به عقیده جانی، اجراهای همراه با بارک که نامش به الویس ریمون (Elvis Ramone) تغییر یافته بود، فاجعه بودند! بارک بعد از دو اجرا اخراج شد زیرا درام نوازی وی به هیچ وجه به کیفیت دیگر اعضای گروه نبود. پس از آن مارکی که الکل را ترک کرده بود، خود به گروه بازگشت. دی دی ریمون بعد از آلبوم "تهی مغز" (Brain Drain) سال 1989 که توسط ری تولید شد گروه را ترک کرد و بیل لازول (Bill Laswell) سولو نواز توانست صاحب نام "شاه دی دی" شود.

کریستوفر جوزف وارد یا س.جی. ریمون (Christopher Joseph Ward) جانشین دی دی شد. سی.جی تا از هم پاشیدگی گروه با آنان بود. اگرچه دی دی همچنان از طریق نوشتن اشعار برای گروه ارتباطش را با آنان حفظ کرد.

سالهای پایانی: 1990-1996
بعد از بیش از یک دهه و نیم کار با شرکت Sire Records، ریمونز برچسب جدیدی را بر گزیدند "Radioactive Records"! اولین آلبوم آنها برای رادیواکتیو در سال 1992 عرضه شد به نام "موندو بیزلرو" (Mondo Bizarro) که آنها را بار دیگر با اد استاسیوم (Ed Stasium) تولید کننده پیوند داد.

آلبوم "خورندگان اسید" (Acid Eaters) یک سال بعد ریکورد و عرضه شد. در سال 1993 ریمونز برای سریال کارتونی "The Simpsons" قسمت پنجم آن (Rosebud) موسیقی ساختند. آهنگ تولدت مبارک (Happy Birthday) را در کارتون "مهمانی برای آقای برنز" (Mr. Burns) صنعتگر، خواندند که انزجار آنان را از این شغل، با کلمات رکیکی که به کار می بردند آشکار کرده است.

در سال 1995 ریمونز آهنگ "خداحافظ دوستم" (¡Adios Amigos) را اجرا کردند و تصمیم داشتند اگر این آلبوم برایشان موفقیتی در برنداشته باشد از یکدیگر جدا شوند. فروش این آلبوم آنچنان زیاد نبود و تنها دو هفته بر روی بیلبوردهای تبلیغاتی و آن هم در رده پائین قرار گرفت. گروه اواخر سال 1995 را در سفری به مناسبت جدایی از یکدیگر سپری کردند، اگرچه آنان پیشنهادی را برای شرکت در ششمین جشنواره لولاپالوزا که سفری به آمریکا در طول تابستان بود را پذیرفتند.

بشنوید قطعه"Adios Amigos" از گروه ریمونز

بعد از آن سفر، ریمونز آخرین اجرای خود را در 6 آگوست 1996 در قصری در هالیوود اجرا کردند. ضبط آن کنسرت بعدها به صورت ویدیو و سی دی با نام "ما اینجا را ترک می کنیم" (We're Outta Here!) درآمد که دی دی نیز در آن آخرین اجرا حضور داشت، همچنین آثاری همچون: سر موتوری از لمی (Motörhead's Lemmy)، پیرل جیم از ادی ودر (Pearl Jam's Eddie Vedder)، باغ صدا از کریس کورنل (Soundgarden's Chris Cornell) و رنسید از لارس فردریکسن و تیم آرم استرانگ (Rancid's Tim Armstrong and Lars Frederiksen) مهمان آنان بودند.

بازماندگان و مردگان
در 20 جولای 1999 دی دی، جانی، جوی، تومی، مارکی و سی.جی در ویرجین مگاستور (Virgin Megastore) در نیویورک برای دادن امضا به طرفدارانشان دور هم جمع شدند. این آخرین باری بود که چهار عضو اصلی گروه با هم دیگر ظاهر می شدند. جوی در سال 1995 مبتلا به سرطان غدد ترشحی شد و در 15 آپریل 2001 در نیویورک از دنیا رفت.

در سال 2002 ریمونز به موزه Rock and Roll Hall of Fame دعوت شدند که دی دی، جانی، تومی و مارکی در آن حضور یافتند. در آن مراسم اعضای باقی مانده گروه به نمایندگی از سایرین سخنرانی کردند. تومی اولین نفری بود که صحبت کرد و بیان کرد که این مراسم تا چه اندازه مایه سرافرازی گروه است و اگر جوی در میان آنها بود چقدر این مراسم برایش با ارزش می بود. جانی از طرفداران گروه تشکر کرد و برای جرج بوش و ریاست جمهوریش آرزوی موفقیت کرد.

دی دی با شوخ طبعی به خودش تبریک گفت و قدردانی کرد در حالی که مارکی از تومی به خاطر تاثیر سبک درام نوازیش سپاس گزاری کرد. آهنگ "روز سبز" (Green Day) در احترام به ریمونز و تلاش برای ادامه دادن راه ریمونز در موسیقی آینده راک ساخته شد. این مراسم آخرین حضور دی دی در عموم بود، دو ماه پس از آن، در 5 ژوئن 2002 در خانه هالیوود جسد او که از مصرف بالای هروئین از دنیا رفته بود، پیدا شد.