تالار جشنواره رویال لندن

تالار جشنواره رویال (Royal Festival Hall) مکانی است با ۲۹۰۰ صندلی برای اجرای کنسرت، رقص و سخنرانی، در مرکز موسیقی Southbank واقع در شهر لندن. این تالار در کناره جنوبی رودخانه تامس که از پل هانگرفورد (Hungerford Bridge) فاصله چندانی ندارد، واقع شده است. ساختمانی درجه اول است و اولین ساختمان بعد از جنگ است که در آوریل ۱۹۸۸از آن حفاظت فراوانی شد. ارکستر فیلارمونیک لندن بیشتر کنسرتهای خود در شهر لندن خود را در این تالار (که بخشی از مرکز موسیقی Southbank است)، برگزار کرده است.

تالار رویال به عنوان بخشی از جشنواره بریتانیا توسط هلند، هانن و کابیتز (Hannen & Cubitts) برای شورای لندن (LCC) ساخته شد و بازگشایی آن در ۳ مه ۱۹۵۱ بود. زمانی که شورای بزرگ لندن (که جانشین LCC بود) از هم فرو پاشید، شورای هنرها (Arts Council) اداره تالار رویال را بر عهده گرفت.

در اواخر سالهای ۱۹۸۰ تالار طرح تازه ای را به نام سالنهایی برای عموم (‘open foyers’) اجرا نمود که آن باز کردن فضاهای مهم تالار در طول روز به روی عموم بود حتی اگر در آن زمان هیچ اجرایی نباشد! این کار بسیار مورد استقبال قرار گرفت و هم اکنون این سالنها بهترین مکانهایی هستند که توسط عموم در لندن استفاده می شوند.

هر ساله مرکز هنری Southbank جشنواره ای را به نام “Meltdown” برگزار می کند. امسال این جشنواره با برنامه های با شکوهی در تالار رویال و تالار ملکه الیزابت برگزارشد.

تاریخچه
سنگ اول بنای تالار را کلیمنت آتله (Clement Attlee) رئیس جمهور انگلستان در سال ۱۹۴۹ در محلی به نام Lion Brewery نهاد که خود آن مکان در سال ۱۸۳۷ ساخته شده بود. برنامه اصلی آن بود که آرتورو توسکانینی (Arturo Toscanini) کنسرتهای را به مناسبت گشایش آنجا رهبری کند اما او در سلامت به سر نمی برد و کنسرتهای افتتاحیه توسط سر مالکوم سر جنت (Sir Malcolm Sargent) و سر آدریان بولت (Sir Adrian Boult) رهبری شد. تالار رویال مکانی بود برای پخش برنامه های Eurovision Song Contest که توسط کیتی بویل (Katie Boyle) رهبری می شد.

طراحی سالن بسیار مدرن است، معمار اصلی آن هوگ کاسن (Hugh Casson) تصمیم گرفت که تنها از معماران جوان استفاده کند، این بنا توسط لزلی مارتین (Leslie Martin)، پیتر مورو (Peter Moro) و روبرت متیو (Robert Matthew) که از معماران بخش LCC بوده اند طراحی شده که مارتین، زمانی که در سال ۱۹۴۸ از او خواسته شد تا سرپرستی گروه طراحی را بر عهده گیرد، ۳۹ سال داشت. مارتین این بنا را همانند تخم مرغی درون جعبه طراحی کرد (برای جدا سازی فضاهایی با سقف قوس دار از فضاهای دیگر ساختمان و سر و صدا و لرزش های ناشی از خطوط رآه آهن) سر توماس بیکام نیز از طرح مشابه استفاده کرد و آن را مجمع جوجه بزرگ (giant chicken coop) نامید.

این ساختمان در سال ۱۹۶۴ به مکانی کاملا متفاوت بدل شد، با اضافه کردن تراسها و سالنهایی در کنار رودخانه که در یک طرف ساختمان واقع شده و پشت ساختمان را به رختکن اختصاص دادند. در بخش دیگر ساختمان که مقابل رودخانه واقع شده طرح مدرن اسکاندیناوی را از نمای اصلی ساختمان که در دید عموم قرار داشت زدودند و آن را با شیوه ای ساده و قوی جایگزین کردند.


