سه شنبه ۱۶ مرداد ۱۳۸۶
ارکستر فیلارمونیک برلین برای سالیان متمادی به عنوان یکی از پیشگامان اجرای موسیقی سمفونیک در جهان مطرح بود، نام آن با واژگانی چون تکنیک فوق العاده، اجرای گستره وسیعی از سبکهای موسیقی کلاسیک، سونوریته درخشان مترادف است. برلین، به عنوان شهری که برای مدتی نزدیک به 100 سال یکی از مراکز بزرگ فرهنگ و هنر در سرتاسر جهان بوده است، همیشه در جذب علاقمندان موسیقی با اجراهای فوق العاده قوی ارکستر فیلارمونیک خود، موفق بوده است.
ارکستر برلین با همکاری Sony Classical تعدادی قطعه ضبط کرد که بخشی از آنها 10 سال بعد با هدایت آبادو (Claudio Abbado) منتشر گردید. فهرست این قطعات اجرا شده بسیار متنوع بود، اپرا هایی مانند Boris Godunovو viaggio a Reimsهمچنین سمفونی هایی چون سمفونی شماره 9 بتهوون و سمفونی شماره 36 موزار و چندین اجرای دیگر چون Faust Scenes اثر Schumann و St. John's Night on the Bare Mountain اثر موسورسکی.
اخیرا Sony Classical
کنسرتو پیانو شماره 3 راخمانینوف با همکاری Arcadi Volodos به عنوان پیانیست و James Levine به عنوان رهبر ارکستر منتشر کرده است. از دیگر آثاری که Sony Classical اخیرا با همکاری ارکستر برلین ضبط کرده می توان از قطعاتی از شومان با اجرای Murray Perahia به عنوان تک نواز و CD قطعات ویولون کنسرتوی چایکوفسکی و شوستاگویچ با تک نوازی Midori نام برد.
ارکستر سمفونی برلین در 1882 با تلاش 50 موسیقی دان جاه طلب تاسیس شد! اولین نبرد ارکستر جدید مربوط به مشکلات مالی و مدیریت ضعیف بود.
در سال 1887 Hermann Wolf مدیریت ارکستر را به عهده گرفت و فورا وضعیت موجود را با همکاری Hans von Bülow، یکی از جاه طلب ترین و غیر قابل انعطاف ترین رهبر های ارکستر آن زمان بهبود بخشید. Bülow ارکستر را در مدت 5 سال دگرگون ساخت و در پایان این زمان گروهی متشکل از بهترین موسیقی دان ها چون Hermann Levi، Hans Richter، Felix Mottl، Felix von Weingartner، Ernst von Schuch و آهنگسازانی چون برامس و گریگ، رهبران ارکستری چون گوستاو مالر،ریچارد اشتروس و هانس فیتنر ایجاد کرد.
در سال 1895 مدیریت به Arthur Nikisch ، رهبر ارکستری آرام و دارای چهره اقتصادی واگذار شد که استانداردهای وضع شده به وسیله Bülow را حفظ کرده بود و فهرست نمایش ارکستر را به صورت قابل ملاحظه توسعه داد.
در مدت بیش از 27 سال ریاست، مدافع جدی بروکنر، مروج آثار چایکوفسکی، برلیوز، لیست و آثار مدرنی چون اشتراوس و مالر بود.
از جمله تک نوازان انتخاب شده برای این ارکستر را می توانFerruccio Busoni، Wilhelm Backhaus، Alfred Cortot، Jacques Thibaut، Carl Flesch، Bronislav Huberman، Jascha Heifetz، Adolf Busch، Pablo Casals، Maria Ivogün و Heinrich Schlusnus نام برد.
ارکستر فیلارمونیک برلین، جوایز متعددی در زمینه موسیقی کلاسیک دریافت کرده که از جمله آنها: برنده شدن 8 جایزه Grammy در سالهای 1970(بهترین ضبط اپرا )، 1979 (بهترین مجری موسیقی ارکسترال)، 1993 (بهترین ضبط ارکستر)، 1995 ( بهترین اجرای موسیقی مجلسی)، 1998 ( بهترین گروه اجرائی)، 2000 ( بهترین مجری آواز کلاسیک)، 2001 ( بهترین مجری ارکستر)، 2007 ( بهترین تکنوازان آلات اجرای ارکستر)، برنده 2 جایزه Classical BRIT در سالهای 2001 و 2003، برنده 5 جایزه Gramophone در سالهای 1981 (ارکستر سال)، 1984 ( رکورد سال)، 2000 (ارکستر سال)، 2004 (اجرای درخشان قطعات)، 2006 ( رکورد سال) و برنده 3 جایزه Echo Klassik در سالهای 2003 و 2006 است.