عصیان ِ کلیدر (II)

همایون شجریان، محمدرضا درویشی و بهداد بابایی (تصویر از culture-music.net)
همایون شجریان، محمدرضا درویشی و بهداد بابایی (تصویر از culture-music.net)
در واکنشی دیگر به اجرای کنسرت روزبه تابنده آهنگساز و رهبر ارکستر هنگام در گفتگویی جداگانه در باره ی رهبر و اجرای ارکستر میگوید:« سیرنکو هم در مقام رهبر ارکستر آنچنان حرفی برای گفتن نداشت و دست کم وظیفه تحلیل و سبک شناسی آثار را بسیار ضعیف انجام داده بود. چون می دانیم که رهبر ارکستر علاوه بر دانش موسیقی و تکنیک رهبری باید حتما از قدرت تحلیل خوبی برخوردار باشد و کارهایی را که اجرا می کند به لحاظ تاریخی، سبک شناسی و شیوه آهنگ سازی به خوبی بشناسد. واضح بود که سیرنکو اطلاعی از حال و هوای دستگاه نوا ندارد و حتی دینامیک ارکستر و حالتهای رباتیکی هم در اجرای نینوا (به طور خاص) دچار اشکال بود. حتی سر ضربهای بسیار واضح ارکستر هم هماهنگ نبود و همانطور که قبلا گفتم به نظر میرسد سیرنکو و ارکستر اوکراین با این کنسرت بسیار سهل انگارانه برخورد کردند و ظاهرا کار اصلا برایشان جدی نبود. حداقل باید گفت زمان بسیار کمی را صرف تمرین این آثار کرده بودند»

وی درمورد قضاوت خود درباره ی این ارکستر میگوید:«البته قطعا با یک کنسرت نمیشود در مورد یک ارکستر حرفه ای قضاوت کرد. ممکن است شرایط اجرا، زمان کم تمرین و یا دستمزد غیر کافی، همگی بر کیفیت اجرای ارکستر اثر بگذارد»

بهزاد عبدی در پاسخ به سوالی ، دیدگاه خود را نسبت به ارکستر سمفونیک ناسیونال اوکراین اینگونه بیان میکند: « قضاوت در مورد ارکستری مثل ارکستر سمفونی اکراین که ۹۵ سال سن دارد و شناسنامه ی خوبی هم دارد با دیدن دو سه اجرا نمیتواند قضاوت صحیحی باشد. من نمیخواهم تایید کنم که این اجرا بسیار موفق بود ولی اگر به برنامه ی ارکستر توجه بکنیم می بینیم در حد خودش قابل قبول بود.»

وی در این مورد که تمرینات ارکستر کم بود افزود:« این ارکستر یک ارکستر دولتی است و وزارت فرهنگ اکراین دو شب قبل از این اجرا، کنسرت بسیار سنگینی برای آنها در نظر گرفته بود که اجرای آثاری از “هیندمیت” بود که برای اولین بار اجرا میشد و در واقع آنها خوب نتوانستند برنامه ی ما را تمرین کنند و البته این توجیه درستی برای اجرای نامناسب نیست. ولی به هر حال باز نمیتوان در مورد این ارکستر با این اجرا قضاوت درستی کرد زیرا من شنیده ام دوستانی گفته اند این ارکستر بسیار ضعیف بوده ولی آیا میتوان با همین اجرا ها آن را مورد قضاوت قرار داد؟ این ارکستر در کارنامه ی خودش رپرتوار بسیار قوی ای دارد از آثار باروک بگیرید تا آثار مدرن و اخیرا هم که آثاری “هیندمیت” را اجرا کردند که به هر حال آهنگساز کمی نیست و در مجموع ارکستر ناسیونال اکراین با (سی دی) هایی که در ایران از آقایان فرهت، مشایخی و دیگر دوستان منتشر کرده یک ارکستر شناخته شده در ایران است»

عبدی در واکنش به اظهاراتی در مورد فالش نواختن نوازندگان آن نیز گفت:« در یک کنسرت هر اتفاقی ممکن است بیافتد و در یک سازی مانند ویلن با یک میلیمتر کم یا بیش صدا فالش میشود ولی این ارکستر نود و پنچ ساله ارکستر درجه یک به حساب میآید. البته دوستانی که این را گفتند حق هم داشتند چون نت فالش هم بود و این برمیگردد به اتفاقی که ممکن است در یک کنسرت بیافتد»