ورودی اصلی ساختمان بر اثر آن تغییر تا حدی تحت تاثیر قرار گرفته بود و تغییرات نهایی، ایجاد پیاده رویی بتونی و شکیل بود در سمتی از ساختمان که در همسایگی تالار ملکه الیزابت بود که در سال ۱۹۶۷-۸ ساخته شده اند و آنها نیز جزو مرکز هنری Southbank محسوب می شوند.

ساختمان تالار بین سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ تعمیرات اساسی متحمل شد و آن تحت نظارت معمارانی همچون آلیز (Allies) و موریسُن (Morrison) بود که هدف آنان بهتر کردن مقاومت آکوستیک ساختمان بود که هدف دیگر آنان دسترسی داشتن افراد به تولیدات، انعطاف پذیر بودن فضای تالار کنفرانس، بهبود پایه ساختمان، فضای ورودی، کافه و طرز قرار گیری سالنها بود.

فضای ورودی سالن کنسرت تا قبل از تغییر دادن مدل ساختمان دست نخورده بود، دیوارها به فرمهای ساده تر و به شکل مستطیلی تبدیل شدند. این تغییرات در برابر مخالفینی که محافظین هنر قرن بیستم بودند انجام شد!

معماران ردیفی از ۶ مغازه در جهتی از ساختمان که رودخانه جریان دارد به همراه اداراتی در طبقه بالای آنها و پیاده رویی برای رفت و آمد آسانتر در کنار آن ایجاد کردند. این کار باعث آزاد شدن فضای اصلی ساختمان شد که از آن فضا تا قبل از آن به عنوان مغازه استفاده می شد. سالن در ژوئن ۲۰۰۷ به طور رسمی گشایش عمومی داشت( به همراه کنسرتی از گروه هوی متال Motörhead و همچنین جشنواره Meltdown توسط یارویس کوکر (Jarvis Cocker) نیز در آن زمان برگزار شد و تعمیرات انجام شده هزینه ای بالغ بر ۹۱ میلیون پوند برداشته است.)

مستندی از تعمیرات انجام شده در ساختمان تالار جشنواره رویال، ساخته شده با نام “این فردا است” (This Is Tomorrow) به کارگردانی پائول کلی (Paul Kelly) و تهیه کنندگی اندرو هینتون (Andrew Hinton). موسیقی فیلم توسط گروه سینت اتینه (band Saint Etienne) ساخته شده که آنها در اولین نمایش عمومی فیلم در سالن جشنواره، آن موسیقی را اجرا کردند.

مجسمه بزرگی از صورت و بالا تنه نلسون ماندلا، اثر یان والترز (Ian Walters) در سال ۱۹۸۵، در فضای بین تالار رویال و پل هانگرفورد نزدیک خطوط راه آهن دیده می شود. اصل آن از فایبر گلس (glass-fibre) ساخته شده و بعد از مدتی مجددا آن را از برنز ساختند. اسکیت بازان در محله تالار ملکه الیزابت جمع می شدند چرا که آنجا به عنوان بهترین منطقه لندن برای اسکیت بازان شناخته شده و حال به عنوان شاخصه قابل توجه مرکز Southbank به شمار می آید، احتمال می رود اگر این منطقه توسعه بیشتری یابد از این منطقه به جای دیگری منتقل شوند.

en.wikipedia.org

3 دیدگاه

  • ارسال شده در اسفند ۱۵, ۱۳۸۷ در ۱۰:۳۷ ب.ظ

    In hamoon Royal Albert Hall Hastesh ya fargh dare?Mamnoon

  • فرزین. ک
    ارسال شده در اسفند ۱۹, ۱۳۸۷ در ۱۰:۴۱ ب.ظ

    کاش مسئولین ما هم به جای ساخت مسجد و … دو تا از این جور تالارها میساختند!

