امروز در فرهنگسرای نیاوران بزرگداشت پنج موسیقیدان برگزار می شود

علی جعفری پویان
علی جعفری پویان
با مشارکت دویست‌ موسیقیدان ایرانی و بنیاد افرینشهای هنری نیاوران سومین آیین نکوداشت هنرمندان موسیقی ایرانی با عنوان «سال نوا» با تجلیل از پنج هنرمند پیشکسوت موسیقی ایرانی، امروز، شنبه چهارم آذر ماه در فرهنگسرای نیاوران برگزار می شود.

علی جعفری پویان، نوازنده ویولن و دبیر اجرایی این مراسم در خصوص سومین سال نوای موسیقی گفت: در این دوره از پنج هنرمند برجسته موسیقی کشورمان همچون بهروز همتی (نوازنده و مدرس تار)، محسن افتاده (نوازنده و مدرس فاگوت)، مینا افتاده (نوازنده و مدرس سنتور)، همایون رحیمیان (نوازنده و مدرس ویولن و آهنگساز) و (محسن الهامیان آهنگساز، مدرس و مترجم) تجلیل خواهیم کرد. وی ادامه داد: «سال نوا» را از سال۹۴ با هدف ایجاد یک جریان مداوم و به‌سامان برای تجلیل از نوازندگان، مدرسین و استادان پیشکسوت موسیقی در نیاوران‌ برگزار کردیم. امید که امسال‌ هم‌ بتوانیم از آنها تجلیل و قدردانی شایسته ای داشته باشیم.

این نوازنده ویلن با اشاره به مشارکت ۲۰۰ موسیقی دان ایرانی در برگزاری «سال نوا» بیان داشت: در پی دعوت به مشارکت برای برگزاری این برنامه توسط اینجانب، موسیقی دانهای کشورمان با حمایتهای مالی و معنوی، بخش عمده ای از بودجه این مراسم را تامین می کنند و این اتفاق بسیار ارزشمند است، چراکه روح مشترک این گروه از جامعه موسیقی و نیز همبستگی موسیقی دانان، برایم اهمیت بسیاری دارد.

دبیر اجرایی و مدیر هنری «سال نوا» درباره استادان منتخب در این مراسم گفت: انتخاب به دلیل سابقه و ارزش هنری این استادان و براساس فعالیت هایشان در جامعه موسیقی است. در دو دوره قبل از هنرمندان کلاسیک تجلیل کردیم و این دوره افتخار داشتیم که از هنرمندان موسیقی ایرانی هم تجلیل کنیم.

وی در خاتمه عنوان کرد: من به عنوان یک نوازنده احساس می کنم هدفم برای موسیقی نباید تنها نوازندگی باشد؛ بنابراین در این سه سال تلاش کردیم به همراه تیم اجرایی و حمایتهای بی دریغ جناب آقای سید عباس سجادی، مدیر عامل‌بنیاد آفریشنهای‌هنری نیاوران و نیز مشارکت موسیقی دانان برنامه «سال نوا» را در مقام تجلیل از بزرگان این هنر برگزار کنیم.

لازم به ذکر است که مراسم دعوتی است و‌ ورود برای عموم آزاد نیست.
***
محسن افتاده نوازنده و مدرس فاگوت، متولد ۱۳۲۵ در تهران، هنرآموخته هنرستان عالی موسیقی است. وی از محضر اساتیدی چون: مرتضی حنانه، مصطفی کسروی و مصطفی کمال پورتراب بهره برده است.
محسن الهامیان آهنگساز و مدرس موسیقی، متولد ۱۳۲۷ در تهران، هنرآموخته در دانشگاه هنرهای زیبا است. وی از محضر اساتیدی چون: اردشیر روحانی، محمدتقی مسعودیه و مصطفی کمال پورتراب بهره برده است.
مینا افتاده نوازنده و مدرس سنتور، متولد ١٣٣٣ در تهران، هنرآموخته هنرستان ملی موسیقی است. وی از محضر اساتیدی چون: فرامرز پایور، ارفع اطرائی، محمد حیدری، حسین دهلوی ، محمود کریمی، فرهاد فخرالدینی و مصطفی کمال پورتراب بهره برده است.
علی (همایون) رحیمیان ویولنیست و آهنگساز، متولد ۱۳۳۳ در تهران، هنرآموخته هنرستان عالی موسیقی است. ولی از محضر اساتیدی چون: حشمت سنجری ،هوشنگ استوار، ابراهیم روحی فر، هراچ مانوکیان و سالواتوره آکاردو بهره برده است.
بهروز همتی نوازنده و مدرس تار و سه تار، متولد ۱۳۳۶ در بروجرد، هنرآموخته در دانشگاه هنر است. وی از محضر اساتیدی چون: محسن نفر، حمید متبسم، ارشد طهماسبی، حسین علیزاده، محمدرضا لطفی و داریوش طلایی بهره برده است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

جان کیج و ذن بودیسم (IV)

گفتگوی بالا بین پروفسور «سوزوکی» – استاد فلسفه شرق دور – و یکی از شاگردانش در دانشگاه کلمبیا صورت گرفته که جان کیج آن را در مقاله ای به نام «شفافیت و ظرافت» آن را نقل می کند. می گویند که «ذن» اولین بار با یک کنایه آغاز شد. بدین گونه که: روزی بودا با شاخه گلی در دست به جایگاه موعظه ی روزانه اش آمد و به جای موعظه های معمول، آن روز فقط گل بود و سکوت. یکی از پیروانش راز پیامِ بی کلام او را دریافت و ذن آغاز شد.

