لئوپاد آئور (I)

لئوپاد آئور (1845-1930)
لئوپاد آئور (1845-1930)
لئوپاد آئور (Leopold Auer) ویلنیست، استاد، رهبر و آهنگساز بزرگ مجار است؛ آئور در خانواده ای یهودی به دنیا آمد. ابتدا موسیقی را با یادگیری ویلن آغاز نمود. بعدها زیر نظر ریدلی کوهن (Ridley Kohné) یادگیری موسیقی را در بوداپست ادامه داد. با اجرای کنسرتو ویولون مندلسون، چندین هموطن توانگر هزینه تحصیل وی را قبول کردند و او را برای تحصیل به وین فرستادند. آئور در وین در منزل استادش جاکوب دونت (Jakob Dont) زندگی می کرد.

وی در خاطراتش از دونت به عنوان استادی که پایه تکنیکهای ویلن را به وی آموخت، یاد کرده است. در وین همچنین در کلاسهای کوارتت جوزف هلمسبرگر (Joseph Hellmesberger) شرکت کرد.

زمانی که ۱۳ ساله بود بورسیه اش در حال پایان بود. پولی که از بابت کنسرتها به دست می آمد برای نجات وی از فقر کافی نبود و دیدارش از پاریس نیز ناموفق ماند. آئور از جوزف یواخیم (Joseph Joachim) و هانوور (Hanover) کمک گرفت. در طی دو سالی (۱۸۶۱-۶۳) که آئور با یواخیم سپری کرد آغاز نقطه اوجی در حرفه او بود.

بیشتر از آنکه از تحصیل یادگیرد، از مشاهده می آموخت! او به یک ویلنیست خوب بدل شده بود. آئور بعدها نوشت: “یواخیم الهام قوی برای من بود و افقی را از بهترین هنرها به روی من گشود که تا آن زمان از دید من بی اعتنا مانده بود. به همراه او من نه تنها با دستانم بلکه با تفکرم کار می کردم، مطالعه و تمرین آثار بزرگان و سعی به رسوخ در قلب معنای آثار. همچنین به همراه دیگر همکلاسیهایم قطعه های خوب موسیقی مجلسی را نیز اجرا نمودم.”

در سال ۱۸۶۴ آئور بار دیگر بر روی سن حضور یافت. موفقیتهایش او را به سرپرست نوازندگان در دوسلدورف-آلمان مبدل ساخت. در سال ۱۸۶۶ همان پست را در هامبورگ دارا شد.

در دیداری از لندن در سال ۱۸۶۸ برای اجرای “دوک بزرگ” تریویی اثر بتهوون به همراه آنتون روبینشتین (Anton Rubinstein) پیانیست و آلفردو پیاتی (Alfredo Piatti) نوازنده ویلنسل دعوت شد. روبینشتین به دنبال استاد ویلنی برای کنسرواتوآر سینت پترزبورگ می گشت و به آئور پیشنهاد این جایگاه را داد.

آئور قراردادی سه ساله با آنان بست اما در حقیقت برای ۴۹ سال در این کنسرواتوآر تدریس نمود! آئور در آن زمان ویلنیست اصلی ارکستر سنت پترزبورگ، باله امپراطوری و اپرا، بلشویو باله روسی تا سال ۱۸۸۶ و و تئاتر مارینسکی، تئاتر امپراطوری پترهوف و هرمیتاژ بود. برای نزدیک به ۵۰ سال آئور بیشتر اجراهای سولوی ویلن در باله ها داشت که بیشتر این آثار رقص از کروگرافر، ماریوس پتیپا (Marius Petipa) بود.

از آهنگسازان سرشناس باله آن دوره: سزار پوجنی (Cesare Pugni)، لوودویگ منکس (Ludwig Minkus)، ریکاردو دریگو (Riccardo Drigo)، پیتر چایکوفسکی (Pyotr Tchaikovsky) و الکساندر گلازونوف (Alexander Glazunov) را می توان نام برد که قطعه های ویلن سولوی خود را مخصوص آئور می نوشتند.

آئور تا سال ۱۹۰۶ سرپرست انجمن موسیقی روس برای کوارتت زهی بود. این کنسرتهای کوارتت به عنوان بخش جدایی ناپذیری از موسیقی سنت پترزبورگ بود که همانند آن توسط یوآخیم در برلین اجرا و رهبری می شد. در اواخر سال انتقادها مبنی بر توجه نا کافی به موسیقی معاصر روس به وجود آمد. اگرچه گروه آئور کوارتتهای چایکوفسکی، الکساندر بورودین (Alexander Borodin)، گلازونوف و نیکولا ریمسکی کورساکوف (Nikolai Rimsky-Korsakov) را در کنار موسیقی برامس و شومان اجرا می کردند.

