رسیتال پیانو وصال نایبی در تالار رودکی برگزار می شود

وصال نایبی با اجرای قطعاتی از باخ، بتهوون، شوپن و لیست با پیانو در روز شنبه ۴ آذر ساعت ٨ شب در تالار رودکی به روی صحنه می رود. این چهارمین رسیتال پیانوی وصال نایبی است. بلیط این برنامه از سایت ایران کنسرت به فروش می رسد.

وصال نایبی در سال ۱۳۷۴ در تهران به دنیا آمد. در هشت سالگی آموزش موسیقی را شروع کرد و از ده سالگی زیر نظر امیر بیات به یادگیری و نواختن پیانو روی آورد.

وصال در ۱۳۸۶ در سن دوازده سالگی در دومین جشنواره تکنوازان شهر تهران مورد تحسین فراوان داوران متشکل از سیمون آیوازیان، امیر آهنگ، امیر علی حنانه و دیگر داوران قرار گرفت؛ به طوری که هیئت داوران با چشم پوشی از محدودیت سنی و سن کم او، عنوان نوازنده برگزیده ساز پیانو را به وی اعطا کردند.

وصال نایبی از سال ۱۳۹۳ رسیتال هایی از آثار آهنگسازان کلاسیک تا رومانتیک اجرا کرده که با استقبال رسانه ها و هنردوستان روبرو شده است. و این رسیتال چهارمین کنسرت اوست.


آثار زیر در این کنسرت اجرا خواهد شد:
پرلود و فوگ در ر مینور
باخ موسیقی دوران باروک را به اوج خود رساند. دوران باروک (۱۶۰۰ تا ۱۷۶۰) عصر شکوه اشرافیت و قدرت دربارهای اروپا و عظمت روحانی کلیسا است که در هنرهای این دوران و از جمله موسیقی بازتاب یافته است. آثار باخ سرشار از لطافت و عمق معنایی و تبحر فنی و زیبایی هنرمندانه و است و عموماً تم مذهبی دارد و پرابهت و پرصلابت است. پرلودها و فوگ های ارگ از آثار ارزشمند باخ است. فوگ قطعه کنترپوانتیک چند صدایی است و مبتنی بر تمی که از آغاز در گام های مختلف بیان می شود و در طول آهنگ مرتب تکرار می گردد. پرلود هم مقدمه فوگ است.

سونات مهتاب
از مشهورترین قطعات پیانو در تاریخ موسیقی است از سه قسمت تشکیل می‏ شود. قسمت اول تمی آرام و حزن‏ انگیز دارد که مبین تنهایی در فضایی تاریک و مه ‏آلود است. دریاچه‏ ای آرام و خلوت در شبی مهتابی. قسمت دوم تمی شاد دارد ولی رفته رفته دلهره ‏آور و تشویش ‏آمیز می‏ گردد. قسمت سوم بسیار پرصلابت و سریع است و طوفانی است از احساسات و شوقی دیوانه‏ وار به معشوقی بی ‏وفا. درد و خشم عمیق جدایی است و شوری مفرط به وصل؛ یأس است و امید. سونات مهتاب بازتاب عشق شورانگیز بتهوون به جولیتا است که بدو درس پیانو می‏‏‏ دهد. پرشور با هم به رقص و میهمانی‏ های باشکوه می‏ روند. شادکام در صحرا و جنگل گردش می‏ کنند. غرق در راز و نیاز و مهرورزی عاشقانه در دریاچه‏ های آرام و ساکت اطراف وین ‏قایق سواری می‏ کنند. بتهوون به دوستی می‏ نویسد: «دوستم دارد و دوستش دارم». جولیتا اما دیری نمی ‏پایدکه از بتهوون روی برمی‏ تابد تا به وصلت کنتی ثروتمند درآید.