  • ارسال شده در اسفند ۳۰, ۱۳۸۷ در ۹:۳۵ ب.ظ

    shayad agar pish nahad besheh keh mardome donia dost daran opray ashora ro bebinan dorost besheh!!!!!!!!!!!!!!!!

    mehdi

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

منبعی قابل اتکا و بنیادین در شناخت موسیقی (II)

همین ویژگی‌هاست که موجب شده است این کتاب بارها تجدید چاپ و روزآمد شود و هنوز نیز پس از گذشت چهار دهه کماکان به‌عنوان یکی از پُرطرفدارترین منابع اصلی برای درس‌های آشنایی با موسیقی ــ البته با تمرکز بر موسیقی کلاسیک یا هنری غربی ــ کاربرد و رواج داشته باشد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIV)

«دستور تار» اولین کتاب تئوری موسیقی نوین و علمی ایران است. با بررسی آن می توان به علت عدم موفقیت مکتب وزیری که با امیدواری زیادی شروع شده بود، پی برد. یک اشکال اساسی در همان مقدمه ای که او بر دستور تار نوشته آشکار می شود:

از روزهای گذشته…

نمایش نقاش های لوریس چکنواریان

نمایش نقاش های لوریس چکنواریان

انجمن هنرمندان خود آموخته نمایشگاهی از خودآموختگان را از تاریخ ۱۷ الی ۲۶ فروردین در گالری ممیز خانه هنرمندان ایران برگزار نموده که بزرگترین نمایشگاه این ژانر هنری در سالهای اخیر است. بویژه حضور لوریس چکناوریان موسیقیدان کشورمان که خود یک هنرمند خودآموخته است که با نمایش چهار اثر زیبای خود به نام «چهار فصل ویوالدی» نقطه عطفی در این بخش از نمایشگاه را به نام خویش رقم زده است.
ارکستر سمفونیک تهران در زمان جنگ

ارکستر سمفونیک تهران در زمان جنگ

ارکستر سمفونیک تهران پیش از انقلاب مانند بیشتر ارکستر سمفونیک های جهان فعالیتی در چهارچوب موسیقی سمفونیک داشت و حتی در برنامه های تشریفاتی هم حضور چشمگیری نداشت. هیات انتخاب قطعه برای ارکستر نسبت به امروز استقلال بیشتری داشت و بی توجه به مسائل سیاسی روز به اجرای رپرتوار معمول جهانی و کم و بیش آثار برجسته آهنگسازان سمفونیک ایران میپرداخت. پس از انقلاب با بوجود آمدن موج قوی هنر سیاسی و هنر مربوط به انقلاب، ارکستر سمفونیک تهران به عنوان یک عنصر بی طرف هنری شناخته میشد و روز به روز سازمان این ارکستر با تهدید فروپاشی مواجه بود.
مقدمه ای بر مدولاسیون

مقدمه ای بر مدولاسیون

مدولاسیون به معنای تغییر تونالیته می باشد و بیشتر برای جلوگیری از یکنواختی و ایجاد کنتراست در موسیقی بکار برده می شود. هرچند هرگز نمی توان برای هنر چهارچوب تهیه کرد اما روشهای مختلفی برای انجام مدولاسیون در موسیقی وجود دارد که اغلب آنها ابتدا سعی در سست کردن پایه های تنالیته مبدا و در عین حال تقویت پایه های تنالیته مقصد را دارند.
آهنگ های محبوب جو ساتریانی (I)

آهنگ های محبوب جو ساتریانی (I)

Joe Satriani یا آن طور که از طرف هوادارانش خطاب می شود: Satch از موفق ترین گیتاریست های سبک راک در سال های اخیر بوده است و اکثر علاقه مندان موسیقی راک با کارهای او آشنایی دارند. مجله Guitar World به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد انتشار خود، مصاحبه ای با جو ساتریانی ترتیب داده و نظرات او را در مورد آهنگ های محبوبش در سبک راک جویا شده است. برگردان فارسی متن اظهارات جو ساتریانی را در مورد هر آهنگ ملاحظه نمایید. تاکید ساتریانی بیشتر بر سولوهای گیتار بوده و به همین جهت بخش هایی از هر سولو نیز برای خوانندگان این مطلب انتخاب شده است.
گزارشی از نشست اپرا مولوی در دانشگاه بین المللی قزوین

