“ناگهان رستخیز”

احمد پژمان
احمد پژمان
به تازگی احمد پژمان، اثری را به سفارش حوزه هنری بر روی اشعار مولانا برای ارکستر سمفونیک و کر تنظیم کرده است که چند ماه است که ضبط آن به اتمام رسیده ولی هنوز توسط انتشارات حوزه هنری به بازار نیامده است. این اثر یکی از معدود آثار سمفونیک ساخته شده توسط این آهنگساز برجسته است در ۳۰ ساله اخیر.

“ناگهان رستخیز” عنوان نشستی است با استاد احمد پژمان در تالار فارابی دانشگاه هنر، در باره تازه ترین اثر ساخته شده ایشان که توسط کر وارکستر سنفونیک مسکو ضبط شده و بزودی از طرف حوزه هنری وارد بازار میشود.

تاریخ برگزاری این نشست، چهار شنبه ۲۱/۱۲/۱۳۸۷ ساعت ۱۶ الی ۱۹ همراه با پرسش و پاسخ و پخش صوتی بخشی از موسیقی و تحلیل آن توسط خالق اثر است. (ورود برای علاقه مندان آزاد میباشد)

احمد پژمان متولد شهر لار شیراز است. نوازندگی ویولون را زیر نظر حشمت سنجری آموخته است و در زمان رهبری حشمت سنجری و هایمو تویبر، نوازنده ارکستر سمفونیک تهران بوده است.

همچنین او سالها به عنوان نوازنده ویولون در ارکستر صبا به رهبری حسین دهلوی فعالیت میکرده است. احمد پژمان آهنگسازی را زیر نظر حسین ناصحی آموخته و آثارش تا کنون با ارکستر های زیادی به اجرا در آمده است.

یکی از مهمترین آلبومهای او که امروز در بازار وجود دارد، “حماسه” است که با ارکسترهای سمفونیک لندن و ارکستر سمفونیک نورنبرگ به اجرا درآمده است.

او در سال ۱۳۴۳ با یورس دولتی به آکادمی موسیقی وین راه پیدا کرد و زیر نظر استادانی چون: توماس کریستین داوید، آلفرد اوهل و هانس یلینک به تحصیل آهنگسازی پرداخت.

او در سال ۱۹۷۶ به دانشگاه کلمبیای آمریکا رفت تا به ادامه تحصیل خود بپردازد. پژمان در دانشگاه کلمبیا از محضر استادانی چون: ولادیمیر اوساچوسکی ، بولانت آرل و جک بیزن تا مقطع دکترا بهره برد.

پس از آن پژمان به ایران بازگشت و به عنوان آهنگساز به همکاری با تالار رودکی پرداخت. آثار زیادی از او توسط ارکستر های مختلف اجرا شد که از جمله آنها سه اثر اپرایی به نامهای “جشن دهقان”، “دلاور سهند”، “سمندر” بودف نیز آثاری به سفارش حسین دهلوی برای ارکستر تلفیقی از سازهای ایرانی و غربی تصنیف کرد.

او از سال ۱۳۷۰ بصورت نامنظم به تدریس آهنگسازی، هارمونی و کنترپوان در دانشگاه هنر پرداخته است. آثاری که از او پس از انقلاب منتشر شده: حماسه، هفت خان، تکسوار عشق، همه شهر ایران، خاطرات فردا، سراب هستند که به جز “حماسه” (که پیش از انقلاب ضبط شده است) و “تکسوار عشق” (که قسمتی از آن پس از انقلاب ضبط شده است) بقیه آثار الکترونیک هستند.

انتشار اثر جدید احمد پژمان با توجه به سکوت چند ساله او در زمینه خلق آثار سمفونیک، میتواند یکی از بهترین اخبار در زمینه موسیقی سمفونیک ایران باشد.

5 دیدگاه

  • babak
    ارسال شده در اسفند ۱۵, ۱۳۸۷ در ۱۰:۵۲ ب.ظ

    salam sharmande ke migam vali chand vaghte ke vaghean matlab nadarin ke benevisin nemidonam vali kheyla dige harmonytalko nemikhonan ye tajdide nazar dashte bashin takrar tekrar tekrar

  • فرزین
    ارسال شده در اسفند ۱۶, ۱۳۸۷ در ۴:۴۹ ب.ظ

    با شنیدن نام احمد پژمان یاد موسیقی فیلم “هنر پیشه” محسن مخملباف می افتیم.عجب فیلمی بود!

