شکوری: ساعت های طولانی تمرین می کردم

شهره شکوری
شهره شکوری
نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با شهره شکوری آهنگساز و مدرس و نوازنده‌ پیانو، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است. شهره شکوری هم اکنون در انگلیس زندگی می کند و به آهنگسازی، نوازندگی و تدریس پیانو می پردازد.
لطفا درمورد خودتان بفرمایید، چطور موسیقی را آغاز کردید و در ایران از محضر چه استادانی استفاده کردید؟

موسیقی را بعد از انقلاب شروع کردم و به دلیل اینکه که تا سالها از هنرستان و دانشکده موسیقی خبری نبود و من هم در شهرستان کوچکی در شاهرود بودم و در این شهر معلمی نبود، خیلی دیر موسیقی را شروع کرده ام. استاد اول من وارطان ساهاکیان بودند و بعد از چند سال به محضر آقای مصطفی کمال پورتراب رفتم؛ هر ۱۰ روز یک بار می آمدم نزد ایشان و باز برمی گشتم که آن موقع ۸ تا ۱۰ ساعت این رفت و برگشت زمان می برد؛ ۴ سال نزد ایشان درس گرفتم و وقتی ساکن تهران شدم چند سالی با صداو سیما همکاری داشته ام.

برای برنامه کودک و فیلم و نزد خانم مارکاریان بودم که همیشه مدیون ایشان هستم بخاطر نوع تدریس شان. ایشان دیدن و شنیدم من را تغییر داد، درک من را از موسیقی دگرگون کرد.

زمانی که نزد ایشان رفتم همه چیز را از اول شروع کردم و بخاطر همین مثلا نوع حرف زدنم، نشستن و راه رفتن و… همه چیز تغییر کردن تا آن چیزی که می گفتند را بفهمم. چون دیر آموختن موسیقی را شروع کرده بودم، خیلی تمرین زیاد می کردم، روزی ۶-۸ ساعت. به این صورت که چهار صبح بیدار می شدم هارمونی و تئوری کار می کردم بعد هم نوازندگی می کردم.

درمورد ادامه تحصیلاتتان در خارج از کشور صحبت کنید، چه استادانی داشتید و متد های تدریس استادان ایرانی و استادانی که خارج از ایران داشتید چقدر تفاوت داشت؟
من در انگلیس تحصیل موسیقی را ادامه دادم؛ از کالج ترینیتی مدرک معلمی پیانو را گرفتم. به نظرم تفاوتی که بین تدریس موسیقی در ایران و اروپا است، این است که آنها خیلی تاکید روی گوش دادن موسیقی می کنند مثلا اگر سونات کار می کردم باید حتما این فرم را با اجرای نوازندگان مختلف می شنیدم تا ساختار این فرم را بفهمم؛ در ضمن وقتی همه اینها را گوش می دهیم، بعد باید آن چیزی که خودمان حس می کنیم را درون اش بگذاریم؛ به نظرم تاکیدی که استادان اروپایی روی این موضوع دارند خیلی زیاد است. آنجا نواختن در جمع خیلی رایج است، باید بتوانیم راحت باشی و در برابر دیگران بنوازید.

شما هم ایران هم در خارج، شاگردان زیادی درس دادید، یک مسئله که در ایران وجود دارد و باعث شک و شبه هنرجوبان موسیقی و مخصوصا سازهای غربی می شود این است که خیلی از هنرجویان اعتقاد دارند، در خارج از کشور سال به سال متدهای آموزش موسیقی تغییر می کند و متدهایی که ما اینجا با آنها برخورد داریم و استادان تدریس می کنند، دیگر در غرب وجود ندارد و کلا منسوخ شده است، آیا چنین چیزی صحت دارد؟ یعنی شما وقتی که در اروپا دنبال یه متد می گردید مثل بیر یا هانون یا متدهای شبیه آن، دیگر اصلا آنها وجود ندارند و در دسترس نیستند و کسی آنها را تدریس نمی کند.
متدها که زیاد هستند ولی خیلی از این متدها هم موفق نیستند یعنی یه دوره ای و می آیند و کسی هم آنها را نمی خرد… متدهای قدیمی مثل بیر چون موزیکال نیستند زیاد طرفدار ندارند ولی با همه اینها مثلا شاگردهایی که من داشتم، می دیدم که آنها را کار کرده اند مخصوصا کسانی که از خاور دور بودند یا آنهایی که روس بودند البته نه اینکه از اول تا آخر بشینند و بزنند بلکه بنا به ضرورتی که برای کارشان دارند، یک سری از این متدها را تمرین می کنند و به نظر من الان به برکت اینترنت می شود خیلی چیزها را خواند و دید و فهمید. بخشی از این مسیر را شاگرد باید به کمک استادش طی کند و بقیه مسیر را خودش بر اساس تحقیقات اش باید یاد بگیرد و کمبد هایش را جبران کند.