گزارشی از نشست اپرا مولوی در دانشگاه بین المللی قزوین

شنبه ۱۸ اردیبهشت دانشگاه بین المللی قزوین میزبان چهار تن از دست اندرکاران اپرای مولوی بود. در این برنامه کارگردان اپرا بهروز غریب پور و سه تن از خوانندگان آن محمد معتمدی، حسین علیشاپور و سجاد پورقناد حضور داشتند. در هنگام برگزاری این نشست قرار بود بهزاد عبدی آهنگساز اپرا و همایون شجریان خواننده نقش شمس حضور داشته باشند که به دلیل سفر بهزاد عبدی از ایران و مشکل مجوز برای حضور همایون شجریان در دانشگاه، جلسه بدون حضور این دو هنرمند اجرا شد.
موسیقی از دید بتهوون

موسیقی از دید بتهوون

در سال ۱۸۱۰ خانمی بنام الیزابت برانتو نامه ای به گوته نوشت و در آن شرح دیدارش با بتهون را باز گفت. در قسمت هایی از این نامه از زبان بتهوون آمده است که …
موسیقی روی اینترنت در سال گذشته

موسیقی روی اینترنت در سال گذشته

سالی که گذشت را میتوان سال شکوفایی موسیقی روی وب دانست؛ در سال گذشته تعداد زیادی وبلاگ تخصصی موسیقی ساخته شد که فعالیت بسیار زیادی داشتند. بعضی از این وبلاگها که در زمینه موسیقی کلاسیک (ایرانی و غربی) فعالیت میکردند، تا حدود ۱۰۰۰ بیننده را در روز داشتند. البته نباید فراموش کرد که انگیزه تشکیل وبلاگهای موسیقی در ایران، نوشتن روزنوشت نیست و اکثرا” فعالیت آنها مانند یک سایت موسیقی است با این تفاوت که قالب وبلاگی دارند و از هاست های رایگان بهره میبرند؛ ضمنا میتوانند به راحتی کپی رایت را زیر پا بگذارند.
نگاهی به اپرای مولوی (XII)

نگاهی به اپرای مولوی (XII)

زهی ها آغازگر پرده هفتم اپرا هستند؛ پرده ای که «ملاقات» نام گذاری شده و گوشه ای از پرسش و پاسخ مولانا و شمس را به نمایش می گذارد. بخشی که زهی ها و به دنبال آن سولوی آوازی کلارینت اجرا می کند، با اینکه یادآور آغاز پرده پنجم یعنی «بازار» است ولی تفاوتی نامحسوس در این آغاز اتفاق می افتد که آن تاکید بر دومینانت گام ماژور است و البته در طول این بخش ایست و شاهد بارها تغییر می کند.
بالشتک نوین (II)

بالشتک نوین (II)

در اینجا می توان به نظرات نوازندگانی دیگر اشاره نمود که بالشتک (shoulder rest) را وسیله ای چندان ضروری به شمار نمی آورند و البته دلایل خود را مطرح می سازند. اگر آنها نیز به فضای خالی زیر ساز معتقد باشند و آن را موضوعی تلقی نمایند که می تواند نوازنده را دستخوش تغییرات ناگهانی نماید، شاید ترجیح دهند حداقل از قطعه ایی کوچک در زیر ساز استفاده نمایند، آنچنان که نمونه هایی از بالشک های بسیار کوچک نیز موجود بوده و مورد استفاده قرار می گیرد.
قصر هنر های ملکه سوفیا

قصر هنر های ملکه سوفیا

قصر هنر های ملکه سوفیا (El Palau de les Arts Reina Sofía) خانه اپرا و مرکزی فرهنگی است در والنسیای اسپانیا. سالن تئاترآنجا در ۸ اکتبر ۲۰۰۵ بازگشایی شد. اولین اپرایی که آنجا اجرا شد، Fidelio اثر بتهوون بود که در ۲۵ اکنبر ۲۰۰۵ به روی سن رفت. هلگا اشمیت (Helga Schmidt) مدیر امور اداری کمپانی می باشد که او پیش از آن این سمت در خانه اپرای رویال لندن از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۱ مسئولیت داشت. اشمیت چندی از هنرمندان مشهور را جذب کرد تا به قصر ملکه سوفیا بپیوندند.