رحمتی: بررسی زندگی و عملکرد وزیری را مهم می دانم

امیرحسین رحمتی
امیرحسین رحمتی
به تازگی فعالیت موسیقایی غیر از فضای دانشگاه داشته اید؟
سال گذشته به دعوت مدیر بخش پژوهش های موزه ی موسیقی ایران و با هدف بازنویسی سخنرانی ها و کنفرانس های ماهانه ی تخصصی اتنوموزیکولوژی -که در سالن همایش های موزه ی موسیقی برگزار می شد-، وارد همکاری شدم. کنفرانس های متعدد و متنوعی را که گاه توسط اتنوموزیکولوگ های ایرانی و گاه غیر ایرانی و با موضوعات و روش های جدید و به روز دنیا ارائه می شد، با چشم انداز انتشار کتابی سالانه با عنوان “کتاب سال موزه ی موسیقی” بازنویسی کردیم، که زمستان سال گذشته مراحل مختلف آن به پایان رسید و در انتظار انتشار است.

احتمالا نگاه جدید در محتوای این کتاب، -که بخش مهمی از آن حاصل حضور و ایراد سخنرانی اتنوموزیکولوگ های آلمانی پیرامون پژوهش های جدیدشان بر اساس متدولوژی خاص خود آنهاست-، برای محققان و علاقه مندان ایرانی این رشته جالب توجه و گاه محل مناقشه باشد. با توجه به اختلاف نظرهای معمول بر روی ماهیت این رشته از جهات مختلف در ایران، و تجربه اختلاف نظرها و مناقشات در جلسات برگزار شده، این احتمال بعد از انتشار نیز وجود دارد، که البته می تواند به نفع جامعه ی پژوهشگری در حوزه ی موسیقی شناسی ایرانی باشد.

گسترش مرزهای شناخت شناسانه ی این رشته در سرتاسر جهان، و برگزاری جشنواره ها و سمینارهای مختلف با محوریت اتنوموزیکولوژی جدید، پژوهشگران سنتی اتنوموزیکولوژی را تا حدود زیادی، از پذیرش رسمی شیوه های نوین پژوهش در این رشته را ناگزیر کرده است.

امیدوارم این کتاب به زودی منتشر شده و در اختیار پژوهشگران عرصه ی موسیقی و علاقه مندان به مباحث موسیقی شناسی قرار بگیرد.

موضوع پایان نامه شما چیست؟
پروژه ی پایان نامه ی من در مقطع کارشناسی ارشد اتنوموزیکولوژی، موضوعی است با محوریت استاد علینقی وزیری با عنوان؛ «تحلیل جایگاه و آراء علینقی وزیری در بستر گفتمان سنت-تجدد در موسیقی ایرانی».

مطمئنا برای ایجاد شرایط مناسب در جهت ادامه ی تحصیل در مقطع دکترای اتنوموزیکولوژی در خارج از ایران، بهتر بود موضوعی همانند «بررسی موسیقی سفره خانه ای» که به نوعی «موضوع روز و جذاب» این روزها به حساب می آید، به عنوان پروژه ی پایان نامه ام انتخاب نموده و به صورت گسترده تری مورد مطالعه قرار دهم، تا اینکه بخواهم موضوعی با محوریت «وزیری به عنوان یک موسیقیدان موسیقی کلاسیک ایرانی» را انتخاب کنم؛ اما بعد از بررسی های فراوان و کسب اعتماد از عملکرد ویژه ی وزیری به عنوان عنصری آوانگارد در آموزش موسیقی ایرانی، آهنگسازی و تالیف و با اتکا به راهنمایی های استادم آقای دکتر هومان اسعدی، به این نتیجه رسیدم که جامعه ی پژوهشگری امروز موسیقی نیاز بیشتری به پژوهش در موضوعات مهم اینچنینی دارد.

موضوع «عدم خلاقیت در عرصه ی موسیقی ایرانی» این روزها به شکل برجسته و پررنگی در محافل خصوصی و عمومی مطرح بوده و مناقشات فراوانی بر سر آن وجود دارد. شاید بتوان با بررسی عناصر آوانگارد تاریخ موسیقی کلاسیک ایران و تحلیل و بررسی های منطقی و مستدل بزرگانی همچون وزیری، به راهکارهایی در جهت «کمالگرایی» که یکی از کلیدواژه های صحبت های اخیر شماست و همچنین «نوآوری و خلاقیت» رو به افول در موسیقی ایرانی، رسیده و پیشنهاداتی ارائه دهیم.