اتود انقلابی
این اتود به اتود انقلابی (Revolutionary Etude) یا اتودی درباره «گلوله باران ورشو» معروف است و از مشهورترین آهنگ های شوپن است. شوپن این قطعه را خلق کرد که آگاه شد لهستان در قیام علیه روسیه شکست خورده است. شوپن به خاطر ضعف بنیه قادر نبود در این قیام شرکت کند و زمانی که شنید قیام سرکوب شده فریاد برآورد «اینها روح مرا سخت آزرده می کند. چه کسی می توانست شکست قیام را پیش بینی کند». شوپن در این دوره برخی از تاریکترین و یاس انگیزترین آثار خود را خلق می کند از جمله این اتود را. در آغاز این قطعه بعد از آکوردی پرصلابتی دست چپ بی وقفه در حرکت است و ملودی به سوی دست راست بسط می یابد. آکورد آغازین را می توان به شلیک توپ تشبیه کرد و حرکت عنان گسیخته دست چپ و حرکت پر احساس دست راست را می توان به قهرمانی در نبرد تشبیه کرد. خاتمه این قطعه بعد از ملودی پرشور مانند ابتدای کار کاملاً پرآشوب و دراماتیک می گردد اما در دو ماژور و نمی توان فهمید که قهرمانمان پیروز شده یا شکست خورده است اما می دانیم که او شجاعانه با روح و تن خود جنگیده است.

بالاد شماره ۲

بالاد شماره ۲ بر پایه داستان «زائر» مایکیویتس از تهاجم خانه بدوشان و مقابله دوشیزگان است و دو تم متضاد دارد. تم اول در فا ماژور است و پیام ایام آرامش و گل و چمنزار است. موزیک ظریف و موزون است اما تک گویه نیست. تغییرگام به لا مینور و تکرار آن خبر از پایان آرامش می دهد. در تم پر تلاطم دوم طوفانی ناگهانی درمی گیرد. موج دو بار تکرار می شود و به تدریج با یک رشته ضرب های آرام دست چپ محو می شود. درونمایه تم اول در گام ماژور اول تکرار می شود اما آرامش آن کمتر است. بعد از کمی تردید طوفان دوم درمی گیرد که سنگین و طولانی تر از طوفان اول است و با صدای لرزش سرد و کوبنده همراه است. قطعه پایانی درخشان و دراماتیک پیام دوگانه و نهایی گردبادهای تند است. طوفان ناگهان آرام می گیرد و تم اثر برای آخرین بار ظاهر می شود اما این بار در گام لا ماژور که حاکی است فضای آرام و خوشبینی بازگشته است اما با خاطره ای حزن انگیز.

پولونز اپوس ۲۶ شماره ۱
پولونز اپوس ۲۶ شماره ۱ شوپن دارای سبکی غنایی و شعری و تنوعی وسیع است. این قطعه با مقدمه‌ای کوبنده و حماسی که بیانگر روح سلحشور و سرکش شهسوران لهستانی است آغاز می شود و ناگهان به نوای غنایی لطیف تبدیل می شود که بیانگر لطافت و جذابیت و زیبای ظریف دوران قدرت و شکوه لهستان است. سپس تم دراماتیک غم‌انگیزی فرامی‌رسد که با اندوه و ابهام و هشدار خطری قریب‌الوقوع آغاز می شود و با اوج گرفتن ناگهانی یک رشته غرش‌ و هارمونی‌های خفیف دنبال می‌شود که بیانگر هیجان‌انگیز شوک ناگهانی تضاد و تقابل است. سپس تغییری کامل به سوی نوایی لطیف و دل‌انگیز سرشار از عشق و شور و شوق به سان درخشش برق آذرخشی ناگهانی در میان ابرهای تیره توفانی.

اسکرتزو شماره ۲
قطعه مسحور کننده اسکرتزو شماره ۲ معروف‌ترین اسکرتزوی شوپن است. ویژگی مهم این قطعه که تداعی‌کننده مراسم تدفین است آغاز نجواگونه آن است که بیانگر نوعی پرسش و پاسخ است و شاید نوعی گفتگو با مرگ. آغاز رازگونه که بسیار آرام و کوتاه است و تقریباً محسوس نیست با بیان پرشکوه بسیار بلندی دنبال می شود. این تقابل (جهش های بزرگ و مکث های پر معنی با گام های بلند و کوتاه) در طول قطعه تکرار می شود. در بخش دوم این فرایند آرامتر و متفکرانه‌تر است. گویی صدای پرسش‌آمیز اولیه با عبارتی طولانی‌تر بازمی‌گردد و با اعتماد به نفس بیشتری توأم است و بیان همدردانه‌تری دارد و به کودای پرشکوهی ختم می شود که از پرآشوب‌ترین پایان‌بخش‌های آثار شوپن است.

