“ناگهان رستخیز”

احمد پژمان
احمد پژمان
به تازگی احمد پژمان، اثری را به سفارش حوزه هنری بر روی اشعار مولانا برای ارکستر سمفونیک و کر تنظیم کرده است که چند ماه است که ضبط آن به اتمام رسیده ولی هنوز توسط انتشارات حوزه هنری به بازار نیامده است. این اثر یکی از معدود آثار سمفونیک ساخته شده توسط این آهنگساز برجسته است در ۳۰ ساله اخیر.

“ناگهان رستخیز” عنوان نشستی است با استاد احمد پژمان در تالار فارابی دانشگاه هنر، در باره تازه ترین اثر ساخته شده ایشان که توسط کر وارکستر سنفونیک مسکو ضبط شده و بزودی از طرف حوزه هنری وارد بازار میشود.

تاریخ برگزاری این نشست، چهار شنبه ۲۱/۱۲/۱۳۸۷ ساعت ۱۶ الی ۱۹ همراه با پرسش و پاسخ و پخش صوتی بخشی از موسیقی و تحلیل آن توسط خالق اثر است. (ورود برای علاقه مندان آزاد میباشد)

احمد پژمان متولد شهر لار شیراز است. نوازندگی ویولون را زیر نظر حشمت سنجری آموخته است و در زمان رهبری حشمت سنجری و هایمو تویبر، نوازنده ارکستر سمفونیک تهران بوده است.

همچنین او سالها به عنوان نوازنده ویولون در ارکستر صبا به رهبری حسین دهلوی فعالیت میکرده است. احمد پژمان آهنگسازی را زیر نظر حسین ناصحی آموخته و آثارش تا کنون با ارکستر های زیادی به اجرا در آمده است.

یکی از مهمترین آلبومهای او که امروز در بازار وجود دارد، “حماسه” است که با ارکسترهای سمفونیک لندن و ارکستر سمفونیک نورنبرگ به اجرا درآمده است.

او در سال ۱۳۴۳ با یورس دولتی به آکادمی موسیقی وین راه پیدا کرد و زیر نظر استادانی چون: توماس کریستین داوید، آلفرد اوهل و هانس یلینک به تحصیل آهنگسازی پرداخت.

او در سال ۱۹۷۶ به دانشگاه کلمبیای آمریکا رفت تا به ادامه تحصیل خود بپردازد. پژمان در دانشگاه کلمبیا از محضر استادانی چون: ولادیمیر اوساچوسکی ، بولانت آرل و جک بیزن تا مقطع دکترا بهره برد.

پس از آن پژمان به ایران بازگشت و به عنوان آهنگساز به همکاری با تالار رودکی پرداخت. آثار زیادی از او توسط ارکستر های مختلف اجرا شد که از جمله آنها سه اثر اپرایی به نامهای “جشن دهقان”، “دلاور سهند”، “سمندر” بودف نیز آثاری به سفارش حسین دهلوی برای ارکستر تلفیقی از سازهای ایرانی و غربی تصنیف کرد.

او از سال ۱۳۷۰ بصورت نامنظم به تدریس آهنگسازی، هارمونی و کنترپوان در دانشگاه هنر پرداخته است. آثاری که از او پس از انقلاب منتشر شده: حماسه، هفت خان، تکسوار عشق، همه شهر ایران، خاطرات فردا، سراب هستند که به جز “حماسه” (که پیش از انقلاب ضبط شده است) و “تکسوار عشق” (که قسمتی از آن پس از انقلاب ضبط شده است) بقیه آثار الکترونیک هستند.

انتشار اثر جدید احمد پژمان با توجه به سکوت چند ساله او در زمینه خلق آثار سمفونیک، میتواند یکی از بهترین اخبار در زمینه موسیقی سمفونیک ایران باشد.