یک دیدگاه

  • ارسال شده در اردیبهشت ۸, ۱۳۸۹ در ۱۲:۵۳ ق.ظ

    dorood faravan be shoma baabate zahmathai ke mikesheid.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نظر من، نظر شما، نظر او

خیلی پیش می‌آید که در واکنش به یک نقد بشنویم؛ «این نظر نویسنده است». آیا تا به‌حال دقیقاً فکر کرده‌ایم که چنین جمله‌ای یعنی چه؟ کسی که این جمله را می‌گوید درواقع دارد اعتبار حکم‌های درون نقد را زیر سؤال می‌برد. می‌گوید آنها از جنس «نظر شخصی» هستند. اولین مفهومی که از نظر شخصی به ذهنمان می‌آید چیزی است مثل این جمله «قورمه‌سبزی خیلی خوب است». این «نظر» گوینده است درباره‌ی یک غذا. آنجا «شخصی» بودنش معلوم می‌شود که یک نفر دیگر پیدا می‌شود و درست برعکسش را می‌گوید و ما هم راهی پیدا نمی‌کنیم که بگوییم کدام درست گفته. فقط می‌توانیم بگوییم با اولی موافقیم یا با دومی. یعنی وابسته به «شخص» گوینده یا شنونده است.

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (III)

محمدالله مستوفی گوید: در زمان بهرام کار مطربان بالا گرفت چنانکه مطربی روزی بصد درم قانع نمیشد بهرام گوراز هندوستان دوازده هزار لولی آورد که نوادگان ایشان هنوز در ایران مطربی می کنند.

از روزهای گذشته…

روش سوزوکی (قسمت پنجاه و هشتم)

روش سوزوکی (قسمت پنجاه و هشتم)

وقتی که ما به این مرحله می‌رسیم، کودک تازه شروع می‌کند به تدریس شدن. مادر سوالی می‌کند: مایل هستی که تو هم ویولن بنوازی؟ کودک جواب می‌دهد. بله! و تو خوب تمرین خواهی کرد؟ بله، حالا پس خوب ما از معلم خواهش می‌کنیم که دفعه بعد تو را هم شرکت بدهد این کار همیشه ما را به موفقیتی که می‌خواهیم به آن می‌رساند و این ساعت چه ساعت هیجان انگیزی است! کودک با یک فخری می‌گوید. من هم ویولن نواختم، از الان می‌توانم با بچه‌ های دیگر نوازندگی کنم.
صبا از زبان سپنتا (IV)

صبا از زبان سپنتا (IV)

قطعهء «به زندان» ساخته صبا، در شوشتری از نوای آزادی‌خواه در بندی اقتباس شده است. از دیگر قطعات ایشان‌ می‌توان اینها را برشمرد: رقص چوبی، قاسم آبادی و زنگ شتر با دوبل کوردهای مطبوع آن. استاد به‌ نوازندگی جمعی و ارکستر با موازین صحیح آن‌ رغبت خاص داشت. نت‌ نویسی او دقیق و در شناخت اوزان مهارتی خاص داشت، هم او بود که‌ وجود میزان لنگ ماتنه ۵/۸ یا ۷/۸ را در موسیقی‌ ایرانی تشخیص داد.
سخنی چند پیرامون جمع آوری و فهرستبندی آثار خالقی

سخنی چند پیرامون جمع آوری و فهرستبندی آثار خالقی

مطلبی که پیش رو دارید، ثمره تحقیقات دکتر علی جمادی درباره آثار هنرمند بزرگ موسیقی ایرانی زنده یاد روح الله خالقی است. این مجموعه می تواند با کمک دوستداران آثار استاد خالقی کاملتر شود.
Arpegiation برای تهیه ملودی تنال

Arpegiation برای تهیه ملودی تنال

برای تهیه یک موسیقی تنال و تحمیل تنالیته به گوش شنونده می توان با رعایت مواردی در نوشتن ملودی حتی بدون وجود هارمونی تنالیته را بوضوح در ملودی احساس کرد. توجه داشته باشید که هرگز صرف استفاده از نت های یک گام نمی تواند به تنهایی به ملودی شما تنالیته مشخصی را القا کند.
طبقه‌بندی سازها (V)

