میزبان کیوان میرهادی خواهد بود. در این جلسه که روز جمعه سی‌ام مهرماه در آکادمی موسیقی کوشا برگزار خواهد شد، تحلیل و اجرای آثاری از یوهان سباستین باخ و خوآکین رودریگو در دستور کار قرار خواهد داشت. شرح برنامه به صورت زیر است:
گزارشی از جلسه نقد «پیمان عشق» و پخش مستند «هزارداستان امیرجاهد» (I)

گزارشی از جلسه نقد «پیمان عشق» و پخش مستند «هزارداستان امیرجاهد» (I)

نشست بررسی و رونمایی آلبوم «پیمان عشق» و پخش مستند «هزارداستان امیرجاهد» در روز پنجشنبه ۲۶ شهریور ماه در خانه هنرمندان برگزار شد. در ابتدای این نشست محمود توسلیان منتقد موسیقی و روزنامه نگار با اشاره به اینکه جهان امروز، جهان انتخاب هاست و کسانی که این برنامه را انتخاب کردند بی شک از روشنفکران واقعی جامعه اند، از حاضرین خواست تا آثاری از این دست را بیشتر مورد مداقه قرار دهند و حمایت کنند.