امروز در فرهنگسرای نیاوران بزرگداشت پنج موسیقیدان برگزار می شود

علی جعفری پویان
علی جعفری پویان
با مشارکت دویست‌ موسیقیدان ایرانی و بنیاد افرینشهای هنری نیاوران سومین آیین نکوداشت هنرمندان موسیقی ایرانی با عنوان «سال نوا» با تجلیل از پنج هنرمند پیشکسوت موسیقی ایرانی، امروز، شنبه چهارم آذر ماه در فرهنگسرای نیاوران برگزار می شود.

علی جعفری پویان، نوازنده ویولن و دبیر اجرایی این مراسم در خصوص سومین سال نوای موسیقی گفت: در این دوره از پنج هنرمند برجسته موسیقی کشورمان همچون بهروز همتی (نوازنده و مدرس تار)، محسن افتاده (نوازنده و مدرس فاگوت)، مینا افتاده (نوازنده و مدرس سنتور)، همایون رحیمیان (نوازنده و مدرس ویولن و آهنگساز) و (محسن الهامیان آهنگساز، مدرس و مترجم) تجلیل خواهیم کرد. وی ادامه داد: «سال نوا» را از سال۹۴ با هدف ایجاد یک جریان مداوم و به‌سامان برای تجلیل از نوازندگان، مدرسین و استادان پیشکسوت موسیقی در نیاوران‌ برگزار کردیم. امید که امسال‌ هم‌ بتوانیم از آنها تجلیل و قدردانی شایسته ای داشته باشیم.

این نوازنده ویلن با اشاره به مشارکت ۲۰۰ موسیقی دان ایرانی در برگزاری «سال نوا» بیان داشت: در پی دعوت به مشارکت برای برگزاری این برنامه توسط اینجانب، موسیقی دانهای کشورمان با حمایتهای مالی و معنوی، بخش عمده ای از بودجه این مراسم را تامین می کنند و این اتفاق بسیار ارزشمند است، چراکه روح مشترک این گروه از جامعه موسیقی و نیز همبستگی موسیقی دانان، برایم اهمیت بسیاری دارد.

دبیر اجرایی و مدیر هنری «سال نوا» درباره استادان منتخب در این مراسم گفت: انتخاب به دلیل سابقه و ارزش هنری این استادان و براساس فعالیت هایشان در جامعه موسیقی است. در دو دوره قبل از هنرمندان کلاسیک تجلیل کردیم و این دوره افتخار داشتیم که از هنرمندان موسیقی ایرانی هم تجلیل کنیم.

وی در خاتمه عنوان کرد: من به عنوان یک نوازنده احساس می کنم هدفم برای موسیقی نباید تنها نوازندگی باشد؛ بنابراین در این سه سال تلاش کردیم به همراه تیم اجرایی و حمایتهای بی دریغ جناب آقای سید عباس سجادی، مدیر عامل‌بنیاد آفریشنهای‌هنری نیاوران و نیز مشارکت موسیقی دانان برنامه «سال نوا» را در مقام تجلیل از بزرگان این هنر برگزار کنیم.

لازم به ذکر است که مراسم دعوتی است و‌ ورود برای عموم آزاد نیست.
***
محسن افتاده نوازنده و مدرس فاگوت، متولد ۱۳۲۵ در تهران، هنرآموخته هنرستان عالی موسیقی است. وی از محضر اساتیدی چون: مرتضی حنانه، مصطفی کسروی و مصطفی کمال پورتراب بهره برده است.
محسن الهامیان آهنگساز و مدرس موسیقی، متولد ۱۳۲۷ در تهران، هنرآموخته در دانشگاه هنرهای زیبا است. وی از محضر اساتیدی چون: اردشیر روحانی، محمدتقی مسعودیه و مصطفی کمال پورتراب بهره برده است.
مینا افتاده نوازنده و مدرس سنتور، متولد ١٣٣٣ در تهران، هنرآموخته هنرستان ملی موسیقی است. وی از محضر اساتیدی چون: فرامرز پایور، ارفع اطرائی، محمد حیدری، حسین دهلوی ، محمود کریمی، فرهاد فخرالدینی و مصطفی کمال پورتراب بهره برده است.
علی (همایون) رحیمیان ویولنیست و آهنگساز، متولد ۱۳۳۳ در تهران، هنرآموخته هنرستان عالی موسیقی است. ولی از محضر اساتیدی چون: حشمت سنجری ،هوشنگ استوار، ابراهیم روحی فر، هراچ مانوکیان و سالواتوره آکاردو بهره برده است.
بهروز همتی نوازنده و مدرس تار و سه تار، متولد ۱۳۳۶ در بروجرد، هنرآموخته در دانشگاه هنر است. وی از محضر اساتیدی چون: محسن نفر، حمید متبسم، ارشد طهماسبی، حسین علیزاده، محمدرضا لطفی و داریوش طلایی بهره برده است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (XIII)

قطعا راه های مختلفی برای آموزش دادن به کودکان وجود دارد. آموزش نکات اخلاقی و مهارتهای زندگی یکی از آموزشهای مهمی است که از طرق مختلف می‌توان به کودکان ارائه داد و یکی از راههایی که می‌توانید به کودکان این آموزشها را بدهید، اشعار و ترانه های کودکانه است.