یادداشتی بر آلبوم «نبودی تو»

موسیقیِ «نبودی تو» را می‌توان در این عبارت خلاصه کرد: کنار هم نشاندنِ بی‌ربطِ عناصری بی‌ربط و در عین حال نخ‌نما. شیوه‌ی تنظیم و هارمونیزه کردنِ نُه ترانه‌ای که در این آلبوم گنجانده شده عمده‌ترین عنصرِ تاریخ مصرف گذشته‌ی مجموعه است. صدای خواننده نیز معمولاً بی هیچ ایده‌ی مشخصی، در فواصلی مستعمل، بر فضاسازی‌هایی سوار می‌شود که حاصلِ نازل‌ترین فرمول‌های نیم قرن پیش‌اند.

از روزهای گذشته…

سرگذشت ارکستر سمفونیک تهران (V)

سرگذشت ارکستر سمفونیک تهران (V)

در مهر ماه ۲۵۰۵ یعنی ۱۳۲۵، پرویز محمود به ریاست اداره موسیقی و هنرستان برگزیده شد و روبیک گریگوریان (به جای روح الله خالقی) معاونت او را عده دار شد؛ بله همینجا بود که با همت و تلاش جوانان چون حنانه و قریب (غریب) و شیروانی و… پایه های ارکستری گذارده می شد و با سومین رهبرش (نیروی سوم) توانست بر حسب تقدیر به زیر چتر وزارت فرهنگ و هنر (آن زمان) برود و این ارکستر خودش را تا به امروز حفظ نماید ولی متاسفانه باید گفت که در اداره ارکستر سمفونیک تهران، همگی به نوعی مقصر بوده اند، چه از زمان تشکیل آن و چه در دوران طلایی و چه در رکود آن…
بررسی مقایسه‌ای آثار آریستوگزنوس تارنتی و ابونصر فارابی (IV)

بررسی مقایسه‌ای آثار آریستوگزنوس تارنتی و ابونصر فارابی (IV)

آریستوگزنوس این کار را در رساله‌ی اصول با محدود کردن دقیق موضوع، تعریف اصطلاحات مخصوص و آشکار ساختن خطاهای پیشینیان، به انجام می‌رساند. هر چند که نمی‌توان در چنین مقاله‌ای کلیه‌ی اصول و اصطلاحاتی را که آریستوگزنوس تاسیس و تعریف کرده گنجاند (۱۰)، اما فهرست مختصری از ساختار کلی آنها در اینجا آمده است:
بررسی مقایسه‌ای آثار آریستوگزنوس تارنتی و ابونصر فارابی (II)

بررسی مقایسه‌ای آثار آریستوگزنوس تارنتی و ابونصر فارابی (II)

نکات زیادی کار آریستوگزنوس را از دیگر اندیشمندان یونانی که درباره‌ی موسیقی به کار نظری پرداخته‌اند متمایز می‌سازد، اما آنچه از بقیه مهم‌تر است نقدی است که او به نظرات طرفداران فیثاغورث درباره‌ی موسیقی وارد می‌کند (۴). در حقیقت او با این کار گامی بسیار مهم در شناخت‌شناسی علم برمی‌دارد (Barker 1978: 9). موسیقی از نظر او موضوع دانش ریاضی نیست؛ همچنین موضوع فیزیک یا اخترشناسی. بلکه موضوع دانشی است برآمده از الزامات خود موسیقی:
در‌آمدی بر دیسکوگرافی و کتابشناخت ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران (III)

در‌آمدی بر دیسکوگرافی و کتابشناخت ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران (III)

ضبط (صوتی) ردیف فقط برای حفظ و نگهداری (و نه در قالب یک اجرای هنری) کمی زودتر از نغمه‌نگاری آغاز گشت، اما بسیار دیرتر به عنوان وسیله‌ای برای انتقال دقیق (با مقاصد آموزشی) مورد قبول واقع شد. دلیل این موضوع شاید اعتماد بیشتر به نوتاسیون برای نگهداری و انتقال صحیح مطالب (به عقیده‌ی مرسوم آن زمان) باشد، از سوی دیگر کیفیت پایین دستگاه‌های ضبط صدا و در اختیار نبودن‌شان (۱۰) و همچنین مدت زمان محدود ضبط صدا روی صفحه (که بیشتر با اندازه‌ی یک یا چند گوشه متناسب بود تا یک دستگاه) نیز ممکن است باعث این موضوع شده باشد.
ریتم و ترادیسی (XII)