یک دیدگاه

  • ارسال شده در اسفند ۱۵, ۱۳۹۶ در ۱۱:۵۰ ق.ظ

    راز موفقیت تلاش بسیاره

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

فراخوان سیزدهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان منتشر شد

در بخش «موسیقی دستگاهی ایرانی تار، تنبک، دف، سنتور، سه‌تار، عود، قانون، کمانچه، نی؛ در بخش «موسیقی کلاسیک» نوازندگان سازهای ابوا، پیانو، ترومبون، ترومپت، فلوت، کلارینت، کنترباس، گیتار، ویلن، ویلنسل، ویولا، هورن؛ و در بخش «موسیقی نواحی ایران» خوانندگان و نوازندگان سازهای زهی، بادی و کوبه‌ای از مناطق مختلف کشور به رقابت خواهند پرداخت.

آمد بهار ِ جان‌ها ای شاخ ِ تر به رقص آ

دهه شصت را می توان سال های اوج تمرکز آهنگسازان ایرانی بر روی اشعار مولوی دانست؛ گویا فضای خاص کشور تحت تاثیر جنگ، موجبات گرایش جامعه به سمت مفاهیم عرفانی اشعار مولوی را دوچندان کرده بود و تصانیفی که برای ارکستر سازهای ایرانی و حتی ارکستر سمفونیک در آن برهه ساخته می شد، از اشعار مولانا بهره زیادی می بردند.

از روزهای گذشته…

جلیل شهناز و چهارمضراب (IV)

جلیل شهناز و چهارمضراب (IV)

این چهارمضراب ۲۰۵ میزانی که اجرای آن در [شهناز ث] موجود است، در دشتی سی نواخته و با متر نغمه‌نگاری شده است. پایه‌ی این چهار مضراب الگویی ملودیک دارد (شکل ۱) و از یک موتیف دو میزانی ساخته شده:
عشق‌بازی می‌کنم با ˝نام˝ او (II)

عشق‌بازی می‌کنم با ˝نام˝ او (II)

آیا عنوان “مثنوی در موسیقی دستگاهی” به معنای معرفی و سپس بسط این گوشه در موسیقی دستگاهی نیست؟ و اگر پاسخ سوال پیشین مثبت است، این اتفاق چگونه رخ داده؟
دختر بچه ای با آوای یک ستاره کهنه کار

دختر بچه ای با آوای یک ستاره کهنه کار

در مطلب قبل به تاریخچه آموزش موسیقی به کودک در دنیا پرداختیم که در این قسمت توجه شما را به ادامه این مطلب جلب می کنیم.
گزارش جلسه هفتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

گزارش جلسه هفتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

علاوه بر اینها دو نوشتار دیگر (که لزوماً نقد نیستند) در مورد «گوستاو مالر» که نقد آثارش بسیاری اوقات آمیخته با شناخت از زندگی‌نامه‌اش صورت می‌گیرد، ارایه شد؛ یکی با گرایشی بسیار پر رنگ -حتی در عنوان- به روانشناسی موسیقی (The “Mahler’s Brother Syndrome”: Necropsychiatry and the Artist) و دیگری با فرازهایی از زندگی‌نامه برای یافتن روابطی موسیقی‌شناسانه (Textual and Contextual Analysis: Mahler’s Fifth Symphony and Scientific Thought).
داریوس میلو، آهنگساز بزرگ فرانسوی (I)

