کر فلوت تهران در دانشگاه تهران به روی صحنه می رود

کر فلوت تهران در تاریخ اول اسفند ۱۳۹۷ در تالار آوینی دانشگاه تهران به سرپرستی فیروزه نوایی و با رهبری سعید تقدسی آثاری از آهنگسازان دوره های باروک، کلاسیک، رومانتیک و مدرن را به روی صحنه می برد.

در این برنامه آثار زیر برای کر فلوت تنظیم شده و بخش هایی از آن اجرا می شود:
فلوت سحرآمیز آخرین اپرای ولفگانگ آمادئوس موتسارت است که در دو پرده ساخته شده و نشاندهنده اوج توانایی او در آهنگسازی برای اپرا است. این اثر در سال ۱۷۹۱ خلق شده‌است و لیبرتوی آن به زبان آلمانی و نوشتهٔ امانوئل شیکاندر است. این اپرا اولین بار توسط شخص آهنگساز رهبری شد و با استقبال بی سابقه ای مواجه شد.

کنسرتو ویولن در سل مینور (RV 317) یکی از آثار کمتر شنیده شده آنتونیو ویوالدی آهنگسازی و ویولونیست ایتالیایی است که در سال ۱۷۲۹ در آمستردام به انتشار رسیده است. با اینکه ویوالدی حدود ۲۵۰ کنسرتو ویولن می سازد، ولی این اثر یکی از شاخص ترین کنسرتو های او محسوب می شود که توسط ویولنیست های بزرگی تا امروز اجرا و ضبط شده است.

رمانس شماره ۲ برای ویولن و ارکستر در فا ماژور، اُپوس ۵۰، اولین رومانس بتهوون برای ویولن است که در سال ۱۷۹۸ تصنیف کرد و در سال ۱۸۰۵ منتشر می شود. دو سال بعد بتهوون رومانس شماره یک خود را منتشر می کند. رومانس شماره ۲ بتهوون در کنار کنسرتو ویولن او مشهور ترین و محبوب ترین آثار ویولنی این آهنگساز آلمانی محسوب می شوند.

پالادیو یک کنسرتو گروسوی معاصر است که در سال ۱۹۹۵ توسط کارل جنکینز آهنگساز ۷۴ ساله بریتانیایی تصنیف شده است. این اثر در اصل به صورت اثری برای گفتگو میان سازهای ارکستر زهی در سه موومان ساخته شده است. این اثر به یاد آندرا پالادیو آرشیتکت ایتالیایی تصنیف شده است و یکی از محبوب ترین آثار این آهنگساز که سبک های مختلفی را در موسیقی معاصر تجربه کرده است می باشد.

سامسون و دلیله
یکی از محبوب ترین آثار کامیل سنت سانس آهنگساز بزرگ فرانسوی است. مشهور ترین یکی از دو یک اپرا بزرگ در سه اثر و چهار صحنه از کامیل سنت سانس به لیبرتوی فرانسوی فردیناند لایمر است. در تاریخ ۱۸۷۷ این اپرا با حمایت فرانتس لیست اجرا شد و مورد تحسین منتقدان و مردم قرار گرفت. لیبرتوی این اپرا بر اساس داستانی از فصل ۱۶ عهد عتیق ساخته شده است.

پاوان در فا دیز مینور اپوس ۵۰، ساخته گابریل فوره آهنگساز فرانسوی، ابتدا برای پیانو و کر و بعد برای ارکستر و کر تنظیم شده است. این اثر در سال ۱۸۸۷ ساخته شده و با اینکه خود آهنگساز آن را اثری مهم تلقی نمی کرد، امروز به عنوان یکی از آثار مشهور پایان دوره رومانتیک محسوب می شود.

رقص مجار شماره ۲ یکی از رقص های ۲۱ گانه ای است که یوهان برامس با الهام از موسیقی فولک مجارستان ساخته است. این مجموعه ابتدا برای پیانوی ۴ دستی تنظیم می شود و بعدا بعضی از رقص ها توسط آهنگساز برای یک پیانو هم تنظیم می شود. پس از انتشار این اثر در سال ۱۸۶۹، استقبال زیادی از این رقص ها می شود و پس از مدتی مشخص می شود که ملودی بعضی از قطعات فولک نبوده و برامس اشتباها آنها را فولک تلقی کرده است. رقص های مجار امروزه برای ارکستر و سازهای گوناگون تنظیم و اجرا می شود.