این آهنگساز که از نزدیک با ارکستر اوکراینی آشناست و حتی سر ضبط قطعه ی کلیدر در اوکراین حاضر بوده در سخنان خود خطاب به منتقدینی که اجرای ارکستر اوکراینی را ضعیف دانستند و همچنین به رهبری آن انتقاد داشتند در این گفتگو میگوید:
«این که دوستانی با شنیدن یکی دو اجرا از یک ارکستر آن را زیر سوال میبرند برای من خوشایند نیست. آنها باید به این بیشتر فکر کنند که یک موسیقی بی کلام با یک موفقیت متوسط که البته در نظر من متوسط رو به بالا، اجرا شد و ۱۰ هزار نفر را به سالن کشاند و من مطمئنم که حداقل هشت هزار نفر ناراضی از سالن بیرون نرفتند. به این اتفاق نگاه کنیم و اصولا لذت بردن از یک کنسرت رفق زیادی دارد با اینکه با ژست روشنفکرانه و انتقادی به کنسرت بیاییم. و نکته ای که در مورد رهبر ارکستر گفته شده نیز زیاد جالب نبود. آقای سیرنکو کارنامه ی قوی ای دارد و به نظر من خوب هم رهبری کرد»

7 دیدگاه

  • ناشناس
    ارسال شده در دی ۲۷, ۱۳۸۷ در ۸:۱۸ ب.ظ

    آقای عبدی از کجا فهمیدند که هشت هزار نفر راضی از سالن بیرون رفتند.

  • نيما زاهدي
    ارسال شده در دی ۲۸, ۱۳۸۷ در ۷:۲۶ ق.ظ

    عبدی در واکنش به اظهاراتی در مورد فالش نواختن نوازندگان آن نیز گفت:« در یک کنسرت هر اتفاقی ممکن است بیافتد و در یک سازی مانند ویلن با یک میلیمتر کم یا بیش صدا فالش میشود ولی این ارکستر نود و پنچ ساله ارکستر درجه یک به حساب میآید. البته دوستانی که این را گفتند حق هم داشتند چون نت فالش هم بود و این برمیگردد به اتفاقی که ممکن است در یک کنسرت بیافتد»
    از سوی دیگر، آقای درویشی در پاسخ به اینکه چرا از ارکسترهای فعال در ایران برای اجرای اثرش استفاده نمی‌نماید، اظهار کردند نمی‌خواهد اثرش توسط ارکسترهای ایرانی ضایع شود. به نظر می‌اید این توضیحات را آقای عبدی باید قبلا به آقای درویشی می‌داد نه به مخاطبان این برنامه که با شنیدن این حرف‌ها و تبلیغات قبل از کنسرت، توقع دیگری از اجرا و این ارکستر داشتند.

  • ایمان
    ارسال شده در دی ۲۸, ۱۳۸۷ در ۱۰:۴۷ ق.ظ

    به نظر من آقای عبدی درست میگن از خبر سفر اساتید برای تمرین تا اجرای کنسرت چند روز طول کشید؟؟؟ باید برنامه ریزی قوی تری میشد و حتما جواب میداد.البته اهالی موسیقی خیلی دارن این مسئله رو بزرگ میکنن که من فکر میکنم دلیل اصلی اجرا نشدن این کنسرت با گروه های ایرانی هست.البته ارکستر های ایرانی میتونن این کار رو اجرا کن اما قضاوت در مورد کمیت و کییفیت اونو باید گذاشت به موقع خودش…

  • مهدي قاسمي
    ارسال شده در دی ۲۹, ۱۳۸۷ در ۹:۲۴ ب.ظ

    ایا تعریف و تمجید از این ارکستر زمینه خنده را برای نوازندگان اکراینی فراهم نمیکند!!!!!!؟؟؟

  • kaveh
    ارسال شده در بهمن ۵, ۱۳۸۷ در ۸:۴۷ ب.ظ

    قرار نیست آقای عبدی ز این ارکستر بد بگه . ایشون که هر چی قطعه انقلابی داشتن ، بردن اوکراین ، با همین ارکستر و همین رهبر ضبط کردن . البته اونجا خط خط ضبط میکردن و ارکستر اگه درجه یک هم نبود باز با این شیوه ، از پس پارتیتورهایی که آقای عبدی نوشتن ، بر می آمد

  • مهدی
    ارسال شده در بهمن ۹, ۱۳۸۷ در ۲:۱۱ ق.ظ

    kaveh:
    قرار نیست آقای عبدی ز این ارکستر بد بگه . ایشون که هر چی قطعه انقلابی داشتن ، بردن اوکراین ، با همین ارکستر و همین رهبر ضبط کردن …البته اونجا خط خط ضبط میکردن…
    ایشان ( kaveh ) یا معنی با رهبر ضبط کردن رو نمی دونند یا معنی خط خط ضبط کردن رو …