ریتم و ترادیسی (XII)

از این رو حرکات رخ داده برای سمت چپ (یا راست) بدن منطقاً بر سمت چپ (یا راست) خط مرکزی نمایش داده می شود. نمادها در ستون ها قرار می گیرد: مستطیل ها به منظور نشان دادن جهتْ تغییر شکل می یابند، رنگ و/یا سایه برای نشان دادن سطح استفاده می شود، و طول برای نشان دادن کشش زمانی اسفاده می شود. نمادهای ویژه ای برای نشان دادن مفاصل (شانه ها، زانوها، انگشتان)، برای سطوح بدن (کف دست، صورت، و قفسه ی سینه) استفاده می شوند، و علائم ویژه ای می تواند برای طیف وسیعی از کنش ها مانند لمس کردن، سُریدن، محکم کوبیدن، دست زدن، و… استفاده شود. معرفیِ در دسترسی از نت نویسی لِیبا می تواند در دیوان نت نویسی رقص یافت شود (نک. اینجا).
منتشری: لاله زار را به ابتذال کشاندند

منتشری: لاله زار را به ابتذال کشاندند

اینکه چرا لاله زار به این روز افتاد، داستان جالبی دارد که خود استاد مهرتاش آنرا برایم تعریف کرد و در این اواخر خودم عینا آن را مشاهده کردم. استاد مهرتاش تعریف کرد:
گفتگو با جیمز دپریست (I)

گفتگو با جیمز دپریست (I)

جیمز دپریست مدیر ارکستر مدرسه جولیارد (The Juilliard) و مدیر اُرگون سمفونی (Oregon Symphony)و از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ رهبر دائم ارکستر سمفونیک متروپولیشن توکیو بوده است. به عنوان رهبر میهمان در تمام ارکسترهای بزرگ آمریکای شمالی حضور داشته و کارهای بین المللی او رهبری در آمستردام، برلین، پراگ، روم، رتردام، سئول، استوکهلم، بوداپست، کپنهاگ، هلسینکی، منچستر، ملبرن، مونیخ، اشتوتگارت، سیدنی، تلاویو، توکیو و وین می باشد. کنسرت لندن او به همراه ارکستر سمفونیک لندن در باربیکن در آپریل ۲۰۰۵ بود.
زیبایی‌شناسی ناعادلانه‌ی مردم نروژ بر دوشِ ادوارد گریگ (III)

زیبایی‌شناسی ناعادلانه‌ی مردم نروژ بر دوشِ ادوارد گریگ (III)

موسیقی گریگ خیلی زود پس از مرگش، دیگر به ذائقه‌ی شنوندگان خوش نیامد، ولی تأثیر او به‌خصوص بر آهنگسازان فرانسوی اوایل سده‌ی بیستم آشکار است. راول می‌گفت که از بین آهنگسازان، به غیر از دبوسی، «هیچ آهنگسازی نبود که با او این‌گونه احساس نزدیکی کنم.»
درباره ابراهیم منصوری (I)

درباره ابراهیم منصوری (I)

حسن مشحون در کتاب تاریخ موسیقی ایران جلد ۲ صفحه ۶۱۱ می نویسد: ابراهیم منصوری مردی است متواضع و گوشه گیر و با صفا وی با تاسیس کلاس و تعلیم ویولون و اشاعه خط موسیقی جدید و نوشتن ردیف تنظیمی خود با داشتن تسلط به نت و ضبط ردیف کمانچه استاد خود حسین خان اسماعیل زاده خدمت گرانبهایی به موسیقی ملی کرده و از خادمین واقعی این هنر است دفاتر ردیفی که این هنرمند شیفته موسیقی تهیه کرده برای پژوهندگان موسیقی ملی یکی از مأخذ مورد توجه است.
افسانه آدمکهای چوبی در معبد

افسانه آدمکهای چوبی در معبد

معبد ، و آدمک ها به دور آن در رقص ، و معبد بر زمین استوار و سر به فلک کشیده ، و زمین که معبد بر آن بنا شده است (۱). که حضور معبد آشکارش ساخته است . که از زمین های دیگر متمایزش کند و از فراموشی نجاتش بخشد . آدمک ، آدمک ، به شادیانه این حضور و آشکارگی در وجد وسماع آمده اند . در این میان بوی دود ، دود عود است که به مشام ، نه ، که به گوش میرسد ، بوی قربان که در فضا میپیچد . بوی گوشت و گیاه سوخته که راه خود را میجوید تا گوشها . چرا که در این افسانه همه چیز برای نیوشیدن است . مگر نه آنکه همه افسانه ها چنین اند .