نوازندگان این کنسرت:
فلوت مونا طاهریان
حسین عبادالی
علی چوپانی
میثم قدرتی
کیانا فاطمی فر
ریحانه حاج محمدی
سارا پارسایی
فرنوش فرهودی
سبا کوهبر
نیلوفر طائفی
پدرام معرفت خواه
حسین افشاریان
هنگامه هاشمی
الیکا ملک
فهیمه حاجی نصیری
بهرنگ الگامه
یلدا کریم زاده

فلوت آلتو
نیلوفر ابراهیمی
شایان حاصلی
ارغوان منتظری
نازنین سلطانی راد

فلوت باس
فیروزه نوائی
مهدی کیانی
سیاوش بهراد
شهاب خاتمی

نوازنده میهمان کنترباس
آرش ضرابی

نوازنده میهمان فلوت و پیکولو
ارتاشس گریگوریان

فروش بلیط این کنسرت از طریق سایت تیوال انجام خواهد شد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گفت و گو با جان کیج (III)

در انتهای طولانی ترین راهروی بین مثلث ها یک فیلم پخش می شد و در راهرو دیگر اسلایدهایی به نمایش درآمدند. من بر یک نردبان رفتم و به سخنرانی پرداختم که سکوت هایی را نیز در بر داشت. نردبان دیگری نیز وجود داشت که ام. سی. ریچاردز (M. C. Richards) و چارلز اسلن (Charles Oslen) در زمان های متفاوتی بر روی آن رفتند. در برهه هایی، که من پرانتزهای زمانی (Time bracket) می نامم، بازیگران با رعایت محدودیت هایی آزاد بودند – فکر می کنم شما به آنها بازه (compartment) می گویید – بازه هایی که آنها مجبور به پر کردنشان نبودند مانند چراغ سبز در ترافیک. تا این بخش آغاز نمی شد آنها اجازه نداشتند اجرا کنند، اما وقتی که شروع می شد می توانتسند تا زمانی که می خواستند در طول آن به اجرا بپردازند. رابرت راشنبرگ (Robert Rauschenberg) گرامافونی قدیمی که شیپور داشت را روشن کرده بود و یک سگ در گوشه ای به آن گوش می داد، دیوید تیودر (David Tudor) پیانو می نواخت و مرس کانینگهام (Merce Cunningham) و رقصنده های دیگر بین و اطراف تماشاچیان حرکت می کردند. عکس های راشنبرگ بالای سر تماشاچیان آویزان شده بود.

«بازخوانی آرای فارابی در باب موسیقی» در کنگره فارابی

کنگره «فارابی» با همکاری نهادها و سازمان‌‌های فرهنگی و هنری در سال ۹۹ برگزار می‌شود. بخشی از این کنگره به «بازخوانی آرای فارابی در باب موسیقی» اختصاص دارد که با هدف ایجاد بستری مناسب برای شناخت آرای موسیقایی فارابی و تأثیرات آن بر موسیقی حوزه ایرانی، عربی و ترکی توسط فرهنگستان هنر برگزار می‌شود.

از روزهای گذشته…

جایگاه خوانندگان نسبت به نوازندگان

جایگاه خوانندگان نسبت به نوازندگان

اگر تا به حال شاهد پرداخت دستمزد به نوازندگان سازهای مختلف در استودیو ها بوده باشید، دیده اید که نوازندگان، با وجود نواختن در یک زمان خاص، دستمزد های متفاوتی از صاحب اثر دریافت میکنند. دلیل این اتفاق بسیار ساده است، موسیقیدانها، حدی تقریبی را برای سختی سازهای مختلف در نظر گرفته و نسبت به آن، به نوازندگان دستمزدهای گوناگون می پردازند.
خیام و موسیقی نظری، بررسی مقایسه ای (V)

خیام و موسیقی نظری، بررسی مقایسه ای (V)

بعد از آن خیام چند نوع ذو الاربع از ابن سینا نقل کرده است که آخرین آنها را خوش آهنگ نمى‏داند. واحد تبدیل شده آنها به سنت در جدول ذو الاربع‏هاى خیام در مقاله حاضر آمده است. نوع چهارم ملون که خیام آورده است، آن را خوش آهنگ خوانده است و آن عبارتست از:۱۱۱-۷۰۱-۳۱۵ این نوع تقریبا فضاى گوشه شوشترى را در دستگاه همایون موسیقى دستگاهى کنونى ایران تداعى مى‏کند.
سرگشته در تودرتوی زمان (III)

سرگشته در تودرتوی زمان (III)