  • ارسال شده در بهمن ۱۱, ۱۳۸۷ در ۲:۴۷ ق.ظ

    برای من خیلی جالب است که بدانم شما این اطلاعات را از چه منبعی به دست آوردید که با این اعتماد به نفس میگویید که این موسیقی ها خط خط ضبط شده ؟!
    خدا را شکر فیلم ضبط این آثار روی سایت ایشان موجود است و فیلم اجرای استراوینسکی و … توسط همین رهبر بزرگ و ارکستر روی سایتهای دیگر موجود است که به راحتی میتوانید در گوگل سرچ کنید و ببینید. البته ممکن است دیده باشید ولی معنی “با رهبر ضبط کردن یا معنی خط خط ضبط کردن ” را نمی دانید!؟

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (VI)

پیروزی (چهارگاه): قطعه ای است در دستگاه چهارگاه با الگوی ساختاری چهارمضراب و با وزنی لنگ و دور ده تایی با ترکیب منظم و دائمی ۳+۴+۳، با اینکه وزن اجرایی این اثر پیچیده است و اجرا و حفظ آن برای نوازندگان کاری مشکل، ولی از لحاظ نغمات و جمله بندی ترکیبی است بسیار شنیدنی و گوش آشنا، این قطعه از مشهور ترین آثار ساخته شدۀ بی کلام در مجموعه آثار چاووش است که برای ترکیب ساز های سنتور، تار، بمتار و کمانچه به عنوان بخش ساز های نغمه پرداز و تنبک به عنوان بخش کوبه ای گروه، طراحی و تنظیم شده است. در قسمتی از اثر نیز شاهد همنوازی دو تنبک بدون همراهی ساز های نغمه پرداز هستیم. در ساخت این قطعه به گوشه هایی چون درآمد، زابل، مخالف چهارگاه، حصار و فرود به چهارگاه اشاره شده است. همانطور که ذکر شد وزن ده تایی این اثر از ابتدا تا انتها ثابت است و در حین اجرای قطعه تغییری نمی کند. ابتدا به پایۀ اثر توجه کنید؛ بعد اجرای هر یک جملات مجددا به این پایه در فواصل مختلف دستگاه چهارگاه می رسیم:

غلامرضا مین باشیان، مرد اولین ها (II)

غلامرضا خان از روی کتابهایی که با کمک مزین الدوله از فرانسه به فارسی ترجمه شده بود به هنرجویان سازشناسی و ارکستراسیون موسیقی نظامی و هارمونی درس می داد. جزوه هایی نیز از او نوشته شد در باب سلفژ و تعلیم سازهای بادی که منتشر نشده است.

از روزهای گذشته…

تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (II)

تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (II)

حجاز آواز حزین و بزمی بود که آن را نصب العرب می‌نامیدند و موسیقی‌دانان حیره شیوه‌های {اجرایی} هنرمندانه‌تر این آواز را می‌دانستند و عود کاسه چوبی را نیز عربها از مردم حیره اقتباس کردند و به جای عود با کاسه پوست دار {که} مزمر نامیده می‌شد و در حجاز معمول بوده بکار می‌بردند و همچنین در حیره چنگ و تنبور رواج داشت.
مستر کلاس پروفسور فروغ کریمی در تهران

مستر کلاس پروفسور فروغ کریمی در تهران

پروفسور فروغ کریمی، سولیست فلوت و کینوزولوگ در دانشگاه هنرهای زیبای وین اتریش در سفری به ایران به برگزاری مستر کلاس می پردازد. این کلاسها در شاخه های آموزش فلوت، موزیک کینزولوژی، اجرای صحنه برای تمام سازها و مستر کلاس برای همنوازی موسیقی مجلسی خواهد بود.
رندی نیومن و هنر طعنه آمیز (II)

رندی نیومن و هنر طعنه آمیز (II)

گروه “تیکیز” شش آهنگ نیومن را در سالهای ۱۹۶۷ و ۶۹ اجرا نمودند. دراین دوره بود که نیومن رابطه بلند مدت و حرفه ای خود را با لنی وارونکر (Lenny Waronker) آغاز نمود. وارونکر مسئول بستن قراداد برای گروههای مختلف با شرکت ضبط آتمن بود و در عوض او نیومن، لئون راسل و وان دیک پارکز (Van Dyke Parks) را برای اجرا و ضبط در این گروهها معرفی کرد. در اواخر ۱۹۶۶ وارونکر به عنوان برنامه ریز شرکت ضبط A&R توسط وارنر بروس (Warner Bros) انتخاب شد.
پنج لم مولووا برای نواختن باخ

پنج لم مولووا برای نواختن باخ

دیدیم که ویولن نواز روسی، کاترین مولووا تازگی شش سونات و پارتیتای باخ را ضبط کرده و پس از آن لمهایی را که در طول سالها برای نواختن این آثار پیدا کرده بروز داده در صحبت با آندرو پالمر تا در مجله استرینگز منتشر شود. پالمر بحثش را به شخصیت حساس مولووا ابتدا می‌کند. می‌گوید کاترین مولووا در یک روز معمولی روی آیپادش به باخ و هندل گوش می‌دهد و موسیقی کولی و البته موسیقی گیتار پرتغالی، هر نوع موسیقی که احساسی و عاطفی باشد، مثل شخصیت خودش… اینک ادامه داستان.
«نیاز به کمالگرایی داریم» (VII)

