گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

رمضان: سبک آهنگسازی آهنگسازان ایرانی بی ارتباط با عصر زندگی آنهاست

در مورد این سوال شما باید بگویم، خب قطعاتی که ابتدای قرن، مثلاً حدود ۱۰۰ سال پیش نوشته شده اند، بعضی از این آهنگ ها به نسبت خیلی ابتدایی هستند، فقط می توان گفت یک هارمونیزاسیون است، روی یک سری تم های ایرانی که به هر صورت وقتی که موسیقی غربی وارد کشور ایران شد، در آن زمان هنوز پیانیست های حرفه ای از غرب به ایران نیامده بودند که این ساز را به صورت حرفه ای آمورش دهند و پیانو در حقیقت ساز دوم بوده است که در کنار سازهای نظامی که تدریس می شده و در حقیقت پیانو برای درس های هارمونیک استفاده می شده است و همینطور به عنوان یک ساز دوم موزیسین ها روی آن کار می کردند.

خانم رمضان شما آثاری که اجرا کردید از نسل های مختلف آهنگسازان ایرانی بوده است؛ به نظر شما چه تغییری در استایل آهنگسازی ها به وجود آمده است و سطح آهنگسازی ها و سطح استفاده از تکینک های پیانو بالا رفته یا پائین آمده؟ آیا در کل می توان گفت این کارها در طول زمان تغییراتی داشته اند؟

در مورد این سوال شما باید بگویم، خب قطعاتی که ابتدای قرن، مثلاً حدود ۱۰۰ سال پیش نوشته شده اند، بعضی از این آهنگ ها به نسبت خیلی ابتدایی هستند، فقط می توان گفت یک هارمونیزاسیون است، روی یک سری تم های ایرانی که به هر صورت وقتی که موسیقی غربی وارد کشور ایران شد، در آن زمان هنوز پیانیست های حرفه ای از غرب به ایران نیامده بودند که این ساز را به صورت حرفه ای آمورش دهند و پیانو در حقیقت ساز دوم بوده است که در کنار سازهای نظامی که تدریس می شده و در حقیقت پیانو برای درس های هارمونیک استفاده می شده است و همینطور به عنوان یک ساز دوم موزیسین ها روی آن کار می کردند.

در حقیقت سال ها گذشت تا ما پیانیست های حرفه ای داشته باشیم که در ایران اقدام به تدریس کنند و سطح نوازندگی را بالا ببرند؛ بنابراین قطعات اولی که نوشته شده است از نظر ساختاری خیلی ابتدایی هستند و همان طور که گفتم مثل یک هارمونیزاسیون هستند بر روی یک سری ملودی ها.

به تدریج می توان گفت ساختارهای آهنگسازی پیچیده تر شد و قطعاتی که نوشته شد که بیشتر و بیشتر برای ساز پیانو مشکل تر و با چالش های بیشتری مواجه هست ولی خب این را هم می توانم بگویم که سبک آهنگسازی در این پروژه به گونه ای است که هر آهنگ ربطی به زمانی که که این قطعه نوشته شده است، ندارد.

مثلاً خیلی قطعات هستند که به تازگی نوشته شده اند ولی می توان گفت که ساختار معاصر ندارند، همینطور یک سری قطعات هستند که حدوداً ۴۰ سال پیش نوشته شده اند و کاملاً معاصر صدا می دهند و روی تکنیک های آهنگسازی ۴۰ سال پیش نوشته شده در اروپا. از طرفی آهنگسازهایی هستند که خیلی جوان اند و قطعاتشان را وقتی من اجرا می کنم، خیلی ملودیک است، پس می توان گفت یک فضای خاص ملودیک یا هارمونیک دارند که البته به گوش شنونده به شکل دیگری صدا می دهند، می توان گفت راحت تر شنیده می شوند.

گاهی قطعاتی که آهنگسازان مسن تر نوشته اند برعکس جوانان شنونده شان باید یک سری آگاهی ها و آشنایی هایی با موسیقی معاصر داشته باشد تا قادر به درک فضاهای مختلف این قطعات باشد. برای همین این رپرتوراها، سبک شان هیچ ربطی به سن آهنگساز ندارند ودوره ای که این قطعه نوشته شده است.

سجاد پورقناد

سجاد پورقناد متولد ۱۳۶۰ تهران
نوازنده تار و سه تار، خواننده آواز اپراتیک و سردبیر مجله گفتگوی هارمونیک
sadjad.p@gmail.com

۱ نظر

بیشتر بحث شده است