اون سوسپیرو
اون سوسپیرو (آه حسرت) یکی از افسون‌کننده‌ترین ملودی‌های لیست است. اون اسپیرو مانند قطرات بارانی است که به دریا می‌ریزد. آبشاری از قطرات باران که سقف آشیانه قایقی کوچک را زیر ضرب گرفته است. قایقی وارونه در آب‌های نیلوفریی دریا. ملودی آرام در کنار ساحل با امواج مداوم دریا در ریزش گاه آرام و گاه تند باران. آمدن و رفتن امواج و بزرگ شدن موج‌ها و اوج گرفتن هیاهوی امواج و سرانجام رسیدن موجی بزرگ که به شن‌های ساحل می‌خورد و باران سیل آسا.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (XIII)

قطعا راه های مختلفی برای آموزش دادن به کودکان وجود دارد. آموزش نکات اخلاقی و مهارتهای زندگی یکی از آموزشهای مهمی است که از طرق مختلف می‌توان به کودکان ارائه داد و یکی از راههایی که می‌توانید به کودکان این آموزشها را بدهید، اشعار و ترانه های کودکانه است.

رحمت الله بدیعی: تجویدی چیز دیگری بود

آقای شهرام صفارزاده که در امریکا هستند. ایشان ۵ سال پیش من ویولون کار کرده اند، البته بعدها پیش حبیب الله بدیعی رفتند اما در شرح حالی که خود صفارزاده نوشته بود گفته اند که «من ۵ سال شاگرد رحمت اله بدیعی بوده ام»، اگر ایشان نمی گفتند، شاید من هم یادم نبود! در حقیقت گرفتن ویولون از آرشه، انگشت گذاری و کلاً تکنیک ویولون را پیش من بودند. آقای گرگین زاده شاگرد من بودند، پروین پیشه و…

از روزهای گذشته…

آسیب شناسی آواز ایرانی

آسیب شناسی آواز ایرانی

موسیقی ایران در گذر از سالیانی پر تلاطم و پر فراز و نشیب همواره به عنوان یکی از اصلی ترین پایه ها و ارکان فرهنگ ، بیانگر احساسات و اندیشه های ایرانیان بوده وآواز نیز به عنوان شاخص ترین و اصلی ترین بخش آن به شمار میرفته است. چرا که این موسیقی همواره پیوندی نزدیک با شعر داشته است و این درآمیختگی با ادبیاتِ پُر بار و کهن ایران باعث غنای هر چه بیشتر این موسیقی گردیده است.
جاسپر وود، پیشگام نوازندگان جوان (II)

جاسپر وود، پیشگام نوازندگان جوان (II)

وود اکنون [سال ۲۰۰۳] شش سال است که به صورت حرفه ای می نوازد. «نکته ای که به خوبی آموخته ام این است که باید در جوامع کوچک و برای افرادی که به کنسرت ها دسترسی ندارد نیز امکانی فراهم شود تا از این برنامه ها استفاده کنند. مانند کسانی که در خانه سالمندان به سر می برند یا در مدرسه هایی تحصیل می کنند که به هنر اهمیتی داده نمی شود. کودکان موسیقی راک را از تلویزیون تماشا می کنند اما آنها همچنین باید بدانند که موسیقی کلاسیک و نوازندگان و موسیقیدانهای آن نیز وجود دارند».
سالی بدون همایونپور (II)

سالی بدون همایونپور (II)

نظریه­های همایون­پور در زمینه آواز و آثار آوازی وی یکی از مراجع مکتب آواز اصفهان محسوب می­شود. همایون­پور بی­آنکه بخواهد یک تئورسین آواز به تمام معنا بود.
ویولن از کجا آمده است

ویولن از کجا آمده است

عده کثیری از تاریخ نویسان موسیقی منشا آن چیزی را که ما امروزه به نام ویولن می شناسیم از ایتالیا، در سالهای ۱۴۹۶ تا ۱۵۰۵ میدانند.
درباره مجموعۀ دوجلدیِ «رضا محجوبی: افسونگر نغمه‌پرداز»