5 دیدگاه

  • babak
    ارسال شده در اسفند ۱۵, ۱۳۸۷ در ۱۰:۵۲ ب.ظ

    salam sharmande ke migam vali chand vaghte ke vaghean matlab nadarin ke benevisin nemidonam vali kheyla dige harmonytalko nemikhonan ye tajdide nazar dashte bashin takrar tekrar tekrar

  • فرزین
    ارسال شده در اسفند ۱۶, ۱۳۸۷ در ۴:۴۹ ب.ظ

    با شنیدن نام احمد پژمان یاد موسیقی فیلم “هنر پیشه” محسن مخملباف می افتیم.عجب فیلمی بود!

  • ali
    ارسال شده در فروردین ۲, ۱۳۸۸ در ۸:۵۵ ب.ظ

    ba salam in asar ali bud .mamnun

  • ali
    ارسال شده در فروردین ۲, ۱۳۸۸ در ۸:۵۸ ب.ظ

    aghaye pejman vaghean ostadie khodeshun ro neshun dadand man in ghata ro shenidam va besyar lezat bordam

  • قديمي
    ارسال شده در تیر ۱۶, ۱۳۸۹ در ۹:۵۹ ق.ظ

    هر از گاهی در گذر زمان کسانی مثل آقای پژمان پیدا می شوند که روحی تازه به موسیقی کشورشان تزریق کنند. بدون اغراق یکی از زیباترین آلبوم های موسیقی کلاسیک است که تا کنون شنیده ام حتی رد پای موسیقی ملی خودمان نیز گه گاه دیده می شود.
    از آقای پژمان ممنونم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (VII)

نخچیرگان به مجموع الحان سی گانه ی باربد شامل می شد. باربد آفریننده ترانه های نوروزی نیز به شمار می رود. از این ترانه ها می توان به فرخ روز، سروستان، ارغنون، لبینا اشاره کرد. آثار باربد را موسیقیدانان قرون بعدی چون شعبه، جنس، آوازه، و شاخه های مهم مقام ها توضیح و توصیف کرده اند، عبدالقادر مراغه ای در مقاصد الالحان ماهیت تاریخی و موسیقی لحن و آثار باربد را خاطرنشان نموده و آن را زمینه دوره اول تشکیل مقام ها شمرده است.

گزارشی از سخنرانی آروین صداقت کیش در سمینار «موسیقی و امر دراماتیک» (IV)

صداقت‌کیش ادامه داد: در امر دراماتیک اما این گونه نیست و درون و بیرون با هم یکی می‌شوند. اگر اجازه دهید مثالی در مورد امر هنری بزنم. کسانی که تئاتر بازی می‌کنند رابطه‌شان با متن نمایشی درونی است. یعنی نمی‌توانیم این رابطه را به درونی و بیرونی تقسیم کنیم و بگوییم این شخصیت واقعا وجود دارد و آن شخصیت فقط روی صحنه وجود دارد، همه‌شان وجود دارند. بنابراین این نظام باید با یکدیگر یکی و ادغام شده باشد. اگر به موضوع دادن پول به فروشنده به عنوان یک کنش برگردم، نمی‌توانیم بگوییم الان بیرون این نظام ارتباطی هستیم و نظام داخلی آن با نظام بیرونی‌اش متفاوت است. اگر کسی هم از بیرون به این رویداد نگاه کند فقط در حال نگاه کردن به یک کنش است و مانند موضوع داستان نیست که نتواند داخل آن شود، او هم می‌تواند وارد این کنش شود و مرزی ندارد.