  • ali
    ارسال شده در فروردین ۲, ۱۳۸۸ در ۸:۵۵ ب.ظ

    ba salam in asar ali bud .mamnun

  • ali
    ارسال شده در فروردین ۲, ۱۳۸۸ در ۸:۵۸ ب.ظ

    aghaye pejman vaghean ostadie khodeshun ro neshun dadand man in ghata ro shenidam va besyar lezat bordam

  • قديمي
    ارسال شده در تیر ۱۶, ۱۳۸۹ در ۹:۵۹ ق.ظ

    هر از گاهی در گذر زمان کسانی مثل آقای پژمان پیدا می شوند که روحی تازه به موسیقی کشورشان تزریق کنند. بدون اغراق یکی از زیباترین آلبوم های موسیقی کلاسیک است که تا کنون شنیده ام حتی رد پای موسیقی ملی خودمان نیز گه گاه دیده می شود.
    از آقای پژمان ممنونم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

لیر یا چنگ ارجان (IV)

موسیقی شناسان آلمانی و اتریشی “Curt Sachs” و “Erich von Hornbostel” سیستم رده بندی سازها را در ۱۹۱۴ ارائه دادند. خط کلی این رده بندی برمبنای بررسی اولین صفت مشترک سازها یعنی ویژگی فیزیکی ارتعاش ساز بنا شده است. بر این اساس سازها به پنج دسته تقسیم می شوند:

درباره‌ی پتریس وسکس (VI)

در آغاز این قرن در سال ۲۰۰۵ وسکس قطعه‌ی دیگری با عنوان کانتو دی فورتزه برای دوازده ویولنسل و فیلارمونیک برلین نوشت. او می‌گوید «این قطعه با قسمتی ساکن و خاموش شروع می‌شود. قلب کار شامل دو موج گسترشی است. ابتدا قطعه به آرامی فرود می‌کند و دور می‌شود تا با موفقیت به اوج برسد. سپس منجر به یک نقطه‌ی عطف می‌شود. در مقایسه، بیشتر قطعات و ترکیبات من در سکوت حل می‌شوند. نقطه‌ی اوج کانتو در فورتزه در یک فورتیسیمو بسیار پر قدرت وجود دارد. من متوجه شده‌ام که با موسیقی می‌توان جهان را متعادل نگه داشت.»

از روزهای گذشته…

وضعیت حاکم برسازندگان ساز

وضعیت حاکم برسازندگان ساز

براستی امروز در کجای تاریخ سازگری ایران در مقایسه با روند معمول نظام آموزشی متدوال در دنیا و یا در حداقل رعایت اصول استاندارد های جهانی به لحاظ علمی و تجربی به سر می بریم؟ گذشته سازگری ما وابسته به کدام پشتوانه مکتوب و قابل تدریس وهمچنین قابل نقد و بررسی می باشد؟ آیا به جز وجود سازهای متعدد که بوسیله سازندگان معروف در دهه های گذشته تولید شده اند، چه آثار دیگری به جهت منبع وماخذ برای استفاده و بهره وری موجود می باشد؟
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XXI)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XXI)

برای ارضای حس ادبی خویش (البته که او نویسنده ای دارای چند کتاب چاپی بود) و همچنین برای تامین سوخت برای آتش موسیقی های الگار، آلیس در بسیاری از قطعات نقش ترانه سرا را ایفا کرده است:
“رازهای” استرادیواری (I)

“رازهای” استرادیواری (I)

مقاله ای که در حال حاضر شاهد آن هستیم مقدمه ای است از ترجمه کتاب با ارزش و گرانبها اثر SIMONE .F. SACCONI که توسط انتشارات ERIC BLOT به چاپ رسیده و توسط ANDREW DIPPER و CRISTINA RIVAROLI به زبان انگلیسی ترجمه شده است.
لئون گرگوریان، موسیقیدانی از نسل سوم گرگوریان

لئون گرگوریان، موسیقیدانی از نسل سوم گرگوریان

لئون گریگوریان Leon Gregorian استاد موسیقی، رهبر ارکستر و مدیر بخش فارغ اتحصیلی رشته رهبری ارکستر در دانشکده موسیقی دانشگاه ایالتی میشیگان و فرزند روبیک گریگوریان رهبر نامی ارکستر سمفونیک تهران است. او لیسانس موسیقی را از هنرستان موسیقی نیوانگلند و فوق لیسانس را از دانشگاه ایالتی میشیگان دریافت نموده، در زمینه های متعدد موسیقی به فعالیت پرداخته، مدیر هنری و رهبر ارکستر سمفونی Midland میشیگان بوده، رهبری ارکستر موسیقی نیوانگلند را به عهده داشته و در ایالت های مختلف آمریکا، آمریکای جنوبی، مکزیک، اروپا و شرق دور در کنار بزرگان موسیقی به رهبری ارکستر پرداخته است.
چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه سوم (I)

چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه سوم (I)