در واقع “زیرتیتر” عنوان پایان نامه ی من همین مفهوم را منتقل می کند که به دلیل طولانی شدن عنوان، حذف گردیده است؛ «پیشنهاد روشی برای نزدیک شدن به یک موسیقیدان موسیقی کلاسیک از منظر اتنوموزیکولوژی». البته این “زیر تیتر” در عنوان پروژه ی ابوالحسن خان صبا وجود دارد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

جان کیج و ذن بودیسم (IV)

گفتگوی بالا بین پروفسور «سوزوکی» – استاد فلسفه شرق دور – و یکی از شاگردانش در دانشگاه کلمبیا صورت گرفته که جان کیج آن را در مقاله ای به نام «شفافیت و ظرافت» آن را نقل می کند. می گویند که «ذن» اولین بار با یک کنایه آغاز شد. بدین گونه که: روزی بودا با شاخه گلی در دست به جایگاه موعظه ی روزانه اش آمد و به جای موعظه های معمول، آن روز فقط گل بود و سکوت. یکی از پیروانش راز پیامِ بی کلام او را دریافت و ذن آغاز شد.

یادداشتی بر آلبوم «نبودی تو»

موسیقیِ «نبودی تو» را می‌توان در این عبارت خلاصه کرد: کنار هم نشاندنِ بی‌ربطِ عناصری بی‌ربط و در عین حال نخ‌نما. شیوه‌ی تنظیم و هارمونیزه کردنِ نُه ترانه‌ای که در این آلبوم گنجانده شده عمده‌ترین عنصرِ تاریخ مصرف گذشته‌ی مجموعه است. صدای خواننده نیز معمولاً بی هیچ ایده‌ی مشخصی، در فواصلی مستعمل، بر فضاسازی‌هایی سوار می‌شود که حاصلِ نازل‌ترین فرمول‌های نیم قرن پیش‌اند.

از روزهای گذشته…

درباره مشکل «شیش هشت» و «میزان های لَنگ» در وزن شناسیِ موسیقی ایرانی (I)

درباره مشکل «شیش هشت» و «میزان های لَنگ» در وزن شناسیِ موسیقی ایرانی (I)

در گفتمان موسیقی ایرانی چنین شایع شده است که آهنگ های موسوم به «شیش هشت» از نظر وزن شناسی، «دو ضربی ترکیبی» هستند. چرا که این آهنگ ها را می توان با دو پا زدن اجرا کرد و در هر ضرب، سه چنگ یا یک سیاه نقطه دار جا دارند و نوشته من در کتاب «موسیقی ایرانی» شناسی، مبنی براینکه این آهنگ ها شش ضربی هستند، یک «اشتباه فاحش» (۱) است.
آنتونیو استرادیواری – کاستندایک ۱۶۹۹

آنتونیو استرادیواری – کاستندایک ۱۶۹۹

در این مرحله، اتصال صفحه زیر به کلافها، آماده سازی صفحه رو، اجرای دریچه های اف و نصب و تراش باس بار، خروج قالب از داخل کلافها و آماده سازی فضای داخل به جهت اتصال صفحه رو، آماده سازی دسته به همراه فینگر برد و محاسبات نصب آن به بدنه تا مرحله اتصال و همچنین رنگ ساز مورد نظر می باشد. در مرحله اتصال صفحه زیر به کلافها از ابزار مخصوصی به جهت نصب یکنواخت سطح چسبنده در صفحه زیر با مقطع کلافها استفاده کردیم، با توجه به نوع چسب مصرف شده در این قسمت، امکان حرکت کردن و جابجایی صفحه رو از لبه ها وجود داشت که این مسئله می توانست فاصله لبه صفحات را با دیواره های محیطی از دقت خارج کند، ابزار مربوطه تمامی اشکالات احتمالی را مهار کرده و اتصال به خوبی انجام شد.
او فکر می کند کیست؟