داریوس میلو، آهنگساز بزرگ فرانسوی (I)

داریوس میلو (۱۹۷۴-۱۸۹۲)، از خانواده ای یهودی و سرشناس بود. در محیطی مساعد رشد یافت که سبب رشد اخلاق و اندیشه اش شد. استعداد زودرسش با طبع حساسش مغایرت نداشت. در هفت سالگی ویولن را فراگرفت. در دوازده سالگی عضو یک کوارتت زهی شد. والدینش در نظر داشتند نوازنده ویولنی چیره دست از او بسازند به همین سبب در ۱۹۰۹ همراه دوستش “لونل” او را به پاریس فرستادند. در این دوره میلو رویای آهنگسازی داشت. هر از گاهی به کنسرواتوار پاریس میرفت و در کلاسهای “لورو” (هارمونی)، “ویدور” (فوگ)، “گدالگ” (کنترپوان) شرکت می کرد.
آکوستیک اتاق – ۴

آکوستیک اتاق – ۴

کنترل میزان انعکاس صدا و مقدار خروج صدا در یک اتاق از اولین و مهمترین اهدافی است که یک مهندس صدا (Sound Engineer) باید به آن دست پیدا کند. با وجود آنکه انعکاس صدا در بسیاری موارد باعث زیبایی صوت می شود ، در عین حال می تواند از کیفیت صدا بکاهد بنابراین معمول بر این است که به هنگام ضبط صدا آنرا بطور خالص و بدون هیچ افکتی ضبط می کنند و پس از آن افکت های لازم را به هر میزان که بخواهند اضافه می کنند.
موسیقی و طنز (قسمت اول)

موسیقی و طنز (قسمت اول)

در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۸۴ نشستی به دعوت دفتر پژوهشهای طنز در حوزه هنری، برگزار شد که سخنرانی این برنامه را سید علی رضا میر علینقی عهده دار بود. امروز متن کامل این سخنرانی را می خوانیم:
ویولون مسیح استرادیواریوس (VI)

ویولون مسیح استرادیواریوس (VI)

به طور معمول جریان الگو برداری همیشه از مشخصات درج شده خط محیطی ترسیمی و یا از محدوده تصاویر رنگی از صفحات به انجام می رسد که معمولا سازندگان ساز در ساده ترین شکل ممکن با دور بری تصاویر و انتقال آن به روی برگه های فلزی و یا چوب و یا در مواردی دقیق تر از روشهای نرم افزاری فرایند الگو برداری را دنبال می نمایند.
اولین دکتر موسیقی (II)

اولین دکتر موسیقی (II)

گویا با یک درگیری شــدید لفظی که بین حســین ناصحی و خانم افشار، مدیر صداخانــه وزارت فرهنگ و هنر در گرفت به دستور ایشان این آثار ارزشــمند به جای نامعلومی انتقال می یابد که پس از انقلاب اسلامی و پیگیری خانواده اش برای یافتن حدود یکصد نوار ریل دو لبه و نیز آثار دســت نویس پارتیتور آواها بی اثر می ماند و تا کنون نیز اطلاعاتی از سرنوشــت این گنجینه گرانبها بدست نیامده است.
Sonny Boy اسطوره سازدهنی بلوز(V)

Sonny Boy اسطوره سازدهنی بلوز(V)

اما سانی بوی را نباید صرفا یک نوازنده هارمونیکا بدانیم. او اساسا یک Bluesman به تمام معنا است که بسیاری از کارهایش امروزه به استانداردهای بلوز (Blues Standards) بدل شده اند. سانی بوی یک خواننده برجسته است با صدایی بم و گرفته و اصطلاحا ته حلقی (guttural) و سبک نواختن ساز دهنی اش هم با سبک آوازی اش عجین شده است. او مهارت خاصی در تلفیق آوازش با صدای سازش داشت و به سرعت بین این دو حالت جابجا میشد و ادامه آواز را به صدای سازش متصل می کرد به گونه ای که شنوندگان آن زمان به هیچ رو فکر نمی کردند که خواننده و نوازنده سازدهنی در آن آهنگ هر دو یک نفر باشند.