برای بررسی سیر تطور تاریخی رشتۀ اتنوموزیکولوژی (۱) ضروری است ابتدا «موسیقی‌شناسیِ‌ِ تطبیقی» (۲) و «مردم‌شناسیِ موسیقی» (۳) مورد مطالعه قرار گیرد و سپس تاریخچۀ این رشته از دهۀ ۱۹۵۰ – یعنی زمانی که با نام کنونی آن یعنی «اتنوموزیکولوژی» شناخته می‌شود – بررسی شود. به دلیل اهمیت حوزۀ مردم‌شناسی (۴) در مطالعات اتنوموزیکولوژی، در این بخش ابتدا کلیات مردم‌شناسی با معرفی عناوین مطالعاتی آن ارائه می‌شود و پس از آن به ترتیب موسیقی‌شناسیِ تطبیقی و اتنوموزیکولوژی مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
هارمونیک (III)

هارمونیک (III)

هارمونیک ، هارمونی! هم ریشه بنظر میرسند؛ شاید برای شما هم این سوال پیش آمده که معنی این لغت و ریشه آن چیست؟ در حقیقت برای اینکه درک و شناخت جامع تری از امواج هارمونیک و اصل مطالب مربوط به آن داشته باشید؛ لازم دیدم گوشه ای از تاریخ و فلسفه وجودی هارمونی به صورت اختصار بیان شود. در کتابهای موسیقی و هم ریاضی و هم فلسفه این کلمه “هارمونیک” به چشم میخورد!
نمودی از جهان متن اثر (IX)

نمودی از جهان متن اثر (IX)

مرحله‌ی بعدی فرآیند تجزیه و تحلیلی جستجوی همین ارتباط‌ها است. بررسی آثار تحلیلی که تاکنون منتشر شده نشان می‌دهد که این جنبه‌ی کار تحلیل‌گرانه صورتی دو وجهی دارد؛ از یک سو معطوف به طبقه‌بندی است و از سوی دیگر طبقه‌بندی را به عنوان نقطه‌ی شروع به کار می‌گیرد. رابطه‌ی دو سویه‌ی آنالیز با تئوری و تاریخ موسیقی نیز درست در همین نکته‌ی طبقه‌بندی نهفته است. اگر بپذیریم که آنالیز قادر است ویژگی‌های موسیقایی یک قطعه را استخراج کند، این نکته ما را وامی‌دارد به آنالیز به عنوان ابزاری برای طبقه‌بندی موسیقی نگاه کنیم.
آرشین مال آلان

آرشین مال آلان

“آرشین مال آلان” از جمله جذاب ترین داستان های فرهنگ آذربایجانی است که در سال ۱۹۱۰ میلادی توسط اوزیر حاج بایف (Uzeyir Hajibeyov) موسیقیدان شهیر آذری بصورت اپرای کوچک (Operetta) تهیه شد. این اپرا آنقدر مورد توجه علاقمندان به فرهنگ و هنر آذربایجان قرار گرفت که امروزه نیز به مناسبت های مختلف کماکان شاهد اجراهای مختلف از آن هستیم.
هماهنگی گیتار و پیانو در گروه های کوچک Jazz (قسمت سوم)

هماهنگی گیتار و پیانو در گروه های کوچک Jazz (قسمت سوم)

روش Freddie Green برای گیتار بسیار خوش صدا است و به قول معروف خوب صدا میدهد اما اگر پیانو بخواهد جای گیتار را بگیره موضوع عوض میشه چرا که زدن آکورد هایی با نت سیاه درهر میزان با پیانو برخلاف حالتی که گیتار اینکا را انجام میدهد، نتیجه جالبی بدست نمیدهد.
درباره‌ی پتریس وسکس (V)

درباره‌ی پتریس وسکس (V)

در دهه‌ی ۱۹۸۰ در موسیقی او تغییراتی پدید آمد. او ابتدا روی ساخت قطعات سازی بر اساس ژانرهای متفاوت تمرکز کرد. توجه او به ژانرهای دیگری به غیر از ژانر کلاسیک موجب جذاب‌تر شدن قطعاتش شد. او در این راستا کوارتت زهی خود را با نام آهنگ‌های تابستانی، دو سونات برای سولو کنترباس (Sonata Per Contrabasso Solo 1986) و سونات بهاربرای سیکستت ویولن (Spring Sonata For Sextet 1989) همچنین کنسرتوهای متعددی را مانند کانتوس اِد پیسم (Cantos Ed Pacem)، کنسرتو برای ارگ (Concerto Per Organ 1984) و کنسرتو برای انگلیش هورن و ارکستر نوشت. میل شخصی‌اش در استفاده از موسیقی‌های سازی محلی لتونی سبب به وجود آمدن ژانری آزاد در فرم‌های سونات، سمفونی و کوارتت زهی با بافتی آوازین همراه با تصویر سازی است.