قطعه به جزیره‌هایی از نواخته‌های سه‌تار، که خطی منسجم و پیوسته از ملودی‌های ساخته شده بر اساس موسیقی دستگاهی ایرانی را سرسختانه پی ‌می‌گیرد، تقسیم شده است که هر لحظه به خصوص در ایست‌ها به شکل پدیده‌ای ریزغربالی فرومی‌پاشد. این فروپاشی تنها از منظر ماده‌ی خطی نیست بلکه در بعد طیفی نیز روی می‌دهد. یعنی طرح ملودی نواخته شده توسط نوازنده‌ی سه‌تار مصالحی را به دنبال می‌آورد که میان یک «ایمیتاسیون کانونیک» در هم شکسته و پاره‌هایی از طیف خط مرکزی سرگردان‌اند. از سوی دیگر به نظر می‌رسد مواد جدا شده از جزیره‌ی قبلی نوعی گسترش غربال تکاملی برای بعدی فراهم می‌کند، البته با همان مقیاس خُرد.
بیان جنسیَّت در موسیقی (II)

بیان جنسیَّت در موسیقی (II)

با توجه به اینکه موسیقی به عنوان یک هنر غیر مفهومی و مطلقاً انتزاعی، نمی تواند و نمی خواهد از نشانه های بصری و حتی شنیداری، به منظور بیان هیچ مفهومی بهره ببرد، لاجرم به لحاظ فلسفی تنها وسیله ی ارتباطی آن با مخاطب به ادراکات ذهنیِ هنرمند ختم می شود. وابستگی به همین تنها وسیله ی ارتباطی هنر موسیقی یعنی ادراکات ذهنی سبب می شود که تاثیر جنسیتِ هنرمند حوزه ی موسیقی نسبت به سایر هنرها بیشتر نمود پیدا کند.
ابوحمزه: سعی کردم ادا در نیاورم!

ابوحمزه: سعی کردم ادا در نیاورم!

به تازگی در فضای اینترنت خبر انتشار آلبومی با نام «پایان پریشانی» به آهنگسازی عباس ابوحمزه و امیرآهنگ هاشمی به انتشار رسیده است. این آلبوم اولین اثر منتشر شده از عباس ابوحمزه نوازنده پیانو و آهنگساز است. به این بهانه گفتگویی با عباس ابوحمزه داشته ایم که در ادامه می خوانید:
سپنتا؛ نقطه پایان یک مکتب (II)

سپنتا؛ نقطه پایان یک مکتب (II)

در همین دوره نگاه انتقادی او نسبت به نگاه مسلط زمانه یعنی نگاهی هویت خواه و بازگشت گرا ظاهر شد. از دید او بسیاری از آن دگرگونی‌ها دستاورد بی‌هنرانی بود که چیز دیگری برای ارائه نداشتند:
بررسی اجمالی آثار شادروان <br>روح الله خالقی (قسمت بیست و دوم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت بیست و دوم)

در اینجا یادآوری این نکته ضروری است که همهِ قسمتهای تاکنونی آهنگ، فقط ساخته و پرداختهِ ذهن وقاد خالقی و دسترنج او میباشند و اجرای استاد نی داود اصولاً با ملودی اصلی آغاز میشود و فاقدِ همهِ این مقدمه هاست. این همان نکته ایست که در آغاز این مقال، از آن سخن رفت. اجرای خالقی قسمتهای دیگری هم دارد که در اجرای نی داود نیست.
بررسی سیر ترویج شیطانک نوازی

بررسی سیر ترویج شیطانک نوازی

اگر به صورت مدام در ۱۵ سال اخیر، شاهد اجرا های گروه های موسیقی ایرانی باشید، رواج یک تکنیک توجه شما را جلب می کند: «شیطانک نوازی» (۱). اجرای این تکنیک، به این صورت است که نوازنده، با لمس سیم بر روی شیطانک و بدون تماس زیاد با بخش آزاد سیم، به اجرای نغمه ای (تقریبا) فاقد هارمونیک های بالا و شبیه به صدای سازهای پرکاشن پوستی، می پردازد.
تنها میزگرد تخصصی موسیقی ایران (I)

تنها میزگرد تخصصی موسیقی ایران (I)

میدانیم که آسیا از دیرباز سرزمین جشن ها و سرورها و آیین های گوناگون از جمله کهنترین شیوه های نمایشی جهان بوده است. سنت موسیقیایی ایران را نباید با موسیقی ملی ایران یکی گرفت. سنت موسیقی ایران، یا موسیقی سنتی -که اصطلاح اشتباهی است- آیینی است. همین آیینی بودن آن باعث می شود که جوان ایرانی راه خود را در این سنت پیدا کند. این راه چه در نوازندگی و چه در خوانندگی از این نقطه نظر فرقی ندارد.
سرزمین پدری

سرزمین پدری

از زیباترین کارهای اسمتانا موسیقیدان اهل چک میتوان به قطعه سرزمین پدری اشاره کرد که یکی از تم های بسیار زیبای این قطعه برای بسیاری مردم آشنا و گوش نواز است.