رحمت الله بدیعی: تجویدی چیز دیگری بود

آقای شهرام صفارزاده که در امریکا هستند. ایشان ۵ سال پیش من ویولون کار کرده اند، البته بعدها پیش حبیب الله بدیعی رفتند اما در شرح حالی که خود صفارزاده نوشته بود گفته اند که «من ۵ سال شاگرد رحمت اله بدیعی بوده ام»، اگر ایشان نمی گفتند، شاید من هم یادم نبود! در حقیقت گرفتن ویولون از آرشه، انگشت گذاری و کلاً تکنیک ویولون را پیش من بودند. آقای گرگین زاده شاگرد من بودند، پروین پیشه و…

از روزهای گذشته…

انتشار «بیداری»، اثر بهزاد رنجبران

انتشار «بیداری»، اثر بهزاد رنجبران

به‌تازگی آلبوم دیگری از ساخته‌های بهزاد رنجبران، آهنگساز ایرانی مقیم آمریکا منتشر شده است. آلبومی که قطعه «بیداری» را نیز در خود دارد؛ اثری که حدود دو سال پیش به سفارش یک جشنواره کره ای ساخته شد.
نگاهی به کتابِ «عجملر»؛ آرشِ محافظ

نگاهی به کتابِ «عجملر»؛ آرشِ محافظ

«عجملر»، دنباله ی تفکر و جریانی ست که شکل گیری اش را مدیونِ سوال ِ بزرگِ دو دهه ی اخیرِ حوزه ی موسیقیِ کلاسیک ایرانی می داند: اگر پی گیری و اصرار بر موسیقی دستگاهی، به مثابه نمادِ سنّت، راه به جمود و پِرتِ محتوایِ هنری می برد، و از سوی دیگر، «نگاه به غرب»، ناچار به پذیرشِ فرضِ برتری و کاراییِ موسیقی کلاسیکِ غربی ست و نهایتاً به سانتی مالیسمِ گلهایی و فاصله گیریِ آن با مولفه-های موسیقیِ هنری منتهی شده ، چاره کجاست؟
نامه ای از سیاوش بیضایی درباره سرود «وطنم» یا «ایران جوان»

نامه ای از سیاوش بیضایی درباره سرود «وطنم» یا «ایران جوان»

نوشته ای که پیش رو دارید، نامه ای از سیاوش بیضایی است که برای رعایت قانون مطبوعات در این ژورنال منتشر می شود. لازم به ذکر است که جلسه ای مطبوعاتی درباره موضوع این نامه در روز سه شنبه ۲۸ خرداد با حضور سیاوش بیضایی برگزار می گردد. بدینوسیله از پیمان سلطانی و کارشناسان قوه قضاییه دعوت می گردد که در این نشست که به منظور رونمایی از اسناد بیشتر درباره این پرونده برگزار می گردد حضور یابند. این نشست فردا ۲۸ خرداد در ساعت ۱۳ در خبرگزاری تسنیم به آدرس پستی: تهران، خیابان جمالزاده شمالی. بالاتر از بلوار کشاورز. کوچه شیرزاد. پلاک ۱۲ برگزار می گردد.*
«هنر فاخر محصول آزاد بودن و آزادی است» (III)

«هنر فاخر محصول آزاد بودن و آزادی است» (III)

بنده محصول شرایط جامعه‌اَم هستم. اتفاقأ این‌را بگویم اگر روزی قرار باشد دادگاه عادلانه‌ای برگزار و عدّه‌ای محاکمه شوند، این مسئولین هستند که باید محاکمه شوند زیرا چنین شرایط بدی برای منِ هنرمند به‌وجود آورده‌اَند که مجبورم آئینۀ کدر جامعه و محیط بشوم. پیرو سوأل قبلی عارض‌اَم که سیاست زمانی که درست تعریف گردد می‌تواند خیلی خوب باشد. کسانی که این علم را دارند هوش‌مندانه سیاست‌ورزی کرده و سیاست را به میدان می‌کشند تا بتوانند موقعیتی برای بهتر زیستن مردم جامعه فراهم کنند. سیاست زمانی خطرناک است که تحریف می‌شود. امروز با موجی مواجه هستیم که سیاسی نیستند و در واقع سیاست زده‌اَند و سیاست را به چشم نوعی کلاس می‌نگرند در حالی‌که سیاست یک واقعیت است.
خدایی: مرکز حفظ و اشاعه منحل شده!