«نیاز به کمالگرایی داریم» (VII)

تقریبا همیشه! ولی متخصص ها هم سطح بندی دارند، اینطور نیست که کسی که متخصص شد در تمام زمینه ها سرآمد باشد، غیر از این مورد، در عرصه هنر ممکن است یک هنرمند خلاق بعد از مدتی افت کند، نمونه هایش را در موسیقی ایرانی زیاد دیده اید. پس نمی توانیم بگوییم متخصصان همیشه در کمال هستند، هر چند کمتر از غیر متخصصی اثر قابل توجهی می بینیم یا می شنویم.
ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (I)

ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (I)

حدود سه دهه ی پیش اولین نوشته‌ی جدی درباره‌ی موسیقی مردم‌پسند در ایران پدیدار شد و سپس همراه با ناپدید شدن این گونه موسیقی از حیات رسمی موسیقایی، آن بارقه‌ی زودگذر آغازین هم ناپدید گشت. این اولین تلاش در زبان فارسی، مقاله‌ی «مسعود یزدی» (۱)، طرحی جامعه‌شناسانه و وامدار «تئودور آدورنو» و عمیقا تحت تاثیر شرایط زمانه‌ی نگارش است. پس از آن سکوت با فاصله‌ی نزدیک به دو دهه دوباره نوشتارهای تحقیقی درباره‌ی موسیقی مردم‌پسند به صحنه بازگشتند (و اغلب در حوزه‌هایی جز موسیقی‌شناسی) (۲).
Radio K.A.O.S – I I

Radio K.A.O.S – I I

شخصیت اصلی این آلبوم، بیلی (Billy) جوانی است که از نقص عضو رنج می برد و در خیالش خود را گیاه می پندارد. تقریبا در شرایطی که هیچ امیدی به بهبودی و پیشرفت او نیست، اما او با پشتکار و اصرار مادرش با استفاده از چوب مخصوص رهبری ارکستر که به پیشانی اش بسته است، قادر به تایپ کردن می گردد و بدین روش اشعار مختلف و متونی که در ذهن دارد را بر روی کاغذ می آورد.
تنها میزگرد تخصصی موسیقی ایران (III)

تنها میزگرد تخصصی موسیقی ایران (III)

من با صحنه فعلی موسیقی ایران آشنا نیستم. چرا که مدتی از وطن دور بودم، اما کار چند آهنگساز مثل آقایان حنانه و استوار را شنیدم و خوشم آمد. در باره کار آهنگسازان ایران که به شیوه غربی آهنگ می سازند نمی توانم نظر قاطعی بدهم. من در سبک خودم در بند مخلوط کردن عوامل ایرانی و موسیقی غرب نیستم. اگرچه در پرلود و فوگ دشتی چنین کاری را کرده ام و چند تای دیگر هم در همین ضمینه ساخته ام. اما این کارها استثنایی بودند.
نقد آرای محمدرضا درویشی (I)

نقد آرای محمدرضا درویشی (I)

از اواخر دهه‌ی شصت، ناظر و پیگیرِ اتفاقات و جریان‌های فکریِ هنر در ایران بوده‌ام. به‌نظر می‌رسد، اغلبِ کسانی که حرفی نو در حوزه‌ی نظر و اندیشه‌ی هنر در ایران داشته‌اند، آن را از اندیشمندان علوم انسانی اخذ کرده‌اند و ترجمه و برگردانش را در حیطه‌ی هنر، بسط و نشر داده‌اند. البته هنرمندان صاحب‌فکر و اندیشه هم در هنرِ ایران دیده می‌شوند، ولی انگشت‌شمارند.
درگذشت پیِر بولِز، آهنگساز و رهبر ارکستر (II)

درگذشت پیِر بولِز، آهنگساز و رهبر ارکستر (II)

او با کنارگذاشتن فرم های رسمی سنتی همچون سونات، فوگ و … که هنوز مورد علاقه ی آهنگسازان هم نسلش بود، به نوعی موسیقی انتزائی دست یافت که هیچ تأثیری از گذشته را به ذهن متبادر نمی کرد. بولِز را به عنوان آهنگساز، گاهی کشیش اعضم کلیسای پسا-سریالیسم قلمداد می کنند. اما به عنوان رهبر ارکستر این وصله به او نمی چسبد، چرا که آثار ۱۵۰ سال از تاریخ موسیقی، از واگنر و مالر تا عصر حاضر را به روی صحنه برده است.