از روزهای گذشته…

شریفیان: چرخش را در سردمداران آوانگارد می بینید

شریفیان: چرخش را در سردمداران آوانگارد می بینید

بله. شما بولز را در نظر بگیرید که یکی از بزرگترین سردمداران آوانگاریسم و مبتکرجریان سریال انتگرال بوده است، سی سال است فعالیت اصلی اش رهبری است و کارهای بتهوون، شومان، دبوسی، مالر و… را اجرا می کند! این چرخش را در سردمداران این گرایش کاملا می بینید. به نظر من این قابل تحسین است که اغلب این آهنگسازان آوانگارد قبلی شجاعت اعلام به بن بست رسیدن خود را داشته اند و تعییر مسیر خود را اعلام عمومی کرده اند. ولی هستند افرادی که در طی آن بیست و پنج سال این سبک را فراگرفته اند و توانایشان فقط در همین سبک است، و در مراکز آکادمیک جمع شده اند و به شدت و به شکل متعصبانه ای این سیستم را سعی درحفظ کردن دارند.
شبیه سازی فواصل گام ۲۴ قسمتی مساوی براساس هارمونیک ۱۱

شبیه سازی فواصل گام ۲۴ قسمتی مساوی براساس هارمونیک ۱۱

گام ۲۴ قسمتی مساوی گام پیشنهادی استاد وزیری برای موسیقی دستگاهی از ابتدا با بازخوردهای متفاوتی روبرو شد. با اینحال از همان ابتدا این گام مبنای تئوری موسیقی ایرانی قرار گرفته است. با توجه به اندازه هارمونیک ۱۱ ام و معادل بودن آن با یکی از درجات گام ۲۴ قسمتی مساوی در این نوشته سعی شده است حداقل به صورت نظری معادلی غیرمعتدل برای این گام با دقت بالا و براساس ساختار هارمونیک ارائه شود.
کشته از بس که فزون است کفن نتوان کرد (III)

کشته از بس که فزون است کفن نتوان کرد (III)

ترکیبات و افعال نامناسب در خصوص جنبه‌های مختلف موسیقایی. اگرچه نام شخصی به عنوان مصحح متن (سعید موغانلی) در شناسنامۀ کتاب آمده است و در مقدمۀ مترجم نیز از احمد پوری تشکر شده «که با توصیه‌هایی به روانی متن این اثر یاری رساندند» ولی ویرایش متن به شدت لازم و ضروری بوده است. برای نمونه در متن کتاب این نمونه‌ها را می‌خوانیم: «پس از مدتی زدن تار را آغاز کرد. او کمانچه را رها کرد و به زدن تار آغاز نمود.» (ص ۸۳، ۸۴)، «با حافظه‌ای کم‌نظیر مثالی جاندار است.» (ص ۱۶۲)، «کدر و اندوه افاده شده در صدای خوانندگان» (ص ۲۲۸)، «از تار قربان پریموف سهولت، بداهت، سربستی، غنا، تکنیک و لیریزم عمیق و نجیبانه به گوش می‌رسید.» (ص ۳۲۲)، «خمیرۀ این آدم با موسیقی‌ور آمده بود.» (ص ۳۴۹)، «او در پی نوآوری و ارتقاء به بالاترین قله‌های موسیقی علمی می‌زیست» (ص ۵۰۱).
مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی (V)

مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی (V)

هنرجویان علاقه‌مند به یادگیری ساز عود، همچنین باید از استعداد بسیار خوبی در شنیدن موسیقی برخوردار باشند؛ زیرا عود سازی ملودیک ا‌ست و هنرجو باید صبور و سخت‌کوش باشد و از استادی آموزش ببیند که پیش‌تر در مدرسه‌ی موسیقی سنتی تعلیم دیده باشد. این موارد، جزء مؤلفه‌های مطلوب آموزش عود هستند و بدون رعایت آن‌ها، ممکن است پیروی از یک روش، بی‌فایده باشد.
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (V)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (V)

بنده به عنوان کسی که از ده سالگی ویلن می نوازم، عرض می کنم قرار دادن یک پارچه ی بزرگ بین صفحه بالایی و زیرچانه ای ویلن و استفاده همزمان از سیم پیراسترو سبز و سیم گیر چوبی با تاندورهای بزرگ، راحت ترین راه برای زدن ویلن به سبک یاحقی و دیگران است (دلیل علمی آنرا خودتان فرمودید)… و این کاری است که همه بلا استثنا انجام میدهند…
درباره آرشه (II)