خدایی: مرکز حفظ و اشاعه منحل شده!

آواز را به صورت حرفه ای از سال ۱۳۶۷ شروع کردم در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی با استاد شاپور رحیمی که ردیف استاد کریمی را به روایت ایشان کار کردم. دقیقا به خاطر دارم زمانی که من به مرکز حفظ و اشاعه رفتم آنقدر هنرجو وجود داشت که من خودم در راه پله نشسته بودم و در اتاق جای نشستن نبود در کلاس استاد رحیمی!
اولین کنسرت مسعود شعاری در مادرید

اولین کنسرت مسعود شعاری در مادرید

مسعود شعاری نواساز و نوازنده برجسته سه تار، شنبه شب گذشته برای اولین بار در مادرید کنسرتی را با عنوان «موسیقی جان» اجرا کرد که با استقبال کلیه حاضران در سالن کالج ماریا ویرخن Colegio Maria Virgen رو به رو شد.
موسیقی نواحی، تحول آری یا خیر؟ (I)

موسیقی نواحی، تحول آری یا خیر؟ (I)

چندی پیش نوشته ای از ابوالحسن مختاباد، روزنامه نگاران با سابقه حوزه موسیقی درباره بزرگداشت عثمان خوافی، هنرمند سالخورده خراسانی، در سایت خبر آنلاین منتشر شد؛ بزرگداشتی که با تبلیغات وسیع خبری برگزار شده بود. موضوع این نوشته که مشخصه هایی از نقد موسیقی داشت منجر به عکس العملی تند و غیر حرفه ای شد که چرایی بوجود آمدن این درگیری لفظی، بحث نوشته امروز ماست. ابوالحسن مختاباد در مورد این چهره مشهور موسیقی نواحی ایران به دو نکته اشاره می کند: اول نداشتن تکنیک و دانش لازم در موسیقی خراسانی و مخصوصا تکنیک های خاص دوتار نوازی که سر آمدانش افرادی همچون حاج قربان سلیمانی و حسین یگانه هستند و دوم شیوه تبلیغاتی زیرکانه او در به نمایش گذاشتن نمادهایی از فرهنگ و موسیقی خراسان که به زعم مختاباد، بیشتر ارزش جذب توریست دارد تا جذابیت هنری.
معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (III)

معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (III)

تسلط مختاری بر ردیف و دستگاه و گوشه‌های موسیقی ایرانی کاملا مشهود است. به‌ کارگیری تنوع ریتم، گاه در آثارش چنان است که پیش از او سابقه نداشته است. مانند پیش‌درآمد ماهور که برای اولین بار در وزن‌های مختلف می‌سازد و شاید به همین دلیل است‌ که صفوت او را در احساس ضرب بی‌همتا می‌داند.
مروری بر مجموعه‌ی «رنگ‌های قدیمی»

مروری بر مجموعه‌ی «رنگ‌های قدیمی»

«رنگ‌های قدیمی» شامل ۶۵رنگ (از سال۱۲۸۴ تا ۱۳۱۶ از ضبط‌هایی که در دسترس گردآورنده بوده) و یک متنِ شش‌صفحه‌ای­‌ست‌ که بدون آن و با پالایش صوتی بهتر، می‌توانست محصولی دست­‌کم خنثی به‌دست دهد. متن، نتیجه‌گیری‌های نامستدلی دارد. چند نمونه:
منبری: پایور بود که کار متفاوتی ارائه کرد

منبری: پایور بود که کار متفاوتی ارائه کرد

همینطور است. در موسیقی ما آهنگسازانی که خواسته اند توانایی آهنگسازی ایرانی شان را نشان بدهند، در مقامهای خاصی مثل دشتی مانور داده اند. چون دشتی فواصلی دارد که امکان استفاده از برخی دیزونانس ها و آکوردها را به آهنگساز می دهد. حتی آقای مشایخی که با موسیقی ایرانی و ردیف بطور تخصصی آشنا نیست در دشتی می تواند مانور دهد. اما اگر بخواهیم از ردیف در کمپوزیسیون مان استفاده کنیم، همه گوشه ها برای کار مناسب نخواهند بود.