او فکر می کند کیست؟

در خبرهای روز گذشته داشتیم که راجر واترز پس از ۱۶ سال توانست اولین اپرای خود را کامل کند. این اپرا که Ca Ira نام دارد اپرایی است با مضمون تاریخی راجع به انقلاب فرانسه که قرار است در ماه سپتامبر روی CD به بازار عرضه شود و پس از آن برای اولین بار احتمالا” در شهر رم (ایتالیا) به روی صحنه بیاید. راجر واترز ۶۱ ساله از سال ۱۹۸۹ کار بر روی Ca Ira را هنگامی شروع کرد که Etienne Roda Gil شاعر و ترانه سرا، یکی از کتابهای شعر واترز را که همسرش برای آن کارهای گرافیکی را انجام داده بود مشاهده کرد.
رابین گیب

رابین گیب

رابین گیب برادر دوقولوی ماریوس یکی از سه عضو گروه Bee Gees در دسامبر سال ۱۹۴۹ ، چهل و پنج دقیقه پس از برادرش در انگلستان بدنیا آمد.
گزارش جلسه هفتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VIII)

گزارش جلسه هفتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VIII)

چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۱ هفتمین جلسه‌ی کارگاه نقد موسیقی با تصمیم‌گیری درباره‌ی تداوم فعالیت کارگاه برای ۸ جلسه‌ی دیگر، و مروری بر چند نکته در تکمیل بحث هفته‌ی گذشته، آغاز شد و با درسی با عنوان «مسایل عملی نقد موسیقی (۲)» ادامه یافت.
آلفرد اشنیتکه و سبک پلی استایلیسم (I)

آلفرد اشنیتکه و سبک پلی استایلیسم (I)

آلفرد اشنیتکه (Alfred Garyevich Schnittke) متولد ۲۴ نوامبر سال ۱۹۳۴، یک آهنگساز یهود روسی- آلمانی بود. پدرش روسی تباری متولد فرانکفورت و مادرش یک ولگا ژرمن (Volga German) متولد روسیه بود. ولگا ژرمن یکی از نژادهای آلمان است که مردمانش در نزدیکی رودخانه ولگا می زیستند و اکثریت آنها در قرن های ۱۹ و ۲۰ به کشورهای آمریکایی، برزیل و دیگر کشورها مهاجرت کردند.)
بیایید موسیقی بسازیم (III)

بیایید موسیقی بسازیم (III)

در دو نوشته قبل مشاهده کردیم که چگونه می توان با ارائه طرح هارمونی در قالب بلوک های چهارتایی قدمهایی برای آهنگسازی برداشت. همچنین دیدم که چگونه از همین روش می توان برای انجام مدولاسیون استفاده کرد. در این نوشته قصد داریم ۸ میزان دیگر روی گام جدید بنویسیم، سپس به گام اولیه – سل ماژور – بازگردیم.
فیلیپ گلس (II)

فیلیپ گلس (II)

گلس به تدریج از حال و هوای مرتاض وار موسیقی خود کاست و با گرایش به سمت ترکیبهای پیچیده تر و نمایشی به جایی رسید که از نظر خود به هیچ وجه مینی مال نبود. قطعاتی چون Music in Similar Motion و Music with Changing Parts از جمله این آثار به شمار می آیند.
استنلی جردن، معرف تکنیک تاچ بر گیتار

استنلی جردن، معرف تکنیک تاچ بر گیتار

استنلی جردن (Stanley Jordan) نوازنده آمریکایی و صاحب نام در سبکهای jazz و jazz fusion میباشد و شناخته شده ترین نوازنده در جهان بدلیل داشتن تکنیک مخصوص بخود و آنهم نوازندگی با انگشتان دست راست بدون استفاده از مضراب (تکنیکی که باید وی را بنیانگذارش در این سبک دانست) این تکنیک معروف به touch technique میباشد.
راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (IV)

راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (IV)

مجموع این رویداد بر روح بس حساس راخمانینوف جوان تاثیر بسیار ناگواری بر جای گذاشت و او را چنان دستخوش ناامیدی و سرخوردگی وحشتناکی کرد که تا دو سال نتوانست از آسیب آن بر کنار بماند. سرانجام دوستانش او را وادار ساختند به نزد دکتر “نیکولای دال” که یکی از پیشروان و متخصصان به نام در رشته روانشناسی و تلقین به نفس بود برود، به امید آنکه درمان شود.