درباره مجموعۀ دوجلدیِ «رضا محجوبی: افسونگر نغمه‌پرداز»

مجموعۀ دوجلدیِ «رضا محجوبی: افسونگر نغمه‌پرداز»، پژوهش و نگارش محمدرضا شرایلی و شهاب مِنا، در دو مجلد و به‌همراه دو حلقه لوح فشرده توسط نشر خنیاگر منتشر شد.
چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه نهم (II)

چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه نهم (II)

در ترکیب فرهنگ‌ها دو نوع فرایند از نظر تئوریک قابل دسته بندی است که به آن‌ها اصطلاحاً ظرف سالاد و دیگ حلیم گفته می‌شود. در شرایط اول خصوصیات دو فرهنگ با هم به گونه‌ای مخلوط می‌شوند که هنوز اجزای اولیه هریک از جنبه‌های فرهنگی به وضوح در ترکیب حاصله قابل روئیت است. در شرایط دوم که به آن در این‌جا اصطلاحاً دیگ حلیم گفته شد، جنبه‌های فرهنگی آن‌چنان در هم ادغام می‌شوند که عناصر اولیه در ترکیب حاصله دیگر قابل بازشناسی نیست. شکل زیر این دو فرایند را به وضوح نمایش می‌دهد:
کارول کینگ (II)

کارول کینگ (II)

کینگ و لارکی بعدها به کالیفرنیا رفتند و در سال ۱۹۶۸ تریو The City را راه اندازی کردند و یک آلبوم به نام Now That Everything’s Been Said را منتشر کردند اما تور تبلیغاتی این آلبوم به دلیل ترس از صحنه کارول کینگ منتفی و همین مساله موجب عدم موفقیت تجاری آلبوم شد.
دگ جنسن، نوازنده جهانی فاگوت

دگ جنسن، نوازنده جهانی فاگوت

باسون (یا فاگوت) بخاطر گران قیمت بودن، در مقایسه با دیگر سازهای بادی چوبی ارکستر، پرطرفدار نیست، به همین با وجود صدای زیبا، تکنیک و وسعت قابل توجهش کمتر مورد استفاده قرار می گیرد. همین اتفاق روی بازار این ساز هم تاثیر گذاشته و باعث شده کمتر نوازنده ای در این ساز به شهرت جهانی برسد و این شانس را پیدا کند که در اجرا های کم تعداد این ساز (چه همراه با ارکستر ها چه در گروه های موسیقی و چه در نقش سولیست) شهرتی پیدا کند.
«بعد از تو هم در بستر غم می‌توان خفت»

«بعد از تو هم در بستر غم می‌توان خفت»

تورج نگهبان، ترانه‌سرای ایرانی که از اواسط دهه ۱۳۷۰ در آمریکا ساکن شده بود، در سن ۷۶ سالگی در لس‌آنجلس درگذشت. تورج نگهبان در سال ۱۳۱۱ در شهر اهواز متولد شد و ترانه‌سرایی را از سال ۱۳۲۸ با شعری بر روی آهنگ همایون خرم آغاز کرد. همکاری وی با خوانندگانی چون ملوک ضرابی، دلکش، مرضیه، الهه، پوران، عهدیه، هایده، مهستی، بنان، ایرج، پروین و گوگوش ادامه پیدا کرد.
یادی از نوازنده کلیمی، یحیی زرپنجه (I)

یادی از نوازنده کلیمی، یحیی زرپنجه (I)

یحیی زرپنجه که نام دوم او هارون جزاسند (Haron Jzasnd) بود در تهران و در خانواده ای موسیقی دوست و موسیقی کار، در به سال ۱۲۷۰ شمسی متولد شد. پدرش آقا ربیع نوازنده دایره بود و آوازهای ضربی هم می خواند. برادرش هم به شیوه مرسوم آن دوره -که تار رایج ترین ساز آن زمان بود- به نواختن مشغول بود. خانواده زرپنجه از آن جا که موسیقی را وسیله ارتزاق و امرار معاش خود قرار داده بودند، فرزندان خود را نیز به یادگیری این فن تشویق می نمودند.