طبقه‌بندی سازها (V)

از نظام ماهیلون تا نظام ایجاد شده توسط قوم‌موسیقی‌شناسان آلمانی به نام‌های «اریش فون هورن باستل» (۱۹۳۵-۱۸۷۷) و «کورت زاکس» (۱۹۵۹-۱۸۸۱) که شهرت‌شان را از طریق پژوهش در تاریخ موسیقی‌ای که به اروپا منحصر نمی‌شد، کسب کرده بودند، فاصله‌ی اندکی بود. در ۱۹۱۴ آن‌ها «Systemik der Musikinstrumente» را منتشر کردند، تنها طبقه بندی‌ای که امروزه هنوز، اگر چه با قدری بازبینی، در مقیاسی وسیع به کار می‌رود.
نگاهی به فعالیتهای موسسه فرهنگی هنری آوای مهربانی (IV)

نگاهی به فعالیتهای موسسه فرهنگی هنری آوای مهربانی (IV)

مؤسسه فرهنگی هنری آوای مهربانی سی و هفتمین نشست پژوهشی خود را با همکاری انجمن موسیقی این بار با موضوع « مروری بر آثار رضاقلی میرزا ظلی» روز جمعه ۲۵ خرداد۸۶ از ساعت ۴ الی ۶:۴۵ در تالار رودکی برگزار کرد. در این برنامه پژوهشی کاربردی، ضمن دیسکوگرافی و تجزیه وتحلیل اثار ظلی، نمونه هایی از صفحات او پخش و برخی نیز بازخوانی شد. فهرست برنامه به این شرح بود
مگدلنا کوزنا، اپرا خوانی از چک

مگدلنا کوزنا، اپرا خوانی از چک

مگدلنا کوزنا (Magdalena Kožená) خواننده ای با صدای متسو- سوپرانو است متولد ۱۹۷۳ برنو- جمهوری چک. مگدلنا ، اولین تجربه خوانندگی و آشنایی با موسیقی را با گروه کُر بچه های برنو آغاز کرد. از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۱ در کنسرواتوری برنو در حضور اساتیدی چون؛ نیوا مگووا (Neva Megová) خواننده و ‍ژیری پیسا (Jiri Pesa) پیانیست، به یادگیری آواز و پیانو پرداخت. کوزنا پس از آن در کالج هنرهای نمایشی براتیسلاوا هنرجوی ایوا بالهووا (Eva Blahová) شد و در سال ۱۹۹۵ از آنجا فارغ التحصیل شد.
لونی اسمیت و هموند B3

لونی اسمیت و هموند B3

من نوازندگی را برای مشهور شدن یا پولدار شدن که به تعبیر بسیاری از مردم معادل خوشبختی است انتخاب نکردم، بلکه فقط به این دلیل که موسیقی و نوازندگی را دوست داشتم به این سمت رفتم. من مدتها پیش از آنکه مشهور شوم، به خوشبختی دست پیدا کرده بودم و آن هنگامی بود که مسیر زندگی ام را به سوی نوازندگی ارگ سوق دادم.
اکول در سنتور نوازی (I)

اکول در سنتور نوازی (I)

در این مقاله سعی شده تا با توجه به تحول شیوه های سنتور نوازی و تمایل نوازندگان به استفاده از تکنیک های متنوع تر بر روی این ساز و میل به مانور، انعطاف و سرعت بیشتر، علاوه بر آسیب شناسی شیوه های نامناسبی که می تواند مانعی در این راه باشد و منجر به تبعات فنی، جسمی و… نامناسب و ناخواسته بر روی نوازنده شود، شیوه آزموده و مناسبی پیشنهاد گردد.
مهدی قاسمی: کر آماتور به معنی کر ضعیف نیست

مهدی قاسمی: کر آماتور به معنی کر ضعیف نیست

با سلام، ممنونم که این وقت را در اختیار من قرار دادید… مهدی قاسمی هستم، از ۱۳ ۱۴ سالگی موسیقی را با سه تار پیش آقای ذولفنون آغاز کردم و مدتی بعد ویولون کلاسیک را پیش مرحوم حشمت سنجری آغاز کردم و در اولین سری دانشجویان موسیقی در سال ۱۳۶۸ وارد دانشگاه شدم و ورودی اول بودم.