درباره آرشه (II)

به علت کیفیت پایین و نامرغوب آرشه های قرون ۱۷ و ۱۸، تنها تعداد انگشت شماری از آنها حفظ و احیاء شده اند و هریک از آرشه های دوران مذکور که به هر دلیلی دچار آسیب دیدگی شده، به راحتی کنار گذاشته شده است. سازندگان آرشه دراین دوران (که عموما دستیاران ویولن سازان بوده اند) ارزش وکیفت کارشان چندان مورد توجه قرار نمی گرفت. تا اواخر قرن ۱۸، ساخت آرشه یک حرفه مجزا محسوب نمی شد ومهر زدن یا نشانه گذاری آرشه با نام سازنده آن پس از سال ۱۸۰۰ فراگیر و متداول شد.
گزارشی از یک کنسرت چهارساعته (I)

گزارشی از یک کنسرت چهارساعته (I)

علی صمدپور و بهار موحد با همکاری گروهی از نوازندگان ایرانی مقیم امریکا، ۲۶ مارچ ۲۰۱۵، اجرایی از کارگان موسیقی ایرانی را در شهر سیاتل ارایه کردند. در این اجرا ۲۵ تصنیف و قطعه اجرا شد که از دوره‌ی تیموریان تاکنون را در برمی‌گرفت. از عبدالقادر مراغه‌ای تا آهنگسازان امروز. سالن برای یک کنسرت چهارساعته چیده شده بود:‌ پشتی و بالش‌هایی برای راحت نشستن و شیرینی و چای ایرانی دم دست. این یادداشت در پی تحلیل این ایده‌ و اجرای ویژه است.
به بهانه کنسرت ارکستر کامه راتا در تالار وحدت (IV)

به بهانه کنسرت ارکستر کامه راتا در تالار وحدت (IV)

تونر در سالهای اخیر به کاوش و پژوهش در مذاهب اقصی نقاط جهان پرداخته و المان های موسیقایی غیر غربی را در آثارش به کار گرفته است. در سال ۲۰۰۳، “The Veil of the Temple” را بر پایه متونی از چند مذهب مختلف، در مقیاسی فوق العاده بزرگ نوشت. این اثر برای ۴ گروه کر، چندین ارکستر و سولیست نوشته شده و حداقل ۷ ساعت به طول می انجامد.
صدایی که فرهنگ جمعی ماست (II)

صدایی که فرهنگ جمعی ماست (II)

در این شرایط فردِ وابسته وقتی به یک نهاد اجتماعی وارد می شود، می بایست آن نهاد را وسیله ای برای کسبِ محدوده ی امنِ خودش تبدیل کند و یا در مقابل آن نهادها ایستاده و با آنها مقابله کند. اما شهرام ناظری به دلیل قدرتی که با پشتوانه ی فعالیت اش با “چاووش” ها بدست آورده بود، توانست با تولیدات فرهنگی اش، صورت بندی و مدلِ اجتماعی پیدا کند و چون نهاد های لازم برای این نوع از برخوردها وجود نداشته است، راه ش را در ادامه مسیر به تنهایی طی می کند.
بتهوون و Missa Solemnis- قسمت سوم

بتهوون و Missa Solemnis- قسمت سوم

میسا سولمنیس، سازهای متعدد و ترکیب آوایی بسیار مفصلی دارد. این تنظیم با شکوه و پر عظمت بتهوون، به گروه نوازندگان و خوانندگان بسیار بزرگی نیاز داشت که همین امر موجب بروز مشکلی دیگر برای اجرای این قطعه در کلیسا فراهم میکرد. این قطعه خود به پنج قسمت کایری Kyrie (مناجات)، گلوریا Gloria (تسبیح)، کردو Credo (ایمان)، سنکتوس Sanctus (تقدس) و اگنوس دی Agnus Dei (بره خداوند) تقسیم شده است.