۲۲ آوریل ۱۹۱۶ در نیوجرسی آمریکا بدنیا آمد و البته همانند اغلب نابغه ها در یک خانوادهء فقیر، گویی خداوند همه چیز را به همه کس نمی دهد. خانواده او از مهاجران روس بودند، که در زمان کودکی او به کالیفرنیا مهاجرت می کنند.

یهودا درسهای اولیه ویلن رو از زیگموند آنکر می آموزد و پس از مدتی نزد لوییس پرزینگر به یادگیری ویولن ادامه میدهد بطوری كه در هفت سالگی با اجرای سمفونی اسپانیول اثر ادوارد لالو(edouard lalo) در ارکستر سمفونیک سانفرانسیسکو همه حاضران را مات مبهوت خود میکند. اجرای این كار آغازی بود برای مشهور شدن این ویولنیست بزرگ.

او در سال ۱۹۲۷ در پاریس و در ۱۹۲۹ در برلین دو اجرای فراموش نشدنی از خود بجای گذاشت. در اجرای برلین با نواختن قطعاتی از باخ، بتهوون و برامس كولاك میكند بطوری كه آلبرت انیشتین كه در كنسرت حضور داشته او را به آغوش گفته می گوید "اکنون میدانم که حتمآ خدایی در ملکوت وجود دارد".

با وجود شهرت فراوان انسان با محبت و خیر بود. در سال ۱۹۵۲ به هند آمده، پس از اجرای یك سری كنسرت همه درآمد آنرا را صرف امور خیریه در هندوستان میکند. او در سال ۱۹۶۰ جایزهء صلح نهرو را دریافت می کند.

در سال ۱۹۶۲ یک مدرسه موسیقی را برای بچه های انگلیسی و در سال ۱۹۷۷ آکادمی نوازندگان زهی را در سوییس تاسیس میکند.

یهودا رهبر موقت و دائم خیلی از ارکسترهای بزرگ جهان، مانند ارکستر سمفونیک لندن، ارکستر سمفونیک ورشو، فیلارمونیک مجارستان، فیلارمونیک برلین، فیلارمونیک لندن، فیلارمونیک نیویورک ، ارکستر مجلسی لندن بوده است.

او در طول زندگی خود چندین جایزه صلح و همچنین نشان شوالیه ای و لقب لرد را از الیزابت دوم دریافت کرد. در ۱۹۹۲ سفیر حسن نیت یونسکو بود و ۲۷ دانشگاه جهان به منوهین دکترای افتخاری اعطا کردند.

این نابغهء فراموش نشدنی موسیقی در ۱۲ مارس ۱۹۹۹ در برلین به دلیل سکته قلبی از دنیا می رود.

کوفی عنان در مورد یهودا منوهین میگوید :

"منوهین، شهروندی از همه جهان بود، کسی که با فرهنگ و بصیرتش؛ همدردی عمیق تمام انسانها از هر کیش و هر رنگ با خود به همراه داشت."

منوهین حدود۵۰ سال پیش برای کنفرانس موسیقی جهان به ایران آمده و در سالن هنرهای زیبا با شنیدن صدای سازمرهوم استاد اسدالله ملک به وجد می آید.